937 resultaten.
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 schimmig vanavond jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het…
Bij leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
701 Een dag kan somber zijn
en een nacht zo droef
gekweld door angst en pijn
herinnering die men begroef.
Niet alleen schijn die bleef
van vreugde en geluk
maar ook woorden die je schreef
maakten zoveel stuk.
Ook niet de dag dat je heenging
ligt voor mij moeilijk en droef
’t is die ene herinnering
dat jij voorgoed m’n naam begroef.…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 is het ‘t vallend dwarrelend
blad dat me somber maakt?
zijn het de kleuren geel bruin rood
of is het de geur
van verschralend blad
dat me zo weemoedig stemt?…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
DANS TEN HEMEL
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
802 De totale bevrijding
van alle somberheden.…
Ergo Sum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 Ik somber
Dus ik ben
Al twijfel ik
Ernstig
Aan mijn bestaan
Al zijn al de
Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan - hier en nu
Mag ik nu beeldend
En schrijvend verdergaan
---------------------------------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld…
Denkend aan jou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.106 Ik denk aan jou
als ik eenzaam ben,
als ik somber
en zwartgallig ben.
Als ik ga door diepe dalen,
dan denk ik soms aan jou.
Soms voel ik mij euforisch,
ben ik blij en optimistisch,
ga ik dansend over toppen
en denk dan soms aan jou.
Mijn pieken en mijn dalen,
zij golven meestal flauw.…
Gevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
590 Ik zit gevangen in mijn cel
Al was ik nooit een verdachte
Toch ga ik door een hel
Veroorzaakt door mijn gedachten
Voor kracht bid ik veelvuldig
Tot nu toe genegeerd
Waarschijnlijk ben alleen ik schuldig
Of ziet God dat verkeerd?
Al die moeite om me op te sluiten
Het heeft geen enkele zin
Ik kan misschien niet meer naar buiten
Mijn gedachten…
Beetje moe
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Somberheid zal overdrijven.…
Atreyu
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Mijn vrolijke
En warme ik
Vechten steeds weer
Om zonnelicht
Naar boven turend
In het blauw
voel ik toch
De aantrekking
Van een sombere
Onderlaag van
Mijn gevoel
De nacht
Op het moeras
Der somberheid
Weerkaatst het
Zonlicht via de maan
En ik baad
En wentel me
Volop in
Het maanlicht
Voelt vertrouwd
Even toeft het fijn…
Hypochonder
gedicht
2.9 met 18 stemmen
5.632 Sinds de dag dat ik uit de hemel
kwam gevallen op mijn achterhoofd,
gaat het niet goed. Mijn bloedbaan
regent in mijn trommelvliezen.
In mijn slaap dansen mijn armen
en benen tegen elkaar in.
Hier staat gelukkig veel tegenover.
Ik bezorg met regelmaat volle bushokjes
de zenuwen door grijnzend mijn hart
omhoog te houden voordat ik het
met…
Ik heb een huis
gedicht
4.1 met 19 stemmen
11.918 Ik heb
een huis
Het huis
dat ik heb
is mijn leven.
Wat ik gedaan heb.
Wat ik ben.
Ik vraag
geen mensen
bij mij thuis.
Ik weet
dat wie koffie
bij mij drinkt
zich later ophangt.
-----------------------------------
uit: 'Vrijgezel op kamers', 2003.…
Mismoedige ochtendstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
792 buiten
zich vermaken met gevallen bladeren en stro
zit stil te zitten achter mijn bureau
weemoedige gedachten komen in flarden bovendrijven
net als het weer verandert mijn stemming zo
sluit uiteindelijk noodgedwongen de computer op het bureau
kan al die weemoedige gedachten maar niet verdrijven
mijn stemming schept thans woorden van een somber…
chaos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
615 niet langer in staat
te voelen
hoe schoonheid groeit
open bloeit
met liefde stoeit
dwing ik mij
in het alleen zijn
zonder herinneringen
omvat de eenzaamheid
die het sombere uitvergroot…
Gordijnt grijs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
450 zacht en
vlagend grijs
gordijnt de regen
in somberbui
waar zon
de druppels
altijd doet
glinsteren
speelt de
koude wind
met lichte
onderkoeling
het voorstadium
van hagel hangt
nog in de lucht
die vriezend zucht
wij zijn niet
tegen dit plagen
opgewassen
ook niet tegen
de smerige
opspattende
plassen die ons
met vuil benatten…
Stil verdriet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 in je plots
verschrikken
had het ikke
even hulp
nodig om
weer rechtop
door te gaan
niet te
blijven staan
in overwegen
maar goed en
slecht afwegen
in de te volgen
weg die ook
door anderen
al met succes
is afgelegd
ook toen zag ik
tranen geboren
worden op het randje
van hulpeloosheid
die in paniek
huilend gestalte
kregen in…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 Dood, o dood,
sombere, somber geronnen rood,
kom, o kom.
----------------------------
uit: Verzen (1890)…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Vandaag werd ik spontaan getroffen
door een aanval van lichtvoetigheid,
waarvoor geen therapie bestaat,
dan zéér sombere gedachten.
Mijmerend ga ik zitten op een bankje.
Somber denk ik aan de zinloosheid
van ons sterfelijk bestaan.
Mijn donkere wolken werden getroffen
door een aanval van de zon.
Ze verloren na een nutteloze strijd.…
Windwoorden
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.409 Nu het herfstbruin
weer door de bomen snelt
en de zomergloed
haar laatste dagen telt
vlucht dan niet
naar sombere oorden
beluister het bos, de klank
van de verwaaide woorden.…
Herbeleven
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
545 Dwalend langs nu ongekende stranden
Besef ik niet dat ik hier reeds was
Ziet niet de schoonheid van het heden
Slechts de somberheid in al zijn vormen
Dan is het daar en het verlicht mij
De warmte van de dageraad
Verheugd laaf ik mij…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 In een bad als een gemankeerde baarmoeder
kijk ik terug en reminisceer,
het gedaas, de grijperige maanden,
de hele winter of discontent.
Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..
een frêle bosnimf op ziekenhuiswit…
DE ZON: het licht van de wereld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
470 Waarom zou de zon schijnen
als de dikke donkere stofwolken
van de niet aflatende bombardementen
toch blijvend het zicht ontnemen
van het licht van de wereld; DE ZON…
Windmolengevecht
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
637 Als een Donna Quichotte
tegen vele windmolens
bevecht zij de gedachten
waarin ze is verstrikt
van zwart en wit
zonder nuances
altijd eindigend
in somber grijs
uitslag
vooralsnog
onbeslist…
O God, bewaar mij voor der zonde vloek
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.082 O God, bewaar mij voor der zonde vloek,
En schrijf mij niet in 't somber dodenboek:
Is in het blanke pergament des levens
Niet ergens, achterin, een open hoek?…
Onverzonnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
429 met onverzonnen kleuren
verf ik de dagen anders
dan waar ik om
gevraagd heb
sombere wolken
proberen gedachtes te
overschaduwen, toch
ontspring ik die dans
ternauwernood
er gloort iets aan de horizon…
ode aan de melancholie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
624 somber en wat te zwaar
maar ook hoe paradoxaal
iets van een oprecht verdragen
als bij een brok
in de keel die je maar
niet krijgt weg gedronken
wanneer melancholie
de kop op steekt kan je
er niet om heen
en misschien is het
maar beter zo…
Zoals ik eenmaal beminde (immortelle C)
poëzie
4.0 met 22 stemmen
7.414 En sombere, bittere liedren
Zijn aan mijn lippen ontgleên.
Zo somber en bitter als ik zong,
Zo zong er op aarde nooit een.
Verveeld heeft mij eindelijk dat haten,
Dat eeuwig gezang en geween.…
als raven
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
484 zwart tumult
en gespannen sfeer
boven een omgewoelde wereld
dompelt haar
in sombere gedachten
die gevoed met de waanzin
van een herinnering
voor een hele tijd
als onherbergzaam
laat kwijnen…
De Fontein
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
894 Al zie ik alles
somber in...
Gaan heeft geen zin.
Ik wil verder leven
en nog veel
vreugde beleven!…