8981 resultaten.
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Dicht bij de Zeven Zusters kwamen zij samen
en spiraalden als een slingerplant
zonder elkaar te willen raken of puntig samen
te smelten in oneindige verten,
dat vonden ze nog te ver en te ver gaan.
Hun bewegingen straalden
sterker dan de Betelgeuze.…
Vers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Om publiekelijk op te vallen,
iets ongerijmd te kunnen zeggen
waarbij de monden openvallen,
lezers unheimlich worden verwend.
De sluizen staan op welkom, maar
niet ieder woord mag binnenstromen.
Opsommingen mondjesmaat,
geen al te persoonlijke herinneringen.
Verhalen, grapjes, eruditie
komen grandioos te kort.
Het leven is meer dan jojoën…
Te ver
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
619 Te ver de reis
het dagelijks verbrandingsritueel
De eeuwenoude adat van voorvaderlijk cremeren
Uitsmijter voor westerse toeristen
Amerikaanse beefburgers
Nazaten van blanke koloniale
kaaskoppen met welvaren gevuld
Te ver de reis
De weemoed
na 't uitgestelde weerzien
Bekroop haar als berouw
Als een niet ingeloste schuld
Te ver…
Veer
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
566 Graag steek ik de bedenker van die pont
Een pluim en een (Reitdiep)veer in de bips.…
Hoe ver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
557 Jaja ‘k maakte alweer een berglandschap
waar het tussen toppen stroomt
terwijl ‘k voordien,
onder ‘t douchen ‘t water dankte,
hoe het me warmde
de koude stroom me wakker maakte
na de nacht, de droom
en ‘k bedacht
hoe het in mijn cellen stroomt,
‘k op les mijn schilderlerares zei
dat elk schilderij van mij
zo rommelig, ingewikkeld, brei…
Hoe ver nog?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
383 Eind der wereld is mij niet te ver
zolang U het einddoel bent
dan trek ik geleid door de ster
naar oorden die niemand kent.
Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.…
Ver van mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Zo ver van mij vandaan
Geen rust om thuis te zijn
Je wilt de wereld in
en jouw werk is de mantel
waarin je reist
Overal, te weinig bij mij
heb je even een thuis
en steeds minder een plek
waar je blijven wilt
ook al is er alles
wat je nodig hebt, hier
bij mij, samen met mij
niet ergens ver weg
waar je in welvarende steden
een aangename…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Nippon USA v.v.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
464 - hedendaags klankdicht
voor immigranten
uit de Nieuwe Wereld
ter kennismaking
met de mysterieuze
keelklanken van Nippon -
Nippon Honshu Tokyo
Kyoto Yokohama
Hiroshima Nagasaki
Honda Fukuyama
Kawasaki Fukushima
Kobe Okinawa
Osaka Hokkaido
Sapporo Fuji Yama
- - - - - - - - - - - - - - - -
- hedendaags klankdicht…
achter glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 voor het kamerraam gezeten
aanschouw ik het voorbijgaan
van de wereld om mij heen
die ik als een film op televisie
achter glas bekijken moet
als zij niet lopend onderweg zijn
wekken de mensen die passeren
in of op hun ijzeren karos gezeten
dat gewoon de wereld doordraait
alsof aan haar toch niets mankeert
mijn stemming en mijn gedachten…
het goede hamsteren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 woekerend zamelt het volk
heel gewone maar ook rare
dingen die wij gewoon nog
ons alle dagen kopen kunnen
onderwijl vechten medici
met alles wat zij hebben
voor gezondheid en leven
van mensen jong en oud
aangedaan door het virus
dat ons en onze economie
het gewone doen en laten
naast ook de adem neemt
niet aflatend is hun inzet
hoewel…
afstand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 al belemmert ons de afstand
de ruimte die wij laten moeten
elkaar de wang of rug te strelen
ver weg houden wij elkaar dichtbij
omdat juist de afstand ons sterkt
voor de toekomst die komen gaat
nu klein voor ons de wereld wordt
bouwen wij een brug naar elkaar
met een boeket kleurrijk geurend
van samen gemaakte herinneringen
uit de tuin van…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 onzichtbaar als een sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 waar ik kijk naar de kisten
die veel te vaak en zo frequent
door steegjes en straten gaan
verduistert ons een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend…
de hoogte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
575 je nam me
met je mee
zonder angst
op de fiets
of anders
zo ineens
was ik daar
in de wei
lammetjes
heel veel lam
met geluid
zo héél groot
zo anders
in mijn boek
niet zo veel
en heel klein
èn heel stil
verbazing
de wereld
het grote
zo anders
dan ik dacht
je nam me
met je mee
op de fiets
of anders
beetje bang…
Terug naar school
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Morgen is het zover, de scholen gaan weer open,
de kleintjes met traantjes die in hun ogen lopen.
Ze klampen zich vast aan vaders been,
terwijl moeders geruststellend naast hen staan.
De ouders zwaaien, blij en vol vertrouwen,
ze genieten van de rust, zonder het lawaai van hun kroost.
Een zucht van verlichting, een kopje thee,
met de stilte…
Denkraam
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 Ons denkraam is de maat,
waarmee wij meten waar het om gaat,
als wij iets lezen of iets horen,
waar wij van genieten of ons aan storen.
Het vermogen open te staan,
voor wat in een ander's hoofd om kan gaan,
brengt vaak de juiste woorden naar je mond,
maakt de scherpe kantjes rond.
Gooi de ramen open in je hoofd,
verruim je blik waar je…
bevrijdend vaccin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 zoals wij ooit overtuigd baden
dat jezus ons redden moest
bidden en smeken wij hardop
red ons nu beste farmaceuten
met een goed en veilig vaccin
neem onze levenslust serieus
laat ons weer plannen kunnen
wat wij verwezenlijken willen
verlos ons uit de eenzaamheid
die dagelijks de deuren klopt
denk aan onze lieve kinderen
die nu nog in…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 Geef die laatste ster ruimte
eer de ochtend de warme nacht
verlaat en jij lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt…
Moules Belges
gedicht
2.8 met 41 stemmen
13.521 Het schaap is de mal van het lam
De schelp is de mal van de mossel
De zee is de mal van het zout
Marcel is de mal van het beeld
De pijp is de mal van de rook
De kunst is de mal van de vondst
Het idee is de mal van Christopher
Columbus is de mal van het ei
Het ei is de mal van de kip
De mal is de mal van de mal is
De mal van de mal is de mal…
Te ver weg
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
3.146 Jij bent te ver weg van mij
Om je nog te voelen branden
Eens waren wij dezelfde huid
Als die dagen nog tellen.…
geheime liefde
hartenkreet
3.0 met 37 stemmen
3.627 als jij in mijn gedachten bent
mijn hoofd volledig vult
jij al mijn kleine dromen kent
en mijn geheimen zo onthult
ik blozend in je armen lig
verlegen en verbaasd
mijn ogen neergeslagen
verliefd en ook onthaast
dan dwaal ik zonder zorgen
niet langer meer alleen
ik slaap gerust
en morgen....
ga ik stralend van je heen…
ver weg
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.316 Maar je woont hier behoorlijk ver vandaan,
Even bezoeken zal dus niet gaan.
We sturen kaartjes en we mailen,
Zodat we onze gedachten kunnen delen.
We kunnen niet bij elkaar zijn, hebben ons eigen gezin,
En toch blijf ik aan je denken en weet niet waar ik aan begin.…
Ver weg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.301 Ver weg, dat is waar je nu bent,
geeft niet, ik vind je een leuke vent.
Ver weg, liefde zal de juiste weg in slaan,
om een adembenemende route te begaan.
Ver weg, doen de gevoelens alleen maar groeien,
eerlijkheid en warmte zal hier uit voortvloeien.
Ver weg, een grenzeloos bestaan,
laat onze liefde zijn gang gaan.…
gedicht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
615 niet ver is dicht
maar ook gesloten
nabij
maar met geloken ogen
een vers
vol mooie woorden
klapt toe
je ogen
met een verre glans
gedicht voor mij…
Intro-vers
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.149 Slechts in woorden kan ik schuilen
in een web van letters
weef ik me in
tot ik me veilig weet
en enkel nog besta
in mijn binnenste binnenin.…
Ver gaan...
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.647 Ik hoorde jouw gefluister,
nog even voor het grote niets.
Je adem raakte me duister,
nog net voor je me verliet.
Koude sloeg me om het hart,
emoties liet ik achterwege.
Ik liet je gaan, ietwat verward,
ik kon je niet vergeven.
Nu wacht ik triest de dagen af,
de morgen, middag en de nacht.
Je waakt over me, vanuit het graf,
waar je eenzaam…