406 resultaten.
wildgroei
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
541 hier
is niet meer dan gebarentaal
hier spreken geen kletterende lippen
en hoef ik niet te aarzelen
om lief te hebben
het openen en strekken
als een wankele windgolf
waarin ik gedachten verf
stand houd
in het enige verhaal
dat er toe doet
het is hier
op deze dag
en geen andere
dat hoge lucht
me niet lager schreeuwt…
Lijnenspel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
501 Zorgvuldig het mengsel
Van lijnolie en pigment
Van uitlopende kleur
Op het paneel aangebracht,
Hoe goed ook de verf
Zich verdeelt over
Het maagdelijk oppervlak,
Zonder dat er ook
Maar enige intentie
Achter zit, zie ik
Dat een onverwacht
Lijnenspel van licht
En donker het wint
Van elke kleur…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Rembrandt
Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam…
Verfent of verfelend
snelsonnet
2.0 met 11 stemmen
1.235 Wie bij de Griek de stemming wil verzieken
Moet duiken voor een zware kogelregen
Met Van Dyke-bruin en Phtalo-groene vegen
Die jongens hebben up-to-date technieken!
Athene heeft zich extra ingedekt
Daar zijn de grachten zelfs wat opgerekt…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 waarheid
sprak zei hem toe terwijl
ze haar tedere genegenheid
aan zijn roede toevertrouwde
schudden voor gebruik
leek het haar toe te schreeuwen
regen in de schilder
hij wist het nu zeker
hij is er tussen gaan staan
met zijn eenzame penseel
in die broze werkelijkheid
van bloeiende flora en woorden
zachtjes lurkend aan vochtige verf…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 Er bewegen stille blonde mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen…
Een ruige kunstenaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.112 Al drinkend slokt haar verf
het wit gretig op.
Sprakeloos komt het beeld
langzaam tot leven.
Haar compositie is als
een ruig landschap;
woeste schoonheid,
adembenemend mooi!
Ruige stilte
is haar beloning!…
Die vuur ontsteekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
892 er is een noot
die jengelt
om een melodie
van wie
het witte doek
dat nog steeds
wacht op streken
van de Brood
ineens is er de vlam
die vuur ontsteekt
en Brood weer leven deed
in verf op de kwast
klinkt melodie
die op papier
de noot en componist
maar steeds vergat…
Aquarel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
635 Van het geluk
dat delen mogelijk maakt
zoals de verf zich kleeft
aan het witte doek.…
EMOTIE
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.262 Het lijnenspel, de kleuren ingebracht
waar door de warme tint
gevoel wordt weergegeven
dat ook door dit moment
nooit werd geëvenaard
emotie losgebarsten op papier
met tranen aangelengde verf
druipt in een vorm,
die niet verkozen werd
maar later bleek,
dat toen juist onbewust
de toekomst werd bepaald…
Pigmenten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 heb licht gevangen
zag het hangen
aan kaarsen en lampen
pas in de ochtend
ging het verdampen
in de rijzende zon
keerde weerom
in duizenden kleuren
van bloemen en planten
heb pigmenten gemengd
schilder met verf die in licht
haar vrijheid weer vindt…
Uiteinden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 Donker dat door
Me heen trekt
Uiteinden van
Hersencellen
Waarin de pijn
Zich verzameld heeft
Die ik door de verf
Heen naar buiten druk
Elke penseelbeweging
Geeft verlichting,
Brengt het pijnlijke
Over op het doek,
Geeft uiting aan verdriet
Dat kracht meebracht
En wijsheid
In de tijd…
Een nieuwe lente
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
557 Zoet koeren hier twee tortels op het dak
Lichtgroene verf is bomen aan ’t penselen
Narcissen vlaggen met majeure gelen
Een mus hangt klankfestoenen aan een tak
Maar als ik dan weer denk aan Marioepol
Stemt dat in no time minder lentevol…
Vernieuwing
gedicht
2.9 met 36 stemmen
15.411 ik weet wel dat ons denken een computer is
maar ook dat er een terras bij is
en aan de overkant een gebouw
waarop met rode verf een woord staat
dat nog niet geprogrammeerd is
en dat je tussen de auto's door
kunt laten oversteken naar
de stoel naast je
die nog vrij is
in ons hoofd zit wat voorbij is
------------------------------------…
Staal in jouw beton
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Ben een wrak
dat langzaam
opgevreten wordt
van binnenuit
roest staal
in jouw beton
verbrokkel wat
ooit eens begon
weer bladdert
verf van de ramen
hout begint te tanen
na haar duurzaamheid
ik was voor
tijdelijk kom nu
naar huis in samen
bouwen wij ons eigen thuis…
Nooit weerom
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
708 richt alle spiegels
naar de zon
en geef dat licht
je fluisteringen mee
verf dan de veren van de vogelman
tooi hem met gouden ringen
en laat hem vliegen over zee
tot waar de grote vissen zingen
daar zal een zuil van zonlicht zijn
daar is de wereld zonder pijn
dankzij die fluisteringen…
Portret
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
970 Ontelbare kleuren die mijn ogen
blijven bewerken, haast uit
lijken te breken door lagen verf;
het zichtbare ontward.
Er is geen begrensde ruimte meer
alleen licht
dat graag door vensters gluurt.…
Ode aan de jarige dichter
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.695 Hij schrijft zijn zinnen
zoals de schilder de verf strijkt
op het witte doek
woorden die bekoren
zinnen die strelen
met een pen die vertelt
vanuit het hart
rijmen hoeft niet
hij blijft zich zelf
sociaal bewogen
hoezeer bewonder ik hem
Van harte proficiat Roland
Cobie…
Wens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 ik hang mijn wil
aan groene bomen
kleur de lucht roze rood
als in mijn dromen
verf mijn haren
in de westen wind
bol de rokken
van 't spelend kind
zoek 'n lieveheersbeestje
al in 't verse gras
kon 't maar voor altijd
zo blijven, zo vredig als 't nu was…
Ontschilderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Warboel van kabels
In mijn hoofd
Overal knopen
Die mij het
Zuivere denken
Beletten -
Warrelige warboel
Van eindeloze
Gedachtenkronkels
Die mijn denken
Op slot zetten -
Pas als ik
Schilder en met
Verf mijn emoties,
Mijn diepgevoelde
Gedachten vorm geef
Lukt het mij alles
Dat in mijn hoofd
Vastzit te ontwarren…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De race is immers - bijna nu - gelopen
de verf al ietsje uitgehard en nagedropen.
Zijn allerliefste lief weer eens beleden
dient nu haar navelstreng nog doorgesneden
zij zal het verder in haar uppie doen
zich tonen aan hen met smaak en hun met poen.…
Nieuw begin
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
8.992 Verf verhult
het bouwbehang
in fleurig frisse kleur.
Groentesoep
geurt door het huis
en vult de holle lucht.
Koffie smaakt
met krentenbol
op kratje op zijn kant.
Langzaamaan
begint het al
een beetje thuis te zijn.…
Prins Carnaval
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.553 Maatpak verdwijnt in
veel te grote schoenen
valse lach achter
bonte verf
die hun roodomrande ogen
laat zien hoe ze werkelijk zijn.
Zuipend, kruipend
komen ze tot hun recht
omdat ze net
hun maskers hebben afgezet.…
Ontwaken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 Ik strijk de zorgen uit de morgen
laaf me aan wat hemelse thee
snij dikke plakken zonlicht
in mijn haar neem ik wolkenbrood mee
Ik verf de noen secuur zacht groen
klop daarna mijn dromen uit
hang verlangen aan de waslijn
schrijf verzen in 't fluitenkruid…
Het witte doek blijft maagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 kleur ik werkelijkheid
of is de verf bereid
daar vorm aan te geven
er grijst
tweeledigheid
in diepere nuancering
het penseel
mengt componenten
tot geheel
schaduw en contrast
kleden ieder met balans
die bij hem past
alleen het witte doek
blijft maagd
waar het om dromen gaat…
hemelwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 de bedrieglijke eenvoud van
kabbelende woorden
korte kale zinnen en
gaten in spaarzame verhalen
zetten onze verbeelding
dik in de verf
de dagen van melk en
honing bijten zich vast in
een zwijgende symbiose
verkruimeld bungelen we
onder aan de tijdsboog tot
het hemelwater ons verlost…
Achter wit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Nu loop je door
het lege huis
met vele herinneringen
ouder en getekend
je voetstappen
nieuw
de pot met verf
die zwaar voelt
in jouw hand
Straks beweeg je
de roller over muren
die liefkozingen
weerkaatsten,
haar schaterlach
en de pijnlijke ruzies
je bedekt ze
in stilte
achter wit…
Wolkenverven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
525 Peinzend over de donkere kant van de maan
zag ik vrij plots het mogelijke alternatief
pakte verf en kwast en een hoge ladder
en begon mijn eigen hemel te scheppen
witte wolken naast diepblauw
de duistere kant bleek slechts
een schaduw van mezelf…
Een hond begon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Het gebeurde, hij overleed
Ik zag hem opgebaard
zijn huis verlaten, veel mensen
liepen fluisterend mee
Het was nog niet uitgezocht
maar zijn verweer was zo gering
het haalde niet eens de krant
De dragers zeiden dat hij schuldig was
jongens gooiden verf op zijn terras
de klokken beierden, een hond begon
te blaffen zo hard hij kon…
Het schilderij van de liedzanger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
599 Als je ezel staat: je ademsteun
Je kwasten binnen bereik: je octaven
Je kleuren verf op je palet: je tonen klinken
Kan je gaan schilderen met je stem
Je doek, je publiek ontvangt het unieke wie jij bent
Dat unieke binnen van jou, jouw schilderij
Het schilderij van de liedzanger!…