Netgedichten over taal

In het kader van heel Holland leest een boek dat minstens vijftien euro kost zoekt boer geen vrouw maar past hij op z'n kippen als vos de veertig dagen passie preekt Speciaal voor lezeressen hier ter stede en dichters in één groots en weids verband voor lezers van collegadichteressen wijs ik hier op het Boekenweekgedicht geschreven door…

tussen zon en zee elkaar ontmoeten elkaar ont-moeten en alles mogen met een toetje nog erbij…

( vrij naar K.Schippers ) met K.Schippers als gids door hoog en laag letterland kwam ik op de mooiste plekjes waar hij mij leerde kijken naar het expirimentele dat bij hem zo goed uit de verf kwam over zijn vliegreis naar Dublin bijvoorbeeld waar hij in zee de letters NOORDZEE zag liggen zoals destijds in de grote bosatlas of neem…

Uniek hoe Wim op vrij- en donderdag Door niemand ooit gebruikte vreemde woorden Waar wij als lezers ons niet echt aan stoorden Als wijze grijsaard etaleren mag Is 't leerzaam, zo'n in 't stof verzonken woord? Wie nooit iets met Noord-Brabant heeft gehad En hoort dat zuiver 'schoon' is, die moet dimmen Wie carnaval viert zie je daar…

(voor K.Schippers in herinnering) we kunnen gerust stellen dat de schilder Vermeer nooit in Cadaqués was evenmin dat Breitner ooit in Kiruna is geweest van Gris weet ik niets maar dit terzijde natuurlijk is alle inspiratie goed voor de schilder om van de dichter nog maar te zwijgen... doch tussen woord en beeld zit nog altijd…

Ongehinderd door kennis van zaken regel ik op en af een gedicht Ik ben er een sport van gaan maken tussen avond- en ochtendlicht Ik schreef terwijl anderen sliepen over liefde en pijn en verdriet zonder mij in de vorm te verdiepen dus ik wist het sonnet nog niet of ik toch eens het tij moet keren en wat dichtregels toe moet passen Ze zeggen…

Iemand vier seizoenen missen van vroege ochtendkilte tot winterslaap in smeltende stilte Tussen veren in het nest van hoge dromen broeden verlangens in de loop van uitgestelde woorden Halen eksters hun snavel op voor dof mits-en-maar metaal zij verstaan de kunst van het wissen Welke pen blijft schrijven in tijden van missen als…

zoveel woorden voor de leugen die leugenachtig is telkens op een andere manier zoveel soorten mist voor onwaarheid waarin verdichting wordt verpakt in krullige barokke zinnen het ontilbare is licht noch zal het onverdraaglijke draagbaar zijn zeg de waarheid vertel haar in strakke taal…

Bij het klooster te Meersel-Dreef klinkt jeugdgenoegen in de speeltuin, omrand door een bomenboog, waar in hechte band rijke mengeling van talen verzinkt. Het krachtige lied van bergwouden zingt vanuit stoere dennen, waait langzaam aan neer in plechtige spraak van 't vlakke land, die door zwaar eiken- en beukenloof dringt. Struiken en boompjes…

het getij van de ziel is weerbarstig als een maandag dan melden zich meer sterren dan zandkorrels zodra verte en veraf breedgedragen ruimte krijgen in stilstand bij vroegtijdig verlaten -alvorens dagen zijn geteld van buiten te leren, lotvaardig ter volmaak en weer binnenwaarts naar oneindig wederkeren…

Ik leer niets meer, alleen wat bij en zet dat somtijds op een rij ik laat u daarin frank en vrij uw schip loopt nimmer averij indien u kiest voor poëzy in stede van het wemeltij van tokkies met hun tiktok ei de dwaze dijenkletserij gejank van pieter wispelweij tv geneuzel woordenbrij metoo geklaag weekblad opzij is jezusdroom reeds lang…

Heel even zag ik in een flits als ware er achterstevoren zonder maren zonder mits een woord gespeld binnenstebuiten gescrabbeld en opnieuw geboren schoolreünie werd schuilruïne maar niet zo flauw als bij frits spits die van het groot dictee der taal der lage landen aan de zee van vondel reynaert veldeken tot hebban olla hadewijch…

woorden dienen zich aan organiek en documentloos met droge ogen en stille trom waarbij muren verblinden het huis zich zelden opent een nawee zich aandient niettemin, een nacht is geen synoniem voor rust wel aanvaardbaar als foto van een roerloos moment er ligt een krijtlijn van ochtend zichtbaar in klare taal…

Als wij gaan dichten door iets mooi te zeggen Bijvoorbeeld met wat welgevormde woorden Celestische gezangen klankakkoorden Dan zal men meer op "toen" accenten leggen Egidius, waar ben je toch gebleven Flirt je opeens met maatschappijkritiek Geef je meer om de vrouw en politiek Holfrazig, of is jou dat om het even? Ik ben een liefhebber…

De dichtkunst is geen prozalied Al staan de regels vol Van hem of haar die mij verliet Van kwaad tot erger ongerief Staan alle kranten bol Als Blondie schreeuwt, maar zelden ziet Vergeet de wolf en schapen niet Al speelt het hier geen rol In Randstad en het Ruhrgebied Gedichten.nl of niet Je hart slaat nooit op hol Bij 't lezen van…

De draak spuwt vuur laait licht en onbesuisd in ondergrondse hollevatenklinkers schuilkelder indruipterrarium alom verderf panopticaal besprenkeld skyhigh rijst in doha kalief sunra sturm drang in sfinks en gizehpiramiden soulmate sade staatstralend aandewieg vantzoetstelieve wijnentrijn taboe zingt swingendansend dromerige blik gitzwart…

Je aforismen zijn van hoog niveau, ik zag zelfs een excellente Amsterdamse school...chapeau! En des te fraaier is de anti-poëzie in dit poëem al mis ik ten enen male assonantie en alliteratie. Ik vergeef je het ontbreken van binnenrijm en beeldspraak ik verheug me echter over je coupletten met clichés een gebroken vers kortom…

er zijn momenten om er de hand in te hebben zolang het geluid draagt over doordringbaar bovenaards te oud voor bestemming te jong voor vertrek niets heeft meer betekenis dan het verzwegene ongezien achtergebleven in vermeend beton mijn mond draagt geen bevelen uit mijn oor vangt luistertaal zo vrij zijn letters in verstaanbare…

Eerst is er nog niks. Ja, een gelukzalig-lege bladzij. Een wie-doet-mij-wat-optie. Maar daar komt de klad in. U zucht ontevreden. Het vacuüm dient bevrucht. Een sterke drang wil weten. Een eerste zin noteert zich. En die vraagt om meer. U begint zowaar te zweten. Verbanden kondigen zich aan. Wilde paarden moet u beteugelen! Maar…

O Nee tanya hoe kòm je daar nou bij Je gaat toch niet naar die verdoemde toe Die knessetkwal, die mensenhaai, die fou Nee, jij gaat níet naar Netanyahu toe Die krijgt van Petrus nooit een passe-partout O Ne tan ya hu kòm je daar nou bij!...…

Zit er nog leven in dat esperanto dat vat vol braille in gebarentaal zegt niets, een blik zegt meer dan duizend woorden al zijn het altvocalen van bel canto die spreekbuis voor een nieuwe wereldtaal is als synthese een ver ideaal want zelfs verbaal blijft het orakeltaal Wat ooit begon als hiërogliefentaal in Babel, primitief…

onder dezelfde hemel in dezelfde tuin schuifelt hij rondom vandaag zijn serene glimlach als die van een milde verre god stijgt stil boven de taaltekenen uit in het gras trappelt het jonge tere leven in zachte verstrengeling van einde met begin in hun glanzende blik huist hetzelfde lied…

een haiku is het geschenk van de natuur door de dichter gestoken in het kostuum van de taal…

Mijn tante kocht als veulenmaagdekijn Een minidictionnaire met vreemde woorden Voor 't habbekratsbedrag van 90 cent Het moet van voor de Grote Oorlog zijn Dat was nochtans wel een rib uit haar lijf Van Belkum's vreemde-woordentolk bevat Van woord, parool en mot het meest voorkomend En uitdrukking en zegswijs evenzo Ik licht er een paar…

welke woorden willen we redden nu de stof van puin uiteen waait welke werpen we van ons af in verlaten straten van de stad welke houden de klank aan van een viool onder de sterrennacht welke woorden verdwijnen in het zwarte water van de tijd welke woorden keren terug houden we vast welke verwelkomen het licht koesteren we om niet…

er is een tijdelijkheid tussen de vroege dageraad en het verdwijnen van de zon waarin je alles kunt schrijven wat in je opkomt, in het gedichten verzinnen en je mag er van uit gaan dat het niet lang duurt voordat zinnenspinsels in het brein verschijnen als een momentopname een flinke portie liefde voor het volledige alfabet en…

lees de stilte van het witte blad niet bezwaard met woorden lees zijn luchtige leegte lees zijn niets lees zijn alles gedicht zonder woorden het lichtste gedicht…

Zal jij mijn kruiswoordraadsel zijn Geen doorloper, woordzoeker of cryptogram Daarvoor ben ik te tam En het zit vol venijn Ik wil het enigma verklaren Woorden die zich openbaren Puzzelen tot het past Desnoods op de tast Drie letters, twee horizontaal Klaarheid in opgelegde wartaal Angstvallig zoekt mijn pen Met elk woord dat ik ken Moeilijkheidsgraad…

Het nachtspel gespeeld De ochtend nakende Het machtsspel gedaan Ongekleed dansen mensen Ieder met hun eigen wensen In 't licht van volle maan Thuis wacht dan de roes Die uitgeslapen mag Vrouw heeft geen idee Wellicht zou zij 't begrijpen Dat woorden soms moeten rijpen In de alfabetzee Woordenpotpourri Met letters in veelvoud Scrabb'lend…

schaarse woorden als hoge en dun gewortelde bomen reikend naar de zon het fragiele meebewegen in de wind stromend naar ongekende stormen…