253 resultaten.
kindlief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 lief babytje
slaap zacht
engeltjes beschermend
om jou
heen
zo zoetig
ogend onder
het soppend
geluidje zuigend
aan je
speen
rustieke bewegingen
door het
warm schuimend
'water van
t'babybad
heerlijk riekend
lotion alle
haartjes plat
jij het
knuffelwondertje/trotse
ouders bovendien
van hen
en opa's/oma's
het hoogste
cijfer…
De zee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
148 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedre druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.
Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie.…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 zwemmen ze richting land,
Vloed van woorden in branding uitgemond,
Spoelt in frasen over het strand,
Schuimende silhouet droogt in het zand,
Verzonken in ademende korrels grond,
Gestolde emotie in motie gebracht,
Chemie in magische atmosferen,
Om versteende kilte te leren verteren,
Koele materie werd golvend en zacht.…
Schelpen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.719 Zo gingen wij wel vaker:
een uur lopen naar Scheveningen
en dan schelpen zoeken langs
de vloedlijn dat verdomd lange
en zinloze front tegen de zee
Zo botsten dikwijls onze elementen:
mijn water kwelde steeds
zijn weifelende strand
maar dan was daar zijn vuist
een golfbreker waarop ik schuimend
zinloos aanviel
Zo altijd aan…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
Omkransing
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
424 starend
langs de waterlinie
met jouw gedachten opgesteld
voel je het water
schuimend tot aan je lippen
kolkend met de geur van zilt
proef je het zout op al je wonden
waar niemand ooit van wist
worden herinneringen weggespoelt
langs de kaaklijn van het oeverloos water
waar rimpelingen in zonneschijn
toonaangevend zullen zijn
om jouw ziel…
Kleine meester
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
711 als een kleine meester herken ik de stukken
van pion tot koning op de troon
bestreed er veldslagen in het hoge Noorden
totdat mijn adjudant werd vermoord
we vochten voor het vaderland
en de vrouwen bij de wasmand
die ons schone kleren gaven
en een pint met schuimend bier
ze zagen onze besmeurde gezichten
en zand en bloed op de mouw
voor…
Den Helder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
683 hoe helder is hier toch de hemel
hoe talrijk zijn de vette meeuwen
al schuimend tussen ’t volks gewemel
terwijl er noeste werkers breeuwen
hoe zuiver schijnt de kustlijn er
rondom het hoedend hart geslagen
waar westenwinden her en der
de duinen met hun kracht belagen
hoe lief is mij haar zilte land
het fleurig voorjaarsmozaïek
de jutter…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 De onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn…
Nog voor de laatste snik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 we zagen water
van de rotsen druipen
in ondergrondse meren
door de regen buiten
het monotoon getik
zwol aan tot een geruis
de vlakke spiegels rimpelden
een schuimend witte kuif
de lampen doofden
ons geschreeuw
door het flauwe schijnen
werd de ruimte alsmaar kleiner
pas in totale duisternis
hoorden we na uren
weer het monotoon…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
duvels samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.040 De maan staat dichterbij ons bijdehante stadje
dan de weide doet denken aan
treinstation na treinstation vergat je
Diegem komt er zo aan
Vanaf Luxemburg in Brussel vol
schuimend bier en Polen
iedereen was duivel voor de lol
wij zaten in het hedendaagse bijgeloven
niets bestaat niet als het maar geschreven blijft
voetballen raakt kijkers…
laten we Zee zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
955 wie ben ik vraag ik de zee
sluit je ogen bruist zij en luister
Ik luister naar haar komen en gaan
naar 't kolken en stukslaan
en 't vurig na-sissen van
zacht schuimende uitlopers
laten we stil zijn - zegt ze
laten we samen
laten we niets zijn
laten we fijn zijn en pijn
laten we alles zijn
laten we - zegt ze
laten we Zee zijn…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
Geheimzinnig
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
841 Waterval zonder rust
stort zich schuimend kolkend
in onbekende diepte.
Aanzwellende zwoele lust
schuilt ongezien en geheim
achter toverachtige aquamuur.
Kijkt door een mistig gordijn
ziet de wereld in een nieuw vuur
de eeuwige rivier bruist en gutst.
Een opwindende wellustige gil
kloppend hart vindt serene rust.…
de avond
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.440 de ochtendlucht was water op rode bessen
de avondzon een kers op brandewijn
ik hoor dwarsfluiten in mijn minnekozen
ergens moet een lied ophanden zijn
gewiegde vruchten in een strelende stilte
in late slaapwandelende geluiden
ik doe moeite om ze vast te houden
verzen komen aanstromen in pianospelen
maar ik ben bang voor schuimende nachten…
Lees dit beeld
gedicht
2.6 met 16 stemmen
5.720 Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart -
Lees dit beeld als een hand,
een lege hand die je voorspelt.
Hoe het is.
Hoe het was.
Hoe het zingt.
-------------------------
uit: 'Blind vuur', 1995.…
Verder hogerop
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
377 zacht krult
je lach tegen de
oevers van de beek
waar golfjes plezier
murmelen
in schuimend
omslaan vertellen ze
je tenen van de
chaos en woestheid
verder hogerop
waar modder het
water ondoorzichtig
maakt met zijn
vernielende niets
ontziende kracht
hier is het kolken
bedaard en drijven
restanten uit de
puinhopen in hoge
gevaartes…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Zomer in de lucht
terrasjes schuimend blond.
Zwaluwen in vlucht
een blauw wit achtergrond.
Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.
Een winterlied verhaalt
over lange koude nachten
gure wind en ijzige grachten
en hoe prachtig wit neder daalt.…
De twijfel zegt,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 De twijfel zegt, dat ik
een fust moet zijn van
duigen, beringd door ijzer,
hout doordrenkt met
schuimend bier, verlichting
van het spongat, vanwaar ik kijk,
waaruit jij alleen kan tappen,
waarover een vooroordeel rust,
de twijfel zegt, dat alleen de
overgave telt in een moment
van gelaafd vertier, om dan de
grappen te verleggen,…
schuim en as
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld, geur, herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Langs het Getijde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
913 Het schemert, en
Waar 'k peinzend langs de golven ga
En peinzend naar hun ruisen hoor,
Ruist al hun vloed mij schuimend na
En wist mijn spoor.
Het schemert, en
Waar 'k wijkend het getij beleef,
Ruist het getijde op mij aan
En wist wat 'k in mijn hart beschreef -
Wat 'k heb gedaan.…
Handspiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 de wereld
voor afgunstige ogen en
onhoudbare begeerte
om aan den lijve mijzelf
als nieuw opnieuw
te ontdekken
Mijn dag en nacht duren
langer dan een mensenjaar
van de jongens en de mannen
die hun schilden rijgen
aan de snoeren van mijn jurk
die openvalt, mijn schoonheid
toont en laat betasten
om de geurende lente
van hun schuimende…
Zalmroze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
858 Ik ben dol op zoute dingen
zachtzilt vlees rouge van gloed
ik word driest van pittige zinnen
het maakt kruidig proeven zoet
Ik ben zot op pikante vruchten
snedige smaakvol door het vuur
hartig schuimend zonder tuchten
gepeperd door moesje natuur
Ik ben wild met haar te heulen
zeezout golvend peilloos roze
en haar kuiten langs…
Halvemaansteeg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.060 in Amsterdam
tussen Rembrantsplein
en Amstel
is er 'n steeg
met de naam
Halve Maan
vroeger werd daar
half om half
matig belicht
in liefde gedaan
daarna bij nacht
kwamen de uitsmijters
smolten voor je ogen
nog vóór de Hamburgers
die bleven rechtop
in de klots van vele bieren
overdag is het er stil
goten schuimend spoelwater…
Geluk
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
993 Schuimende golven rekken zich uit
en bedekken het naakte zand
Helmgras wuift onder een wolkenvlucht
van oogverblindende kleuren
Boven, op het zonverwarmde duin
tintelingen door heel mijn lijf
sta ik compleet verwonderd
Ik zie
de geestverruimende zee
het ruige tussenland
een magisch veldmozaïek
Ik ruik
heerlijk bedwelmd
alle geuren tegelijk…
'Water als ik groot ben'
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
686 Kalm kabbelend of schuimend waarschuwend,
ik begin je te kennen,
leer te zien hoe je je voelt!
Water van me, ik wil je weer zien
Elke dag jouw water,
Nu,
niet later…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 De schipper manoeuvreert zijn strofe
door een zee van schuimend wit
en schrijft zich een haven, een punt
waar elke klinker zich veilig weet.…