10328 resultaten.
Afrika
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.472 Het is op gegroeid in armoede en oorlog.
Haal het kind naar Nederland maar in zijn hoofd dwalen die beelden nog.
Laat het kind lachen en leven.
Luister naar het verhaal van het kind naar wat voor vreselijks het heeft moeten beleven.
Luister naar de vreselijke dingen die het kind heeft gezien.…
Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
816 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk;
ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je stromp'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.
Jij hebt al gaandeweg gemeld
dat lachen…
aards tranendal
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.246 even was hij weg gegaan
gevallen en dan terug
gestuiterd, ongewenst als hij was
daar aan de andere zijde
waar zijn licht te fel nog
gaten brandde in het behang
blijven moest hij nog
een halve eeuw en 1 jaar
zoeken naar het doel
waarvoor hij werd toegevoegd
aan het zieltogend bestaan
de eeuwige rust, de jachtvelden
het zijn flarden van…
Haiti
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Haïti, berooid land op het westelijk halfrond.
Schandelijk verlaten door Europese kolonisten.
Een volk, een land, zwaar gewond.
Door plunderaars vernederd, velen noemden zich christen.
Haïti, land van imperialisten, de slavenopstand fanatiek.
Vrijheidsstrijd gewonnen, tegen het Franse bewind.
Keizerrijk, koninkrijk, republiek.
Haïti, verloren…
Gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Voor onbekende gezichten
die nooit iets tekenden
of in werkelijkheid
zonder wereld betekenden
bewaarde ik
een wit potlood
gegrond op zwart papier
met een grijs verleden
van armoede en eenzaamheid
wanneer ik tastte
in het hemels duister
met de geneugten
en het genoegen
raakte ik nooit
een gevoelige snaar
maar met ontloken ogen…
Ik ben te arm om dood te gaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.073 ik ben te arm om dood te gaan
geen nagel om aan m’n kont te krabben
balancerend op één been, om mee in ’t leven te staan
teer ik op vetgemeste kwabben
ik ben te arm om dood te gaan
geen kist geen koffie noch de cake
leef op crackers met wat kaas
amper wat te spenderen in de week
ik ben te arm om dood te gaan
de toekomst kan me gestolen…
Steenvruchten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Als ze voor je deur staan
weet je het al, is het al
te groot om te bevatten
De hemel helpt mij niet
het hogere doel van de oorlog
begrijp ik niet, ik kan slechts hopen
op een afloop die er zin aan geeft
Zacht vruchtvlees wordt ons beloofd
maar we krijgen stenen te eten
De kansen keren, coalities wisselen
en wij schieten over, zonder…
Ons mooie leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 Ons mooie leven, ingepakt
tegen de kou die terug kan komen:
blikken met bonen, oude kranten
kapotte kleren, potten jam
tot aan het plafond
het harde land, en de harde hand
van de grote leiders, en de kleine
die vochten voor hun eigen voordeel
de helden van staal, later weggescheurd
uit hun huis en uit de boeken
Maar wij zijn er nog, in…
[ Koningin van Niets ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Koningin van Niets,
ze gaf de armen weer hoop --
Ze was gevaarlijk.…
OVERGANGSPROBLEMEN
netgedicht
3.1 met 191 stemmen
29.835 maar heeft u voor deze jonge vijftiger
nog een ander alternatief?…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 Voor het laatst vertoonde zich de goudkleur
van ikonen en middeleeuwse schilderijen op
wenskaarten uit de vijftiger jaren: laatste
opleving van de beslotenheid en het geluk.
Nog eenmaal spanden mensen als een rendier
natuur voor hun ar: breng ons verder! Breng
ons door de poort van het stervende jaar!…
Zestig
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.730 Dagelijks liggen twee vijftigers jonger dan ik vandaag
In een rouwkapel gonzend van Nederduits en kerklatijn.
Dagelijks schrijf ik een kus op hun marmeren voorhoofd.
Dagelijks neem ik dat breekbare dubbelportret in mijn armen
En draag het omzichtig naar buiten, ik mag niet bezwijken
onder dat paar, ik mag met mijn paar niet verdwalen.…
Staaldraad
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
904 Wachtende ogen zien
de
gedeelde
dood
met ogen
die het geluk
wilden begraven
waar de grens
elke herinnering
armoedig maakt
en wachtende ogen
met staaldraad
zwijgen
en alleen met
naamloze
kogels
hun
gebeden zeggen…
Eindejaarsmoeheid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.953 Het zijn niet sneeuw en ijs
waardoor het einde van het jaar
mij dichterbij schijnt
Het zijn niet die lichtjes
of ballen in de bomen, ook
niet de mooiverpakte cadeautjes
Het zijn niet de beelden op tv,
over rampen, armoede, oorlog
of hongerige kinderen
Het is niets van dat alles,
alleen wintermoeheid, en
koude voeten in mijn bed…
Leed in de wereld.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
940 In vele landen
zijn armoede en rampen.
Konden wij ze er
maar van bevrijden
van hun vreselijke
lijden en verdriet...
maar alles oplossen
kunnen we niet!
Die mensen moeten
leven met hun pijn
we kunnen maar iets
voor hen betekenen en
er voor hun zijn.
Konden we al het
leed maar verzachten.
Dat zijn zo mijn gedachten.…
Hoofd van Pandora
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Als gebod van armoede.
Open die brainbox!
In naam van het avontuur,
en het rijke leven.…
Loos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
614 Misschien dat tussen de woorden
de stilte paranoia maakt
en waanzin steeds meer stilte braakt
in losgebroken storm
een armoede niet eerder gekend
en dat medelijden ook pijn doet
omdat het nooit meer terugkomt
na de dood zijn we luchtledig
eindelijk zonder vragen.…
Lichtboei
snelsonnet
4.7 met 7 stemmen
954 Zoals de wereld nu is, maakt hij me bedroefd:
de armoede en oorlogen, talloze doden,
ons kabinet, verstoord klimaat, de hongersnoden.
We weten dat een mens ook opbeuring behoeft.
Ik zoek het deze zondag dus in Drentse sferen
en ga me heerlijk bij Lichtvoetig amuseren!…
een vraag
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.157 wie zal de meeuwen
terugwerpen
als ook jij verdwijnt
in niets meer
dan een druppel
of in de doofheid van
de duinen
die, ongenesteld
mijn armoede zullen
dragen
ik zal droever worden
mijn gedichten zwijgzamer
en uit de nachten zal ik
wanhoop plunderen, de donkerte
van de eeuwen
omdat geen enkel ogenblik
meer zal bestaan…
Wee hun gebeente
snelsonnet
3.2 met 11 stemmen
1.155 Soldaten die een arm of been verloren
Zijn uitgenodigd voor een real life-soap
"Misplaatst, sensatielustig en goedkoop"
Zo lieten vele veteranen horen
Toch zullen wij straks deelnemers bijeen zien
Die in zoiets armoedigs juist geen been zien…
KERSTFEEST vijftiger jaren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.080 In twee rijen staan de kinderen bij
de ingang van de Hervormde kerk.
Een erehaag voor vrome volwassenen
die met ernstig gelaat het gebedshuis
verlaten. Op dat moment zelfs letterlijk
buitenkerkelijk wachten we op het teken
van de zondagschoolleiding eerbiedig
het huis van God te mogen betreden.
De ruime stilte wordt verpletterd door
superbe…
SCHOOLmoment, vijftiger jaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
4.360 De hoofdmeester is ongewoon woedend,
zijn ogen bliksemen van kwaadheid. Zijn
mond spuwt woordenvuur. De kinderen
in de klas genieten van het schouwspel.
(Gegeven: leerling doet zo maar lampen
uit zonder opdracht, uit nobele motieven,
in de pauze, onbewust pre-milieubewust
denkend en handelend na WC-bezoek…)
De meester gaat verder met zijn…
Jeugdliefde vijftiger jaren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.259 Schoolduur lang ben ik verliefd
op het mooiste meisje in de klas
ze trouwt met een boerenzoon
wat mij pijnlijk heeft verrast
Ze doet haar echtelijke plicht
steekt ‘t lijf in donkere kledij
wordt moeder, boent en schrobt
de hoeve ligt er welvarend bij
Men ziet de boer in ‘n sekshuis
volgens het dorp banaal gedrag
met zo’n flinke…
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 Er is niets te eten in de keuken
van Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote…
Evaluatie
snelsonnet
4.9 met 7 stemmen
566 Zeg Femke, Mona, Fleur en Marjolein,
wat hebben jullie voor elkaar gekregen?
Ik wijs hier elke maandag weer de wegen,
hoe moeilijk kan regeren dan nog zijn?
Maak Nederland niet tot failliete boedel,
ik schrijf mijn poëzie niet voor jandoedel!…
Crisis is een killer gekleed in zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Armoede wordt in stilte opgekropt,
het is alleen Jan met de pet die ’t raakt.
Het raakt hem diep, diep in het hart.
Geld stroomt naar de verkeerde kant,
de verkeerde zakken worden gevuld.
De crisis is de duivel in 3-delig pak.
De zakenman staat met open hand,
zijn vage zaken in nevelen gehuld.
Aan armoede en crisis heeft ie lak.…
Opa weet wel beter
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
599 Ja, vroeger was alles beter”
nou dat hoor je dan niet exact mensen zeggen
maar wat kunnen ouderen praten over vroeger
over de vijftiger, de zestiger, tachtiger jaren
en die jongere ouderen over de negentiger
en zelfs de super jongere over de jaren 10 van deze eeuw
wat een enorme onzin, onwaarheid, onwerkelijkheid, want
alles is nu in veel…
bezeten van poëzie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 het neerkrabbelen van woorden
bekruipt me in een begrijpend gemis
als straatrumoer in mijn armoedigheid
in voelen wat mij is bijgebracht
knokkend als mijn plichtsgevoel
als messen en vonken wispelturig
in bladen van boeken
waar het niet waait
zodat je lezen kunt wat ik schrijf
mijn boek is niet te eng
ik kan wonen in mijn nesteldrang…
Geen eten op tafel
gedicht
3.3 met 19 stemmen
7.524 Hij ondertekent het uitroepen
van het einde van slavernij en armoede.
Zonder te lezen wat de briefschrijver,
een arme man, geschreven heeft.
-------------------------------
uit: 'Zanzibar', oktober 2000.…
te droef
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
727 te armoedig ben ik
zonder mijn verhalen
ik schrijf ze niet meer,
mijn vertelsels, want
ze hebben geen blijmoedig slot
geen opgetogen
verzen meer met monter
opgeheven woorden, glundere
teksten stokken en verworden
langzaam tot rapport
liefdeslied'ren, die zo zalig
dicht mijn hart benaderen
maken toch alleen maar droef
ze raken niet meer…