304 resultaten.
misschien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 nachtelijke uren
soms heb ik schrik
van jouw
drukkend
gewicht
verstik me niet
ik kan niets anders
dan jou
ondergaan
en stilletjes
voor me uit staren
geen masker
geen grimas
hopend dat in de
ochtendstond
jouw logheid
wegsmelt
bij het eerste daglicht
bij een straaltje
zonneschijn
en een warm kopje thee
lijkt alles weer…
Kom aan het leven te kort
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.223 Verstand op nul
Blik op oneindig
Hersens vol strakke schema's
Die als serpenten mij omhangen
En soms wel mijn ik verstikken
In hun meedogenloze omstrengeling
En als mijn leven het dan bijna
Begeven heeft en zich moedeloos,
Bloedeloos overgeeft aan de dood die me
Gretig opwacht aan het naar voren gehaalde
Einde ontdek ik dat ik aan…
Lachspiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 de schaduwen zien er
niet anders uit dan toen, alleen het
licht valt anders op de muren
de zon steekt achter twee gesloten
vensters genadeloos: om haar heen
heeft zich het vuur
van de verstikking vastgezet
zo droef en moe neergezeten
alleen de kat ontspant en spint
het is een
kunst de lachspiegel van de tijd
de dag, de dagen…
Sintels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.206 Lig dichtbij, ver van missen
sintels nagloeiend, het vuur
van de vorige avond
vurige tongen
blaas, stook het op
adem als de zachte wind
vermijd het toeval
vertrouw niet op het lot
verstik het nog minder
blaas, stook het op
aangewakkerde vlammen
laat dit laaiend branden
voortdurend, waakzaam
roodgloeiend als de Liefde…
Gangen van Duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 dromend
in zenuwachtige wind
dwaalde ik zwevend langs
gangen van duister
door hoge poorten en
openstaande deuren
langs plafonds en randen
van verstikking
mijn beklemmend hart
angstig zoekend naar de uitgang
in wilde achtervolging
van het naderend onheil
paniekerig en met bonzend hoofd
hoorde ik in ademnood
plotseling
de kwinkelerende…
De kaars van jouw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
895 Ik zie niet wat je bedoelt, de eindeloze vraag
die je van mij verlangt, de brandende kaars
op tafel, het gezicht dat niet oplicht
de twijfels die rond mij verschijnen,
de geur van jou liegt niet, het is een mist
het is een deken over me heen
wees niet de verstikking die mijn adem
wegneemt, blijf me zien, blijf praten
ik wil je net als toen,…
Vonkje agressie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
556 zijn woorden
passioneerden
niet meer
kwamen als warme
verstikkende
dekens uit de krant
mimiek en
lichaamstaal
waren verdroogd
zelfs het vonkje
met agressie
was gedoofd
met passieve
euthanasie
omdat er
geen spirit
meer voor
handen was
nog bewogen
zijn lippen met de
bekende mimiek
we zijn bijna klaar
met er stevig
aan bezig…
terugspoelen met geselende riemen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
551 gepurgeerde dood
en hij speelde voor lijk
omdat hij er tijd voor had
gefakete choreografie
een stilettogevecht
met de gevreesde Hein
gekielhaald onder z'n matras
terugkeer van het zompige luchtbed
verstikkende overdaad van de slaap
de geestrijke windschaduw
in de wereldhaven van de schepping
deed de aarde onder zijn bed kapseizen…
tentaties
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 getekend leven getraceerd
in verstikkende verstrengeling
hoe verdicht benauwd
en toch
toch
sporen van hoopvol blauw
hemelgericht vastgenageld
verlos mij!
anomaliseer mij niet langer!…
Stil verdriet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Daar ben je dan
Aan de andere kant
Het voelt
verstikkend
verwarmend
Ik verberg mij snikkend
Achter mijn armen
Je loopt fluitend
bij me weg
Was dit een droom?
Of was dit echt?…
De gordel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 hij wist
het donker als
geen ander te bespelen
stapelde kleuren
in vage vormen
verstikkend op elkaar
geen uitweg
omdat stilte echode
zonder weerkaatsen
niets om te raken
weer contact
met jezelf te maken
geen rode draad
om terug te keren
naar leefbare sferen
een zombie die
geketend zichzelf
niet meer ziet
alleen de gordel…
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
65 werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing
van verstikkende…
Lekker roken
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
1.329 Sigaret, oraal bevredigend
vingerding
stoorde mensen van `t antikamp
'der gezonden'
heengezonden in het rokende
buitenkamp
stonden rillende mensen,
kou en nicotine gemis
en
mistkijkend uit hun ogen
rokende, verstikkende, vuurspuwende
blikken taxidiesels, zonder
waarschuwingsstikkers, pas op!…
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
Fladderen vlinders met lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 op roze muziek
wiegen ballonnen
fladderen vlinders met lief
wind waait verkoeling
langs gezichten die zwichten
voor lendenen vol lust
maar eenmaal buiten
in het staccato van stilte
is het gedaan met de rust
dreigende blikken
verstikken de liefde
die doodbloedt op straat
tussen stenen
groeien weer bloemen
die bloeien in haat…
niets kan jou nog raken
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.582 ben jij storm
die wervelende dreiging
waar wolken breken
in het gelaat van de zon
een druppel regen
koeler dan ijs
in het verstikkend gevoel
dat passie heet
dat ene zuchtje wind
het gefluister
van zoetgevooisde stemmen
waar echte liefde
de dreiging breekt
ben jij mijn alles
in beschermende armen
waar niks meer kan raken
als…
verlangen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.771 Jouw schittering vangt mijn verlangende blik
je doet me beloftes zo vaag
Doet het je niets dat ik hier verstik
in de wurggreep van tijd, zo traag.
Toe straal me op,naar het firmament
en laat me versmelten met jou
Ik weet wie je bent,ik heb je gekend;
geen behoefte meer aan hemelblauw.…
wat ooit was
netgedicht
4.0 met 146 stemmen
29.294 vergeet
de onbezonnen woorden
die kwamen, maar niet hoorden
in de hitte van de strijd
vergeet
de geestelijke klappen
de niet doordachte stappen
na hevige onenigheid
vergeet
het achterbakse liegen
het veelvuldige bedriegen
als de waarheid werd verkracht
vergeet
de bange ogenblikken
als de angst je ging verstikken
blinde paniek, telkens…
IN STILTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het is er nog steeds
komt langs op vergeten momenten
de onrust het verdriet
de verwarring is
er nog steeds
stiekeme tranen
wachten op mijn zware hart
maar niemand die het zien
mag, of horen
een brede glimlach
lopend over straat
altijd alert
om niet te vallen
de zorgen
die mijn zuurstof stelen
me doen verstikken
ik ben radeloos…
Verst(r)ikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 niet in woorden te vangen
vertellen tranen dat de opgelegde
taak te zwaar is om te dragen
met je rug tegen de muur
hou je je al zolang staande
geef mij je angst dan
hou ik je veilig voor de nacht
wieg je voor zo lang nodig
langzaam verstik je steeds meer
in een web dat jij nooit gesponnen hebt
uitzichtloosheid kenmerkt de plaat
die is…
Sterfuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
726 aarde torst
op de aangestampte hei
palen met mokerslagen geïmplanteerd
in haar uitgemolken borst
wie weet hoeveel gewapend
beton de hoogte in geschoten
haar grond verduisterend
waarop handel in drijfzand floreert
wie weet hoeveel schotsen
schuren boven laaiende vlammen
die aan haar longen likken, er
stervuren zaaiend eer ze zal verstikken…
Jaloersheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 De onhebbelijke jaloersheid
van het een ander niet gunnen
iets meer te hebben van een
vluchtig succes; dat verstikkend
verblindend het zicht op een nuance
afsluit in een verzuurd proces.
Die jaloersheid die onveranderlijk
in de mens aanwezig is, maakt soms
meer kapot dan het doel van zijn innerlijke
belevenis.…
Slaande ruzie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik zag
het rollen
van ogen
vingers die
wringend
kraakten
begeleid door
kreten uit
mond en kaken
in de
oplaaiende
stampende
drift was het ikke
volledig zoek
toen agressie
procesgetrouw
de slaande ruzie
ging verstikken
het ging
om niks waar
stilte viel
won rust
terrein
kreeg gezond
verstand
langzaam weer
de overhand…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 Ik was zelf zo'n kind, tien jaar oud
kwam ik in het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend…
Schrijflijnen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
298 Toen de narcissen net weer bloeiden
wilde hij zich draaien nog eenmaal
zich draaien naar het licht
Met dodelijke blik en haastige
armen wierp de nacht
een verstikkend net om hem heen.
Doof nu maar het tedere lentelicht
gelast de sterrenregens af laat puinwolken
de aarde in het donker begraven.…
Zinderende zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
894 Een lamlendige zomerhitte
Vertraagde zin van alledag
Verschroeiende zonnesteken
Een natuurlijk rouwbeklag
Verdorde fletse einders
Trillende zompige lucht
Een bodemloze droogte
De lome leegte zucht
Meedogenloze stralen
Zinderen de hete grond
Barsten in moeder aarde
Een uitgedroogde wond
De oorverdovende stilte
Een verstikkende atmosfeer…
waar niemand komt ...
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.155 soms voel je je alleen
verward en zo verloren
je zoekt een plek
waar niemand komt
en waar niemand
je kan storen
een veilige plaats
echt helemaal
voor jou alleen
je wilt wat tijd
voor jezelf en
niemand om je heen
en word je gevonden
in jouw stille stilte
verstikkend en hol
deel je gevoelens
deel je tranen
het leven is te waardevol…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 zee van misselijk draaiende roodoranje cirkels
Ik stik niet
Ik verdwijn er voor eeuwig in
En blijf beseffen dat ik zwevend zwem in een
zwart zwevende donkere plakkerige benauwende verstikkende zee van misselijk draaiende roodoranje cirkels
Er komt geen einde aan
Ik blijf eeuwig verdrinken…