Alle inzendingen over zonnen

405 resultaten.

Sorteren op:

Aanzwellend gemoed

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Lome dampige deken, door zonnen verwarmd. Aan het zwerk bezweken en door loodgrijs omarmd. Wolken die zo zwaar wegen dat ze wijken onder hun gewicht. Weggespoeld door louterende regen in warme druppels op mijn gezicht.…
Iniduo12 april 2011Lees meer >

In godvergeten eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
zag zonnen trillen manen dalen en weer klimmen de zee verstoof tot waterzand vloed schuwde het land hield mij staande in natuurgeweld toch ben ik geveld de hand ontbrak die mij kon helpen op een strand vol schelpen ik stierf daar in godvergeten eenzaamheid maar ook die dood gaf geen respijt…
wil melker8 januari 2013Lees meer >

Mijn groene droom

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
ik loop van boom naar boom cirkels uit mijn groene droom voel hun verbondenheid in ondergronds netwerken de kroon heeft hemel in bereik met zonne-energie groeien zij harmonieus tot bos er is plaats voor struik en mos zij geven terug wat wij gedachteloos verkwisten hun dood zal ons ooit kisten…

De zon

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 375
De zon Verafschuw nooit de zon met haar talloze zonne-uren. Zij creëert warmte, waarmee wij bedachtzaam om moeten gaan. De hitte doorstaan en op een goede manier aan jezelf denken. Zover het mogelijk is in alle eenvoud en in rust. Tekst en foto Dick Voogd…

God

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.586
Ik, druif die in de zonne hangt te rijpen. De zonne blind, waarin ik dij. Van u bezeten, God, als van een vrouw bezeten. En eeuwig leeg, o Vrouw, o God, van uw bezit. o God, ge zijt in mijn verleden geweest gelijk een vrouw op oud en gouden feest Wees thans een meisje dat mij lachend leidt, mij, blinde, door de rinse lente-tijd.…

O schone kracht Geestdrift

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.392
O schone kracht Geestdrift die doet vergeten alle aardse ellende, elke lichaamsnood, en het sidderend lijf voedt met de beten van uw zonne-gerijpte goden-brood, die uw stroom door de lam-gewerkte leden en door de moe-gedachte hersens stuwt, en ze op-richt tot de gespannenheden waarvoor het laag en klein bewustzijn gruwt; – gij heerlijke,…

Duizend schitterende zonnen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Gewond en geschonden, vechtend, vluchtend uit de klauwen van de krankzinnige weerzinwekkende verloor ik hoe schrijnend, nadat ik mijn liefste had gevonden, plotseling jóu, voor míj een moeder nog schijnend met duizend schitterende zonnen. Coby Poelman-Duisterwinkel. Gedicht naar het gelijknamige boek van Khaled Hosseini.…

Vonkelt er een straal der zonne

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 903
Vonkelt er een straal der zonne, lachend in het hart der bronne, borr’lend zingt ze in heilige wonne: liefde, liefde zoet! Kom, terwijl die zielestralen van het liefke in mij dalen, zal ik moedig haar herhalen: liefde, liefde zoet!…

Janna

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
zodra zonnen de hemel aanraken van diep blauw dat nooit ophoudt bloemen in de vrucht ontwaken zich hullen in weelderig maïsgoud de rijp van verse weiden smelt zodat druppels als parels blinken zodra lessend water tintelend opwelt, dan kan er maar één naam klinken…
Iniduo27 oktober 2012Lees meer >

Een ochtend zen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
de dag dat er twee zonnen waren alle geschiedenis geschreven is alle vrouwen ontmoet al het zaad gezaaid de steen in het water gegooid uit de losse hand en veertig jaren terug in eindeloze cirkels slechts meegaan met de stroom als water om alles heen met een kalende kop en nog geen boeddhist wie zonder zonde is…
wim euser31 januari 2017Lees meer >

Keep your eyes open

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
En zie de vijand van het licht die vertoeft in duisternis, wat kwaakt gij daar met kromme snavel tweeslachtige vogel, zonne der gerechtigheid: zijt gij opnieuw geboren om de machtige der aarde te bekoren? de wind van uw vleugels doen slapende bromvliegen ontwaken, de wesp opgeschrikt zijn gift injecteert in zacht vlees…

Mijn hart is als een blomgewas

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.179
Mijn hart is als een blomgewas, dat, opengaande of toegeloken de stralen van de zonne vangt, of kwijnt en pijnt en hangt gebroken! Mijn hart gelijkt het jeugdig groen, dat asemt in den dauw des morgens; maar zwakt, des avonds, moe geleefd, vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
Guido Gezelle13 december 2011Lees meer >

De waaier

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 488
moleculen schuurden vreemde kleuren uit de zonne-energie in het nog nooit gebeuren zag ongezien de merkwaardige waterval in rood groen profileerde zich noorderlicht maar de waaier kende ander licht het was niet buitenaards maar ontsnapte aan de trage vaart van de natuur die in middeling van evenwicht compensatie zocht voor…
wil melker22 november 2021Lees meer >

BLINDE MAN

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 926
De zonnen verdwijnen In de nachtelijke soep De manen verschijnen Bij de eerste uilenroep Het duister schittert In de armen van de nacht Het licht versplintert En donker sluimert zacht Opengesperde pupillen Zien geen enkel verband Ontvangen geen verschillen Zijn niet langer informant Bij het dalen van de dag Is alleen de blinde man…
Tim Buyvoets21 september 2003Lees meer >

't Nieuwjaar! Och! 't Is altijd 't oude

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.637
't is altijd 't oude: zitten beven van de koude; dan, deur slijk en moze gaan; later, in de zonne braên; als het zwijn zit in de kuipe, 't keerske brandt al in de puipe; en, van zo de winter fluit, 't keerske is dood, en 't jaar is uit! --------------------------------- uit: Jaarkrans (1893)…
Guido Gezelle31 december 2025Lees meer >

herfstzon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Ga dan zonnen tot het duister en warm je bij het vuur. Dan blijft vanzelf het duister een verleden avontuur!!…
gizmo8 november 2007Lees meer >

Kralenzee

gedicht
3.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 23.595
. ------------------------------- uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Maria Barnas17 november 2022Lees meer >

Pure schoonheid

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Het uitzicht dat ik jou wil tonen Is een landschap in mijn hoofd ’k Wil jou er deelgenoot van maken Anders word ik niet geloofd Het fraaie grasland, heuvels, bomen Een grillig stromende rivier Mensen vrolijk aan de stranden En uitgelaten op de pier Zo is het plaatje hier van binnen Vol zonne- en ook maneschijn Gecompleteerd met pure schoonheid…
winkebinkie15 december 2008Lees meer >

Westhoek (friese bildthoek)

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 915
een avond in het licht van sterren wijde hemel, zon op ongerepte wad kokkelgeuren, vogels in liefdesvlucht onstuimige wolken in spiritvonkende ontmoeting de wind speelt met onze haren jouw ogen koesterende zonnen warme kleurenpracht omkleedt onze liefde wij in het diepste samen met de natuur in de voetstappen van deze zomer…
klaes20 augustus 2009Lees meer >

EEN LIEDJE VAN ZEBEDEUS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
'k Wou het liep al zo naakt Wat recht is, welgemaakt, En wandelde in de zonne... En de rest in capuchonnen.…

Nu huilt de winter in mijn hart.

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.122
Het moet toch al verdorren- Het mensen-hart, het zonne-licht, Zij sterven zonder morren.…
Willem Kloos21 december 2005Lees meer >

Jij

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.250
In alle kamers en hoeken Maar als je er weer bent Dan schijnen er tien zonnen Ik voel je warmte op mijn huid En ik geef me gewonnen…

nathalie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
sterrenogen schitteren me toe omkranst door het weelderig groen dat haar heet bronsgroen,goudbruin haar weerkaatst het licht van duizenden zonnen intense blijheid die als uit kinderogen straalt verbindt de doffe willekeur van ons,volwassenen die teveel weten om nog onbevangen te zijn jouw naam is een lied als een paradijs dat ik mee-neurie…

MEEUWEN

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Hoe blinkt uw dons, als sneeuw zo fijn, hoe is de glans op 't hermelijn als van de zonne zelf. Gij vaart en scheert onder blauw 't gewelf en laat de zachte winden gaan, en doet de blanke vleugels staan als blaren van 'n bloeme.…

les

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 774
bossen vol bladeren met olijfgroene ogen kijken en zien zeeën vol water met blauwe tranen van geluk koesteren zonnen vol warmte omarmen harten vol liefde ontmoeten een ziel alleen omringen met warmte en tranen stromen terug op weg naar later later lief later… kom ik terug…
i16 juli 2010Lees meer >

Glimlach van het Avondland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Schaduwen van licht lampionnen van kinderen, als zonnen opengaan. Verhalen ontstaan geplukt uit een verre ster gedragen zetels. Bloesem in wolken, lotussen aan de hemel, verdiepen de Melkweg. Purperen druppels traditionele horizon, de aarde geurt op. In meditatie vertaalt in een oogopslag innerlijke schoonheid.…
Pama23 mei 2019Lees meer >

Nano laagje zomer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
een nano laagje zomer zette de huid van een zonne koesterende dromer binnen korte tijd in vuur en vlam vurig rood legde onbarmhartig het falen bloot van alle preventieven die winterwit slechts een papieren bescherming schikt nog wordt de pijn in koeling weggehoond hoe dom kunnen mensen zijn in weten dat na zonnebrand warmte…

Zomer Haiku

netgedicht
4.9 met 68 stemmen aantal keer bekeken 657
Zomerse bloemen Ze kleuren het landschap geel Als kleine zonnen Zomerse vruchten Ze kleuren de struiken rood Als kleine harten De zomer brengt troost Warmte na de regenbui De koele stortbui Tranen verdwijnen Op zoek naar nieuwe wegen In het groene gras Het klavertje vier Geeft hoop te blijven dromen Het hart overwint…

Zonnemanen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.689
Blanke manen stillen ogen, bij-licht, gedimd tot zwart Ik jubel dan zeer ingetogen als zij vragen om mijn part In de rondte schijnen zonnen, steeds groter, feller, over zee Telkens geef ik me gewonnen; ze deinen toch zo lekker mee en draaien dag en nacht voorbij, doen mij hen soms wat knijpen Ik voel ze graag en allebei, omdat ze mij…
Radiusz3 februari 2003Lees meer >