757 resultaten.
Het leven leefbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 Waar hersens door
Vermoeidheid en ziekte
Tot stilstand zijn
Gekomen, vastgelopen
In het moeras van
Menselijke moeiten,
Daar is een glimp
Van Jouw licht genoeg
Om voor mij het leven
Leefbaar te maken
En mijn denken weer
Op gang te brengen…
vogelvrij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 vermoeid van het rijmen
schreef hij maar wat op
een beetje dwars
zoals dat hoort wanneer je
kwaad bent op jezelf
omdat je inspiratie mist
woorden zonder betekenis
zinnen zonder enige zin
een vogelvrij gedicht eigenlijk…
Wakker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Het ging een tijd goed,
Maar nu is het weer 3 uur s’nachts
Je voelt de vermoeidheid
Maar op dit tijdstip is er eindelijk vrijheid
4 deuken in het plafond
En 6 posters op de muur
Je zou het kunnen dromen
Maar toch lig je hier nog wakker…
in een notedop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 ik vat je
tere leven
samen in
een notedop
het broze
kan daar
talmend
toeven tot
vermoeide
stormen de
luwte vinden
en jij in
een scheepje
de zee opgaat
vat ik je
tere leven
samen in een
notedop…
Als
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
681 Als ik niet meer kan lopen
help me als je kan
Als ik niet meer zelf kan eten
voer mij dan
Als ik niet meer kan praten
praat dan honderduit tegen mij
Als ik in mijzelf gevangen zit
maak mij vrolijk en vrij
Als ik niet meer wil
laat mij niet verloren staan
Als ik dodelijk vermoeid stilval
laat mij dan maar gaan.…
Bushalte Bagdad
gedicht
4.2 met 257 stemmen
21.337 Zo’n dag waarop hier
jonge spreeuwen leren vliegen.
Ze kwetteren en landen
met z’n zessen op een tak.
Het is half negen, in Irak
vertrekt een stadsbus
voor zijn dagelijkse rit.
Gewone mensen onderweg,
een bus vervuld van eigen
doodse stilte.
De stilte van de misdaad
in de nacht, of van een
wisse dood die op z’n kansen wacht.
Achterin…
Diep
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
894 Je viel. Diep.
Een kuil gegraven door een ander.
Maar je lette zelf niet op.
Ik wil je mijn hand wel geven.
Maar zo werkt het niet in het leven.
Overigens, je viel te diep.…
Oud schip
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
522 Ik lig als een oud schip in de haven,
vermoeid van de verre reizen en de
averij zo her en der. In het ruim
liggen nog voldoende biervaten, maar
zelfs het bier vloeit minder dan ooit.…
Beyond the daily circus
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.963 Ik hijs me uit de kleren,
vermoeide circusclown
de voorstelling voorbij.
Het bed een piste zonder
hoog geëerd publiek,
maar met een mooie
acrobate, die hele
knappe kunstjes kan.
Wanneer zij in de lamp
wil klimmen,
valt onverwacht het doek.…
De dood nabij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.522 Verzwakte eenheden vochten
een verloren strijd
de legers van de agressor dringen
tot in de voorste linies door
Schaduwen vullen het slagveld
rusten op vermoeide cellen
het goede overwint het kwade? Nee,
de doktoren hebben hem opgegeven…
Herhaling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Bomen blijven
bijna eeuwig vruchtbaar
ze baren bladeren
telkens opnieuw
tot ze moe zijn
vallen en wegwaaien
gekleurd
door vermoeidheid
door zwieren en zwaaien
aan takken
totdat die kaal zijn
en weer opnieuw baren.…
ware liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Zij omsluit hem
met haar benen
Laat hem rusten
tegen zich aan
Ze speelt met hem
en hij met haar
Gevoelens versmelten
zich met elkaar
Op het hoogtepunt
‘t is werkelijk waar
komen ze gelijktijdig
zoals heet te zijn het ideaal
verhit en vermoeid klaar
de cello en z’n bespeelster…
Loslaten
netgedicht
4.1 met 38 stemmen
3.314 Vooreerst laat de wind
zich horen
hard suizend
dan weer stil sluipend
draaiend en spinnend
om uitgebloeide
vermoeide gewassen
aan te sporen
hoe het zou behoren
verzet blijkt onuitvoerbaar
de wind beslist
nu zichtbaar
nieuw en herboren.…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Hij beveelt de zonminnende citroenvlinder
richting de bosrand te gaan
voor het houden van een heilzame winterslaap
Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt
Zodat het ieder uur
een beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet…
DRANK
snelsonnet
3.0 met 31 stemmen
3.110 Geen plaatsje om je auto kwijt te raken,
vermoeid en dorstig snak je naar een glas,
versmacht, vooruit, dán maar op het terras,
de glazen vliegen rond, de stoelen kraken.
Een inval die nochtans nogal naïef is
daar het meer drank kapot maakt dan je lief is.…
Arrestatie
gedicht
2.9 met 109 stemmen
61.414 Grijs wit-glimlachend
staat hij daar
- achter glas -
mijn vader
hoe verder ik
van het raam
weg moet
temeer komt hij
me nader
vermoeid beweegt
hij beide handen
en ik denk
dit is de laatste keer
een zaaiend grijs
geschenk
-------------------------------
uit: 'Schiereiland', 1979.…
Bang!
snelsonnet
2.5 met 14 stemmen
1.533 Kwam ik thuis - vermoeide ledematen -
Bleek moeder aarde helemaal intact
Ze was niet door een proefneming verzwakt
De nachtelijke hemel droeg geen gaten
Ik was not amused: de oerknal hield zich koest
Zodat er snel een vers geschreven moest…
Trein 01
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
778 reizigers kijken
onbeschoft
in de intimiteit
van de achtertuinen
langs het spoor
zij kijkt bleek
naar het vermoeide
ochtendgelaat
in het raam
met vluchtende achtergrond
één zak op het tafeltje
één zak in haar schoot
het station van Leuven
rukt haar weg
uit zijn dromen…
Sterrenkus
netgedicht
4.2 met 56 stemmen
1.355 Ga mee
hardlopen langs
het rulle strand
zee sterren lichtvochtig zand
loop mee
tot onze harten
gelijke snelheid kennen
vermoeid vallen
hand in hand
op het strand
en
jou mag kussen onder sterren.…
onbewaakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 de lage lucht
legde een
verstikkende
deken neer
het zoute zwijgen
had zich in hun
vermoeide poriën
genesteld
vanuit het ingesponnen
web vingen ze
elkaars blik in de
gebroken spiegel
in dat onbewaakte
ogenblik wisten ze
in één oogopslag wat er
van hen geworden was…
Blijdschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Blijdschap komt uit vuur,
verlangen dat zo nu en dan
beantwoord,
of altijd
Alleen soms niet te zien
door te dikke bril
door te vermoeid misschien
door angsten…
belaagd
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
541 we waren vele fonkelnieuwe
lentes en zoete vuren verder
het licht bereikte zijn hoogtepunt
vermoeid begon het aan zijn lange weg omlaag
winterse uren wrede heersers
van de tijd hebben ons belaagd
door het grijzend venster lieten zij
ons kijken naar de dood…
Dolly zegt Goedemorgen!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
608 Grauwe lucht
Winderige wolken
Drijven vermoeid voorbij
De lariks buigt
Alleen zijdelings
Geboeid zijn kruin
Naar het oosten
Op naar weer
Een grijze dag
Dan onverwacht
Zo maar een zuinig
Zonne straaltje
Doorklieft dapper
De grijze donkerte
En dan, als uit
Het niets landt daar
Met een vrolijk
Roekoe...Roekoe...…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
Orang Petani
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
820 Waar sawa’s nattig liggen te drogen
In alles verzengend zonlicht
Oogsten zij pijnlijk voorover gebogen
Verschroeide ogen op zuigend slijk gericht
Vermoeid verlangend naar de dis
Waden zij moede naar bamboehuisjes
Waar hun wacht rijst met zoute vis…
ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.232 een verlaten plein
in de avondschemering
geluidloos overmeesterd
door de zachte sneeuw
een vermoeide passant
die plotseling stilstaat
het hoofd draait
naar het plein
toeschouwer van een verstilde wereld
dan wendt hij zijn blik af
en herneemt met trage tred
zijn reis
in de verte
krast een vogel…
Doorwaakte nachten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.881 Het kind speelt
vol aandacht
de moeder kijkt toe
de nacht vergeten
dat het slapen niet gaat
het kind speelt
de moeder gaapt
moe van de doorwaakte
nacht
het kind speelt
onvermoeibaar
de moeder vermoeid
denkt, als hij vannacht
maar…
Het kind speelt!…
Zijde
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.042 Ach, oude rups
Spin je draden
Tot een sprankelend
Zijden kledingstuk
Jij, vermoeide spin
Weef je web
Van dunne draden
Schitterend in het ochtendlicht
Afgescheiden substantie
Stolt in de open lucht
Wij vinden er voor ons
De mooiste doeleinden in terug…
Zijde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
888 Ach, oude rups
Spin je draden
Tot een sprankelend
Zijden kledingstuk
Jij, vermoeide spin
Weef je web
Van dunne draden
Schitterend in het ochtendlicht
Afgescheiden substantie
Stolt in de open lucht
Wij vinden er voor ons
De mooiste doeleinden in terug…
suites voor annemieke VIII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 je kan niet praten
communicatiekaartje
als paniek toeslaat
ik heb een tumor
snel gesteld snel aan het werk
met vermoeide tong…