1007 resultaten.
Kerstsfeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.349 Voor vrede en veiligheid
liefde en warmte
geborgenheid in iedere ziel!…
Zoals de meeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Zoals de meeuw
In al zijn koninklijkheid
Wordt gedragen door de wind
Zo worden wij
Dag in dag uit
Gedragen door de liefde
Van Hem die Uw zoon is,
Net als Hij
Zijn wij geborgen,
Zijn wij Uw kind…
Bedankt voor het spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Bedankt dat we als
Kinderen in Uw tuin
Mochten spelen,
Zoals onze kinderen
In onze tuin mogen spelen,
Voor altijd geborgen
In alles dragende liefde…
groots
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 klein en geborgen
zal de dag van morgen
voldoende zijn
dat besef
en een klein beetje lef
zal genoeg zijn
als morgen fijn
zo in het klein
een grote stap mag zijn…
Stilte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.086 Decor der mimespelers
Wereld van droom en herinnering
Stille getuige van een innige liefde,
Voor immer geborgen in de stilte van mijn denken
Een wondermooie stilte ...
Als van een gedicht zonder woorden.…
wachten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
712 een blad valt
naar de aarde
terug waar leven
in sterven
wordt geborgen
tot aan de
terugkeer van
het licht
winter wordt
wachten waarin
een stil verlangen
het land bedekt…
droom
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.272 verlangen huilt
in verhoopte dromen
zoek naar jouw liefde
diep in mijn hart
zachtjes geborgen
nooit verloren
in de sluimering wacht
een nieuwe droom…
Verbroken verbond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
861 de stilte knaagt
is ongehoord en
onbegrepen
daar het verbond
intens was
voor het leven
moederinstinct juist
nu geborgen in
armen van engelen
rust zij zacht
*~ IM Elsa Tisseur ~*…
De echo van mijn bestaan
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
619 Ik word niet vergeten
een echo van mijn bestaan
zit in jouw hoofd
ik zit stilletjes in je hart
daar ben ik geborgen.
In jouw ogen
besta ik
en in je lach
lach ik mee.…
Geboorte-ei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
851 Geboren uit geborgenheid,
draag ik je lichte leven.…
GEBOORTEDORP
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.008 begrip geboortedorp is meer
dan geografische aanduiding
een tijdsbeeld abstract album
met foto’s geluiden die ik opving
een krakend bed diggelend glas
knappend illegaal brandend vuur
buurman driftig geheven vinger
stilte op trompet verbogen stuur
van gemoffelde fiets met blokken
rond pedalen schoensmeerdoosje
met helft van knijper en weckring…
avond
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 de stilte
van de avond
rust
geborgenheid
veiligheid
de stilte
van de avond
warmte
bescherming
samen
de stilte
van de avond
lezen
muziek
alleen
de stilte
van de avond
prettig
totaal
genieten…
Moeder
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
3.065 In mijn herinnering
zie ik je voor me,
Nooit klagen als ik iets
vroeg,
Het was altijd geven en nooit
Nemen,
Zo besta je
In mijn herinnering
Donkere ogen
omhuld door witte
gelaat,
Keken mij aan
Ik voelde een drang
geborgen, van die ene blik
Verlangend naar de warme plek
De moederschoot
Er kwam een tijd
dat ik niet bij je kon zijn…
Ochtend
gedicht
4.0 met 92 stemmen
31.189 Liefst hoor ik het geritsel van kleren
als zij opnieuw de vorm aannemen
waaruit liefde hen gedurende uren verdreef.
En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt,
de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.
Liefst hoor ik het geritsel van kleren,
als de slaap zich langzaam aan onze ogen onttrekt
en de glazen toekijken hoe het licht
zich…
Deventer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
633 De toren staat gestrekt
Als hele trouwe vriend
Waarboven uitgerekt
De hemel allesziend
De stad kent op de grond
Een schaal en intimiteit
Tot ver achter het waterfront
Tref ik geborgenheid
IJssel mijn rivier, je maakt me bang
Met je overstromingsrampen
En met je onverstane drang
Tot spoeden richting Kampen
Ik ben voor je…
Mama.
netgedicht
3.4 met 50 stemmen
9.086 Soms zomaar
vanuit het niets
dwalen mijn gedachten af
Ben ik weer
die kleine meid
aan wie jij ooit 't leven gaf
Zit ik lachend
op jouw schoot
bekijk de ketting rond jouw nek
Ik voelde mij toen
zo geborgen en vertrouwd
daar op die plek
Ben niet meer jouw kleine meid
pas zéker niet meer
op jouw schoot
Wil je uit m'n hart…
Straks Pasen
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
970 Laat het voor jou ook Pasen zijn
en weet je hart bij Hem geborgen.…
De lust voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
740 Voorbij de lust
ligt het land
van ultieme
tederheid,
waar zich
jouw lichaam
tegen het mijne vlijt.…
Aan Zijn Hand zie ik ............
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 Aan Zijn Hand!
Samen met de Englen boven,
Zullen wij God's Grootheid loven.
Het is daar een prachtig Leven!
Al dat moois zal Hij ons geven....
Waar je kijkt, je ziet veel bomen,
en zacht klinkend-waterstromen.
Steeds vers fruit wat noodt tot eten,
dat zul je dan ook nooit vergeten.
Appels en de peren geuren,
en voorzien van d' mooiste…
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 In mijn armen wieg ik de wind
en draag mijn takken tot de hemel
mijn wortels blijven in de grond
waar ze de wormen voedsel geven
Mijn bladeren verdragen elk verhaal
doet rupsen glanzend weer ontpoppen
en stuur ze dan de wereld in
om elders weer iets nieuws te zoeken
Mijn twijgen zijn steeds nestbelâân
opdat de vogels rustpunt vinden
totdat…
Zomaar iets van liefde
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.246 Zomaar iets van liefde
vederlicht in de morgen
waar de dag nog droomt
in kinderogen die blij blinken.
Eén enkel geluid
van welbevinden
en toevertrouwen
tot de dag al wat ouder wordt
en de uren verstrijken
in plicht.
Moeders die kijken
en verstaan
en enkel iets van liefde zijn.…
Eén keer
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.315 één keer wil ik nog de scherven
als er glas is stukgegaan
één keer wil ik weleens sterven
van geluk wel te verstaan
één keer wil ik nog eens huilen
duizend druppels zoete traan
één keer in je armen schuilen
om er nooit uit weg te gaan…
De wereld was net zo klein als ik
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
4.122 Destijds kende ik de wereld niet
je liet mij nog een sprookje leven
door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet
Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven
Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen,…
Veilig in jouw armen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.175 Ik wil zo dichtbij jou zijn,
in jouw armen liggen.
Totdat er uit een donkere,
koude nacht,
een nieuwe dag wordt geboren.
Met kansen,
op meer hunkering,
op meer liefde,
toekomst...
Totdat de dag sterft,
en de nacht zijn sluier gooit...
Over ons.
Dat maakt donker.
Maar altijd veilig,
in jouw armen.…
in je slankevingerhand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ik hoef je
niet te raken
in samen verenigen
we staten en maken
zo de wereld vrij
in je lach
schijnt steeds de zon
en als ik hagel
of weer donder
regenboog jij alles om
in je slankevingerhand
voel ik me veilig
kan ik doen en laten
wat ik wil jouw
liefde is me heilig
als jij je koppie
op mijn schouder legt
en…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik weer hoe ik naar warmte hunker,
hoe zoveel niet echt gelukkig maakt
omdat de honger en de dorst veel groter zijn
dan wat voedsel en drank kunnen stillen.
Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik hoe een helder lied
tot diep in mijn ziel klinkt
en daar…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Van waar jij woont komt soms heel even teken
dat alle leven zal geborgen zijn.…
Huizen 1
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 Geboortehuis, lentehuis.
Herinnering maakt ons weer kind.
De dagelijkse rituelen,
de geluiden van elk uur,
de kleine kamer boven.
’s Avonds hoor je de lentewind
stemmen van buurtende boeren
verwaaien met geruis van blaren,
hoor je geritsel van muizen
en moeder die rustig zegt:
‘De kat deugt niet.’,
hoor je het schuiven van de grendel
en…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 Heerlijk is:
ontwaken in ons huis,
de geborgenheid van binnen,
want er is buiten.
De zon schijnt,
vogels fluiten,
de wind huilt,
kerkklokken luiden.
Nog zaliger is:
na uitstap of na reis
de zekerheid:
het huis staat er nog,
de sleutel omgedraaid,
buiten van ons afgegooid,
wij zijn thuis.
Dit huis:
een warme thuis.…
Mevrouw Despina ziet een neushoorn
gedicht
2.2 met 25 stemmen
13.128 Nu ze hem beslopen heeft van ver
stokt haar adem om zijn hoorn.
Blijkt hij een moeder.
Grijs en ver kijkt het oog
uit een oudheid van leven
het lijf is gekleid door grond
zo onbekend, dat zij zichzelf
verloren voelt, zonder leidraad
verdwaald op de aardbol.
Wil ze het kalf zijn, wil ze
bestaan en zwaar zijn als zij -
gehuld in…