233 resultaten.
Schaduwrijk ?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
750 Had ik de zon in mijn gezicht,hield
ik gelijke ogen dicht, voor beide
een overdaad aan licht, sloot
zich bij het duister aan,in het
zog van het altijd ongelijke,
wat voor de voeten loopt,zal het zicht
aan kracht inboeten, moet ik de hoek
omslaan, om mijn schaduwzijde
voor te laten gaan of verblijf
ik in het schaduwrijke?…
Zeldzaam ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
623 Alleen uit onvruchtbare aarde,
kiemt een donker zaad en baart
een bitter kwaad, een verraad aan
onszelf, en schaadt de afkomst van
z’n schepper, onkruid verteld in woord
en overdaad van een duister hart en
maskeert het verval, om het hoofd te
bieden aan al het geweld van orkanen,
klemt zich vast aan het wezen van de
innerlijke smart, dan herleeft…
Ooggetuige
gedicht
2.8 met 60 stemmen
18.429 toen ik door het
sluiten van de ramen
de wereld buitensloot,
wie hoorde toen
het radeloze tikken
van allerlei insecten,
wie het snakken van de
bladergroene kamerplanten
naar meer, naar overdaad,
wie het muzikale zoemen en weer
afslaan van de oude koelkast,
waarin kaas en eieren in
bedden sla ten onder gingen?…
carpaal tunnelsyndroom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de onrust in mijn ene hand
trekt voren door de nacht, de
andere houdt - rustig nog -
mijn zere vingers vast
ze branden gaten in mijn slaap
ondertussen gaapt vermoeidheid
als een grot vol scherpe punten
overdadig en steevast
vergaat de wil tot schragen,
want het dragen kent geen grenzen
meer
elke keer slaapt slechts mijn hand
en elke…
Opkroppingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 eeuwige
alles, alles is bedekt onder
een deken van beschutte
eindkleuren, alles neigt tot alles
'streetview spot naakte man'
temidden van aangeslibte
baardgroei ervaar ik kaalheid
als een beladen leegte
donkere manen verdwijnen
in waardeloos gebladerte
als zonnen achter de sneeuw
druppels gaan ten onder in
een hemelvloed aan overdaad…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 'k Ben niet meer die
ik was, hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat…
EEN ZAADJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 waarde
zonder ook maar
iets te vragen
levert die stille zwarte grond
z’n waardevolle bijdrage
hoe simpel het ook lijkt
‘t is dit zwijgend samenspel
dat de wereld verrijkt
het zaadje – ik – en de zwarte grond
een op stil vertrouwen
gebaseerd verbond
met als overweldigend resultaat
schoonheid van bloem en plant
en rijk voedsel in overdaad…
murw gebeukt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 die kleurenkast met overdaad aan
zangtalent en als leuk bedoeld
leeghoofdig geklets
heeft voor mij afgedaan
zo goor en guur al wat ze biedt
leven- en inhoudsloos gezwets
murw gebeukt door zoveel
gezwam en onnozele leukigheid
pak ik m’n ransel en m’n hoed
niets is er wat me nog scheidt
van de echte kleuren en ware
betekenisvolle natuurlijke…
Lichtzinnig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 als mijn woorden kunnen wachten)
laten we beneveld en beschonken
van de liefdesbron gedronken
naar een mooie plek gaan, schatje
waar we sprakeloos en oeverloos
alleen in nevelen gehuld zijn, schatje
op de betastzin in het donker
spraakwaterval ik in je armen
raken we samen buiten zinnen
spreken we vijftig tinten taal
overvloedig, overdadig…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 Veel en weinig, overdaad en tekort.
Besef is onhandig, niet economisch.
Hoop is techniek gericht, nog even.
Dat alles een einde kent, denkt men.
Wellicht is dit ontleend aan de natuur.
Ja, gewis komen levens bij een punt.
Mensen beheersen slechts momenten.…
Woorden schieten mij tekort
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
3.678 Woorden schieten mij tekort
Tranen vloeien in overdaad
Mijn hart is leeggebloed
Mijn ziel voor altijd geschaad
Het vrolijke licht in mijn ogen
Is voor altijd gedoofd
Vertrapt is onze vriendschap
Waarin ik zo heilig had geloofd
Je bood mij een warme plek om te vallen
Je schouder om op uit te huilen
Een vriendschap waar ik op kon rekenen…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 de handen reiken niet verder
dan het kloppen van mijn hart
de armen nog verder strekken
verlicht ook niet beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan…
Valse praatjesmakers
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
474 Als bij een wankel spookschip
op de Grote Oceaan
klimmen gedrochten aan boord
voor het nog verder
uithollen van mijn bestaan
Of ik nou naar het vooronder
of naar het kraaienest glip,
ze worden nergens door gestoord,
als aasgieren pikken ze toe,
tot mijn laatste stukje verzet
Ze sollen met me, al ben ik hondsmoe,
hun kwaadaardig sadisme…
Haast kerst
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
911 Het eeuwig kerstkind popelt om te komen
De huizen puilen uit van klatergoud
En ramen zijn met glitters volgestouwd
Zelfs buiten bulken slingers licht in bomen
Nou ja, kerst is natuurlijk geen begrafenis
En als dat spul straks weggaat, schenkt dat lafenis!…
Verboden Vrucht
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
3.894 Droom jou in mijn bed als ik lig te slapen
'k Droom jou naast me; warm en naakt
'k Droom jou
'k Zie jou
'k voel jou
Mijn verlangen is groter dan 't verschil
Tussen hemelgewelf en aarde
We kennen elkaar nog niet voldoende, maar----
---'k Voel je, hoor je
Paradijselijk komen
In de Hof van Eden met
De Verboden Vrucht
Die overdadig…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 Het lijkt allemaal vreemd,
ideeën en wetten gespeend
van naam, ongrijpbaar, wie
zal weten hoe het er voorstaat,
vervreemd van sterren, daglicht
dat in het avondrood opengaat,
in gezicht van goden die verdwijnen,
overdaad in verholen stilte, vergaat
weer in een nieuwe vraag, hoe zal deze
in een andere vorm verschijnen?…
Gelukkig, Januari!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
754 Oud en Nieuw geveld door griep
op mijn nest ( bed)
maar God wat ben ik blij,
die overeten overdadige
Decembermaand is gelukkig voorbij!…
'een aantrekkelijke dame'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.254 naar gelukzalige decennia waarin Carmiggelt
succesvol schreef en de hem typerende
melancholische gevoelens met zijn lezers deelde
haar dooraderde licht klovende tepelhoven doen
de presentie van heftig blauw bloed vermoeden
hetgeen mij opwekt tot het eigenmachtig
en handtastelijk aanvoeren van bewijzen voor
datgene dat vooruitstrevend en overdadig…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...…
Odeon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
612 Dat het niet meevalt, merk ik
om me heen
Ik kijk als dichter en zie
in de rondte
Dat, zover ogen reiken, horizonten
Verkrimpen tot een ziggurat ineen
Die metamorfoseerde in een heuvel
Waar ooit een Muzenberg lag, iets te hoog
En de Hippókrenè staat nog steeds droog
Door overdaad aan wereldlijk gekeuvel
Weet iemand nog de weg naar Helicon…
OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED
poëzie
2.7 met 10 stemmen
2.947 Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,
en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande,
in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit…
Valse schaamte
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
514 Niet zelden trekken modderstromen
van rottend vuil in kommer en kwel,
meestal vrijgekomen, vanaf de hoge
naar de lage kant, waar geur en
hypokratie hun stinkende stempel
drukken op de aangeboren afvalkuilen,
waarmee overdaad stand houdt tot aan
de marmeren zuilen van de door paal
en perk gesterkte zwijgen, tot in de
weggeworpen kudden…
Blikken hoeven
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
506 Aanschouw de paarden die over
planken en vloedlicht galopperen, in
een voorgeschreven tracé, met goede
luim beklede manen, bereden en bezeten
door met lak gelaarsde heren, gezeten
op hun van hout gelooide zadels, om
zich in overdaad te laten eren, een
cliché van plichtmatigheid, een verhuld
bedrog, met verwijzing naar passiviteit,
geen…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Het net ontwaakte licht
sijpelt over de slanke, nog slapende, dijken
een ochtendgloren meldt zich
bij huize Matanze waar de rijken
van toen en nu nog overdadig dromen
en de wintertuin de IJssel zacht hoort stromen
Bomen van stavast hebben er eeuwen
langs zien zweven.…
3e Kerstdag
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.060 Winkels zijn gewoon weer open,
schappen leeg op wat resten na,
Van de overdadige Kerst.
En toch loopt de halve bevolking
boodschappen te doen.
Alsof het gisteren geen Kerst was,
alsof er niet tot eeuwigheid amen
gegeten werd gisteren, maar
vandaag is vandaag,
de dag na Kerst en ook dan moet
er gegeten worden.…
Koffie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
894 ik dronk een kop koffie
had 'm nodig
dacht ik - als zo vaak
volgend de routine van mijn
ik-drink-koffie-automaat
ik sta op
loop een loopje
druk op een knop
koop een koopje
en bega
weer mijn koffie overdaad
koffie wat ben je
koffie o wie?…
Ruis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 ga op de ronde tafel liggen
rek me uit en geef me over
aan welbehagen, gestreelde
loomheid, oh, nu niet
aan jouw handen denken
niet aan genomen besluiten
plannen en actiepunten en
niet aan de ruis van buiten
het rimpelen van de lucht
om de boksende drukte
het stuiteren van profijt
dwars door radslagen haast
het leven van onze overdaad…
Esohe
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
528 ze presenteert
het wereldleed dat energie opvreet
met al die opperhuidse overdaad
mag zij zich voorts, op grond van een mandaat
in 't familiaal vermogensrecht bekwamen
ziedaar, 't is niet de dichtkunst
die haar drijft
maar 't grote geld...zou zij dat
ooit beamen?…
De Schone Kunst der Letteren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
688 Een middel om verveling te verdrijven
als tijd of vrijheid neigt naar overdaad
is ’t nemen van een toevlucht tot het schrijven
daar dit nog vaak te wensen overlaat
Een woord op schrift zal lezers lang beklijven
en lettervreters zijn erbij gebaat
een leven lang van zin voorzien te blijven
en dat dan weer het liefst met regelmaat
Dan droom…