2600 resultaten.
Hoop
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.522 Als er hoop gloort aan de horizon
gloorde die dan niet vandaag?
Dat wilde ik even weten dus stel ik
deze vraag.
Maar de horizon is zo ver weg, dus
wil ik dat men me zegt
dat de horizon helemaal zover niet is.
Want als ik hem zo grijpen kan
is de hoop nabij..
Niet dan?…
Ik gun het je
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
832 Ik gun het je om te vliegen tot ver in 't heelal,
tot ver boven de hoogste top;
en te zweven langs berg en dal,
met een zachte landing verderop.
Genietend van het uitzicht over 'n uitgestrekt gebied
waar je alles overziet.
Starend naar de zonsondergang
waar je je levenslang naar hebt verlangd.
Ik gun je zo'n ervaring te beleven;
en waar…
verruim de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 met als bagage in jouw rugzak
de lauweren van het verleden
wacht een nieuwe baan en rol
in nog ongeschreven toekomst
een job die jouw ambitie vraagt
om met de inzet van hart en ziel
voorbij de linie van het bekende
jouw horizon te gaan verruimen
met frisse blik en een dwarse kijk
zul jij het onverwachte ontmoeten
met inzicht als bron van…
Verre horizon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
123 schaduw van het gister
naar zware letters die hij bijna las
toen het onzegbare vermiste
geen noodzaak tot een laat vergelijk
het spoor ligt open in de verloren tijd
Amsterdam bleef stil in tweeënzestig
maar de taal herstelt de tederheid
een brief die destijds bleef steken
vindt in de luwte nu een stem
de wandelaar is uitgelopen
de verre horizon…
Oude pijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
178 wanneer mijn zicht
enkel vanuit een
brede horizon zou
betrachten de
onmetelijkheid
te voelen, hoor
ik nog de bergen
in de schaduw van dit
licht,
schudden nog steeds
orkanen vanuit de verte,
belichten sterren
dit gewicht
zwijgen nog immer
de verbindingen
eens aangegaan,
vervaagde bollen
kwik
zijn alleen te begrijpen
zoals de…
He broertje
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.275 Ergens aan
de horizon
ergens moet
je zijn;
misschien in
een knotwilg
kijkend naar
mensen, die
je achterliet.
Ergens aan
de horizon
ergens moet
je zijn;
misschien daar,
waar de zon
ondergaat,
luisterend naar
mensen, die
je achterliet.
Nergens aan
de horizon
nergens zal
je zijn.…
Regenboog
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
407 Omgeven door grijze wolken
groene en violette tinten
ontstijgend uit de horizon
liggen stille minuten
gebogen aan de horizon…
[ De ochtendnevel ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 De ochtendnevel
blijft hangen in het gebrom --
van de zonsopkomst.…
Smart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Wie beseft dat groot,
klein kan zijn,
en klein groot,
is slim.
Zij die groot denken,
geloven in een nieuwe start.
Biologen ontwerpen nanorobots.
Mercedes een elektrische Smart.…
te ver weg
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.024 kijkend in de verte,
is deze horizon dezelfde?
de wind die ik voel,
is deze wind dezelfde?
Laat me dan meegevoerd worden
om het zeker te weten
om onze horizon
dezelfde te laten zijn…
gedachten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.289 de lucht is opgeklaard
donkere wolken houden desondanks
de wacht bij sombere gedachten
de zon schijnt de horizon staart
achter de horizon verdwijnt de zon
de hemel vertoont vlekken opvallend
lijkend op de donkere wolken
die wacht houden bij sombere gedachten
de weerman voorspelt een heldere nacht
de vlekken verdwijnen aan de horizon
sombere…
Overal zon en de horizon rondom
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
849 Verder dan ik kijken kan
Staat toch het volle graan
Van horizon tot horizon
Het drijvend wolkenwit in blauw
Het wiegend land van geel
Alles reikt naar elke einder
Alles reikt naar jou…
Spreken is zilver
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
717 Aan de horizon
waar alleen licht transformeert
door het sentiment
verschijnt in het theater
de deining aan de kustlijn.
Door de voetstappen
zijn de laatste gedachten
tot de horizon
gesigneerd zonder een woord
wat het avondlicht beschijnt.…
Voorbij de horizon
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.088 De zon straalt vreugde.
Laat zijn liefde zien aan ons,
kijkend wat er komt.…
Uit een verre horizon
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
900 wij waren
eenvoudig
zonder overleg
een nieuw pad
ingegaan raakten
elkaar anders aan
waarbij vonkjes
voor ontlading
zorgden die de
spanning later
snel opvoerden
niet dat
de andere te
vertrouwd waren
geworden maar
ons ontdekken
kende nog
geen grenzen
leerde graag van
nieuwe kansen
en perspectieven
uit een verre horizon…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 gemaskeerd door fictie
ervaar ik de realiteit
chaotisch en vertwijfeld
zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht…
uitzien naar de horizon
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.395 een man
van een
enkel woord
staart u aan
beschermt zich
achter stilte
wil niet
dat u
hem hoort
hij wacht
geduldig
op die
ene vraag
waarvan het
antwoord
is vervaagd
adieu...…
Achter de horizon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.052 Wat je niet hebt
gehad of gedaan
trekt vooral
als de rek
uit de tijd
is gegaan
en je bestaan
is gereduceerd
tot de vraag
wil ik sterven
zoals ik nu leef…
De horizon dichtbij
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
404 je leunde
op de stok
voeten in de klei
keek blij met
overwinnaarsblik
en lachte de
horizon dichtbij
de grootste hobbels
zijn genomen na
een lock down
die erger was en
langer duurde
dan in de dromen
van je levendige geest
het is je gelukt
dat wat zo voor
de hand leek te liggen
ook binnen ambtelijke
kaders vast te prikken
in vrijheid…
Gouden horizon
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.349 Heb jij ooit dromen gehad
waarin je vogels zag
met zilverkleurige vleugels
voelde je je net zo vrij,
vloog je met ze mee
wolkenhoog
in de blauwe lucht
over land en over zee
Zag je de dageraad
aan de gouden horizon
denk aan mij
als ik van jou droom
met gesloten ogen
denk aan mij
als ik je toelach
met mijn haren
in de wind
Weet…
Achter een horizon
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
747 Denk ik dat zij voorvoelde
ondanks die dromen van toen
het voorbij gaan van het bedoelde
dat zich vastgreep aan bomen
in breedte en hoogte groeide
en zicht toe liet aan haar lot
haar hoop en treurig verleden
ontrok zich uit haar wildernis
spuwde illusie ver voor uit
in al haar voelen en bewegen.…
licht aan de horizon
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.403 Het is zo mooi,
Want vandaag zie ik het licht
Voor mijn mooiste droom
Het is weer zo prachtig,
Want dit licht heeft vele kleuren
Dit geeft mij zo veel lucht
Het geeft mij passie,
Want ik ben schilder
In hart en ziel
Dit licht is nog veel mooier
Dan alles op aarde,
Want dit heeft mijn kleur
De kleur van de liefde,
Maar ook de kleur…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 wereld
vleugels heeft gekregen
zo spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht
horizon…
het kind en de horizon
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
683 liefde aanvaardt
het sterven
niet
dat zei hij
afgewend en moegewaakt
toen Gods woorden vielen
naast het nachttij en haar dode
lichaam
dat in het toegewaaide duinkleed
geen beloftes meer droeg
ik zag hoe hij afstand nam
van haar slaapliedje, nog teder
in zijn lijf
zoals vergetelheid ademt
over woorden in een te korte
tijd…
Uitzien naar een horizon
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
771 ik blaas grijs voor me uit
en schep een vaag bestaan
als door een beslagen ruit
zie ik enkel mist
en voel vandaag niets
ik lijk niet opgestaan
het is een pas op de plaats
op een stoel
kan zelfs onder een deken
of pratend met loze woorden
die daardoor toch veel zeggen
ofschoon ik zelf niet weet
wat ik bedoel
het is tasten
in de vergankelijkheid…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de
maan z’n witte hand oplegt,
stromen wolken in een plas
van licht als vlindervleugels,
gewichtloos, tijdloos onthecht,
de dood is slechts een smalle
streep aan een menselijke horizon…
Verre horizon.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 delen zal,
nu nog alleen, straks
misschien met velen, of
dat de morgenstond er
nog zal zijn, waarin de
nuchterheid is uitgelicht,
het lichaam doorzichtig
naakt, valt dood bladgoed
van nerf en ziel op tot het
met lot doorweekte grond,
bekleedt een transparante
lauwerkrans mijn koude
voeten om die laten wortelen
in een verre horizon…
voorbij de horizon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
618 afstand nemen dat wil zeggen
een stapje terug doen
om vervolgens tegen de zon in
de horizon waar te nemen
met half dichtgeknepen ogen
zie ik tussen mijn wimpers
door een bewogen lijn
die loopt van rechts
naar links en andersom...…