Alle inzendingen over actualiteit

De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang. Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud. Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil. Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen. Thuisgekomen…

New York heette voorheen Nieuw-Amsterdam Die slimme Donald zal dat vast wel weten Al wil hij uiteraard wel snel vergeten Dat Nederland Manhattan overnam We moeten daar de boel weer annexeren En tegelijk zijn Groenland adopteren…

Bij Lego bouwt men nu ook digitaal, Al jong mocht ik een tussenstap beleven. Ik bouwde in mijn futuristisch streven Al wat van Lego was diagonaal. Mijn ouders hadden ook al vroeg ontdekt: Ons Wimpie wordt beslist geen architect.…

Afgesloten van de wereld door kale takken; geen geritsel van bladeren, geen buigen van doornen. De stille druk van de winter, de zon lijkt te sterven; na de schoot van het begin keert de donkere diepte weer. De duisternis smaakt naar mos, geen tijd weegt het oordeel; dromen hersteld in de wortels, gescheiden van de wereld. Wachtend…

De wind snijdt scherp en koud door leeg en grauw strandzand, meeuwen zweven stil als eenzame zielen in grauwe lucht gevangen, golven rollen traag en zwaar, een dof, vermoeid gezang van rouw, schuim spreidt broos en wit, vervliegt als laatste hoop van het niets. De hemel hangt als lood, een zwaar, ondoordringbaar gewelf van smart, geen licht dat…

Winters Pergament In mistig inkarnaat vuurt de lage zon te zelden, duisternis daalt neer, het vroegste uur te laat. Zwarte bomen staan als spoken in het gestraal, witberijmde velden melden winterse waak. De grond is wit, de nevel wit, onverwacht, bomen houden stil zich in de rijp beijzeld. Geen takgetril breekt het kristallen kunstwerk, stil…

Hoe hoger ik ga Hoe verder ik val Hoe lager ik spring Hoe zachter ik zal Landen voordat ik val Hoe beter ik kan omgaan met dat dal Dat dal van verdriet en zin Dat dal dat zorgt voor een gevoel van verwarring Hoe hoger ik val Hoe harder ik land Hoe lager ik spring Hoe beter de balans Toch val ik weer in dat dal…

De lente De lente komt eraan. De vogels vieren haar terugkomst met feestelijk gezang, murmelende beekjes stromen onder een zacht aaiend briesje. Donderstormen, die de lente aankondigen, bedekken de lucht met hun donkere mantel. Als ze zwijgen klinkt opnieuw de betoverende zang van vogels. Op met bloemen overdekte weide slaapt de geitenhoeder…

‘t waren vaak hun stemmen gedragen door overtuiging die mij door de tijd heen dat gevoel van thuiskomen schonken in mijn schoot ’t moet zo’n seizoen geweest zijn om vragen rond de werkelijkheid die onvermijdelijk komen zouden met een betrouwbaar ogend verhaal een levensgeschiedenisbos in te sturen ’t is een tigste natuur geworden die…

Daar sta ik alleen, Met een gevoelige laag om me heen. Als je me laat vallen breek ik in duizend stukjes uit elkaar. Het gevolg van is zo onberekenbaar! Wie helpt me stukje op te rapen om een plaats te geven , Een stukje weer moed en kracht in mijn kwetsbare leven. Dit is een pad van kilometers die ik ga afleggen met vallen en opstaan! Maar…

Ontkennen, ontkennen, ontkennen de eerste reflex van een regime dat psychologisch een puber is gebleven: alwetend, chronisch verongelijkt en eeuwig aangevallen gevoelend de dood van mevrouw Renee Nicole Good is een internationale empathie-test of je huilt of je haalt je schouders op. In dat laatste geval mag je even mee naar…

Mijn doel heiligt de middelen, Ongeacht wat ’t d’andren schaadt, Is wat narcisten heilig geloven, Veroorzaakt zo onevenredig kwaad. Als ze beschikken over veel macht, Door geld of hun suprematie Door hun mediagenieke kracht, Gebeurt onmenselijk wreed leed, Wijl ze dat niet voelen noch zien, Enige is hun ego in de spiegel, Die de realiteit…

Het laat kokende Trump intrinsiek volledig koud dat een ICE-agent (Immigration and Customs Enforcement)  een jonge moeder van 37 jaar in haar auto heeft doodgeschoten want veelal ICE-koude Trump is niet te peilen, te meten op zijn lichaamstemperatuur warm of guur en voor welke duur hij is volledig doorgeschoten wie of wat, 'who' is Donald…

Een jaartje ouder betekent onbetwist, weer een jaartje dichter bij de kist.…

De gang door mijn verleden kent vele gesloten deuren, dichtgemetselde doorkijkjes, lijken misschien wel in weggewerkte kasten. De vloer ligt wisselend bezaaid met klinkklare kletskoek, vurige vreemdelingenhaat, onvolprezen voorwendselen, grenzeloosheid in ruime mate, om over schreden niet te spreken. De muren spreken met tongen verwikkeld…

Groenland kleurt rood en blauw en wit met 50 sterren nu 51 Denemarken wijst op art. 5 doch Europa trekt wit weg en Rutte Rutte gaat naar Trump met de witte vlag vol van overgave en belooft die Vredesprijs in het niet meer neutrale Zweden Trump met Melanie logeren, overnachten in ons zo gastvrije Koninkrijk der Nederlanden op Huis…

net zo lang blijven zitten tot de sneeuw gesmolten is er geen adem meer stil fluisteren wil alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn de batterij van de klok leegloopt op de tijd de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt de geradbraakte levenslust bewust doordraait en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken als een wolvenleven…

Over het volle leven piekeren terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt over de vermoeide oude stad legt gedachten over stilte na de dood terwijl de sterren helder schijnen met hun gefemel van hoopgevend licht dromen over warme zomers nu het volop wintert, ijskoud ontkennen dat het glad wordt en donker in de nacht warme wijn met gevulde…

dagelijks doodlopend op een muur van leegte van zwijgende beelden op ieder niveau en front verdwaalde herhalingen in verhullende vormen flegmatiek van de fabrieksband op vaste promptstand ijdele hoop veinzend voor een poëtisch vuur vol kundige dromers door enkel liefde en wil gedreven verheffingen stimulerende strofen fantasie als…

Tijd draait rondjes in mijn hoofd er is dat nieuw begin maar gedachten hengelen nog naar wat ooit was morgen nog een ongeschreven blad straks wil ik weer lopen op het jonge gras. Mia Bemong…

Maanlicht over het droomland flirt verlegen met een waarheid een ander palet in tijdloos gaan een witte serene maagdelijkheid geeft kennis van een eigen stijl woorden herhalen zich onhoorbaar alsof een echo vloekt in stilte tussen gedichten en rivieren restanten uit een ver verleden hoop, onmacht en kerstbomen liggen stapels hoog op…

over de slagschaduwen hoorde ik van tegenvallend licht waar geen touw aan vast te knopen viel en met niet meer dan een verlangzaamd verlangen blijkt mijn lot daar aan opgehangen te zijn ik las objectpermanentie en het besef kwam direct dat ik toen al begreep in essentie dat zij bleven bestaan voordat mijn geheugen ruwweg geslepen was…

ik hou van liederen die zwijgen als de koufront uit het oosten zich wurmt door alles wat zich in kieren en naden heeft verschanst in de kille kou dat vonkt als een troubadour die zich warmt aan zijn dichtkunst wanneer hij voor de hoge bomen buigt en zijn voordracht de woorden zijn van het verhaal dat eenzaamheid de tol is van elk seizoen…

Er is rust in een hoofd, maar het is steeds het hoofd van een ander die slimmer is dan ik met meer bijzondere eigenschappen die minder tekortkomingen heeft en pienter om zich heen kijkt nu de wereld om zijn mening vraagt is er een dorst, die bij zijn hoofd hoort of ik even met mijn hart naar de maan wil gaan, met die kinderlijke ijsmuts…

Die Vondelkerk met toren in Amsterdam zal herrijzen uit haar as van de brand laat daar geen misverstand over ontstaan dat gaat wat centen kosten maar die komen er uit haar rijke omgeving en velen daaromheen vormen schillen van gulle vrijgevigheid Kuipers had al weer liggen woelen bij zijn afgebrande Urbanuskerk in Amstelveen maar die…

Of het nu oorlog is Of vrede Of het nu is Of een tijd geleden Of het glas nu half vol Of half leeg is Als je het morst Het sowieso teveel is Of je nu aan kanker lijdt Of een soortgelijke diagnose Of een weg bewandelt Die je wel zelf hebt gekozen Of je nu in een god gelooft Omdat je toch ergens moet beginnen Of het aan het toeval…

Op oudejaarsdag via Route D-50 op het onderzoeksbed beland. Op het kleine scherm de introspectie van mijn darm in kleur kunnen volgen. 'Ziet er goed uit', zegt de arts. 'Vind ik ook', beaam ik, ook al ken ik er niets van. 'Ik haal 2026.' Is ondertussen gebeurd.…

Even het journaal kijken Misschien valt het mee Misschien is er alleen maar leuk feest gevierd Oh Toch niet Kerk afgebrand Door vuurwerk Doden gevallen Door vuurwerk Weer vele ogen kwijt Door vuurwerk Hulpverleners weer bekogeld Met vuurwerk En dan snappen mensen niet dat het verboden wordt Wat valt daar niet aan te snappen…

Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen die ik langs deze weg ontmoet, een warme groet voor al wie kou heeft, wie 't leven zelden zingen doet. Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen die hopeloos door 't leven gaan, geketend in hun onvermogen, door anderen soms niet verstaan. Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden, voor mensen op de dool…

Het  nieuwe jaar 2026 ja, ja, een nieuw jaar maar nieuw, nieuw? vernieuwend, vernieuwend? innovatief, innovatief? blijf maar lief, blijf maar lief want veel blijft bij het oude wellicht het oude in een nieuw jasje of toch iets of wat, dat onverwacht super-vernieuwend is ik laat me verrassen want voor verandering ben ik altijd in en zeker…