Alle inzendingen over eenzaamheid verbeelding

7586 resultaten.

Sorteren op:

Het lange licht die zomer

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
In de verte droom ik tussen stille woorden in spiegeling van water streel ik wolken raakt de wind mij even aan teder beminde gezinde gedachten raakten blind verbleekten die zomer waar het lange licht op handen werd gedragen maar de herinnering blijft zelfs als de tijd speelt en bladert door dagen droom ik tussen stille woorden…

Mijn rusteloze en zwarte ziel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
Langzaam daal ik af in de diepte Van mijn rusteloze en zwarte ziel. Een uitweg zoekend naar de zon Verduisterd door mijn sombere gedachten. Strak staar ik voor mij uit Onbenaderbaar voor iedereen. Liefde komt niet binnen, Liefde geven kan ik niet. De dag is zo donker als de nacht Geen licht aan het einde van mijn weg Liefde ketst af…

Goedenavond

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Goedenavond mevrouw Eenzaamhied! Alweer ik en jij onder de blote hemel, op de dansvloer van gebroken harten. En deze dans kiezen de dames, en jij kiest mij. Alleen geen vragen over haar deze story is voorbij. Goedenavond! Jij ziet er goed uit.…
Elvin11 september 2014Lees meer >

Mijmering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Uit handen geregen tussen dromende vingers gegleden: verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren alleen stilte begrenst Door reuzelende bladeren dievelings Over het mos geslopen En gestopt door droge dennennaalden. Lege bossen, die mijn zoeken staken vluchten doen naar stadsgewoel waar huizenrijen…

broos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
misschien ziet hij haar worstelend falen of neemt hij - op afstand - er nota van de daadkracht in zijn bloed is broos net zo broos misschien als haar onvermogen om te leven in een te koude winter…
J.Bakx4 december 2014Lees meer >

La Solitudine

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
een lichte openbaring in het wit van een onbeschreven morgen een verinnerlijking voorbij de grenzen van de taal kille muren vertellen een desolaat verhaal buiten valt de regen zonder zorgen…

Verlossing?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Voor de eenzamen.…
Pama23 december 2014Lees meer >

Onderweg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Achter het stervend licht - hinkend tussen losse sporen - dwaalt een levensloop van aangespoelde eenzaamheid. Onuitgesproken woorden waaien langs de einder mee met golven, meeuwen en een eeuwigheid in gedachten.…

DE LAATSTE PIL

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
De laatste pil lag op haar hand de pil die haar moest verlossen Dacht ik doe ik wel goed, want kan deze pil alles wel oplossen Ze aarzelde een klein ogenblik want die stap beangstigde haar Eerst maar een streepje lipstick en ja daarna moest ‘t dan maar Ze staarde nog even in ‘t glas of dat haar opzet wijzigen kon Ze zonk terug op haar…
Ton Rijkers19 januari 2015Lees meer >

De Vliegeraar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren scheervlucht als koppig neen boven de kale weide. Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren Hoger dan canadabomen en het dennenbos daar ligt het huis, waar ze woont. Hij hangt nu stil, ik hoop dat ze zich vertoont…

iemand

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
je kijkt naar buiten niemand loopt op straat je kijkt naar binnen niemand zit op de bank naar buiten kijken of naar binnen maakt niet veel uit zo lang je niemand ziet eindeloos lang geleden dat je iemand zag en vogels hoorde…

Muur.

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 655
Dit zijn muurdagen. Ze lopen blind zichzelf te zoeken : een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent, schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een…

put

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Altijd zat je in een diepe put Terneergeslagen Soms uit je eenzaamheid gekropen Hopend op verbetering De diepe put Is te diep Het was god die riep Die stem van boven Geloven In iets of in niets Hemel en aarde bewogen Onvermogen…
ebba24 juni 2015Lees meer >

Dagen vertragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Droevige omhelzing van lucht en land waaronder een wenend kind traant in wolken van zure wind, neerslachtig door hartstocht overmand. Weemoedig land, verzopen van verdriet doordrongen van kil bestaan onder snakkende lucht, in grijs vergaan en geen zonneschijn meer biedt. Zijn het "her-ineringen" die smachten doen, zinnen verzinderen?…

Toekomst?

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Dolend land in tranerige mist, berustend onder vochtige dekens en zich nooit vergist. Een wachten met voortekens op een naakt valend bed, zo leeg gelegen, afgeschreven, slapers eruit gezet, alle vruchten weggegeven. Moet nu de kilte komen in koud grijze lucht, waarin onttroonde bomen met ijzige zucht hun bladeren ontnomen? Requiem…

ken je ook

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 696
ken je ook dat ontglippen van wat je dacht vast te hebben of de idee je wereld dagelijks uit de krant te kunnen knippen, dat het blijkt niet meer te zijn dan een farce, iets dat was mijn handen lijken dan te trillen alles, ja alles wil als zand door mijn vingers slippen zo voelt ook soms de liefde dralend aan haast stuurloos…

Woordbeeld

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
buiten aardedonker op de salontafel licht/warmte vanuit de kleurige walmende kaars doch die akelige stilte gevoel van bittere eenzaamheid het verdriet is er toch het piekeren hoe het verder moet gaan owee 't is nu of je je vroegere partner lachend op de drempel ziet staan plots een zacht geluid op de voordeurmat een…
Antonia15 december 2015Lees meer >

Ta solitude

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
dagen dragen traag over lege nachten heen donker verslindt het licht 'k hoor stil geween achter handen, ze bedekken je gezicht juist als dagen gaan lengen en men verhaalt van hoop zie ik je in jouw stilte zuchten gevoelens laten zich mengen kennen geen reinigende doop het zijn die dagen die traag dragen en ik je hand wil…

Oud en Nieuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
De laatste dag van het jaar, we denken dan terug. De laatste dag van het jaar, wat ging het toch weer vlug. De eerste dag denk je kom ik er wel weer doorheen, maar ja het gaat nog steeds vanzelf. Het is voorbij in een zucht, Jij blijft toch echt alleen. Wat is de ultieme vlucht. Een ieder is gehaast, heeft eigenlijk geen tijd, jij denkt waar…
susan31 december 2015Lees meer >

Plein

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
Hier in de ruimte om ons heen in lege stilte van gebarentaal een prullenbak met conversatie de vogel met een oud verhaal en kale kruimels voor de natie in laatste regen van de dag een druppel die om aandacht vraagt gedachten aan een serene brief een plein om even alleen te zijn wat doemgedachten voor de variatie.…
mobar14 februari 2016Lees meer >

Dansen met Woorden

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 676
Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter in de beslotenheid van zijn of haar cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar doordrongen is, als ware taalopzichter is dat de stroom van zijn of haar gedachten gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten…

Werkstraf

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
schrijven van verlegen verzen als in een vreemde taal ademt er liefde misschien te moeizaam voor woorden in zinnen die het intieme vertolken van oude dingen die verhalen zijn geworden en zich gewonnen geven in welluidend idioom voor vlees, bloed, zweet en lichaamstranen en kan jij het ook denken die zwijgzame wereld van verliezen als eenzaamheid…
mobar13 april 2016Lees meer >

Onder moeders rok

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
ik ben een beeldhouwer maak armpjes voor een kind geef het tevens beentjes en een mondje voor de pret volmaakt hoeft het niet te zijn want mijn mond staat niet recht spreekt onvolkomen woorden en kwijlt als een dronken gek ze lachen de mannen en vrouwen die gluren door de winkelruit want ja ik ben anders dan hun kroost dat zich verschuilt…

Grijze zomeravonden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
Overgeleverd aan de luie warmte van het haardvuur flakkert het schimmenspel als obscuren op late druilerige avonduren, doodse meren van sissende zielen tegen een klaagmuur. Een mijmerend zuchten van vale gezichten, uitgeleefd, vergeten en vergaan. Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan: jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten. Een…

Stilte die luid klonk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Na de uitleg, van de ondernemer, werd het eventjes stil, of er nog mensen wilden spreken? Ik zei: ja ik wil. Opnieuw werd het na geschuifel wederom heel stil. Ik keek de zaal in, waar drie mensen zaten slechts drie, die haar wegbrachten. Opzij kijkend naar de kist, zei ik: 't geen niemand wist: ze hunkerde naar aandacht, toen ze die niet…
Johanna10 december 2016Lees meer >

Distantie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Ik rook drink doe verder niets lees geen boek ontvang geen vrienden denk enkel na zie geen licht voel geen vreugd geen wrok slechts verbittering val dieper en dieper tot de bodem in de zielloze ruimte begin van het einde in zicht komt dan plotseling iets is het een verschijning een woord gebaar gevoel dat mij krachtig…
Rudolphine13 januari 2017Lees meer >

Niemand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
Niemand niemand is er over ik heb ze weggejaagd een voor een er is niemand meer tegen wie ik kan praten bij wie ik kan huilen naast wie ik kan schreeuwen niemand die mij nog kan verdragen bij wie ik mezelf durf te zijn in mijn bangste dagen…
Elisabeth R13 januari 2017Lees meer >

Stapje terug

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Elke weg ergens naartoe is een weg terug geworden elke stap die ik zet ben ik meer op mijn retour Nieuwe mensen die ik ontmoet zullen geen vrienden meer worden om elk woord dat ik zeg noemt men mij een ouwehoer Niemand die mij voor de voeten loopt men heeft mij ver achter zich gelaten elk tempo is er volledig uit doelloos dool ik door…

it takes a village (voor Marije)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
ze zeggen: Marije, mooi & slim & sprankelend & veelbelovend & zoveel meer mooie dingen die jij niet echt echt niet kon binnenlaten het was niet de kat die krasjes op jouw armen maakte het was niet jij die de kijk-eens-hoe-leuk-wij- samen-selfies maakte buitengesloten bleef je binnen de anderen bleven buiten niemand die jou…

Stille waan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
Dode meisjes, drijvend op het verlaten bergmeer alle tederheid gezonken in bodemslijk verklonken, doodse stilte die neigt naar mistig hartzeer. Wat mis ik de zachte streling van de jeugd, onbezonnen schoonheid ver weg van iedere droefheid, lichte dagen en nachten in volle vreugd. Liefste er rest me slechts één baken laat me in uw liefde…
Marcus Dehond13 augustus 2017Lees meer >