203 resultaten.
TWEESPRONG
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
447 Het met porselein betegelde pad der maagdelijkheid
Dat door het bejubelde woud
Wordt overschaduwd
Lijkt door het zwaarmoedige labyrint
In de werken van de komende Gregoriaanse meesters
Alreeds overvallen te zijn
En verliest zijn zuivere evenbeeld bij het afdwalen
Van de struikelende Priapus
In het troebele ravijn van grijpgrage haat
En…
Pausoleum
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
521 Een geest van populisme waart rond
dansend op Gods graf
Hij stelt dat hij de waarheid vond
toen hij zijn mening de ruimte gaf
Zie de rouwende menigte dwalen
een dodenakker als labyrint
En zij die hun waarheid stalen
openbaren nu hun schrikbewind
Een geest van populisme heeft zijn masker afgedaan;
een in onbehagen gewortelde vrees
En zo…
Schrijnend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 Ik heb nog brandhout voor vele strenge winters
en in mijn brein sprokkelde ik ideeën voor een eeuw
maar mijn leven is een kluwen , een spinrag
met te strak gespannen draden
de ragebol kijkt lijdzaam toe
het is nu wachten op bevrijding
hoe kom ik los uit dit bizarre labyrint
van onvervulde dromen
zal ik stiekem over het muurtje kijken…
pieterskerk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
506 Samen deze nacht doorkomen
met al het kwaad en demonen
in het labyrint wil ik met je wonen
het goede verspreiden en klonen
laat de rivieren van haat verdrogen
waarheid zien in ieders ogen
die de verbeelding kan beloven te dromen
op school leren ze je het woord allochtoon
in de kerk leren ze je een sprookje
op het werk voor je loon
Je bent…
voorbeeld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 niemand ons
te schrijven
alsof het bloed van een mug
geplet staat op het net geschilderd stucwerk
je kent me door
en door muren spreken wij
samen een winter lange na
ieder uur van onzekerheid voorbij
Raadsels zonder enige vorm van genre
je draagt dezelfde ring als
mijn mededogen
geloven is niets anders dan
kracht vinden staand op
het labyrint…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Heel het geheime en verdrongen verlangen,
al de zorgen, het zoeken, de hoop
of wanhoop, de duisternis en het licht,
ze blijven een raadsel, een labyrint
dat we telkens weer doorlopen maar de
uitweg blijft verborgen tot we het opgeven
te zoeken naar de diepe zin. Die ademt zichzelf
uit en in. Die overvalt ons, soms even.…
Wrakken en koralen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
713 ga de golven
voor je beuken
de zeeën splijten
in obsceen gebaar
op zoek naar het
ultieme waarvoor
ik altijd met je ga
duik naar dieptes
in het zwart
heb alles wel gehad
wrakken en koralen
haaien die me paaien
willen snaaien tot
ik jou eindelijk vind
in het labyrint
van riffen die
de dag bepalen
jij bent het kind
dat ik zo godvergeten…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 het regent
ik lepel tranen
van nieuw geluk
spreid ze uit
als geurig balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te…
Dromenspel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.130 Ik meen je te ontwaren
op de weg van emerald
Jij die ik mij eeuwig
zoet herinnerde
Verborgen
in de stille koralen
van mijn dromenspel
Ik verdwaal zonder spijt
in je zilveren labyrint,
in de kristallen
van je tijdloos licht
Wever van visioenen,
met je
dwaalspinsels van amarant,
je ijle bloemenzeeën,
smachtend naar de koelte
van levend…
Tuin der Lusten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.257 mijn warme wens is
dat ik je vind
in dit lichtblauw labyrint
mijn rood gemoed
schaamrood op de kaken
doet me naarstig zoeken
opgewonden passeer
ik die blauw stralende
lichtheid van jou
sporen van een rein verleden
ik ploeg door je gele
afstandelijkheid heen
struikel over je opgelegde
paarse spiritualiteit
tot ik je zie verschijnen…
De hopman.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
694 De hopman raakte bevroren
wanneer hij zwierf door zijn labyrint.
Wie hem volgde was voor altijd verloren,
de hopman is een narrig kind.
De hopman wist ons te verleiden
maar heeft zijn schepen nu verbrand.
We zullen hem terstond ontweiden
Zijn schelpenhoed ligt al onder ’t zand.…
Argenta
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 Kromzwaardig baardige
langkrulhaar dragende
duvelstatoeagejager,
waart gij in de krochten
van uw ondergronds
maniakaal subterrane
universum
doorwadend labyrinten
der gestigmatiseerde
grofstoffelijk vibrerende
zilvermijnen?…
Alchemische queeste
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
721 in hun queeste
trede voor trede
ten hemel stegen
doch aldoor dwalend
in hoger sferen
van hun grensloze
wijsheid meenden
de ring met de steen
der wijzen te hebben
gevonden, doch dat
was slechts rosetta
een raadselformule
een ultiem enigma
gestolde gedachten
die langzaam dalen
in neerwaartse spiralen
naar het begin:
hun labyrint…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je vandaag bent
niet wie je vroeger was
hetzelfde beeld
weer teruggehaald
gaat zonder draad
door het labyrint…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.…
Windorgel.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
773 Bamboebuizen labyrint
met je fluitend
muzikaal gegorgel
jij, staketsel
op een vooruitgeschoven punt
een restant
door de oorlog ons gegund
Oh, uitspruitsel
in het panorama!…
Silhouet
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
720 Labyrint
fantasierijk en krachtig
laat de liefde je
naar adem happen
in de schaduw van de wind
blaast hartstocht
nieuw leven in
in een achtergrond
van mysterieuze passie
het grote spel
aan trekkingskracht verliefd zijn
laat de wereld
op zijn grondvesten schudden
gestrand in een oceaan
als van zilverachtige vogels
speelt de liefde…
Mooie woorden
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.139 worden mooie zinnen
Hiermede kunt u mooi verwoorden
Wat u voelt voor mooie dingen
U krijgt al snel een mooi gedicht
Die de bijzondere mooie zaken
Selecteert en mooi belicht
En u ontroerend mooi kan raken
Het woordje mooi zo vaak beschreven
Ik weet niet wat u van dit mooie vind
Maar ik laat het u mooi beleven
In een mooi twaalf zinnen labyrint…
Sprookjesverteller
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.315 Steeds vertel jij, zondagskind
het mensenheugenis oud verhaal
dat nooit op schrift alleen verbaal
zijn weg zoekt door het labyrint
van dromen, wonderwoorden zweven
van je lippen, scheppen theatraal
een sprookjesland in sagetaal
van mond tot hart steeds doorgegeven
Je kleurt een wereld vol magie
de woorden tot een zinnebeeld
door klank…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
de muur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 kronkelige, dorre takken
woelen in mij
ze vormen een labyrint
ik wil eruit
maar ben de weg kwijt
muren,
langs voor,opzij en achter
ze worden steeds hoger
takken met scherpe doornen
priemen erdoor
ze zijn heel talrijk
de doornen doen pijn
dus blijf ik er af
op de doornen
heb ik een dikke laag cement gelegd
het cement is opgedroogd…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 in labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de…
Herfstige ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 Ik spreid mijn handen uit
naar roodbruine tinten,
dansend door wolkwitte labyrinten .
Dit seizoen brandt pasgeboren klanken
in mijn herkennende ogen,
ze strijkt langs mijn lippen geduldige sporen .…
Contouren
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
859 Zie de beelden voor ogen
verward in een labyrint,
drijven te snel verder
worden veranderd door de wind.
Teken kleine stukjes
ieder een eigen deel,
van een mysterieus gedaante
tot één geheel.
Vingers strelen het gezicht
in lijnen op doek,
beelden ontstaan…in stilte
als ik in mijn wereld verder zoek.…
Ontbrekend doel?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
462 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook heb ikzelf mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed gaan
een relatie aan, maar zwijgen
in de loop van een fossiele natuur
herschikt het DNA zich labyrint…
Ringslang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
466 op een dwaalspoor door het labyrint
van de stad die onthoofd is, verzengd
in de gloed van een fata morgana
als ogen met zwarte mascara
weerspiegeld in glazen van wijken in tinten die op elkaar lijken
het dorp van de Os en Nieuw sloten
de bomen als eendere loten
aan takken ontwricht van hun stam...
Wat een puinhoop, die Ring Amsterdam!…
omnis responds
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Labyrinten of
driedubbele bodems
smeltkroezende gevoelens
tenen zo lang als grafstenen
allen wenen zij
gepasteuriseerde tranen
Dwalingen
als eenrichtingsgaande
kruisdragingen op steroïde
geïdealiseerde preken
doorgesnoven streken
even leken ze
getraumatiseerde goden
door zelfkastijding
onderdrukte vreugde
als deugneuzen schijnen…
Diagnose: Labyrint der Groten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
437 Beste denker der duistere kamers,
uw brein is een archief van ongelezen echo’s,
elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren
die uw gedachten stempelen afgekeurd
(De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer—
zij worden poorten naar uw rijk van traag beton,
waar deuren groeien als tanden, en de klokken
hun wijzers verliezen…
Mail
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.429 Je droeve
ogen zeggen mij: "Mijn bedelkind,
mijn lentewind, mijn labyrint in
droeve dagen. Waar was het nou
precies alweer? We horen samen
onze vragen. Of er antwoord is
komt later." Je gesnater maakt me
ziek en evenzeer vraag ik me af:
waar ben je nou met al jouw zielen-
zeer? Mail me gauw en snauw niet
meer!…
De grootmoeder (variant)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
3.573 Haar hoofd, van ouderdom te vol
om er weer kind te kunnen zijn,
verviel tot labyrint.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.
Haar ogen, eindelijk in staar gebleven,
zochten nog lang naar een gestorven vader
achter een ontbrekend raam.…