207 resultaten.
Sonn(i)et
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
65 Soms waag ik mij aan ‘t schrijven van sonnetten
maar spoedig raak ik in de strik
van rijm en metrum. Dan denk ik:
Waar moet je bij zoiets al niet op letten.
Die strakke vormen naar mijn hand te zetten
is iets waar ik zowat in stik.
Soms lukt het met een limerick,
want die kent minder van die wetten.…
Ontvangen moet je leren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
915 Aarzelend accepteert zij het geschenk
draait het om en om blaast zachte wolkjes
langs een prachtige lila strik een glimlach
verheldert haar getekend gezicht
dansend gaan gekrulde lintjes over
haar blauw geaderde handen nogmaals
kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht
of het wel echt voor haar bestemd is
terwijl zij bijna de verpakking…
Hij stuurde haar...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
948 Hij stuurde haar geluiden
op een glimmende cd
het kon haar wel bekoren
en ze zong hard mee
het klonk als muziek in de oren
Hij stuurde haar bloemen
met lintjes en een strik
het zou haar doen ontluiken
emotie in een ogenblik
ze kon het zelfs ruiken
Hij stuurde haar brieven
veel woorden, veel gezegd
haar mond vormde een lach
en de brief…
Blijkbaar gewoond
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
7.206 Ik heb blijkbaar met een man gewoond
Hij vertelde steeds verhalen terwijl
ik thee dronk en oude kaas uitpakte
vroeg hij me te blijven en kinderen
te baren (ik hoorde dat woord voor het eerst)
de kussens te schudden zijn bed te verschonen
hij lapte de ramen en viel in slaap
ik denk dat ik dat aardig vond
want ik gaf hem doosjes met strikken…
zij vrouw
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
644 met een roze strik
de grauwe vrouwen
die enkel houden van
en verder zich onthouden
van oprecht in de echt
de wereld ooit vergeven
in tijden lang vervlogen
in ieder schrift beschreven
dat ze niet te betrouwen
ook maar slechts des mensen
zo boven, zo onder de zoden
iedere dans met zeden
een ronde onbeslecht
elk gevecht al lang verloren…
woorden uit mijn zijn
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
814 bemint gij mij in het oude gras
zo tussen hemel en aarde
och lieve, mijn handen verkrampen
ik krijg uw strik niet losgepeuterd
en het sap van u kussen trekt
mij verder in de boezem welke gij
de voorbije jaren bijeen gevormd
tussen al het volk zo fier tot vrouw
liet zijn, schitterde in oude straten
hoeveel zonnen gaan er nog onder
terwijl…
Mijn vriend de zon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Als een cadeau met een grote strik erom.
Blijf bij me heel de zomer lang.
Kietel me zacht met jouw stralen op mijn wang.
Gun me dat gevoel van puur geluk.
Met jou om mij heen kan deze zomer niet meer stuk.…
Ochtendroerselen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 Een been buiten bed
andere been erbij
ochtendplas met ogen dicht
en even blijven zitten
dan trekken aan de sprei
en in t geheugen spitten
tandenpoetsen douchen
drogen en, deodoreren
voeten benen oksels
lijnen,vouwen,plooien
met smeerseltjes besmeren
schoenen halen aandoen strikken
terug weer naar de plee
zitten in verwachting
en…
In vuur en vlam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
420 Zij zag vooral hun smachtende blikken,
Maar geen die zij begeert,
Ze liet zich door geen van hen strikken,
Door schâ en schand’ geleerd.
Elke zondag was ze weer daar present,
De dandy’s natuurlijk ook,
Altijd weer dezelfden, gene onbekend.…
OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED
poëzie
2.7 met 10 stemmen
2.947 Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,
en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande,
in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit…
Onbegonnen liefde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
717 wij hadden alles al
elkaar en het leven
eromheen een grote strik
om het allemaal te behouden
het huis, het strakke pannendak
en de tuinen tussen hagen
vol gangbare paden waarop
we samen voortgang maakten
kindergeluiden die soms
als jonge honden blaften en
die rode zon altijd weer onder
op het hoekje van de beukenhaag
dat zagen we graag en…
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 ik vouw zonnestralen
tot bloemen die bloeien
strik ze met
prismatisch licht
zodat naast de vorm
ook de duizenden
kleuren je gaan boeien
warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket…
Tracébesluit
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.885 In deze chaos overweeg ik met de dag
Als een herboren besluit
Bij het korte eind van gaan
Omwikkeld er wat
Een toestand van begaan
Een pakketje als sneeuw voor de zon
Een tracébesluit
Dat zich ontsluit
Omsloten met een strik
Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen
Met veel schik
Ruimt het zo lekker op
En is de wens ver ten top…
IDIOOM VAN GELUK
gedicht
4.0 met 6 stemmen
3.371 Trap niet in de strik
van woordentwist. Laat geen blik je ik
aanknippen. Sta verstomd en wees volmaakt
ontbabeld. Spits je oren voor de keel van vogels.
Toom de slang van eigen tong in. Hoor
de kat ontspannen spinnen en ga liggen
in de hangmat van jezelf. Kijk om je heen.…
Strikt Genomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Vrouwen die zijn
er alleen maar op uit om dat …
of dat … te krijgen ten eigen gerieve
maar als je alle slingers confetti
en andere tierlantijnen
en niet te vergeten
die strik(t)jes hebt weg genomen
blijken zowel vrouwen als mannen
toch altijd weer te weten
waarvan ze eigenlijk ten diepste dromen
het vinden van de echte liefde…
Vanmorgen dus of lang geleden (sonnet)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
685 op ’t scherm van mijn gesloten blik zag ik
de wit-papieren hemel losgescheurd
door wat er lang geleden is gebeurd
-vanmorgen dus bij ’t eerste ogenblik
dat ik besefte met een hete snik
dat vroeger, nu en later feiten kleurt-
die lang verleden tijden, opgefleurd
tot huidige presenten met een strik
-ja toen- zag ik hoe kruisgewijs een scheur…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren
van strakke kleren verlost
trek het donzen dekbed aan
bezie de dag met milde blik
stop hem in een doos
met een mooie strik…
De Zwarte Piet
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
2.718 HoofdPiet zit zuchtende te wikken
achter verdonkeremaande kantelen
misschien moeten we negeren delen
zodat we ieder een kunnen strikken
want wie kan het nog langer pikken
zonder schuldig te zijn aan helen
dat het ons geen pepernoot kan schelen
of ze kamerbreed bolletjes slikken
tijdens deze malle molen fancyfair
waarbij algemeen voldane…
Bij de dood van Driek
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.117 Helaas, we zullen hem nu moeten missen
En ook die strik en zijn bebaard gezicht
Maar niet de poëzie van Driek van Wissen.…
genoemd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 ik heb genoemd, vraagstukken die vervagen
een zonderling in eenzaamheid
rake stappen in elke windrichting
het incasseren zonder strijd
wie danst mij als ik zoek achter klagende
uitingen, de esdoorn vergeet te lieven
de kreupele zijn veters strikken, van me
houdt al was ik een kind groot in getal
gezocht naar iets wat ik nooit kon…
Dichterlijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Onzichtbaar zijn in
de berg van middelmatigheid
En toch die bijna sacrosancte
drang dichter te zijn
De onbenoembare dingen
willen vangen in een dodelijke strik
Zwarte merktekens
krassen op muren van beton
Een Medka getekend
tussen de werelden
De liefde blijven oefenen
met potlood en een beetje gum
Droeve woorden dopen
in…
Wildplukken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
530 Eind Julie smul ik gratis bramen
In de vrije natuur langs de bermrand
Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant
Drommen gul in de zomer samen
Zo woekerend dat ze zich verstikken
En spinnen strikken webben er middenin
Terwijl ik mijn aversie overwin
Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken
Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
Tegendraadsheid
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.856 van wellust mij verder duwt
naar een punt achter het verleden
maar tegendraadsheid komma’s spuwt
Laat mij hier mijn dromen dromen
tussen het wit van de volle maan
over de bloemen en de bomen bomen
niet doelloos sterven maar verder gaan
Als penseelstreken zijn jouw blikken
over het doek van mijn passage
ik laat mij door je glimlach strikken…
Valentijn
hartenkreet
2.8 met 39 stemmen
4.220 Alles mag op 14 februari
rode harten,
rode konen, rode strikken
rode rozen.
Of je liefde nou geheim is,
verborgen,
of je verstoken bent van,
of je normale liefde of
kinderliefde,
openlijke of heimelijke,
voorliefde of kalverliefde
als werkwoord gebruikt,
liefde op Valentijn,
mag.…
DSB Bank
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
948 Tussen de bruine opgejaagde bomen
die in rijen hun schoenen staan
te strikken draagt mijn hart zich voort
op een fantasie waarin ik het spel
ben en mijn dode makkers de knikkers
niemand hoeft te winnen, ofschoon
het verliezen de noodzaak verkiest
boven het geduld
de fluit die de ketel doet bezinnen
en stotterend alsof het
moeite heeft…
ALS NARCISSUS
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.425 ALS hun mobieltje dan onverhoeds rinkelt
en ze gaan praten en laten me naakt
ALS zonder enige ondersteuning
van hoofd en nek ik rechtop word gezet
ALS ze mijn rolstoel onhandig bedienen,
of ze vermorsen mijn voeding op bed
ALS ze te vroeg het toilet binnenkomen,
vergeten mijn ondergoed netjes te doen
ALS ze mijn schoenen te stevig strikken…
Trots staan de prijzen van het leven uitgestald.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
449 Die zijden strik om die
foto's uit de verleden tijd,
die veel vertellen over de
successen die behaald werden
op grond van de gestelde
doelen en gevoelde belangen.
Trots ben je op die iconen,
die je herinneren aan je
eigen realiteit. Die realiteit,
die je als een winnaar in dit
leven deed kennen.…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Toch, de pink heeft, meent men, groene boorden,
Hij maakt grijze; dan in strik en lis
Hangen kabeltouwen: — hier zijn 't koorden.
Ook de kleur der starren vindt men mis...
Maar het blijven woorden, woorden, woorden
Voor de schilder, die een vreemdeling is!…
Laat me met rust...
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.907 Het liefst had ik voor altijd bij jou willen zijn
Bij jou voelde ik me fijn
Die dagen zijn over
Het enige wat rest is pijn
Je maakt het deze keer niet goed met je mooie woorden
Probeer me niet strikken met die gladde praat
Het heeft geen zin meer om je nu nog te verantwoorden
Voor mooie woorden is het nu echt te laat
Realiseer je je nu dat…
Vijf mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 “nu er vrijheid langs de straten danst en vlaggen
hoger klimmen, strek ik blij mijn armen naar wat hemelsblauw”
ergens loopt er nog dat kind in een oude jas
ze draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand
verstopt een ster zijn punten
de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die
jarenlang van binnen bleef
maar juist vandaag…