10326 resultaten.
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
As in de wieg
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
545 De eerste keer verliefd
Het gebroken hart
Rijden zonder zijwieltjes
De zilte kus
Het uitzicht vanaf de Gellért-hegy
Jouw hand in mijn haar
Het beste bier met de liefste vrienden
Je zwaarste tranen
Het vuurtorenlicht van Texel
De laatste treinreis
De koudste koffie
De pen die het papier verslaat
Het boek dat sluit
Het waaien…
zoemen en wiegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 zoals de rijp de ochtend dorst
in het drinken van de late
liefdesgeuren lig jij nog
te dromen en herleef je
de nacht in het spel
dat wij samen vergaarden
tijd raakt in herinnering zolang
deze wonderlijke hitte lust
openbaart als een late tulp
die het snoepen van haar
nectar toelaat
daarom wil ik zoemen
en wiegen op je lendenen
je heupen…
Haar ludieke intrige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 ik zag op
het wiegen
van de wind
de gele schicht
van een verre bloem
zo op de
grens van
horizon en
opgeschoten
weidegroen
zij markeerde
in haar ludieke
intrige het einde
van de nog
zichtbare wereld
haar grootsheid
dwong mij in
gepaste eerbied
dichterbij te komen
haar droomgrens
te raken om van
van wind en wiegen
met zonnebloem…
slaap lekker
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.435 op handen
draag ik je
wieg je
zo in slaap
fluister over
schaapjes
en tel ze
één voor één…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Ik had zo geern uw wiegeken
Met blommekens getooid;
Zo geren om uw hoofdeken
Wat verzekens gestrooid;
Maar somber zijn mijn bloemen, kind,
en triestig zingt mijn lied.
Gij in uw sneeuwen beddeken,
ge kent nog geen verdriet.
Wat zou daar om uw koppeken,
wat kàn daar anders zijn
Dan woordjes van uw moederken
En strikskens van satijn?
Maar…
Het kinderlijk geluk
poëzie
3.7 met 21 stemmen
5.664 Zijn liefde is groot;
'k Heb speelgoed, kleedren, melk en brood,
Een wieg om in te slapen!
Ik leef gerust;
Ik leer met lust;
Ik weet nog van geen zorgen.
Van 't spelen moe,
Sluit ik mijn oogjens 's avonds toe,
En slaap tot in de morgen.
Geloofd zij God
Voor 't ruim genot
Van zo veel gunstbewijzen!…
Het dak
poëzie
2.9 met 16 stemmen
2.153 Het nestje schuilt op 't dak
En 't wiegje schuilt er onder;
En beide door Gods oog bewaakt,
Is dit geen liefdrijk wonder!…
Wiegelied
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.617 Slaap maar mijn zusje je bent immers moe
Sluit gauw je heldere kijkertjes toe
Rondom je wiegje zwijgt alles nu stil
Niemand van ons die je slaap storen wil
Wij hebben heerlijk tesamen gespeeld
Het had ons zeker nog lang niet verveeld
Had zusjes Moe niet gezegd:"Nu is 't tijd"
En 't lieve schatje in 't wiegje geleid
Slaap nu mijn kindje…
even nog
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
775 wees zacht
m'n lief
laat mij nog wat wiegen
in het dons
van vermeende
gevoelens
voordat
de werkelijkheid
als zoutzuur
haar grenzen trekt…
De weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 In de wieg van het leven
leg ik mijn grootste schat.
Ik zal het voeden met nemen en geven
en wikkelen in deemoed totdat.…
AVONDRUST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Op de kwekerij
wiegen alle bloemen zacht
in roze schemer:
een stil, onzichtbaar feest
van losse elfenvoetjes.…
Engelen I
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.009 Maar hij voelt zijn vallen als een wiegen
En de sferen rimpelen alleen.
En het is in 't weerlichtsnel verschijnen
Van de dingen, of hij stille stond.
Even glanzen zij en zij verdwijnen,
Als de glimlach om zijn zachte mond.…
Thuis wacht al de wieg
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
573 nog ben je ongeboren
maar thuis wacht al de wieg
en het ouderlijk perspectief
de kleine kamer
waar jouw adem in de
grote wereld leven brengt
jij alle ruimten leert
te delen in de zorg
en koestering van velen
tot je vrijheid grenzen vindt
het kind op weg is
naar volwassenheid en
het ouderlijk perspectief ook
dan nog warmte biedt…
Zielsgedicht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
564 Het werd naar de hemel gedreven
op een witte wolk, zo donzig en zacht
zijn zieltje was maar even op aarde gebleven
al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht.
Zijn wiegje zal lang in het huis nog gedijen
zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan.
de hemel zal zich in blauwheid verblijden
als Hij door zijn rijk ziet een nieuw engeltje…
Zeg het maar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.108 Zeg het maar,
dat ik te dom ben om met je te praten,
dat je me liever naar huis zou laten;
thuis bij het aanrecht en thuis bij de wieg.
Zeg het maar, dat ik niet lieg,
je wist dat het komen zou, vroeger of later.…
Jij zo bijzonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 Jij klein wonder
dat ons raden laat
al zo bijzonder
dat je niet meer
uit onze gedachten gaat.
Je belooft te komen
in een roze of een blauwe droom
jouw wiegje staat al op een troon
Een engeltje is reeds aan het waken
en zal je met Zijn rijke zegen
door het leven blijven dragen.
Wij gaan je met liefde omringen
nu je ons hart onverpoosd…
Uit de plooien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
726 Jouw wieg
werd een baken op woeste baren.
Ongehavend
meerden wij aan, vermeerderd.…
ZIELSGEDICHT
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
632 Het werd naar de hemel gedreven
op een witte wolk, die donzig en zacht
zijn zieltje was maar even op aarde gebleven
al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht.
Zijn wiegje zal lang in huis nog gedijen
en zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan.
de hemel zal zich in blauwheid verblijden
als Hij door zijn rijk ziet een nieuw engeltje…
Beschouwingen over de natuur en de mens
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.219 Curieus is 't toch dat de natuur
Al wat de mensen hier bederven
Met hare vriendelijke verven
Wel weer terecht brengt - op den duur!
Een paviljoentje, of andre taart
- Een klerenmagazijn bijvoorbeeld -
Is nog maar niet voorgoed veroordeeld,
Maar wordt juist mettertijd wat waard.
Ja zelfs een standbeeld in ons land
- Iets op zichzelf betreurenswaardigs…
De daad
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.063 Wie is het die de zwarte voren
In golvend goud verandren doet,
Wie mesten en wie maaien 't koren,
Wie is het die de wereld voedt -?
Dat zijn de paarden en de ploegers,
Dat zijn de zweters en de zwoegers,
Dat zijn de zaaiers van het zaad -
Dat is de daad!
Wie graaft de glinsterende kolen,
Wie schept het schitterende zout,
Wie haalt uit diepe…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 Wij zoeken 't ver:-
Ik zoek het zuiver schone beeld,
Dat kan verzoenen met dit leven:
De vreemde vlinder die daar speelt
Draagt 't op haar vleugelen geschreven -
Doch als 'k mijn handen om haar sluit
Wis ik die tere tekens uit!
"Gij volgt vergeefs wat immer vliedt
En houdt de schone schijn voor 't wezen,
Door eigen onrust…
Antwoord
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.494 Ach kind: waarheid en leugen
Zijn altijd wat verward,
Want geen van beide deugen
Ze alleen voor 'n mensenhart.
Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.
Wat deert…
LAREN
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
5.008 Kindje wil lopen
Kindje is moe
Wagen wieg
mij weer terug
naar een zomer in Laren
vlieg
vlieg vlug
weg door bladeren…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 je hakken tikken spanning in de stilte
de echo geurt je dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
driemaal rond de appelboom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
2.030 hij is van haar
het is scheepsrecht
geen schip te zien
ze voelt het anker
de berken wiegen
het zijn haar golven
geen weeën meer
er is geen zee…
tweespel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
460 de wind
ziet ze vliegen
de vogels
die deinen en wiegen
op zijn snaren in de lucht
tevreden in vogelvlucht…
je vleugt een lach in het passeren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
598 hakken tikken spanning in de stilte
echo geurt je dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan jouw voeten ligt
je vleugt een lach in het passeren
zie je wiegen uit mijn zicht
spanning wordt met een applaus…