7586 resultaten.
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 Langzaam daal ik af in de diepte
Van mijn rusteloze en zwarte ziel.
Een uitweg zoekend naar de zon
Verduisterd door mijn sombere gedachten.
Strak staar ik voor mij uit
Onbenaderbaar voor iedereen.
Liefde komt niet binnen,
Liefde geven kan ik niet.
De dag is zo donker als de nacht
Geen licht aan het einde van mijn weg
Liefde ketst af…
Goedenavond
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.200 Goedenavond mevrouw Eenzaamhied!
Alweer ik en jij onder de blote hemel,
op de dansvloer van gebroken harten.
En deze dans kiezen de dames,
en jij kiest mij.
Alleen geen vragen over haar
deze story is voorbij.
Goedenavond!
Jij ziet er goed uit.…
Mijmering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Uit handen geregen
tussen dromende vingers gegleden:
verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt
zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren
alleen stilte begrenst
Door reuzelende bladeren dievelings
Over het mos geslopen
En gestopt door droge dennennaalden.
Lege bossen, die mijn zoeken staken
vluchten doen naar stadsgewoel
waar huizenrijen…
broos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 misschien ziet hij haar
worstelend falen
of neemt hij - op afstand -
er nota van
de daadkracht in zijn bloed
is broos
net zo broos misschien
als haar onvermogen
om te leven
in een te koude winter…
La Solitudine
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 een lichte openbaring
in het wit van
een onbeschreven morgen
een verinnerlijking
voorbij de grenzen
van de taal
kille muren vertellen
een desolaat verhaal
buiten valt de regen
zonder zorgen…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Voor de eenzamen.…
Onderweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Achter het stervend licht
- hinkend tussen losse sporen -
dwaalt een levensloop van
aangespoelde eenzaamheid.
Onuitgesproken woorden
waaien langs de einder
mee met golven, meeuwen
en een eeuwigheid in gedachten.…
DE LAATSTE PIL
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 De laatste pil lag op haar hand
de pil die haar moest verlossen
Dacht ik doe ik wel goed, want
kan deze pil alles wel oplossen
Ze aarzelde een klein ogenblik
want die stap beangstigde haar
Eerst maar een streepje lipstick
en ja daarna moest ‘t dan maar
Ze staarde nog even in ‘t glas
of dat haar opzet wijzigen kon
Ze zonk terug op haar…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren
scheervlucht als koppig neen boven de kale weide.
Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte
wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren
Hoger dan canadabomen en het dennenbos
daar ligt het huis, waar ze woont.
Hij hangt nu stil, ik hoop dat ze zich vertoont…
iemand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 je kijkt naar buiten
niemand loopt op straat
je kijkt naar binnen
niemand zit op de bank
naar buiten kijken
of naar binnen
maakt niet veel uit
zo lang je niemand ziet
eindeloos lang geleden
dat je iemand zag en vogels hoorde…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Dit zijn muurdagen. Ze lopen blind zichzelf te zoeken :
een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen
in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft
alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een…
put
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
572 Altijd zat je in een diepe put
Terneergeslagen
Soms uit je eenzaamheid gekropen
Hopend op verbetering
De diepe put
Is te diep
Het was god die riep
Die stem van boven
Geloven
In iets of in niets
Hemel en aarde bewogen
Onvermogen…
Dagen vertragen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 Droevige omhelzing van lucht en land
waaronder een wenend kind
traant in wolken van zure wind,
neerslachtig door hartstocht overmand.
Weemoedig land, verzopen van verdriet
doordrongen van kil bestaan
onder snakkende lucht, in grijs vergaan
en geen zonneschijn meer biedt.
Zijn het "her-ineringen"
die smachten doen,
zinnen verzinderen?…
Toekomst?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
566 Dolend land in tranerige mist,
berustend onder vochtige dekens
en zich nooit vergist.
Een wachten met voortekens
op een naakt valend bed,
zo leeg gelegen,
afgeschreven, slapers eruit gezet,
alle vruchten weggegeven.
Moet nu de kilte komen
in koud grijze lucht,
waarin onttroonde bomen
met ijzige zucht
hun bladeren ontnomen?
Requiem…
ken je ook
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 ken je ook
dat ontglippen
van wat je dacht
vast te hebben
of de idee je wereld
dagelijks uit de krant
te kunnen knippen,
dat het blijkt
niet meer te zijn
dan een farce,
iets dat was
mijn handen lijken
dan te trillen
alles, ja alles wil als zand
door mijn vingers slippen
zo voelt ook soms
de liefde dralend aan
haast stuurloos…
Woordbeeld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 buiten aardedonker
op de
salontafel licht/warmte
vanuit de
kleurige walmende
kaars doch
die akelige
stilte gevoel
van bittere
eenzaamheid het
verdriet is
er toch
het piekeren
hoe het
verder moet
gaan
owee 't is
nu of
je je
vroegere partner
lachend op
de drempel
ziet staan
plots een
zacht geluid
op de
voordeurmat een…
Ta solitude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 dagen dragen traag
over lege nachten heen
donker verslindt het licht
'k hoor stil geween
achter handen,
ze bedekken je gezicht
juist als dagen gaan lengen
en men verhaalt van hoop
zie ik je in jouw stilte zuchten
gevoelens laten zich mengen
kennen geen reinigende doop
het zijn die dagen
die traag dragen
en ik je hand wil…
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 De laatste dag van het jaar,
we denken dan terug.
De laatste dag van het jaar,
wat ging het toch weer vlug.
De eerste dag denk je kom ik er wel weer doorheen,
maar ja het gaat nog steeds vanzelf.
Het is voorbij in een zucht,
Jij blijft toch echt alleen.
Wat is de ultieme vlucht.
Een ieder is gehaast, heeft eigenlijk geen tijd,
jij denkt waar…
Plein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
486 Hier in de ruimte om ons heen
in lege stilte van gebarentaal
een prullenbak met conversatie
de vogel met een oud verhaal
en kale kruimels voor de natie
in laatste regen van de dag
een druppel die om aandacht vraagt
gedachten aan een serene brief
een plein om even alleen te zijn
wat doemgedachten voor de variatie.…
Dansen met Woorden
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
676 Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter
in de beslotenheid van zijn of haar
cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar
doordrongen is, als ware taalopzichter
is dat de stroom van zijn of haar gedachten
gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel
op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel
wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten…
Werkstraf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 schrijven van verlegen verzen
als in een vreemde taal ademt er liefde
misschien te moeizaam voor woorden
in zinnen die het intieme vertolken
van oude dingen die verhalen zijn geworden
en zich gewonnen geven in welluidend idioom
voor vlees, bloed, zweet en lichaamstranen
en kan jij het ook denken
die zwijgzame wereld van verliezen
als eenzaamheid…
Onder moeders rok
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
913 ik ben een beeldhouwer
maak armpjes voor een kind
geef het tevens beentjes
en een mondje voor de pret
volmaakt hoeft het niet te zijn
want mijn mond staat niet recht
spreekt onvolkomen woorden
en kwijlt als een dronken gek
ze lachen de mannen en vrouwen
die gluren door de winkelruit
want ja ik ben anders dan hun kroost
dat zich verschuilt…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Overgeleverd aan de luie warmte van het haardvuur
flakkert het schimmenspel als obscuren
op late druilerige avonduren,
doodse meren van sissende zielen tegen een klaagmuur.
Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.
Een…
Stilte die luid klonk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.023 Na de uitleg, van de ondernemer,
werd het eventjes stil, of er nog
mensen wilden spreken?
Ik zei: ja ik wil.
Opnieuw werd het na geschuifel
wederom heel stil.
Ik keek de zaal in, waar drie mensen zaten
slechts drie, die haar wegbrachten.
Opzij kijkend naar de kist,
zei ik: 't geen niemand wist:
ze hunkerde naar aandacht, toen
ze die niet…
Distantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Ik rook
drink
doe verder niets
lees geen boek
ontvang geen vrienden
denk enkel na
zie geen licht
voel geen vreugd
geen wrok
slechts verbittering
val dieper
en dieper
tot de bodem
in de zielloze ruimte
begin van het einde
in zicht komt
dan
plotseling
iets
is het een verschijning
een woord
gebaar
gevoel
dat mij krachtig…
Niemand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
706 Niemand
niemand is er over
ik heb ze weggejaagd
een voor een
er is niemand meer
tegen wie ik kan praten
bij wie ik kan huilen
naast wie ik kan schreeuwen
niemand
die mij nog kan verdragen
bij wie ik mezelf durf te zijn
in mijn bangste dagen…
Stapje terug
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
692 Elke weg ergens naartoe
is een weg terug geworden
elke stap die ik zet
ben ik meer op mijn retour
Nieuwe mensen die ik ontmoet
zullen geen vrienden meer worden
om elk woord dat ik zeg
noemt men mij een ouwehoer
Niemand die mij voor de voeten loopt
men heeft mij ver achter zich gelaten
elk tempo is er volledig uit
doelloos dool ik door…
it takes a village (voor Marije)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 ze zeggen: Marije,
mooi & slim & sprankelend
& veelbelovend & zoveel
meer mooie dingen
die jij niet echt echt
niet kon binnenlaten
het was niet de
kat die krasjes op
jouw armen maakte
het was niet jij die de
kijk-eens-hoe-leuk-wij-
samen-selfies maakte
buitengesloten
bleef je binnen
de anderen bleven
buiten niemand die jou…
Stille waan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 Dode meisjes, drijvend op het verlaten bergmeer
alle tederheid gezonken
in bodemslijk verklonken,
doodse stilte die neigt naar mistig hartzeer.
Wat mis ik de zachte streling van de jeugd,
onbezonnen schoonheid
ver weg van iedere droefheid,
lichte dagen en nachten in volle vreugd.
Liefste er rest me slechts één baken
laat me in uw liefde…