Alle inzendingen over ontsluiten

192 resultaten.

Sorteren op:

De zwachtels van de dood

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.131
De zwachtels van de dood omsluiten vaak het leven: de tranen om de moederschoot onvruchtbaar steeds gebleven; de armoe van de woorden die het diepste niet ontsluiten, de vriendschap die niet bloeien kan want tederheid blijft buiten.…
Adeleyd9 maart 2008Lees meer >

De eerde doomt

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.433
Grauw is 't over nacht gevrozen ; over dag, van 's morgens vroeg, viert en vonkt het zonneblozen fel, maar nog niet fel genoeg, om het koele graf te ontsluiten, waarin 't zaad geborgen ligt, wachtende, om opnieuw te spruiten, Lente, naar uw zonnelicht. --------------------------- doom: damp, mist, nevel…

De kooi

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.565
Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen gevoed door een seizoen en door zijn kleur, is dit de kooi waarin ik ben gevangen, waar is het slot en wie ontsluit de deur?…

Cirkel

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.371
Onnavolgbaar ogenblik waarin sterren hem te binnen schoten en de uitgesleten drempel vonkte onder zijn allereerste stap: hij was alleen en de ontsluiting vond plaats. De hand van de uitgedreven geliefde cirkelde boven het pasgeboren lijk. Hij was gesloten. ---------------------------- uit: 'Niemand wint', 1992.…
Bernlef20 april 2016Lees meer >

Het zwijgend glimlachen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Kan zich naar buiten toe glimlachend ontsluiten. Waarvoor niet altijd woorden nodig zijn.…

Woordenschat

gedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.873
't Is wonderlijk om als een omnivoor De woorden op te kunnen vissen uit Een zelden aangesproken reservoir van taal, een zwarte bron die zich ontsluit Zodra je in haar mijnengang afdaalt. Daar sluimert alles wat je moeder zei, Daar zijn de woorden uit je jeugd verdwaald, Daar is de taal nog nieuw en vogelvrij.…
Gerrit Komrij21 augustus 2022Lees meer >

Verloren droom

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 926
In het zwartste git van de nacht raken gesproken zinnen zoek ijlend wil ik dromen ontsluiten nogmaals in een roes verdrinken Jouw ogen zet ik uit mijn hoofd vlij ze voor even naast mij neer smoor jouw blikken met mijn kussen sloop immer voortrazende hoop De angst om wéér te verliezen verdringt elke rede van denken het licht van de opkomende…
metha18 april 2004Lees meer >

Niet meer weten

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.189
De roep van de golven het duister van de nacht verdringen gedachten ik voel een woeste kracht Nietsontziend stamp ik door mijn stappen happen zand zelfs de scherpste schelp ram ik pijnloos aan de kant Het diepe verlangen naar het eindige trekt ontsluit het zilte zeepad laat voeten bodemloos Tranen ebben niet weg stromen als een vloedgolf…
metha27 april 2004Lees meer >

Het witte goud

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 814
Verlangen wordt gebundeld, verrassenderwijs maakte het niet uit wanneer het zich goudwarm ontsluit.…

Gekwelde geest

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 643
uitziet op een stenen erf ik zoek een boomstronk zonder blaam waar ik subiet mijn naam in kerf mijn volstrekt verlaten tempel verdraagt nog nauwelijks bezoek ik ben een te hoge drempel voor een ongeschreven boek uit mijn kaarsrechte rijtjeshuis zaag ik gedwee een huilebalk ik zoek een literaire kluis waar ik tevree mijn naam op kalk ontsluit…

Träumerei

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 796
vierhoekig steen waar spel tussen toets en snaar soms tegendraads doch vaker gemeen op Schumann’s geschreven noten vaart zo nu en dan licht kabbelend op een oceaan van kwetsbare stilte waaraan klanken gewend lijken en harten zich langzaam ontdoen van kilte de melancholie in het dragend verhaal zuivert een atmosfeer van oud zweet ontsluit…

AANTREKKINGSKRACHT

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 911
tegenslag valt weg over rotsen en gladde keien komen gevoelens vrij zuchten snerpen uit mij overgave aan mijn omgeving levensvatbaar wordt alles van het kleinste minuscule tot aan de kolossale kosmos een ervaring, die mij overtuigt, dat ik deel ben van dat totaal waarin ik mag delen met mijn ideeën over mensen, dieren en dingen ontsluiting…

Varadero

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.142
de wind fluistert je naam in het ritmisch bonken van mijn hart het scandeert de woordenpracht in het maanlicht voortgebracht het is nu leeg op het warme strand dat wacht op de koelere nacht die de liefde zal verzwelgen als de golven uit de zee die de lucht zal bestuiven als de vlinders om mij heen die de bloem zal ontsluiten voor jouw…
J.J.v.Verre2 augustus 2010Lees meer >

Tracébesluit

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.885
In deze chaos overweeg ik met de dag Als een herboren besluit Bij het korte eind van gaan Omwikkeld er wat Een toestand van begaan Een pakketje als sneeuw voor de zon Een tracébesluit Dat zich ontsluit Omsloten met een strik Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen Met veel schik Ruimt het zo lekker op En is de wens ver ten top…

Zomermorgen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.625
Ik vertoef er en wentel mij naast een vertrouwde stoet morgengeuren, gebrouwen door de nacht wachtend op ontginning, teder en zacht Het jongste van de dageraad ontsluit zich een wekker staart mij aan; 6 uur 41.…

Introïtus (Ps. 4:7)

poëzie
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.454
De sappen stijgen in elk leven Dat zich voor Uwe drang ontsluit. Heer! Zie uw dienaar! Zie Uw bruid! Bereid, hun volle bloei te geven. Bloeien wij, Heer, alleen gelaten Met schaduw en met spiegelbeeld? Al wat ons pijnigt en verveelt Aanzien zij lustloos en verwaten.…

EEN KIM TE VER

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Ad Fontes; terug nu naar de bronnen Kom buig je over een antiek geschrift Kaf en koren, bok en schaap geschift Oud terrein wordt hier opnieuw ontgonnen Tolerantiedenken, vroomheid, vrede Ontsluiting van het Nieuwe Testament Zoet is de oorlog voor wie hem niet kent Hij zong van einder, zotheid, goede zede Passio Docendi en Civilité Antibarbari…

Liedje

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.009
Ik hoor een stap daarbuiten daar in de avondwind, moet ik mijn deur ontsluiten ben jij het, lief, mijn kind? Ik hoor een stapje ritsen en langs de blaren gaan en puin en kiezel gritsen, kom jij,mijn liefste, aan? Ik hoor de deuren rillen en kirren in het slot. Zou jij naar binnen willen en houdt het slot zich slot?…

Vanuit de opgang van de zon

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Vanuit de opgang van de zon gaan zij hun gang en zoeken naar de bron van licht en leven waarvan het firmament het teken heeft gegeven en reizend door de tijd van dagen en van nachten, van hopen en verwachten, breekt God hun harten open, in eerbied en verwondering -dit wonder niet te vatten- ontsluiten zij devoot hun toegewijde schatten…
jan mul19 december 2011Lees meer >

Verkeer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
aan een stille straat die met het passeren van vele jaren zijn logistieke taak lijkt te bedaren en merk dat verkeer niet langer langsgaat steeds minder wordt er doorgereden en dan ook steeds in dezelfde richting geen bord roept op tot die verplichting verkeer verloopt om een vreemde reden ooit was de straat een drukke ader ter ontsluiting…

Bij het krieken van het ochtendlicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
De eerste zonnestralen ontsluiten wat de nacht heeft verdicht. Een haan kraait het ochtendreveil. Een hele droomwereld gaat aan mij voorbij. Ik weet de natuur houdt stand bij wet en macht. Een andere uitkomst kan van haar niet worden verwacht…

dwalen tussen rotsen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 952
ik zie je dwalen tussen rotsen terwijl gedachten botsen met de tijd die jij voor hen ontsluit je bent met hen begaan kan hun woord verstaan en voelt weer de emoties stemmen klinken luid jij laat hun vroeger even uit je handen op het steen hun harteklop is nog te horen in de strijd voor leven hebben zij dit stukje land een eigen…
wil melker9 september 2005Lees meer >

Zielen die vielen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
witte wolken het blauw beperkten zorgde schaduw voor contrast dat heerlijk verkoelend werkte alleen in het spel van onze ogen vonkte de spanning in fraaie met emotie gevulde bogen in een kleurrijk veld vol opgeschoten bloemen dansten geuren om ons heen op zoek naar de oase waar liefdeswater een mogelijke toekomst zal ontsluiten…
wil melker9 augustus 2021Lees meer >

Nissen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 101
teruggebracht tot hier, en nu, nauwelijks een geheel, de wrijving tussen contouren de omtrek van teveel ergernis in nissen, op de grens van het ongewisse een opening zonder kieren een ruimte die niets ontsluit Een schaduw, met aanspraak op grond zonder diepte of gewicht, de afwezigheid zorgvuldig bewaard enkel het deksel gelicht…
silann Nara12 oktober 2026Lees meer >

HORROR

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Wij vluchtten weg uit groepsverband Om het gegeven te ontsluiten Dat reuzenbevers niet verlammen Maar bouwen juist burchten en dammen…

Kerkgangers na Pasen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
Ze groeten blij wie hen passeren ontsluiten sloten van hun fiets, uiten hun vreugde tussen uitlaatgassen, omzeilen glansrijk glas langs de terrassen.…

Natuur en poëzie in het Prinsenpark

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Ontsluit je geest, je hart. Wolken onder hoog blauw drijven bij je binnen. Bomen spreken je aan in hun menigvuldige gedaanten. Een zacht ruisen van varens en grassen begeleidt je stappen. Vogelzang weerklinkt vanuit de struiken. Plots geritsel en dan stilte. In het blarentapijt zie je het leger van een ree.…

December vertraagt mijn gang bestemder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
December geeft aan zijn einde wat gezelligheid; en ontsluit een nieuw begin in gemoedelijkheid.…

Pointing to the skies

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 713
Ik zie het leven door heel andere ogen Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor Het ne me quitte pas, het jongenskoor Abide with me, het was heel ingetogen Ik zou mijn lief je tranen willen drogen Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor Nu ik het voertuig van mijn geest verloor Kom ik in vlinders op je toegevlogen Dans ik in goudvonk boven…

Wachtend op de dageraad,

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Dankzij mijn penselen en wat losse streken waterverf, ontsluit een intimiteit met de grootste luister op het deinend doek van lust, opwelling bevestigd elke verbeelding wat het duister tart vanuit de perfecte composities die ik zoek, uit meerdere creaties van de muzen die mij bezochten het stuurt een onzekere hand…
Pama1 april 2019Lees meer >