200 resultaten.
Lila tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.029 Lila tranen
Mysterieus onbekend
Die zich een weg langs de wangen banen
En snel van de ziel wegrent
Zilveren ogen
Onthullen de geest
Geheime wensen niet vervlogen
Maar ook nog niet geweest
Aura, wit glanzend
Toont de herwonnen hoop
Door nieuwe energie dansend
Een nieuw begin op zijn loop
Een gouden wil als zegen
Alom zichtbaar geworden…
Klassiek of wip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 ik heb gezichten gelezen
ogen die liefhebben en vrezen
wimpers die krullen
en openheid onthullen
in lijnen de tekening
van leven gezien
het rechte en ronde
van lippen en monden
klassiek of wip
het neusje vaak
overbelicht door
een guitige plaatsing
in het schaduwspel
met haren zullen
oren verdwijnen of
zichzelf ruiterlijk klaren…
Dichteres
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Mijn ogen dansen rond jouw letterbak
jij neemt ze stuk voor stuk op met gemak
Plaatst ze met het gevoel van jouw hart
zij aan zij a la carte
Jij serveert maaltijden keer op keer
om heerlijk van te smullen
Elke dag kom ik hier weer
nieuwsgierig naar wat jij zult onthullen
Voorafje, toetje of hoofdgerecht
drie of vijf is om het even…
Beklonken en verdoken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Jij danst rond prille eenzaamheid
aan de kolkende rivieren
van een verdoken droomland
je verlangt naar de onthulling van het geheim
in dichte duisternis zonder enig licht
maar de stem geeft geen geluid
adem brengt slechts sereniteit
om de diepte van jouw afgelegenheid
te ontwaren
hoor je de echo van jouw leegte
het intieme vacuüm van…
Zwarte kousen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 De stretching en de pasvorm
stichtelijk gedragen zoals
het hoort, onthullen nimmer
meer dan een paar benen
sterk genoeg voor het woord.…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al spiegelend voor mij
zullen zich nieuwe vergezichten
onthullen…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 En om aan ieder te onthullen:
“Wat is het leven goed.”…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Ingeving, zo onthullend
en lang gewenst.
Oplossing voor het
grijpen.
Inzicht lag daar al
die tijd te rijpen.
Eindelijk de sleutel
voor dat slot gevonden.
Legpuzzel compleet.
Kwam dit van hogerhand -
deze vondst die je vond in
een grot van dromenland?
Maar zij verdween
in een zwart gat.…
Stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 In pastel polychroom
draaiend, bewegend
onthullen zich flinters,
zichzelve gelijkend,
aan de laborant.
Sliertend en slijmerig
waart er nog immer
een schijn van sporen
in schaduw en schemer,
in helix van genen
onder microscoop
schuilt de kracht van bewijs
zonder eenmaal muteren.
2016…
Break
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Schrale woorden die
schrijnend zullen onthullen
wat er conflicteert:
haarkloverijen,
rancuneuze spelletjes,
raketaanvallen.
Plotseling zie je
hoe tegenstrijdigheden
't af moeten leggen.
Wapenstilstand heerst.
Er is voor niets gevochten.
Halleluja zeg!
'Kijk', roept een imam.
'Plein vol smekende mensen
die léven willen!'…
Heb Geduld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 heb geduld
het gaat wel goed komen
het is niet jullie schuld
dus blijf vooral dromen
echter ze blijven komen
omdat daar niets valt
om over te dromen
geen toekomst geen werk
alleen te vaak honger
eventueel te beschrijven
in alles onthullende gedichten
toch blijf hopen op een wonder
doe het dus maar niet
ga de vogels niet achterna…
belofte in zachte wind
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 er lag toch die belofte van vervulling
van warme liefde vrijen overvloed
in het fluisteren van de wind
die lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
jouw lijflijke onthulling
voerde mij op haar stromen mee
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
de wind zwol traag naar zoete pijn
verdween…
hopelijk tot ziens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 zal vast geen zeer doen
je voelt er niks van of
alles zal je ervaren
in één flits schiet aan je voorbij
herinneringen, fantasiën en
al die keren dat je je veilig voelde
maar wie zegt dat het dan over is
als de dood slechts de B-kant is
van de cassette van al 't zijn
blijf je voor altijd één - of
zal je net als anderen het geheim onthullen…
Verdriet van binnen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
677 Wensen die zich niet vervullen, zo veel vragen die ik niet kan onthullen.
Mensen kunnen niet begrijpen wat ik nou voel,
wat er in mij omgaat en wat ik nu eigenlijk bedoel.
Ik heb zoveel maar ook weer niet.
Ik lijk zo gelukkig, niemand die het ziet.
Misschien moet ik mijn IK nog leren kennen of het hoort er gewoon bij.…
Geheim
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.872 Gauw, heel gauw komt het uur van onthulling,
als wat hij verborgen heeft wordt ontdekt.
Het brandt in zijn vingers, het geheim
dat als een formule aan het kind trekt.…
Zwoegwoord
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 de vragen
of het ooit gelezen wordt
of het ooit geprezen wordt
of het wel begrijpbaar is
of het past in deze tijd
of het raakt of net niet raakt
of het voldoende literair is
of het leidt naar vage afgunst
of het leidt naar medelijden
of het belandt in trollenland
of het lachwekkend wordt bevonden
of het nog wat woke is
of het ook onthullend…
Het lichaam van een verliefde man
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
864 Hij heeft
miljoen sterren verzameld en
warme dagen die een seizoen kan baren
onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies
onder teder natuurgezang bezwijken kan
en vergeten
hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en
ziel alhoewel bemind, ongezien blijft
maar zijn huid liet lezen als brailleschrift
ontdaan van alle zwachtels
het…
Pas de deux
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.556 haar blik niet aan mij vertonen
enkel hem zonder schroom
met een onaantastbare
verleiding belonen
zij bespeelt een minnaar
die ook door adem is omhuld
en in hetzelfde verlangen gekleed
in deze pas de deux
is pure passie
door dragende zuchten
te vermoeden
enkel beider ogen hebben weet
van zuigende harten
hun driften mogen
een onthulling…
- De moeder van verlies -
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
592 voller aarde zeer geliefd,
sterk en rijk aan ijzeraards en kwarts
staal omspant de zachte brokken
van het doordringende scheppingsverhaal
geschiedenis spreekt haar moedertaal
heeft de aarde lief
bloed spugt de vulkaanuitbarsting
ontspringt de dans en ook de rommel
de visualisatie van het verhaal
letterlijk
aards instrument om te onthullen…
Bronsgroen advies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 'Het ruiterstandbeeld
van het zelfbedrog
in het publiek onthullen'
Nuttig en waar.
Het trekt het gordijn weg
van de beschaving, de ijdelheid,
de zelfgenoegzaamheid.
Het legt iets wezenlijks bloot.
Zelfbedrog.
Van de anderen.
Uitbuikers die over alles
hun schouders ophalen.…
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 ik was op pad met
de broer van Jezus
zonder pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een…
a.d. mmxxvi d.v.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
337 i.e. anno tweeduizend zesentwintig
dat is een dinsdag, in het jaar des heren
deo volente, zonder koek en larie
want eerst komt nog die louwmaand januari
dan wordt mijn lederhuid grondig gelooid
mijn vriend is van z'n opperhuid berooid
maar die wordt godzijdank in februari
ook jarig, net als ik, deo volente
als kale twijgen hun geheim onthullen…
Wegwerpzaamheden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
255 Zo zijn er tal van raadsels te onthullen
geen omgekeerde wegversperringen
wegwerpzaamheden in de borinage
je kunt er nachtenlang een kruik mee vullen
die gaat ook net zo lang totdat hij barst
te water achter tap en borrelkast…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 het was als vuur
wij voelden het
alleen de warmte
ging ons voorbij
er waren geen vlammen
wel ongekende emoties
niet op een rij maar
in chaotische werveling
waarbij de een
snel de ander verving
om gaten te vullen die
alles zouden onthullen
het was stilte die
joeg door ons bestaan
het steeds laten gaan
van niet te raken zaken…
razen in een waas
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
506 vervloekt zij het mededogen
de tijd die men heeft
wordt nagenoeg opgegeten
door het zoete van moeten
hoe ik dat zelf ervaar
of hoe de ander dat beleeft
kunnen gedachten wel, doch
gevoelens onvoldoende meten
men loopt niet meer op blote voeten
van schoeisel is men vervreemd
we zoeken onze magen te vullen
met waarheden die niets onthullen…
Aujourd'hui maman est morte (*)
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.368 hier stort het ribgewelf in
het dwarsschip zinkt
die grote aardewerken kruik
is een pedaalemmer
met rozetten, arabesken en
niksnuttige ornamenten
traag trekt het sfumato uit haar ogen
heldere sferen die alles onthullen
het stucwerk haalde ik gisteren al
van haar lijf – ze was
al wat lijk toen
taille douce heette ik haar
ze was een…
Parabolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 steile paden van ravijnen of
in uitzinnigheid te bloeden in
de fata morgana van woestijnen,
waaruit uitgestoken handen groeien
en tranen en geluk over wangen
vloeien om in een melancholisch
verlangen te verzanden, beweegt
het telkens als ik het betast, vult
de schroom, om door de mij gebonden
spiegels heen te kijken, parabolen
onthullen…
Einzelgänger
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
658 Soms, in één van zijn verdwaalde dagdromen,
waait er nog een sexy zomerjurk omhoog, een
bollende slip onthullend, maar zijn stenen
bezwaren weten van geen wijken, hij is nog
erger dan de paus. Ontsporen is voor slappe
kwezels, meent hij.…
De Wensvijver
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 eindelijk met twee
van mijn allergrootste schatten
de pannenkoekboerderij binnen
ik neem er één met chocola
riep Ella, Sofie natuurlijk ook
toen nog met schone handen
het feest kon gaan beginnen
dicht bij ons de wensvijver
tussen het goud van de vissen
blonk geld uit alle landen
mag ik ook een muntje opa
toen deed ik een onthulling…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 Terwijl de halfontwasemde spiegel
mijn vroegoude kop onthullen zal
komt het krakende "Gloomy Sunday"
mij pontificaal verontrusten.…