2391 resultaten.
eenzame ziel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
673 Roepende in de woestijn:
Droogte is kilte
Koud is de nacht
In stilte
wacht de ochtend.…
roepend in de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 ik tel de zandkorrels
in eendere samenstelling
allemaal gelijk,
ook aan de rand
stemverheffing verzandt,
zwijgen doet er toe
maar het stuift wel…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Dood in de woestijn!
Wat kan er mooier zijn
Dan na een morgana van fataal geluk,
Mijn keel te spoelen bij de waterput,
Mijn plek te kiezen, daar waar het leven eens begon,
Geen tranen te verliezen voor een droom die ik zelf verzon.…
Een Roepende In De Woestijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Ik zal om te willen zijn
En om te kunnen willen
Moeten beseffen,
Dat door te willen zijn
Ik meer kan zijn
Dan een roepende in de woestijn.…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 De stad ligt plat, het land is weer woestijn
en buiten het bevrijde volk heeft niemand pijn.
Maar ik zie haat en haarden, waar mijn oog ook kijkt.…
Billet doux
poëzie
4.4 met 16 stemmen
3.807 Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven,
Zodat je de woorden je kunt toewuiven
En de strofen, wanneer je wilt blijven
Mijmren, weer achtloos dicht kunt schuiven.
Maar liever wilde ik dat ze binnen
In je gewaad geschreven stonden,
Zodat tegelijk met batist of linnen
Mijn gedachten je strelen konden.
Ik zou deze dwaze wens niet uiten…
Bagdad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.041 Bloed drenkt de woestijn.
Wrange vruchten torst zij thans -
een verkilde oogst.…
niet meer rimpelloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 Het leven van een mens
is soms een woestijn
niet meer rimpelloos
vage contouren
zichtbaar nog
maar niet uitgewist...…
aarde (elfje)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.116 oker
dalende zon
in Afrikaanse woestijn
giraffen zoeken de horizon
magisch…
klein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
631 Het is zo fijn je klein te voelen
een zandkorrel in de woestijn
een stofje dansend op een windvlaag
om er zo-wel als niet te zijn…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Stof in de wind
wij zijn enkel stof in de wind.…
interieurprobleem
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.086 ik wil niet
in een urne
op de schouw
stof erin
stof erop
stof eronder
hoe hou je ’t uit elkaar
wie stoft
of ledigt mij dan
pas ik wel
op de hoek
naast de kandelaar?
begraaf mij maar
eender waar
niet daar…
karmozijnrood - voor Nina Jurna
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
465 zeg me hoe
ik mijn geliefden zoek
in de karmozijnrode woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
ik leven moet
stappen zetten moet
dat ik graven moet
naar de liefsten in de
karmozijnrode woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
dat ik niet meer
terug…
Het heilige vuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 spiralend
speelt zand
met wind
in de woestijn
het heilige vuur
is al lang gedoofd
in de schoot van
rots en overhang
verlaten ruïnes
wachten op sloop
door erosie van
gestapelde steen
het schimmig leven
naast de scheve
olijfboom is zijn
schuilplaats al kwijt
steeds hoger
duinen woestijnen
laten culturen stranden
in verzanden…
de jonge aurelius
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
871 vrijen dat het een
lieve lust is met heimwee
in de botten naar
woestijnen waar gejaagde
herten lafenis vinden…
POINT OF NO RETURN
gedicht
3.1 met 17 stemmen
13.299 Zolang dat voortduurt zullen wij, waar ook
woestijn te midden van woestijnen zijn,
wachtend op brood dat uit de lucht komt vallen,
wachtend op water. Oerwater
dat alle horden toe zou dekken
en in de diepte dalen doet als steen.
Zolang, zeg ik je
is er geen omkeer.…
Zacht in licht gewit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
710 gaan we samen
de woestijn beregenen het
jaarlijks ritueel bezegenen
met bloemenpracht
uit zaad dat al
zo lang op kiemen wacht
zag de wolken komen
zacht in licht gewit de
hitte was nog niet gezwicht
maar de tranenval was niet
te stuiten buien donkerden
ontlaadden al van binnenuit
de woestijn bloeit ons nu vrij
laat het maar vaker…
Roepend in de woestijn
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 Je voelt je klein
en het doet pijn
om roepende te zijn
alleen in de woestijn.
Schijnbaar hopeloos,
een leegte, eindeloos.
Teleurgesteld en boos.
Een leven wat ik niet koos.
Compleet gestoord....
Niemand die je hoort,
geen enkel woord!
Alles in de grond geboord.
Mijn liefde is gesust,
mijn energie geblust.…
Als een roepende in de woestijn.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
979 Roept
en men zal uw mond snoeren
klopt
en de deur zal gesloten blijven
vraagt
en er zal genomen worden
bidt
en men zal uitgelachen worden
wacht
en de jaren verstrijken
werkt
en men zal geen loon ontvangen
hoopt
en men zal slechts dromen
vertrouw
en men zal bedrogen worden
steel
en men zal rijk worden
laster
en men zal geloofd worden…
Heelal en woestijnen
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.177 sijpelen
verdween in ons heelal
waarin wij zelf
verdwaald leken
Langzaam verdween
de vruchtbaarheid
uit de woestijnen,
die wij ooit
tot oase hadden omgebogen
Langzaam raakten
we het kwijt
en lieten
de vruchtbare aarde
hopeloos uitdrogen…
Woestijn ervaring
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
611 Engelen zullen je dan dienen voortaan,
omdat je door de woestijn bent gegaan!…
In jouw woestijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
795 mag ik
korrelen
in jouw woestijn
in het zand van hitte
alle dagen onvervreemdbaar
bij je zijn
nachten met je delen
in de uitstraling van pijn
om het niet bij je kunnen zijn
samen schurken tegen rotsen
waar we botsten dat maakte
onze korrels voelbaar fijn
mag ik als los zand nog
door je handen glijden jouw
sahara zal mijn gobi…
In een woestijn van gedachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
519 In een woestijn van gedachten
Kwam een wervelwind opzetten
Terwijl hij mijn hart zou veroveren
Vergat ik wie ik was
En stond ik verstijfd
Ten midden van vliegende zandkorrels…
Reis door de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Verstoten door de koning
Verbannen door het volk
Waar ik al zo lang toe
Behoor trek ik mijn
Lot aan en reis
In doodspijn heel
Alleen door de woestijn
Die het leven voor mij
Geworden was - dodelijke
Eenzaamheid zoals alleen
Echte eenzaamheid kan zijn
Op zoek naar een bron waar
Ik wat water kan drinken
Dat mij verlossen moet…
Nog kleurt de woestijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 ooit zullen
de geesten zich wreken
op hen die hun laatste
rustplaats hebben verstoord
vermoord is de
eonenlange stilte
vernield zijn de zuilen
en poorten van de stad
die eens het centrum van
cultuur en beschaving was
nog kleurt de woestijn
maar de winden huilen pijn
om wat verloren is gegaan
aan schoonheid en kracht
zij strelen…
walsen in de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 de kleine
woestijnspin
danst de tering
naar de nering
vier harige pootjes
penselen strelend
het warme zand
ze draait de
wals van de
vluchtige 1-2-3
schone schijn
hij kan dat
wervelende witte
wonder niet weerstaan
zij weet van de
afstand daarna
aan wonderschone
wanhoop doet ze niet…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken
met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes…
Zwijgen in de woestijn
netgedicht
3.3 met 197 stemmen
1.077 op je huid
een riedeltje in een lied
de glimlach van het meisje
dat vergat hoe mooi ze was
poëzie loopt nooit
door de lange haatstraat
ze wandelt langs het pad
dat langzaam kleiner wordt
ze leert je dansen in de regen
ze laat je wachten
tot de storm te moe is
poëzie is een verzonken rust
een dichterlijke zegen
het zwijgen in de woestijn…
Uitgeroepen in de woestijn ...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
471 Roepend in de woestijn.…
Woestijnig leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 nog masseren
tonen de onrust
van het ongewone
in het elkaar
aankijken
liet nog
niemand echte
aversie blijken
de ijzeren kam
schraapte alle
klitten van
decenialang
eruit ten koste
van een uiterst
gevoelige huid in
dit woestijnig leven
hitte en klimaat
hadden verzorging
vergeten dus
opgelucht keek
men elkaar aan
en lieten bedachtzaam…