Alle inzendingen over volwassen

714 resultaten.

Sorteren op:

Trucker!

netgedicht
0.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.018
In feite ben ik nog steeds kind en niet volwassen, met een baan. Maar verder niemand die dat vindt. Mijn wereld is voorbijgegaan. Ik rij haar zoekend achterna en wil er midden in gaan staan. Maar steeds als ik haar volgen ga wil zij niet toestaan dat ik sta.…
steven19 maart 2007Lees meer >

Windekind

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 960
weer zie ik mezelf schommelen een plankje spande bogen tussen wringende touwen achtjarige beentjes hoger, hoger schopten in de leegte tegen hemelsblauw ik zweefde met de vogels zag de aarde buigen het kind van de wind ravotte in mijn haar ik zie mezelf nu schommelen onder een ongrijpbare hemel in verdachte kleuren het…

Vruchtwater

hartenkreet
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 952
Van vruchtwater tot waterrekening daartussen werd ik volwassen. Water tegen de kater, handen wassen na het plassen. Komt aan de macht een waterhoofd van een vorstenhuis dat langzaam dooft! ik word ouder met de dag (maar jouw liefde) maar vochtinbrengende creme herstelde mijn lach!…

Ochtendgrond

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 887
Die verging, een volwassen dag, met inkt van as en regen geschreven kwam hier tot staan ik huiverde toen jij die oprechte woorden las.…
pama22 september 2008Lees meer >

Het nooit vergeten lied

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
ik wist nog een paar noten de eenvoudige melodie emoties kwamen snel naar boven van het nooit vergeten lied weer prikten mijn ogen van eenzaamheid en pijn in afscheid van het samenzijn woorden klonken luchtig liefde smaakte vluchtig aan het eind van de studententijd we drempelden verlegen naar volwassenheid en raakten zingend…

Huizen 2

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Huis van volwassenheid, zomerhuis vol kracht. Een kind, een man, een vrouw, onvermoeibaar in hun dromen. Vreugde, zorgen, toch geborgen. Besef van afgenomen kracht vlugger dan verwacht, kinderen weggedreven in hun werelden, sneller dan gedacht. Gemis, verlorenheid, om te veel lege kamers, in te grote tuinen.…

Het Wad als bevrijder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
Als kleine tollenaar inde ik van het Wad liefde, liefde die broos me omarmde en die mij bevrijdde van het juk om steeds maar drenkeling te wezen het koor van zout zonder een duidelijke dirigent braken de golven en tilden het schuim ver boven mijn kunnen zodat ik balanceerde tussen de mimiek van het klassiek of de garderobe die het heden…
elze21 november 2009Lees meer >

eenvoudig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
ik wilde weer ademen zo- als vroeger ik dat deed, vrij als een kind in de zomer al kies ik liever voor de lente. ik wil niet voor me zelf spreken, maak het wat algemener. ik ben goed in verbloemen, de warme inborst klopt doods in mij, als ik mag zeggen dit zo. Wat is dit voor ongerijmdheid, de mens is toch gemaakt om te blazen…
c. paris1 februari 2010Lees meer >

Ach waar ik ga

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.270
Ach waar ik ga en wat ik leve, En wat ik schrei en wat ik lijd — ik ben datzelfde kind gebleven Van vroeger tijd! Ach ik ken ál diezelfde zonden, Ach ik lijd ál diezelfde smart — Diezelfde 'andre kindren' wonden Mijn kinderhart! Ach 'k kom die tijd niet meer te boven, Hoe ik ook doe en wat ik wens — Ik moet toch altijd weer geloven…

Jong Oud

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 816
Hij is zijn wilde haren kwijt en loopt weer in de pas. Hij ziet er netjes uit nu, en niet meer in die spijkerbroek maar keurig: jasje, das. Hij leek wel zelfverzekerd, vol met grappen, origineel En nu dan jaren later herken ik niet meer veel Was hij niet steeds meer meegegaan met club en klasgenoten, en tactisch, zich langzaam aangepast…

De kuil

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 657
heb de kuil gegraven die ik al jaren wilde maken op het warme strand het huis waar ik kan schuilen een plaats voor mij alleen maar het zand is koud en kil ik wil er niet verblijven kijk over de rand want voel dat daar beneden voor mij geen vrede is…

Aan dat kleine meisje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
Het is tijd om te vrezen voor demonen. Je denkt wat is er nu? Er is niets loos, Maar de feeën zijn weg en mannen komen, Die openen Pandora’s zwarte doos. De lange lijdensweg moet jij verduren Zoals je moeder en vader voor jou, En luchtkastelen zijn enkel hopen muren, Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw. Al eeuwen staat het…

De prijs was hoog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
het duurde lang voordat ik de deuren opende met uitzicht op het leven na jaren drempelvrees kon ik het uitzicht op volwassenheid niet meer weerstaan heb me erin gestort zonder ervaring met scha en schande werd ik uiteindelijk wijs maar de prijs was hoog in het afscheid nemen van mijn zorgeloze kindertijd nog benijd ik dan…

Onbesmuikt en kuis

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
jij hebt vandaag het maagdenkleed verlaten kijkt onbesmuikt en kuis de wereld in die lijkt veranderd door haar open blik jij weet wat anderen verloren in dat ultieme ogenblik het is de ongereptheid van het kind dat nu verdwenen is maar ooit zichzelf weer vindt…

Groeipijnen..

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Och zwaarte van ver-ge-leden tijd, pak maar je biezen want het kind staat op om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
katty26 september 2013Lees meer >

volwassenen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.405
volwassenen heb je altijd als volwassenen willen zien maar omdat ze zich met grote ogen als kinderen bleven houden en uit de schaal van je geduld moeheid brak, dreef je af naar een plek waar het nog ouderwets kan vriezen als ook de radio uitstaat. waar je 's nachts met wat geluk de wemeling van een snelweg hoort verdampen waar je moeder…

Er zal een dag zijn zonder zoethout

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
bromtollen en suikerspinnen, stoepkrijt en touwtjespringen. Er zal een dag zijn zonder dollen. Ongemerkt sluipt hij binnen. De dag die met speels gemak het kind verzuipt. In de grijze stroom meegesleurd zijn alleen gedachten aan stoepkrijt nog gekleurd.…

Dit is het land

gedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 41.737
Dit is het land, waar grote mensen wonen. Je hoeft er nog niet in: het is er boos. Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen, en altijd is er weer wat anders loos. En in dit land zijn alle avonturen hetzelfde, van een man en van een vrouw. En achter elke muur zijn and're muren en nooit een eenhoorn of een bietebauw. En alle dingen hebben…

Breken en verbouwen

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 916
het was te groot voor kleine handen slechts verbazen in raken en betasten het blijven haken en verkennen met een lach het ervaren van zorgen en wat lasten later in weerbarstigheid breken en verbouwen funderen en groeien op ontluikend zelfvertrouwen heb het grote klein gekregen mijn handen geven nu het volle leven…
wil melker4 december 2009Lees meer >

Naakt en nieuw

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 691
op een kleine heuvel heb je de citadel gebouwd onneembaar en vertrouwd de stenen zijn je zonder vragen aangedragen alleen de kleur heb je geschouwd met cement uit alle lagen tolerantie hechtte jij de verdere expansie maar je vrijheid was ommuurd het veilig nest gevangenis op uitbraak werd gevuurd bent ondergronds gegaan gevlucht…
wil melker3 oktober 2009Lees meer >

Schaamte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Een koud gevoel dat zich in de menselijke ziel verborgen houdt Een gevoel van walging, van argwaan en van zelfhaat Een koud gevoel dat zich verbergt in de schaduw van eer, trots en glorie Een gevoel dat onzichtbaar wil zijn, maar dat niet is Een koud gevoel van onmacht, dat de macht over de meester neemt Een gevoel dat ontstaat, wanneer…

Wie we waren (en wat we werden)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
water en bloed en drukten gaten in muren van zand van ramen en deuren wisten wij niet dan kwamen de golven luid en ongrijpbaar liepen wij weg op magere benen wij vluchtten naar later naar morgen en beter vonden huizen met winddichte luiken gingen naar binnen sloegen de deur toe draaiden onszelf haastig op slot en werden volwassen…

Een kind

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Een kind wordt geboren, zo puur het opent zich naar de wereld, nieuwsgierigheid is haar natuur. Ervaringen, indrukken, gevoelens alles komt zo hard binnen het kind is te kwetsbaar de eerste barstjes beginnen. Het innerlijk kind trekt zich terug steeds verder in haar eigen duisternis het kind wordt een jonge vrouw ze vergeet steeds meer…

Kinderlijk eenvoudig

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
Kleuren buiten de lijntjes en krijsen als een kleuter, volwassen is maar saai, we doen ons liever anders voor.…

vrij van je eiland

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
je was bang voor die oceaan van vrijheid golven van blijheid overspoelen je wedergeboorte vrij van je eiland je ankers van schrik en pijn zijn gesleten niet vergeten door het schuren van liefde vertrouwen in jou weg van het eiland dat veiligheid bood je liefdevol in zijn armen sloot het gevoel gaf te leven in een wereld die…
wil melker15 oktober 2006Lees meer >

in dubbel touw

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 775
ik speelde sprong me rot in dubbel touw sloeg steeds de zweep kapot als hij niet wilde tollen we knikkerden en kaarten met sigarettenmerken om de pot maar toen ik won sloeg jij ineens mijn neus kapot en ik was uitgespeeld in onbezorgde dagen dat wat jij toen met mij deed begon volwassenheid te vragen knikkers tellen…
wil melker2 oktober 2006Lees meer >

wilde haren op papier

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
je verleidde me vertelde met een zwoele stem hoe groen het gras kon zijn stroopte teder onschuld langs een hardheid die geen gene kende adonis was mijn vriend zijn schaduw sliep veel uit hij versierde dames zonder schroom en ik mocht vaak mee als spelende schavuit mijn jeugd heeft boeken dichtgedaan met diploma’s ging ik aan mijn…
wil melker6 september 2006Lees meer >

Amalia: majesteit of anonimiteit

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Dinsdag, 7 december 2021 Zo vanuit de moederschoot zo in haar schoot geworpen het Koningschap der Nederlanden zo buitengewoon verwoord door wijlen H.M. Koningin Juliana bij haar aanvaarding van de troon “Wie ben ik dat ik dit doen mag!” Of haar achterkleindochter Amalia daar ook zo over denkt blijft afwachten want, wat hebben wij gehoord…

Niet te veel op Aigina

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Toen ik volwassen was, werkte en zat ik en dacht niets, niets. Nu ik oud ben, mijmer en zit ik en denk niets, niets, niets. Kinderen en volwassenen vragen zich af die oude man lijkt zo wijs, waaraan zou hij denken? Eenvoudig aan niets, niets, niets, niets.…