3736 resultaten.
winterjas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.156 vader ging uit zonder jas
ik riep nog na hoe koud het was
maar hij ging weg in korte mouwen
in zijn mooiste hemd, de marineblauwe
en de wind woei en de vliet bevroor
eerder dan het jaar daarvoor
de hoest kwam en liet hem niet alleen
hing droog en koortsig om hem heen
hing aan de balken van ons huis
om zijn nek als een lodenkruis
en de…
Naar bed
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.234 Vanavond treuzel ik niet
Maar ga vliegensvlug naar bed
Ik lig klaar, mijn pyjama aan
Heb zijn stoel vast klaargezet
Mijn vader gaat weer es vertellen
Zomaar, uit zijn blote hoofd
Maar dan wel op zo’n manier
Dat je het werkelijk gelooft
Hij tovert vreemde hoofdpersonen
Draait een film in mijn kop
En na een klein half uur
Zegt hij: het…
Het geredde kind
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.650 'Gij kunt niet raden met wat liefde wonderbaar
De grote diepe zee ik minnen moet,
Sinds, vader, gij met eigen lijfsgevaar
Mij opbracht uit haar vloed.
En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep
Achter gordijngedonkerd raam
En hoorde niet of moeder riep
Mij bij mijn eigen naam?…
Van papa voor Rhodé
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.815 De regen valt
Bijna geruisloos maar meedogenloos
Op jouw kleine grafje
Jij bent een deel van mij
Maar zonder jou moet ik verder
En ben ik vergeten wie ik was
Wat is dat toch?
Waarom houden de tranen niet op?
Houden ze ooit nog op?
Bitter is de kou rondom mij
Ik kijk op naar de kale bomen
De lucht is grauw
De grond is vochtig en koud…
Brief van een ouwe moeder
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.165 En vader wil jouw naam in huis niet horen,
Dat heeft ie mij daar net nog zo bezworen,
Wanneer ik soms maar even van jou praat,
Vloekt hij mij stijf, je weet wel hoe dat gaat.…
Zoveel nog te zeggen
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
4.841 trekt er vaak op uit en fluit
als in tijden van weleer
en nog altijd als ze thuis komt
zegt ze hardop: ' schat, daar ben ik weer'
De wereld draait maar verder
en verandert elk moment
jij zal blijven wie je was
wie je was is wie je bent
voor eeuwig 61 jaar
voor altijd aan de lijn
en als ik straks 62 ben
zul jij toch nog steeds mijn vader…
Zijwieltjes
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.482 Zoals ik als een levend ding
mijn fiets zag staan, uren sleutelde,
het zadel aaide, alles glom
voordat ik slapen ging.
Zo werk ik nu aan materiaal
dat ik 's nachts van zolder haal: steun-
wielen achter. Ik leun
te zeer op wat is vervlogen.
Maar ook dit zal gesmeerd lopen.
Ik wil de afstand dichten. Doodmoe
maar in extase op de Mont Ventoux…
De voetbalvader
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.802 Dat vaders mislukt zijn, weet jij nog niet.
Ja, hij houdt hem nog wel honderd keer hoog.
Maar dat hij zijn duizend dromen bedroog,
moet jij doen vergeten in 't strafschopgebied.
Er schiet een oude reflex door mijn voet.
Mijn hele lichaam schrikt. Jij speelt je vrij.…
Samen met de fles
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.950 Het is weer intiem samenzijn,
samen met de laatste fles.
Ik drink Château Tristesse
na hevig bloeien.
Jij moet van melk nog groeien.
Je morst. Ik hoop dat je erbij
zal zijn als ik met knoeien
mijn dorst nog éénmaal les.
En dan de wildste ranken
bij mijn steen zal snoeien.
Ach, laat nu maar,
net als pa, een mooie boer.
Dan breng ik…
onder de tafel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.266 Wit zijn de muren
vier keer een wand
bruin is het dak
als je komt
gaan we samen
ja op die plek
spelen
dat ze ons kunnen horen
doet er niet toe
ze zien ons niet
speel met me
en samen zijn we
een vader en een moeder
in ons eigen domein
plek voor twee.…
weekendvader
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.563 ze komen weer een weekendje logeren
en wat onwennig staan ze op z’n stoep
met kinderfietsen, een timide groep
hun moeder draagt een tas met schone kleren
geen boeman zijn, een woning vol met troep
wat maakt het uit, dat moet hij tolereren
ze laten zich haast schaamteloos fêteren
en leven op patat, kroket en snoep
ze zijn weer thuis, verdwenen…
Victory
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.222 De mooiste ogen
Ik zag ze
op de dag
dat zij
in mij
Haar schoonheid zag…
vergeef en vergeet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.250 Want vaders handen deden me bloeden,
moeders gal heeft me weer uitgespuwd.
Dit,
wat u niet wou weten,
zeg ik nu met spijt.
Maar hoe ik ook liefde deel,
het draait altijd op hetzelfde uit.
Mijn excuses voor dit dwaze,
op de hoop dat u mij vergeeft,
vergeet.…
Zestig jaar
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
951 Mijn vader zweeg over zijn oorlogsleed;
heeft het eindoordeel aan mij gelaten.
Maar er is zoveel dat ik niet weet,
want ik hoor enkel dode soldaten.
Wat is het verschil tussen lafheid, angst
of verzet met zoveel duizend doden?
Duurde eerlijkheid wel het langst
in het duister oord van de oorlogsnacht?…
Vermist
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
3.233 vol verbazing, ongeloof
niet wetend wat te doen
niet wetend wat te zeggen
zo was de situatie
na zoveel jaar was jij ineens daar
een half uur was de tijd
en nog een sigaretje later
was ik je alweer kwijt
nog voel ik het verdriet
14 jaar aan tranen
niemand om tegen te praten
om boze blikken te besparen
zo liet je mij achter
weer 9…
Jan
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
1.721 het werken zit hem in het bloed
woorden verspilt hij er niet aan
afbreken en opbouwen is een baan
die zonder zeuren gebeuren moet
de restauratie van het kerkelijk goed
vergt handenvol werk dat altijd spontaan
en met heel veel plezier wordt gedaan
zonder te struikelen over een loonvoet
maar niets van dit alles had hij kunnen doen
zonder…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Kleine mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.312 Ik zie een kleine mens
halverwege de akker staan
in een zachte najaarszon.
Gebogen, bijna biddend.
Hij ziet me niet.
Zijn handen
steeds opnieuw
de aarde tegemoet,
verzorgend, bewerkend,
liefhebbend.
Zijn lichaam
in diezelfde schoot nu,
omarmd.
Als ons iets is geleerd,
dat in de aarde niets sterft
maar slechts wacht
op nieuw leven…
Het missen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.349 Vergeef me
dat ik loop
te lijden
maar ik voel
nog steeds
de pijn
afgescheurd
van ons leven
weggerukt
uit mijn zijn
leegte het missen
achtergelaten
het niet weten
waar ze zijn
in het toen
of in het heden
als in vertraagde
beelden gaat
het leven voort
wordt ik ooit
nog eens de vader
of is dat gevoel
voorgoed vermoord…
Weggerukt bij mij vandaan...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.439 Waarom moest je nou weg,
ik had je nodig,
niet alleen daarom,
niemand wilde je laten gaan.
Ik houd van je,
eigenlijk moet ik 'u' zeggen,
ik weet dat je al lang weg bent,
maar ik mis je zo erg.
Zo erg dat mijn hart er pijn van doet,
je verliet me toen de tijd nog niet rijp was,
daar kun je eigenlijk niets aan doen,
maar toch kon ik niet…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 De dood verbreekt
tere wonderlijke banden
tussen ongelijk leven
haar nuchtere vader
ontroostbaar voor even.…
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 daar zat hij dan verblijd
in een koele rotanstoel
nam tevreden teugen
van een goede Franse wijn
te midden van Cohiba-wolken
zo moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo…
zijn kleine meisje niet meer
hartenkreet
3.3 met 29 stemmen
3.982 waar hij zo trots op is
al weer wat ouder
gaat op een vechtsport
om samen met vader beentjes te breken.…
Papa (je gaat te ver)
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.685 Elke zondag rookt hij zijn Toscaanse pijp
Heel veel mensen zeggen dat ik op hem lijk
“Sprekend je vader, je hebt echt zijn gezicht”
Papa schrijft dan stiekem wat, in een klein gedicht
Ik zal hem alles gunnen
Maar als hij dingen schrijft die niet, of nog niet kunnen
Dan vind ik dat hij te ver gaat,
Omdat ik er nog niet ben, zijn kind nog niet…
Liefdeslied
gedicht
2.1 met 105 stemmen
24.511 Als hij lacht dan sneeuwt het rozen
zijn wenkbrauw is een dennenbos
of brandnetels, wuivend in de wind.
Als hij lacht dan sneeuwt het rozen,
ik heb hem lief, ik ben zijn kind.
Zijn oor een vat vol fluistering,
het fluistert er vol rozen
en honinggeur hangt in zijn haar,
zijn hand, een korenaar.
Het sneeuwt, als hij lacht, vol rozen.
In…
sorry
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.618 dat is er niet meer
gewoon een jij en een ik
een vader en een dochter
deze band die jij en ik OOIT hebben gehad
zullen jij en ik nooit meer hebben
en ook nooit meer krijgen
het is weg..
voor goed..!…
in de hof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 op sprokkelhout en proefden we
weggekropen onder de rabarber
rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen
we braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg
miss blanche lachte lief
naar roy rogers in het nachthutje
achter in de komkommerhof
en daar haalde grote neef
uit zijn colbert de kronkelende
slang van mozes
vader…
Was ik kind gebleven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
670 Veel liever was ik kind gebleven
sprankelend als een vleugje kwik
Genoot ik van kommerloze dagen
want jij was jij en ik was gewoon ik
Altijd kapot leken onze ruwe knieën
In onze haren bengelde vaak wat gras of hooi
De zomers leken eindeloos, heel zonnig
Ons avontuurlijk leven was gezapig maar zo mooi
We knoeiden dagelijks schromelijk met…
Blijde boodschap
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.132 Groenten weeg ik met een zwier
Welke zuivel pakt mijn hand?
Tjonge zeg, wat staat er hier
Op de vlaflip bovenrand?
Extra romig, extra zacht
Nou, dát is onverwacht
Houdbaar tot: 01-09-08
Dan wordt ons kind verwacht!
Kijk daar papa heerlijk gaan
Denkend aan een haar of hem
De radio staat keihard aan
‘Together’ zingt een stem
Ineens…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 Je lijkt, kijkt of je me iets zegt…
Het zijn net woorden jouw klanken.
De taal die je spreekt, is het echt?
Wil je stoeien, lachen, janken?
Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.
Eerst een woordje,…