405 resultaten.
Aanzwellend gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Lome dampige deken,
door zonnen verwarmd.
Aan het zwerk bezweken
en door loodgrijs omarmd.
Wolken die zo zwaar wegen
dat ze wijken onder hun gewicht.
Weggespoeld door louterende regen
in warme druppels op mijn gezicht.…
In godvergeten eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
730 zag zonnen trillen
manen dalen
en weer klimmen
de zee verstoof
tot waterzand
vloed schuwde het land
hield mij staande
in natuurgeweld
toch ben ik geveld
de hand ontbrak
die mij kon helpen
op een strand vol schelpen
ik stierf daar in
godvergeten eenzaamheid
maar ook die dood gaf geen respijt…
Mijn groene droom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
431 ik loop
van boom naar boom
cirkels uit mijn groene droom
voel hun verbondenheid
in ondergronds netwerken
de kroon heeft hemel in bereik
met zonne-energie
groeien zij harmonieus tot bos
er is plaats voor struik en mos
zij geven terug
wat wij gedachteloos verkwisten
hun dood zal ons ooit kisten…
De zon
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
375 De zon
Verafschuw nooit de zon
met haar talloze zonne-uren.
Zij creëert warmte,
waarmee wij bedachtzaam
om moeten gaan.
De hitte doorstaan en op
een goede manier aan
jezelf denken.
Zover het mogelijk
is in alle eenvoud en in
rust.
Tekst en foto Dick Voogd…
God
poëzie
3.6 met 10 stemmen
8.586 Ik, druif die in de zonne hangt te rijpen.
De zonne blind, waarin ik dij.
Van u bezeten, God, als van een vrouw bezeten.
En eeuwig leeg, o Vrouw, o God, van uw bezit.
o God, ge zijt in mijn verleden geweest
gelijk een vrouw op oud en gouden feest
Wees thans een meisje dat mij lachend leidt,
mij, blinde, door de rinse lente-tijd.…
O schone kracht Geestdrift
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.392 O schone kracht Geestdrift die doet vergeten
alle aardse ellende, elke lichaamsnood,
en het sidderend lijf voedt met de beten
van uw zonne-gerijpte goden-brood,
die uw stroom door de lam-gewerkte leden
en door de moe-gedachte hersens stuwt,
en ze op-richt tot de gespannenheden
waarvoor het laag en klein bewustzijn gruwt; –
gij heerlijke,…
Duizend schitterende zonnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 Gewond en geschonden,
vechtend, vluchtend
uit de klauwen
van de krankzinnige
weerzinwekkende
verloor ik
hoe schrijnend,
nadat ik mijn liefste
had gevonden,
plotseling jóu,
voor míj
een moeder
nog schijnend
met duizend
schitterende zonnen.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Gedicht naar het gelijknamige boek
van Khaled Hosseini.…
Vonkelt er een straal der zonne
poëzie
4.3 met 3 stemmen
903 Vonkelt er een straal der zonne,
lachend in het hart der bronne,
borr’lend zingt ze in heilige wonne:
liefde, liefde zoet!
Kom, terwijl die zielestralen
van het liefke in mij dalen,
zal ik moedig haar herhalen:
liefde, liefde zoet!…
Janna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 zodra zonnen de hemel aanraken
van diep blauw dat nooit ophoudt
bloemen in de vrucht ontwaken
zich hullen in weelderig maïsgoud
de rijp van verse weiden smelt
zodat druppels als parels blinken
zodra lessend water tintelend opwelt,
dan kan er maar één naam klinken…
Een ochtend zen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 de dag dat er twee zonnen waren
alle geschiedenis geschreven is
alle vrouwen ontmoet
al het zaad gezaaid
de steen in het water gegooid
uit de losse hand
en veertig jaren terug
in eindeloze cirkels
slechts meegaan met de stroom
als water om alles heen
met een kalende kop
en nog geen boeddhist
wie zonder zonde is…
Keep your eyes open
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
506 En zie de vijand van het licht
die vertoeft in duisternis,
wat kwaakt gij daar met kromme
snavel tweeslachtige vogel,
zonne der gerechtigheid:
zijt gij opnieuw geboren om de
machtige der aarde te bekoren?
de wind van uw vleugels doen
slapende bromvliegen ontwaken, de
wesp opgeschrikt zijn gift
injecteert in zacht vlees…
Mijn hart is als een blomgewas
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.179 Mijn hart is als een blomgewas,
dat, opengaande of toegeloken
de stralen van de zonne vangt,
of kwijnt en pijnt en hangt gebroken!
Mijn hart gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in den dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
De waaier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 moleculen
schuurden
vreemde kleuren
uit de zonne-energie
in het nog
nooit gebeuren
zag ongezien de
merkwaardige waterval
in rood groen
profileerde zich
noorderlicht maar de
waaier kende ander licht
het was niet
buitenaards maar
ontsnapte aan de trage
vaart van de natuur
die in middeling
van evenwicht
compensatie zocht
voor…
BLINDE MAN
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
926 De zonnen verdwijnen
In de nachtelijke soep
De manen verschijnen
Bij de eerste uilenroep
Het duister schittert
In de armen van de nacht
Het licht versplintert
En donker sluimert zacht
Opengesperde pupillen
Zien geen enkel verband
Ontvangen geen verschillen
Zijn niet langer informant
Bij het dalen van de dag
Is alleen de blinde man…
't Nieuwjaar! Och! 't Is altijd 't oude
poëzie
4.0 met 2 stemmen
5.637 't is altijd 't oude:
zitten beven van de koude;
dan, deur slijk en moze gaan;
later, in de zonne braên;
als het zwijn zit in de kuipe,
't keerske brandt al in de puipe;
en, van zo de winter fluit,
't keerske is dood, en 't jaar is uit!
---------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
herfstzon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
674 Ga dan zonnen tot het duister
en warm je bij het vuur.
Dan blijft vanzelf het duister
een verleden avontuur!!…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 .
-------------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Pure schoonheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.117 Het uitzicht dat ik jou wil tonen
Is een landschap in mijn hoofd
’k Wil jou er deelgenoot van maken
Anders word ik niet geloofd
Het fraaie grasland, heuvels, bomen
Een grillig stromende rivier
Mensen vrolijk aan de stranden
En uitgelaten op de pier
Zo is het plaatje hier van binnen
Vol zonne- en ook maneschijn
Gecompleteerd met pure schoonheid…
Westhoek (friese bildthoek)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
915 een avond in het licht van sterren
wijde hemel, zon op ongerepte wad
kokkelgeuren, vogels in liefdesvlucht
onstuimige wolken in spiritvonkende ontmoeting
de wind speelt met onze haren
jouw ogen koesterende zonnen
warme kleurenpracht omkleedt onze liefde
wij in het diepste samen met de natuur
in de voetstappen van deze zomer…
EEN LIEDJE VAN ZEBEDEUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.078 'k Wou het liep al zo naakt
Wat recht is, welgemaakt,
En wandelde in de zonne...
En de rest in capuchonnen.…
Oven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 eerste zomerse dag -
heel Holland
bakt…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven zonder morren.…
Jij
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
2.250 In alle kamers en hoeken
Maar als je er weer bent
Dan schijnen er tien zonnen
Ik voel je warmte op mijn huid
En ik geef me gewonnen…
nathalie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
642 sterrenogen
schitteren me toe
omkranst door
het weelderig groen
dat haar heet
bronsgroen,goudbruin haar
weerkaatst het licht
van duizenden zonnen
intense blijheid
die als uit kinderogen straalt
verbindt de doffe willekeur
van ons,volwassenen
die teveel weten
om nog onbevangen te zijn
jouw naam is een lied
als een paradijs
dat ik mee-neurie…
MEEUWEN
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.141 Hoe blinkt uw dons, als sneeuw
zo fijn,
hoe is de glans op 't
hermelijn
als van de zonne zelf.
Gij vaart en scheert
onder blauw 't gewelf
en laat de zachte winden gaan,
en doet de blanke vleugels staan
als blaren van 'n bloeme.…
les
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
774 bossen
vol bladeren
met olijfgroene ogen
kijken en zien
zeeën vol water
met blauwe tranen
van geluk
koesteren
zonnen vol warmte
omarmen
harten vol liefde
ontmoeten
een ziel alleen
omringen
met warmte
en tranen
stromen terug
op weg
naar later
later lief
later…
kom ik terug…
Glimlach van het Avondland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Schaduwen van licht
lampionnen van kinderen,
als zonnen opengaan.
Verhalen ontstaan
geplukt uit een verre ster
gedragen zetels.
Bloesem in wolken,
lotussen aan de hemel,
verdiepen de Melkweg.
Purperen druppels
traditionele horizon,
de aarde geurt op.
In meditatie
vertaalt in een oogopslag
innerlijke schoonheid.…
Nano laagje zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 een nano laagje
zomer zette de
huid van een
zonne koesterende
dromer binnen
korte tijd in
vuur en vlam
vurig rood
legde onbarmhartig
het falen bloot
van alle preventieven
die winterwit
slechts een papieren
bescherming schikt
nog wordt
de pijn in koeling
weggehoond
hoe dom kunnen
mensen zijn in weten
dat na zonnebrand warmte…
Zomer Haiku
netgedicht
4.9 met 68 stemmen
657 Zomerse bloemen
Ze kleuren het landschap geel
Als kleine zonnen
Zomerse vruchten
Ze kleuren de struiken rood
Als kleine harten
De zomer brengt troost
Warmte na de regenbui
De koele stortbui
Tranen verdwijnen
Op zoek naar nieuwe wegen
In het groene gras
Het klavertje vier
Geeft hoop te blijven dromen
Het hart overwint…
Zonnemanen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.689 Blanke manen stillen ogen,
bij-licht, gedimd tot zwart
Ik jubel dan zeer ingetogen
als zij vragen om mijn part
In de rondte schijnen zonnen,
steeds groter, feller, over zee
Telkens geef ik me gewonnen;
ze deinen toch zo lekker mee
en draaien dag en nacht voorbij,
doen mij hen soms wat knijpen
Ik voel ze graag en allebei,
omdat ze mij…