316 resultaten.
Boze Onwil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 consequenties
van het ene of het andere
op een rijtje te zetten
Misschien heb ik de schijn tegen
maar ik hield me niet afzijdig
echt, ik wacht nooit af
Ik kijk niet weg
ik kijk juist grondig
voor een weloverwogen beslissing
want er gebeurt zoveel
en vaak zit er geen lijn in
alle details
En ik wil niets verkeerds doen
Dat is de kiem…
Heldere beken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Daar is verkoeling voor mens en dier
daar heersen vriendschap vree en rust
daar is geen afgunst maar plezier
wordt ieder misverstand in de kiem gesust.…
Vertrouwen in Newton
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 Een molen van sterren
wiekt rond mijn hoofd
een duivelse tovenaar
zaait kiemen in mijn ziel.
Er is niets aan het lijf
een bijwerking van pillen
zowel boeken als medicijnen
zweren kunst en wetenschap.…
De dichters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Een pen van het diepste blauw
Ontmaagd het gelige blad
Tekent sierlijk de bouw
Van haar fantasiestad
Waarin mensen slapen in wiegen
kindjes die hen in slaap sissen
De vissen kunnen vliegen
En vliegen vredig vissen
Tot een plotse pennentrek
Het geluk in de kiem smoort
Zo bouwt de dichteres een plek
Waar alles is zoals het hoort…
DEMOCRATIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 maar niemand luistert
Inspraak:
spreek in wat u wil
wij bellen altijd terug
eeuwig in de wacht
Enquête:
we onderzoeken
waar het toch is mis gegaan
wie wil zal vinden
Verkiezingen:
ik maak mijn keuze
men zegt jouw stem bepaalt maar
er verandert niets
Vrijheid:
waarheid in het woord
dat nooit zal worden gehoord
in de kiem…
Roeping
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
947 De mens – hoe ijverig ook –
hoeft niets te doen dan te zien
te ontvangen en open te staan
voor de elementen die kiemen
en gedreven willen groeien.
Bouwen aan het bestaan
verbinden wat divergeert
bruggen slaan over ravijnen
met overtuiging en inzicht
ziel worden, levend wezen.
Op te gaan in verdwijnen.…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 kan ik alles achterlaten
nu ik eenmaal weet heb van
verleden, dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen…
De Dichteres
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 t wit
ervaart veel meer dan één seizoen
Met dit veld voor ogen als het levenspad
geen spruiten, boerenkool met vorst
Haar akker ligt er onbebouwd
het weer masseert haar huid
De wind kan er alleen naar fluiten
al omarmt hij haar natuurlijke schoonheid
Bij haar groeit er iets van binnen
nog veel mooier dan fysiek
Daar waar haar kiem…
Als kunst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 nog is het glas
niet gebroken maar
de breuk spiraalt
grillig omhoog
jij hebt kunst
uit je mond doen
ontvlammen in vorm
veelkleurig neergezet
het groeiproces
bleek te gespannen
toen is de kiem voor
een barst al gelegd
we keken en beefden
hoorden het scherpe
geluid van verscherven
hoog boven ons uit
de top was gelukkig
onbeschadigd…
Boze Kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 Niet langer een ideaal
dat medemensen laat lijden
om zelf niets tekort te komen
Zo onvolwassen, niet jij
jouw klacht, jouw wens
om meer
meer solidariteit
meer harmonie
meer zelfkritiek
Ik weet het, de kiem
van jouw gulzigheid
die dat allemaal wil
is je lieve boosheid…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…
Omhoog
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
809 Een traan biggelde langs m'n wang omlaag
En vond zijn weg naar het diepe dal
Opgejaagd door m'n geweeklaag
Geen tijd voor herstel na de rauwe val
Stuitte hij op een zaadje in de grond
Omringde het even met z'n vocht en zonk
Daarna was 't een kiem die daglicht vond
En mij als bloem opnieuw geur en kleur schonk…
Cirkelgang
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
805 dode grond bevat geen kiemen
en zal opnieuw verwaaien, het stof zal steken
in ogen van drooggelegde haaien
blauw van de nachten drijven dagen
als makke schapen voorbij, de avonden vallen
aan, hun bek vol van een stuiterende maan
wekken ze de schijn te keren wat weder komt…
Verdwenen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Het is de tijd, het is het leven
Sluimerend voorwaarts totdat de
laatste adem wordt gehoord
Het is de tijd, het is het leven
dat wordt afgeremd, blijft steken
als kreet in de kiem gesmoord
Jouw masker verwerd tot craquelé
ons leven daardoor in stilte
in boeket bijeengebracht
Het is nu tijd, dit was jouw leven
dat jij ruimschoots hebt…
Alleen stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 altijd is er
de massaliteit
die broeit
waar anonimiteit
de kiem is voor
kwaadaardig verzet
alleen stilte
en het persoonlijk
gebed laat onze
weerstand komen
tegen de dwazen die
op wereldmacht azen
zwarte schapen
worden als eerste
geliquideerd omdat
zij de kudde met onrust
omgeven in hun niet
gemanipuleerd leven
nog steeds restten…
Het cruciale moment
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
499 zij kende de
stilte van binnen
waar het leven
in kiemen al
is gehoord maar
geen ruimte en lucht
heeft om te beginnen
geluid al is gesmoord
toch spant
potentie al hemel
om voor een leven
vol liefde te gaan
het cruciale moment
van bezielen is
helaas nog niet
zomaar gedaan
waar eeuwige
lijnen elkaar kruizen
contracteert het
moment…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik voel weer
de stilte van
vroeger toen
alle ogen zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor…
Magritte of niet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
91 Ceci n'est pas une rime
Al rijmt het volgens schema
En schuilt daarin de kiem
Voor het gemiddelde poëma
Geen beeldhouwwerk van woorden
Rondom diepzinnige gedachten
Die des dichters rust verstoorden
En diens zielepijn verzachtten
Slechts wijsheidjes voor tegels
Met één doel aan elkaar gelijmd
In inhoudsloze regels
Zodat het volgens schema…
Lente
netgedicht
4.7 met 109 stemmen
9.006 Stilzwijgend tikken de kiemen
als eitandjes tegen de aardschaal
Verblindend is het licht
als het donker eindelijk wijkt
Dagen worden aaneengeregen
met dons en mos en twijgen
Bevend zweeft de nevel
over heide, weide, wouden
Blatend, kakelend, kwetterend
wollig, mollig, melkgelik
Bruisend breekt het beekje
De elver schiet schichtig…
merg en bloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.098 in wervel en rib en bekken
schuilt een draderige spons
een web van aders en vet
hier wortelt elk orgaan
nog amorf in de knop
een witte waakhond
gebald in een cel
weert de gore kiem
een ronde bark
gedeukt in de flanken
voert een geurloos gas
naar de tippen van mijn lijf
van long naar vezel
draderige klonters stremmen mijn bloed…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
Cirkelgangen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 Alles keert weer: de val van de bladeren
en het kiemen van het zaad; geboorte
en dood, de eindeloosheid en de traagheid.
Alles keert weer, alleen de liefde schept
en blijft tot in de dood, tot ver
erover, alleen de liefde blijft.…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 er zijn geen ramen
of gordijnen
bestemming is er niet
reizen is genoeg
de weg er heen
is mijn doel
het verlangen
onderweg te zijn die
mystieke ervaring
is de vervulling
daar verander ik
raak ik ballast kwijt
om balans te herwinnen
de ruimte in mijn hoofd
ontdoet zich
van het ego dat
belangen verstrengeld
spiritualiteit in de kiem…
- diepste kleur -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 dan kan
je klinkt mij aan je echte oog
en laat geen uitweg voor me vrij
je spert het oog een trage deur
en kleurt het blauw lichtgevend blauw
je roert je niet je houdt heel stil
en vangt me binnenin je diepste kleur
je laat niet los je kleeft je aan
en trekt mij vast in jou omhoog
je zuigt je zonder lucht aan jou en mij
en zaait de kiem…
Sonisch
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 jambische ritmiek,
zoals het moet
Ook in het onbewuste schuilt genie
Geen onvermogen door zich
te verhullen
In voor de leek gelegenheidsmystiek
Of cerebrale hersengymnastiek
Historische verwijzingenlyriek
En stoort u zich aan sprongen
in de tijd
In avonturen van Sheherezade
Bedenk, het zijn slechts mollebonenzaden
Synapsen, kiemen…
De wielen der vernietiging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
8 akker en het moeras, steppe en stad
Gulzig masseren ze de huid van de aarde
Ze poepen vruchtbare grond
waar afval ligt, ze zijn het machtige
geheime leger van de Zeven uit het Spel
ze zijn de zweep vanaf de Strijdwagen
hun wielen rijden door het leven
en verteren het dag en nacht
Willoos voltrekken ze de Wil
hongerig voeden ze de kiemen…
Horror en de schoonheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
760 Ze kokhalzen de ondode afscheidingen
naar de wereld van zaadjes en nieuwe kiemen.
Het meisje was allang afgestorven,
maar ze baarde een vers nageboorte.
En hij;
het levende teren, lokt het ongedierte
in zijn parmantig stinkende stronk.
Ik ben mooi, raspt hij narcistisch.…
het boek Dzyan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 verzwijgen hun geheimen uit vrees te worden verbrand
Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband
Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat
Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt
Alles evolueert
Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei
Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij, die
Kiemen…
voorbij bijna
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.618 hij zit in het verstarde zand
de grot rond staart leeg
het duurt niet lang meer
voor het tij alweer
bezit zal nemen van haar
versteende ingewanden
in de korte tijdsspanne daarna
het wonder van de vruchtbaarheid
kleine kiemen tot gras
gezouten kruid tot was
plankton op het land
het gebulder der golven
zwelt stilaan aan
tot het geluid…
Samensmelten
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.015 Daar waar aan de einder
mijn landweg versmelt
met de mengeling van blauw
wit en veelkleurig zwart
en in meedogenloze variaties
het verhaal wordt verteld
over het schijnbaar gewin
van het zo geschonden hart
Daar kiemen onzichtbaar
voor het verbogen licht
de trillenden handen
van verloren gezichten
bij iedere moeizame tred
verheldert…