2805 resultaten.
Inkeer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
524 Ook dwaze dromen moeten
het ontgelden
In amors overmoed en
's mensen hybris
Waar liefdes schijnbeweging
vaak diffuus is
En ook geleerden ons niets
echts vertelden
De ratio keert in tot ironie
Als onvoltooide Schubertsymfonie…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.631 En in deze oase van gevoeligheid,
vandaag, ja hier in het heden,
worden we beide aangenaam verrast,
door een onvoltooid verleden.…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 Jij,
Soms zo ver weg,
Dan weer dichtbij,
Een kus,
Gebaar,
Een hand,
Je lach,
En wat je zei,
Ik zoog het op in mij.
En tegen het middernachtelijk uur,
Was ik bedwelmd,
Doordrenkt van jou.
Er kwamen dingen in mij los,
Een zoete smaak van honing,
Nectar waarvan,
De smaak reeds lang vergeten was.
En nu ik langzaam nuchter wordt,…
DROOM VAN DE DICHTER
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 in een onvoltooid vers met onafgemaakte
zinnen zo veelzeggend zijn dat iemand
er kippenvel van krijgt
iets losmaken dat nooit heeft vastgezeten
het gevoel vertolken van je naasten
als een vorm van helderziendheid
een vleugje zout in een schrijnende
wond gooien en als een lafaard
op de loop gaan voor je daden
of anders gezegd de mens…
Biertje...
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.478 Wel vragen, maar een antwoord weet ik nooit,
dus wat ik schrijf is altijd onvoltooid.…
onvoltooide rouw
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.729 het patroon
dat zich herhaalt
door emoties
wordt bepaald
in stand gehouden
heel bewust
telkens weer
door pijn gekust
je koestert
je laat
anders inmmers
voelt het als verraad
onvoltooide rouw
al is het maar voor even
daarna kun je
weer verder met je leven…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 Zij droomt nog elke dag
Van hem die haar verliet
Zacht zuchtend zegt ze vol verdriet
Dat ze hem nog immer mag
Wonderen doorwoelden haar hoofd
Haar hart was immer nog van slag
Ze dacht aan wat hij had beloofd
Het spookte in haar elke dag
Teder trok ze zijn foto uit de la
Ik wil je weer dicht bij mij
Naar dat verre land ga ik je achterna…
Laat mij niet onvoltooid achter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Wij spelen met letters
De letters van het alfabet
Bouwen met woorden
Onze vleugels verstrengeld in elkaar
Om de zon in haar naam
Laat mij deel van je blijven
Laat mij niet onvoltooid achter
Bemin mij
Laat mij drijven op de golven van je hart
Dan zal ik je dragen
Met het blauw van mijn naam.…
Jouw onvoltooide
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 ik heb
haar muziek beluisterd
hoorde woorden
die haar bekoorden
zij was ontluisterd
maar in haar hart
klonken nog
de melodieën van vroeger
tonen overbrugden
wat eerder gescheiden was
over goede smaak werd getwist
het compromis zal worden gemist
we deelden fragmenten
uit de symfonie van het leven
jouw onvoltooide is de laatste…
één dag
gedicht
4.3 met 176 stemmen
48.028 zijn leugen
was haar waarheid
zijn lachen
haar verdriet
een onvoltooide liefde
meer vroegen zij ook niet
haar lichaam
zijn genieten
haar passie
zijn gevaar
een onderhuidse hartstocht
dreef ze naar elkaar
hoe blind
zij zich ook staarde
hoe weinig
hij ook zag
zij voelden zich gelukkig
al was het maar één dag…
Een gevoel onvoltooid
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.077 Angst of de impuls,
nu of nooit,
geen kwestie van kiezen,
het gevoel onvoltooid...…
Schip
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.384 Ik dacht
jouw kleuren vervagen
in het licht
van de zon
maar jij blijft
een regenboog
aan de horizon
ik heb de hoop
al laten varen
het anker
gelicht
dobber stuurloos
richting haven
dit onvoltooide schip
maakt water…
niet omzien
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
2.001 weten
dat het bijna voorbij is
een ander perspectief
onvoltooid
achterlaten dat leven
een nieuwe einder
eindigheid
is afscheid nemen
en verder gaan
over de drempel
van het onbekende
waarover niemand iets weet
blind binnengaan
een éénrichtingsweg
naar het ongewisse…
invriezen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.849 Ik heb de hoop al opgegeven,
maar er is nog 1 wens onvoltooid;
namelijk dat ik word ontdooid,
door jou gelukkig verder te zien leven.…
Pesten
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.097 Jammer toch, dat blijkbaar
het werkwoord PESTEN
niet tot
ONVOLTOOID VERLEDEN,
kan worden berekend,
EXCLUSIEF BTW.
Want de prijs, is
altijd te hoog!…
hemostase
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 toen de woorden
prematuur onvoltooid
ontsloten noch beschreven
alleen maar bedachtzaam
en vloeibaar waren
liep ik vast
tussen twijfel en
zekerheid toen ze
geschreven stonden
een beklemmend besef
van de messcherpe
markering van bewogenheid
naar de onontkoombare
stolling in tijd…
Terra incognita
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 doch liever kijk ik met eigen ogen
wat er zoal aan ontbreekt
zo blijft het zoeken naar Utopia
vooralsnog onvoltooid…
Wachten op Morgen
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
617 Wachten
is als een regendruppel
die valt op de grond
Wachten,
wachten op iets
dat toch nooit komt
Wachten,
een speling van tijd
wachten,
tot je je teder tegen me aanvleit
Die dag komt nooit,
status: onvoltooid
Straks is het voorbij,
nog even, en dan...
Niets meer...
Morgen Komt Nooit Meer…
Schaduw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 De diepte van de stille nacht
knaagt aan mijn onvoltooide leven.…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 In de nog te spelen tijd is alles nog te winnen,
blijven levens open en letterlijk onvoltooid.…
Jarig
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.048 Wat een dag
nu jij hier
niet meer bent
voor jou
geen nieuwe lente
zoet
werd bitter
je was nog niet
uitgeleefd
een onvoltooid
gemis
als de lucht ooit
optrekt
en de hemel
kleurt
durf
je weer te geloven
in een droom
voor nu
zijn we verstild
en fluisteren zachtjes
jouw naam…
Onvoorstelbaarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Eeuwigheid scheppen
uit onvoltooide tijd.
Wat voorstelbaar is
onvoorstelbaar maken.
Zo leven mensen die liefde delen.
Zo voedt liefde een moedig mens.…
hulpeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
676 hulpeloos in mijn badjas
bleef ik steken in het
onvoltooide onbenoemde
stil stokkend in mijn poëzie
gestoord gedroogd vanuit het bad
trok ik woorden door
het schuim – in wording
mijn naakte huid opgeschoond
woorden gedragen in nevel
vederlicht stollend
in een nieuwe inspiratie…
Oh, singulariteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Roodverschuivend zweefde je
Door vier of wat dimensies
Tijd en ruimte
als jouw onvoltooid toneel
Stiekem was je uitgedoofd
Als een kleine ster, lichtjaren weg –
We zagen het alleen nog niet
Oh, singulariteit
Oh, allerlaatste zonnewende
Ik hield al van je
Lang voor ik jou kende…
zwijgend wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 bedachtzaam baadt ze
in het kleurloze water
deze zacht vloeiende taal
ontsloten noch beschreven
de onvoltooide woorden
van een niet gerijpte taal
badend in het bad
van vloeibare onwetendheid
behoedzaam wachten tot
het daglicht draaglijk is
en ik word bewogen voorbij
het zwijgend wit…
aanname
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 met nog een uur te gaan
vastgelegd in de genen van tijd
stokt een adem
na alles wat is gezegd
over voortgang en
bij tussentijdse evaluatie
blijft er nog een open veld
wachten op bewolking
op het volstrekt helder onvoltooide
waaronder ons eigen gelijk
verder geen nieuws
en telt niemand zijn dagen…
Euthanasie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 Goede raad is wijs en duur
een uil een kauw een berkeboom
voor vogelzang een lieve oom
een schuilplaats sieraad der natuur
Onwijs is een gemeenteraad
barbaars, kortzichtig zoals Leiden
die eenzijdig heeft gemeend
zonder pardon en zonder lijden
twee witte berken, zestig jaar
van geven, midden in het leven
in één klap te euthaniseren…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.677 als een dichter sterft bij leven
heeft de ebbe zich te vroeg doorgezet
en verschraalt het kunstig zinnenweven
tot knopen van een versleten letternet
hij teert slechts op zijn scheppend verleden
dat stilaan zo zijn glans verliest
een poëet dient tot de dood zijn rijmen te smeden:
een onvoltooid vers is waar hij voor kiest…
Bloemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
149 de kernzin van mijn bestaan
hangt af van mijn schrijven
voor elke eerste regel
ben ik alleen
daarvoor onvoltooid
de bloemen die ik je gaf
leken niet op jou
het briefje evenmin
die paar woorden
waar ik zo lang aan dacht
waren het ook niet
kijkend door het gordijn
jouw handen
om de bloemen heen…
Liefde,onvoltooid...
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
1.237 Het lijkt zo lang geleden en
voor iemand anders dat jij danste
in je brandnetel jurkjes,
oogverblindend,
met ijzel schoentjes.
O Liefde!
Kijk naar mij!
De oude zottin
en boze teef
die blijft
(aan wat over is)
maanbot knagen.…