5364 resultaten.
Sint-Amandsberg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 De bloemenwijk
herinnert
maar met naam
aan het fleurige verleden.
Wie erin graaft,
stoot op
s h r e
c e v n
en stopt wegens snijwonden:
het verleden laat zich niet vangen.…
Mezelf weerzien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 Ik wist niet wat me nog te wachten stond
Als ik mezelf na al die tijd daar weervond.
Zou ik blij of boos zijn om het weerzien?
Wie ziet zichzelf nu graag terug?
Zou ik mezelf voorbij lopen?
Op zoek naar de voorbije ik
Vraag de weg aan mijn huidig ik
Als de dood voor mijn komend ik…
Wij schetsten jouw beeld
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
904 Wij schetsten jouw beeld
maar dit beeld kwam niet tot leven
Wij keerden terug in het verleden
Maar haalden jou niet naar het heden
Het lukte Orfeus’ gezang evenmin
In Paradisum voor jou, de hel hier voor ons
Wij ervaarden de nood om bij jouw dood stil te staan, maar
Het dagelijkse leven holde voort, ons voorbij en bijna omver
Woorden…
Zoekende woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 Of voorgoed in het verleden verdwenen?…
dat zacht amandel oogt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
913 ik heb de bergen gezien
de grieks-romeinse steden
hoorden hun gebeden
naast het westerse bargoens
maar ik liep terug
door eeuwenoude straatjes
vond in de tijd de gaatjes
naar het leven toen
zag de groene
schaduwrijke binnenplaats
die vandaag de rust
van morgen binnen laat
het klassiek profiel
dat zacht amandel oogt
de blik…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
rafelde bij onderzoek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
812 het eind
is zoek
de strakke streng
rafelde bij onderzoek
knapte toen volledig af
ik heb de
touwtjes nu niet
meer in handen van
het vervlocht verleden
ontbonden is mijn heden
ik pakt de draad van
morgen maar weer op
omdat ik toch weer
garen spinnen wil in
een toekomst die niet stopt…
De tijd van toen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 Een scherm van bomen
voor het verleden
dat ik door de nevel
even ontwaar.…
De weg is
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 De weg is een weg
van het heden weg,
van het stuk verleden
dat maar niet wou gaan.…
Perspectief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 De dood is de toekomst
het leven het heden
de jeugd het verleden
Alleen aan het heden
kun je wat veranderen
de dood komt toch wel
en de jeugd kun je
niet meer terug halen
Als je er iets mee kunt
als je er iets mee doet
biedt deze conclusie
best toekomstperspectief…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
onder een oude plataan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 een oude plataan
duizend slapen verder
op losliggend schors
ontwaken we onder
het bladerdak van
een oude plataan
een buigende tak
verwijst naar ons verblijf
vroege ochtendregen
brengt het blad in
glanzende pracht
traag pas jij je hand
op een blad
parels op je borst
soms is het verleden
ineens overal
duizend slapen verder…
verpakt in wat rood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 nog luiden klokken
in de dorpen het weten
lopen boerinnen met eten
verpakt in wat rood
naar de koelte van bomen
vlak langs de sloot
boodschappen tijd voor
hen die de uren vergeten
in wijding aan werk
de handen zo nijver
zichzelf niet wetend
in een toomloze ijver
donkeren klanken van rouwen
tingelen trouwen en luiden als
geestelijke…
Verdwenen verdriet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Het deed met denken
aan de dag dat ik
door de natte straat
van het verleden liep.
Ik wist spoedig zou ik dansen
dansen om verdwenen verdriet.
Werd het die middag warm?
En wisten we dat allemaal?
Reizend langs de paden,
wegen, meren en dalen.
Stranden vol kabaal.
Het gewone.…
van jou naar jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 het verdriet dat ik vergeten was
is alleen maar stil geworden
roerloos voelt mijn hart de zwaarte
de vergane tijd sluipt verder weg
jij komt steeds dichterbij
ik wandel van boom naar boom
van jou naar jou…
uren doolden doelloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
823 ik heb de tijd laten vallen
seconden versplinterden
minuten scherfden glas
uren doolden doelloos
de ochtend liept met
middag uit de pas
de klok gedeukt
herinnering gekreukt
de grote wijzer holt
door ons bestaan
de kleine dolt ontmoetingen
die ergens openstaan
ik kies vandaag
er is geen gisteren meer
en morgen was de plaag…
bij haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 het zijn de bekken die
mijn keel nog beknellen
dan zonder naam want
namen zijn de onrust
stokers van mijn geest
de weg was kort, doch
hoekig in de gemeten
vlaktemaat , te lang reisde
deze reis met als doel
het niemandsland
het licht was schaars doch
priemend op mijn toen nog
onbevlekt vermogen om te
zien of er welkom op het
cocos…
Stijlfiguren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 ik vraag me af
of er verschil is tussen
droom en belofte
aanraakbaar met de hand
op roerloos bezit, volstrekt
en zonder eindig weten
de adem van nu
gulpt met sluimerbesef
aan lichtjaren voorbij
sporen van naamlozen
beklijven met wildkrassen
aan steile wanden
toch, hemelgewelven
krimpen tot kleine boeken,
zijn in oogwenken gewist…
aanhef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
573 vooruitlopend op een zon
die ook toen scheen
op bladeren die zich
destijds ook verloren
volgens het strijdbare, het tegengas
van het tegenstrijdige
dankzij een verlate kennismaking,
het voedzame van een
maaltijd die wacht
dit zich neerleggen
in eerste aanleg,
nog voor het voltooien
dat alles achterhaalt…
WIE VORST ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 In de boeiende Tom Poesverhalen
komt steeds een vereerd iemand naar voren,
laat zich, ofschoon overleden, graag horen,
mag sterke bewondering behalen.
Zijn beschouwen en goedvinden stralen
bij elke beleving, gaan nooit verloren,
zullen alle avonturen bekoren,
geven raad tijdens moeite en dwalen.
Heer Bommel is trots op het uitdagen
van…
Vertrekken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 Betrekken van vroegere kamers
Vertrekken van een jong verleden
Zeer lang rekken om te merken:
Steeds meer op dreef met haltes
Trekken op de snelweg naar oud…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
de Fossielofiel
snelsonnet
3.8 met 15 stemmen
643 We hadden ooit petrolie en briketten
En eierkolen, cokes en nootjes 4.
Met aanmaakhoutjes en wat oud papier
Was het een feest de kachels aan te ‘zetten’.
Nog zie ik voor mij turf en antraciet,
En ook de haard vergeten lukt mij niet.…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Het mag een beetje nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
waar het landschap in stevige contouren
grensgebied vormt, tussen wildernis
ademt er een woestenij vol emoties
grillige waarheden in de hitte van het zand
en aangelegde beschaving.
Er ligt een lange stoffige weg naar de grote stad
aan de oevers van een uitgestrekte rivier…
Tijdsgewricht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Een fragment bevriest
dit tijdsgewricht
en
eenzaamheid vloeit over de velden
van dat verleden.
Een stem dreunt woorden op:
zijn die ooit door mij gesproken?…
Panta rei voorbij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 De uren vliegen voorbij
De dagen slijten
Maanden monden uit
Jaren gaan voorbij
Ook al lijken zij eeuwen
Onszelf vaak voorbij gehold
Tot stilstand gekomen
In een rollercoaster
Van het hiernamaals
Het heden voorbij
Het verleden in zicht
De toekomst afgerond
De tijd tikt genadeloos
Een hoekje af
Het hoekje om
It’s only rock ’n roll…
[ In de zitkamer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 In de zitkamer
woont de oude familie --
in pronkportretten.…
ze raakten hemelpuntig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 in Cheops zag ik jou
stenen wentelden in bloed
bedolven hakkers zonder moed
werden sfinxs gericht in regio's
in hun mortale odes aan de farao's
jij was erbij
ik vond je in eonentijd
ze raakten hemelpuntig
de slaven vloekten meer dan hel
menslevens waren niet in tel
gebalsemd en gewikkeld
in de lagen van die tijd
geschenken kenden…
Tranen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Los van het verleden.
De toekomst bestaat.
Tranen gaan stromen
en dat is oké.
Ze nemen de pijn
en 't verdriet met zich mee.
Droom van de vrijheid
die houd ik steeds voor.
Het hulp van and'ren
durf ik wel weer door.…
Vader
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 Je sprak geregeld over de oorlog,
vaak wat haperend, brokstuksgewijs,
nooit een doorlopend of coherent verhaal,
eerder een chaotisch verlopende reis.
Tijdens ons laatste bezoek, tegen Nieuwjaar,
begon je er weer aarzelend over te praten,
fles binnen handbereik, ogen gesloten,
ik heb je toen opnieuw in de steek gelaten.
Ik weet nog dat ik…