192 resultaten.
De zwachtels van de dood
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.131 De zwachtels van de dood
omsluiten vaak het leven:
de tranen om de moederschoot
onvruchtbaar steeds gebleven;
de armoe van de woorden die
het diepste niet ontsluiten,
de vriendschap die niet bloeien kan
want tederheid blijft buiten.…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 Grauw is 't over nacht gevrozen ;
over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten,
Lente, naar uw zonnelicht.
---------------------------
doom: damp, mist, nevel…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen
gevoed door een seizoen en door zijn kleur,
is dit de kooi waarin ik ben gevangen,
waar is het slot en wie ontsluit de deur?…
Cirkel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.371 Onnavolgbaar ogenblik
waarin sterren hem te binnen schoten
en de uitgesleten drempel vonkte onder
zijn allereerste stap: hij was alleen
en de ontsluiting vond plaats. De hand
van de uitgedreven geliefde cirkelde
boven het pasgeboren lijk. Hij was gesloten.
----------------------------
uit: 'Niemand wint', 1992.…
Het zwijgend glimlachen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Kan zich naar buiten toe
glimlachend ontsluiten. Waarvoor niet
altijd woorden nodig zijn.…
Woordenschat
gedicht
3.7 met 31 stemmen
14.873 't Is wonderlijk om als een omnivoor
De woorden op te kunnen vissen uit
Een zelden aangesproken reservoir
van taal, een zwarte bron die zich ontsluit
Zodra je in haar mijnengang afdaalt.
Daar sluimert alles wat je moeder zei,
Daar zijn de woorden uit je jeugd verdwaald,
Daar is de taal nog nieuw en vogelvrij.…
Verloren droom
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
926 In het zwartste git van de nacht
raken gesproken zinnen zoek
ijlend wil ik dromen ontsluiten
nogmaals in een roes verdrinken
Jouw ogen zet ik uit mijn hoofd
vlij ze voor even naast mij neer
smoor jouw blikken met mijn kussen
sloop immer voortrazende hoop
De angst om wéér te verliezen
verdringt elke rede van denken
het licht van de opkomende…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 De roep van de golven
het duister van de nacht
verdringen gedachten
ik voel een woeste kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf…
Het witte goud
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 Verlangen wordt gebundeld,
verrassenderwijs maakte het niet uit
wanneer het zich goudwarm ontsluit.…
Gekwelde geest
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
643 uitziet op een stenen erf
ik zoek een boomstronk zonder blaam
waar ik subiet mijn naam in kerf
mijn volstrekt verlaten tempel
verdraagt nog nauwelijks bezoek
ik ben een te hoge drempel
voor een ongeschreven boek
uit mijn kaarsrechte rijtjeshuis
zaag ik gedwee een huilebalk
ik zoek een literaire kluis
waar ik tevree mijn naam op kalk
ontsluit…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend verhaal
zuivert een atmosfeer van oud zweet
ontsluit…
AANTREKKINGSKRACHT
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
911 tegenslag valt weg
over rotsen en gladde keien
komen gevoelens vrij
zuchten snerpen uit mij
overgave aan mijn omgeving
levensvatbaar wordt alles
van het kleinste minuscule
tot aan de kolossale kosmos
een ervaring, die mij overtuigt,
dat ik deel ben van dat totaal
waarin ik mag delen met mijn ideeën
over mensen, dieren en dingen
ontsluiting…
Varadero
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.142 de wind fluistert je naam
in het ritmisch bonken van mijn hart
het scandeert de woordenpracht
in het maanlicht voortgebracht
het is nu leeg op het warme strand
dat wacht op de koelere nacht
die de liefde zal verzwelgen
als de golven uit de zee
die de lucht zal bestuiven
als de vlinders om mij heen
die de bloem zal ontsluiten
voor jouw…
Tracébesluit
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.885 In deze chaos overweeg ik met de dag
Als een herboren besluit
Bij het korte eind van gaan
Omwikkeld er wat
Een toestand van begaan
Een pakketje als sneeuw voor de zon
Een tracébesluit
Dat zich ontsluit
Omsloten met een strik
Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen
Met veel schik
Ruimt het zo lekker op
En is de wens ver ten top…
Zomermorgen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.625 Ik vertoef er
en wentel mij naast een vertrouwde stoet
morgengeuren, gebrouwen door de nacht
wachtend op ontginning, teder en zacht
Het jongste van de dageraad ontsluit zich
een wekker staart mij aan; 6 uur 41.…
Introïtus (Ps. 4:7)
poëzie
2.6 met 10 stemmen
2.454 De sappen stijgen in elk leven
Dat zich voor Uwe drang ontsluit.
Heer! Zie uw dienaar! Zie Uw bruid!
Bereid, hun volle bloei te geven.
Bloeien wij, Heer, alleen gelaten
Met schaduw en met spiegelbeeld?
Al wat ons pijnigt en verveelt
Aanzien zij lustloos en verwaten.…
EEN KIM TE VER
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.137 Ad Fontes; terug nu naar de bronnen
Kom buig je over een antiek geschrift
Kaf en koren, bok en schaap geschift
Oud terrein wordt hier opnieuw ontgonnen
Tolerantiedenken, vroomheid, vrede
Ontsluiting van het Nieuwe Testament
Zoet is de oorlog voor wie hem niet kent
Hij zong van einder, zotheid, goede zede
Passio Docendi en Civilité
Antibarbari…
Liedje
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.009 Ik hoor een stap daarbuiten
daar in de avondwind,
moet ik mijn deur ontsluiten
ben jij het, lief, mijn kind?
Ik hoor een stapje ritsen
en langs de blaren gaan
en puin en kiezel gritsen,
kom jij,mijn liefste, aan?
Ik hoor de deuren rillen
en kirren in het slot.
Zou jij naar binnen willen
en houdt het slot zich slot?…
Vanuit de opgang van de zon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
536 Vanuit de opgang van de zon
gaan zij hun gang
en zoeken naar de bron
van licht en leven
waarvan het firmament
het teken heeft gegeven
en reizend door de tijd
van dagen en van nachten,
van hopen en verwachten,
breekt God hun harten open,
in eerbied en verwondering
-dit wonder niet te vatten-
ontsluiten zij devoot
hun toegewijde schatten…
Verkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 aan een stille straat
die met het passeren van vele jaren
zijn logistieke taak lijkt te bedaren
en merk dat verkeer niet langer langsgaat
steeds minder wordt er doorgereden
en dan ook steeds in dezelfde richting
geen bord roept op tot die verplichting
verkeer verloopt om een vreemde reden
ooit was de straat een drukke ader
ter ontsluiting…
Bij het krieken van het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 De eerste zonnestralen ontsluiten wat de nacht
heeft verdicht. Een haan kraait het ochtendreveil.
Een hele droomwereld gaat aan mij voorbij.
Ik weet de natuur houdt stand bij wet en macht.
Een andere uitkomst kan van haar niet worden verwacht…
dwalen tussen rotsen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
952 ik zie je dwalen
tussen rotsen
terwijl gedachten
botsen met de tijd
die jij voor hen ontsluit
je bent met hen begaan
kan hun woord verstaan
en voelt weer de emoties
stemmen klinken luid
jij laat hun vroeger even uit
je handen op het steen
hun harteklop is nog te horen
in de strijd voor leven
hebben zij dit stukje land
een eigen…
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 witte wolken
het blauw beperkten
zorgde schaduw voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten
geuren om ons heen
op zoek naar de oase
waar liefdeswater een
mogelijke toekomst zal
ontsluiten…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
HORROR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Wij vluchtten weg uit groepsverband
Om het gegeven te ontsluiten
Dat reuzenbevers niet verlammen
Maar bouwen juist burchten en dammen…
Kerkgangers na Pasen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 Ze groeten blij wie hen passeren
ontsluiten sloten van hun fiets,
uiten hun vreugde
tussen uitlaatgassen,
omzeilen glansrijk
glas langs de terrassen.…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Ontsluit je geest, je hart.
Wolken onder hoog blauw
drijven bij je binnen.
Bomen spreken je aan
in hun menigvuldige gedaanten.
Een zacht ruisen
van varens en grassen
begeleidt je stappen.
Vogelzang weerklinkt
vanuit de struiken.
Plots geritsel
en dan stilte.
In het blarentapijt
zie je het leger van een ree.…
December vertraagt mijn gang bestemder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 December
geeft aan zijn einde wat gezelligheid;
en ontsluit een nieuw begin in
gemoedelijkheid.…
Pointing to the skies
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
713 Ik zie het leven door heel andere ogen
Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor
Het ne me quitte pas, het jongenskoor
Abide with me, het was heel ingetogen
Ik zou mijn lief je tranen willen drogen
Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor
Nu ik het voertuig van mijn geest verloor
Kom ik in vlinders op je toegevlogen
Dans ik in goudvonk boven…
Wachtend op de dageraad,
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Dankzij mijn
penselen en wat losse
streken waterverf,
ontsluit een intimiteit
met de grootste luister
op het deinend doek
van lust, opwelling
bevestigd elke
verbeelding wat
het duister tart
vanuit de perfecte
composities die
ik zoek, uit
meerdere creaties
van de muzen die
mij bezochten
het stuurt een
onzekere hand…