115 resultaten.
Deze muziek altijd onverwachts
gedicht
2.3 met 31 stemmen
15.020 Wanneer het verkwikkende
en het verdovende van
koffie en sigaren elkaar
verdringen achter in je keel
- of het aardse door een vurige
hoepel moet springen, als het ware -
En altijd daar waar bijvoorbeeld
een zware marmeren plaat van zonlicht
en een vergiet op een aanrecht
elkaar ontmoeten - of het
leven wordt gezeefd zo gezegd -
Kortom…
De omgeving van Soest, een fraaie ring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 In glas en lood tovert zij het zonlicht om
in warme kleuren die verkwikken,
maar houdt een raadselachtige parel
in een aura van schemers en grijze tinten.
In het hotel ernaast klinkt klassieke muziek
je tegemoet, juichend en onstuimig als de wind
die wervelende schetsen maakt in het maïsveld.…
Reis door Israël (tweede deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Spreeuwen vinden ons,
krijgen verkwikkend voedsel,
blijven meevliegen.
Een Dode zeebad:
in ondiep water hurken
geeft grote moeite.
Roodbruine aarde:
de Joodse vruchtbaarheid ligt
klonterig _ open.
Op het strandterras
wachten we lang op eten;
een rat schept vermaak.…
Ter herinnering
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.695 Wij, wij zullen menigmalen
Spreken van de verre vrind,
Van zijn droomen en verhalen,
Van zijn lach, die harten wint,
En in droevige ogenblikken
Zal een trouwe groet misschien
Uw geliefden wel verkwikken
Met een droom van wederzien.…
onsterfelijk tehuis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
784 trawanten
en al het divers gespuis
open ik mij voor passanten,
goed geaard in ziel en lijf,
heet hen welkom in
mijn onsterfelijk tehuis
een plek van stil vertoeven
en zeldzaam genoegen
waar in het stille ven van de geest
vreugdevolle vlinders zoeven
in zonnige zomerse rust
kom op mijn feest
waar een wit gesluierde fee
ons in verkwikkend…
"Ik zal je pakken, ‘k zal je pakken"..Thierry Baudet!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
558 gerespecteerde leden,
kiezers op en van uw Forum voor Democratie
met u en de uwen wordt het een
bah, bah,
een bah-reale wereld
Thierry blijf gerust het randje opzoeken
zichtbaar naakt in zuidelijke strandwarmte
maar ik moet mijn innerlijke sensualiteit laten spreken
uw naakte blote werkelijkheid roept bij mij ook iets stouts,
ondeugends en verkwikkends…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In ook mijn huis en ons dorp waar het regent,
wij ook het tikken horen op de ruiten, de wolken
dikker en dikker zonder de verkwikkende stralen
van de zon op van die dagen wolkbreuken zien worden,
woont ook de angst bij gevluchte gezinnen, bij nazaten
met intense hoop in 't hart dat de wind daar gaat draaien.…
DE DROEVIGE VRIJER
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.268 Al is ‘t bedrog, het zal mij nog
Verkwikken in mijn rouw.
Ga hene, ga hene, wat heb jij nog al praats,
Misschien zal u een ander afwinnen nu de plaats
En ’t meisje ook daar bij:
Ik dank u zeer van al de eer,
Die gij bewijst aan mij.
Helaas Prinsesje! helaas waar zijt gij nu?
Helaas mijn leven! wat ben ik zonder u?…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Verfris mij, verkwik mij en houd mij in leven,
zo wil ik jouw hardheid en wildheid vergeven.
Ach, waarheen wenk je mij, jij zachte lieve zomerwind
die altijd terug zijn streling en zijn ritme vindt.
Stil, stil, zo blijf toch en ga nog niet voort,
toe.. ik weet dat je weg moet door de luchtige poort.…
Hemels internet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Toen ik bij de hemel kwam
na een heel verkwikkend
over lijden heengaan:
er was niet veel meer over
om door te leven, dus dood
toen ik dus bij de hemel kwam
werd ik direct doorgelaten
geen enkele belemmering
de deur stond wijd open
het licht in de hemel was gedempt
maar van alle kanten flikkerde wel licht op
licht van beeldschermen van…
LIED
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.404 Geen dwang en kan afschrikken
Mijn al verwonnen zin,
De lusten mij verkwikken
In mijn bespotte min.
Die wijslijk niet kan delven
Zijn zotte ijver snood,
Die martelt, laas, zichzelve
Met een langzame dood.…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Niemand, die mij in mijn smarte
Troost, verkwikking, bijstand bood!
Doorgeworsteld zijn die plagen!
’k Vond de blijde reê van rust!
’k Dacht het, ja, maar nieuwe vlagen
Slaan mij rugwaarts van de kust.
Daar, daar storten nieuwe baren
Op mijn wrakke steven los!
’k Scheen de haven ingevaren,
En verbrijzel op een rots!…
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 De lusten mij verkwikken
In mijn bespotte min.
Die wijslijk niet kan delven*
Zijn zotte ijver* snood,
Die martelt, laas, zijn zelve
Met een langzame dood.
Die hier zijn zinlijkheden
De toom geeft volle ruimt,
Of die mint zonder reden,
Zichzelfs met mij verzuimt.…
Moederschap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.268 die liefde was de bronwel waaruit al mijn vreugde vloot;
was de grond waaruit voor 't harte
menig eedle vrucht ontsproot;
was de groeikracht die mijn leven
met haar sappen heeft doorvoed
en het thans nog blijft verkwikken,
en niet werkloos kwijnen doet.…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 O, 'k wil mij verkwikken aan betere kussen
waar 'k wellust en laving in vinde,
aan kussen die tevens verbranden en blussen,
de kussen der zoete beminde!
Wetenschap! o wrange bronne!
Gal en edik saamgebonden!
Reikt de jeugd haar lippen smachtend,
gij, die eedle dorst verachtend,
edik giet gij in haar monden.…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 sierlijke paarden, gelukkige slaven,
Zij schenen alleen voor ’t genoegen te draven;
De weg was zo schoon of de milde natuur
Een bruidje verwachtte in dit feestelijk uur;
De kindren, met gretige, gulzige blikken,
Vertelden elkaar van de heerlijke room –
Luilekkerlands geurige, zuivere stroom –
Die straks op de hoeve hun hart zou verkwikken…
Redding
poëzie
4.0 met 1 stemmen
833 Al dat eindloos zielverschrikken
schijnt thans 't leed van ogenblikken,
wordt de bron van 't hoogst verkwikken:
‘Wat God doet, is welgedaan!’…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 Water
Bron opwellend ontstaan geklater
Luister ruisend druppels pletsende schittering van zilver
Bruisend fris frissend verfrissend
Dorst verkwikkend vormenloos speels sijpelend
Oase lessend blessend groengerand levensgevend bevruchten
Erosie uithollende woestheid glad polijsten spuiten spelonkerig nauw
Kringende uitdeining rimpeloos…
Gij weent
poëzie
2.6 met 9 stemmen
5.327 Maar ween gij voort; want tranen zijn voor vrouwen
Een toevlucht en een balsem in hun smart, -
Een zoete zalving voor een wreed gefolterd hart,
Zij vloeien zacht en onweerhouën;
Slechts de eerste kost iets; maar waar die vergoten werd,
Daar volgen de andren licht, gemaklijk en verkwikkelijk, -
U zijn zij zalig, - ons verschrikkelijk!…
Wij komen ter wereld
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.027 Verkwíkkend is veelal de arbeid, en sterkend.
Toch nuttig, zoals het opvullen van mijnen:
het plaatsen van kolen en stinkende olie
waar ze behoren, diep in de aarde.
Maar ’t edelste streven maakt moe en maakt hongrig.…
Ontucht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
7.456 Laat, laat die bron verkwiklijk vloeien
Voor u, mijn zoon, voor u-alleen;
Uw eigen hof en beemd besproeien
Met onuitputbre zaligheên!
Gezegend zij haar ruisende ader!
Zij springe in wellust vroeg en laat.
En ('t zij de zegen van uw Vader!)
Besprenge uw akker onder ‘t zaad!…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 -
Als een verkwikkende dauw op de dorgeblakerde akker,
Zeeg deze troostrijke taal in de harten der zwijgende feestschaar,
Die, schoon vrij van bekrompene vrees, nochtans met ontzetting
’t Zwafelzwangere zwenk in barensweeën aanschouwde.…
Hier en daar
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
420 Verkwikkend water streelt mijn lijf
Newton’s wet ontkracht, ik drijf,
ik zwem, het water geeft me rust
geeft energie hier aan de kust.
De golven zijn mijn vrienden we omhelzen elkaar,
zij voeren me terug ik ben weer daar
aan het strand, de mensen, het vertier
is daar nu daar of is daar hier?…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Vriendlijk is Jesus;
Alles verkwikkend,
Vriendlijk is God.
Duizenden jaren
Zagen de winter
Smelten als was.
Duizenden jaren
Zagen de Lente
Groenen, als nu.
Velden als ijzer,
Stromen als rotsen,
Bergen van sneeuw,
Winterse zorgen,
Morrende harten,
Smolten voor God.…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 Verkwiklijk, als een zomerregen,
Zacht, als een blijde lentelucht,
Mild, als een dauw, die ’t veld bevrucht,
In ’t statig avonduur op ’t landschap neergezegen,
Zijt ge, o weldadigheid! uw gloed
Doet veerkracht in ons harte dalen,
Gelijk een bundel zonnestralen
Natuur in ’t Noord herleven doet.
Ach!…