221 resultaten.
[ Ver weg - de wereld ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Ver weg - de wereld,
hoog - de muren om het erf --
vaal - het ochtendlicht.…
610.000 KINDEREN KLEM IN GAZA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 In de stilte van mijn dagelijkse meditatie
telt vrede nog en heel manifest
Edoch ik sluit veelal af
met onvrede in mijn hart
dat het geen vrede wordt!…
Tao
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
457 Het gaat des anderendaags
gelijk voorheen
maar vormt zich anders in metamorfosen
gedachten die ik zelf niet heb gekozen
wat eerst echt leek is toch niet
wat het scheen
En vraag je wat het is dan
is het weg
nog voor het zich aan mij laat openbaren
in meditatie noch in
navelstaren
een vlindervleugelvlucht
achter de heg
Onzichtbaar…
Zelfdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 Aan moeten komt nooit een einde.
Aan de druk die van buiten komt.
Zelden is wat we doen ook echt gedaan.
Aan het moeten komt helaas geen einde.
Aan de zelfdruk die van binnen komt.
De verborgen dictator van ons bestaan.…
Bankje in de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Zaliger kan ons leven niet worden,
dan zitten op een bankje,
in de zon.
Spontane gedachten zien komen,
en als wolken voorbij zien drijven
langs een wolkenloze hemelweg.
Zaliger kan ons leven niet worden,
dan mijmeren en weer vergeten.
Dan ophouden met weten
zonder vergeetachtig te zijn.
Zitten op een bankje in de zon.
Eenvoudigweg aanwezig…
Het Sterven van het Geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Soms sluit ik voor even
het rumoer van de wereld buiten,
dan is er die onrustige kriebel
net onder mijn huid.
Wanneer het lawaai langzaam oplost
en de ruis uiteindelijk stilvalt,
richt mijn aandacht zich
op het sterven van het geluid.
Mijn focus verscherpt
zonder dwang of grens,
waar intentie als licht
mijn hele wezen omvat.
Ik voel…
Hyperventilatie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.581 waas uit het niets
bezweet pupillen verwijd
Overvallen door pure angst
het moment van ademnood
Trillend vol verwarde emoties
bang als de dood voor de dood
Vervloekte dichtgeknepen keel
zomaar in het nauw gedreven
Zowel lichaam als geest bekneld
grond zoeken tijdens het zweven
Hunkerend naar een luchtig leven
Ontspanning rust en meditatie…
Glimlach van het avondland 2 ( zen)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
660 In meditatie
dwalen verholen blikken
naar werelds schoonheid.
Rode klaprozen
bloeden als ze rijpen,
rouge op gezichten.…
Type
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
134 Ja, toch, een gat ergens in,
jaszak, sok, handschoen
meteen gedicht
boodschap, koken,
een werk ja toch
voor behuizing en eten
en yoga want stijf als ‘k dat niet
meditatie voor rust
En dat ik mijn gedrag
en mijn zijn
terugzie
in dat van mijn kinderen
hun partnerskeuze
en omstandigheden
Waren mijn ouders ook zo?…
Artiesten die we zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 Mensen zijn draden in mooie weefsels.
Mensen zijn instrumenten van muziek.
Instrumenten die energie opwekken.
Gevoel, dat verstand te boven gaat.
Mensen scheppen weefsels van gevoel.
Zo kunnen we harmonie scheppen,
die uit kakafonie ontstaat.
Laten we naar symfonieën luisteren.
Laten we gedichten fluisteren.
Laat ons teksten schrijven.…
Hologram van het heelal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 energie en schrijven we mee
aan de onvergankelijke feiten
aan de randen van zwarte gaten
Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan gaf
Het is onvoorstelbaar
en onscheidbaar beide
energie en informatie
zijn aspecten van elkaar
Daar kan ik met mijn verstand niet bij
Zelfs als in een diepe meditatie…
Interbellum
gedicht
2.5 met 6 stemmen
5.256 Moeder, languit in een poel van grenadine liggende
te dromen van iets heel erg liefs uit het interbellum
moest wel uit haar loopholes komen
Prompt zag je ze buiten lopen, grienende verdiendieren
die nog moesten afleren te overleven
Met de militaire tak van meditatie leerde moeder ons
ze allemaal te slopen
Ook moesten wij het tuig postuum…
LOTUS MYSTIEK
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 Laat haar symbolen overrompelen
de schepping en spiritualiteit
staande voor schoonheid, reinheid en puurheid
de ware ziel in liefde dompelen
boeddhisme: wiel van reïncarnatie
lotus brengt geluk, kennis en wijsheid
volledige geestelijke vrijheid
bewustzijnsverruiming; meditatie
niet negatief laten overmannen
creëer een eigen positief zelfbeeld…
Smiley uit Brussel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ik doe niet veel
Eerst moedwillig, dagelijkse oefeningen
en meditatie, mijn lichaam vroeg erom
Aandacht
Esther bestreek mijn huid, hij streelt
die, hij vangt mijn navelpluis
Gek doen, flauwe grappen
Giechelen als een lama
Knuffelen, energie
van de zon achter mijn wolken
Vrede van aan- en uitknoppen
Het langzamere zuigen en spuwen…
Wat ik tegenkwam 10
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
291 Een eeuwigheids gevoel
na de meditatie
Tijdens het wandelen
in steeds hetzelfde landschap
veranderend van moment tot moment:
In de vrouw op scootmobiel
met haar hondje aan de lijn,
de zwaan roerloos op haar eieren
de visser op zijn stoeltje
in het witte riet dat daar
zo lang maar staat,
het verstopt zich in groeven
en bemoste schorsen…
geen ontkomen aan
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.559 met de treurige tweedracht in eigen boezem
moet ik eten maar wil niet worden gegeten
moet ik drinken maar ontkomen aan de droezem
de longen lekker warm door rook aangevreten
is de couveuze dus mijn optimale omgeving
en een tijdreiskabine mijn ultieme toekomst
moet me ondertussen meer in meditatie begeven
godsgeduldig wachten op mijn eigen…
Glasscherfjes.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Meditatie en relaxatie ten voeten uit, nooit eerder beleefd
Me aan hart en ziel gekleefd
Dus de hort op al fluitend, kon het me nog wat?
...... dametje fluitend op straat ......
indruisend tegen de gevestigde orde…
Woordkunstenaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 De roomsen deden daar nog een lading
atoombommen bovenop en daarna heb ik
bedeesd de stilte in mijn kop gezocht,
via Zen-meditatie en transformatiegedoe,
via drugs en drank, via vette seks,
vele extremiteiten, God, wat ben ik moe
en wat vervloek ik de woorddwangheks!…
WEES STIL, KLETS NIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Wees stil, praat niet
ook geen woord
ook geen gezang
geen getik tok
alleen stilte
want stilte is ook muziek
'The sound of silence'
klinkt als muziek in de oren
ik hou van die stilte
het liefste in gebed of meditatie
en dan het liefste met vele mensen in stilte
in kerken en concertzalen
dan voel ik, dan hoop ik
dat het beter mag,…
Hymne aan Hildegard von Bingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
918 Versteende melodieën vibreren
intens en monotoon langs steile notenslierten.
A capella chanten op roosblauwe wolken.
‘Aum’ is Amen geworden.
Een laaiend vuur van ijle boventonen
kleeft tegen mijn schedeldak
en brandt een puur,
zwart gat vol leegte.
Vergeelde woorden in Latijn
absorberen het irritante gemier.
Heilige stilte staat als een…
nabeeld
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.188 met gesloten ogen
heb ik een visioen:
twee gouden cirkels
een zwarte ondergrond
in het midden ligt
een half maantje
met een gouden stip
het zweeft
en vervaagt
oorsprong:
toen ik mijn ogen
open had, zag ik:
een blauwe spiraal
op gouden ondergrond
een houdertje
met brandend waxinelicht
de zwarte pit
Boeddha kijkt toe
met…
Mist van oktober
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.153 Eksters voeren oorlog
met ratelende bekken
in een boom bedekt
met een witte deken
een kat kijkt verstoord
door het takketak lawaai
glijdt vervolgens soepel
in zijn eigen gang
de kijker schenkt
zichzelf een beker thee
plooit zijn handen erom
heen, vormt een kom
hij oefent opnieuw
aandacht gericht
op het oog van de storm
om…
Douchen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 Het spuitend water tintelt
en bruist op mijn hoofd.
Het boort een gat van licht;
dat zoete licht aan 't eind van de tunnel.
Ik wiebel en schommel
en zing én gons én brom én mummel
en tril.
Kristallen parels
strelen mijn huid
en kleven van liefde.
Vrijen met 't stromend water.
Samen smelten
en de handen vouwen.
Duizend seconden,
een…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 Koel kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn…
Als je de ogen sluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
806 Als je de ogen sluit,
smelten woorden in de sneeuw
en smoort een duistere vijver
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd,
wiegen witte rozen in de lentewind
en stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het gemier in een zachte gloed
van een avond in mei…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Als je de ogen sluit,
weken woorden in de sneeuw.
Een duistere vijver smoort
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd.
Witte rozen wiegen in de wind.
Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.
Alle…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 wat zag Boeddha wat ik niet zie
als hij zijn ogen sloot
wat zag Boeddha wat ik niet zie
dat hij het zolang volhield
wat zag Boeddha?
misschien zag hij een rijke mozaiek van bloemen
die zich verstrengelt in karma aan elkaar
uitspreidden richting de uiteinden
van een immer uitdijende vlakte
misschien rees hij omhoog
op het waterbed van…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…
meditation en dimanche
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
435 het mediteren
als een vlucht
in het niets...
maar het blijft
een alibi
ze kunnen je
namelijk
niets verwijten…