2258 resultaten.
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
Het licht van God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
443 angst en onzekerheid is datgene wat de ziel splijt
ik kan de kleur van je ziel
niet zien
ben ook geen hoogmoedige psycholoog
die denkt God te kunnen vervangen
terwijl ik in je woorden bleef hangen
en jij na een verhit betoog nog immer gevangen
wat ik wil is
dat het licht van God
zal schijnen in je ziel…
DE MEEUWEN
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 De meeuwen zijn nu eindelijk vrij
ze zweven in het rond
gevangen vissen vliegen van bek naar bek
het krijsen houdt niet op
wat eens een geestrijk ideaal weergaf
verging in scherven vensterglas
die in de zee verdwenen
maar door de blauwe golven heen
bleef schittering bestaan
de toverkracht van het zonnelicht
brengt iedere dag
een jubelend…
Ochtendroos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.340 Ochtendlicht kietelt heel zacht
ramen nog vers beslagen
handen gaan lief op jacht
zullen zichzelf overdragen
Vanzelfsprekend warm onthaald
door pure hartstocht gevangen
het zwoele passielicht straalt
zacht brandend van verlangen
Zachtjes met een roos strelen
glimlachend onder het dons
tot in de hemel dit bed te delen
is alleen weggelegd…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 is er rust
als ik in de spiegel kijk
de schermen
voor even zwarter zijn
kan nu niet zappen
van het grote gat
waar ik vroeger
veel contact mee had
ik lach schaapachtig
vingers zijn gevangen
in een vrijheid
die onwennig voelt
praat tegen woorden
die maar niet
willen verschijnen
op glas zonder lijnen
dacht de wereld te kennen…
Filosofietje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Wij zijn gevangen in de tijd
De ruimte is aan ons gegeven
En zodoende het beleven
Van de hang naar eeuwigheid
Door sterf’lijkheid die ligt besloten
In ons ondermaanse lot
Creëerde iedereen zijn god
Om de kansen te vergroten
In de eeuwigheid te komen
Zodat dit leven waarde heeft
Met een doel om naar te streven
Maar eeuwigheid kent dat…
Als een roos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
756 Zolang een last mee gedragen
steeds was het verlangen eruit
te ontsnappen zat gevangen
tussen beelden van verleden.
Wilde ruimte mezelf ontplooien
leven in het heden door liefde
omarmd aanvaarden dat verdriet
ook hoort bij het bestaan.…
Het rode gordijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 de messen zijn gewet
een laatste gebed
voor het werpen
zij is geen doel
maar haar aura
moet schitteren in licht
pijlsnel doorklieven
zij flitsend de lucht
in dodelijke vlucht
roerloos staat zij
tussen lemmeten gevangen
laat langzaam de armen hangen
onder daverend applaus
sluit ook voor haar
het rode gordijn
dan knikt haar…
Een verharde maatschappij.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
504 Glazen ogen zonder uitdrukking
in een blikken ritme gevangen.
Hol klinkt elke beweging en ieder
gebaar is bevroren.
Terwijl de lippen vastgeklonken zijn
op het glanzende metaal kan ik hun
in beton gegoten gevoelens en gedachten
horen...…
De moede
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.778 Een zwakke lach
Valt van mijn wangen,
Ik ben gevangen
Met een slag.
Alles verstomt,
Alles wordt duister,
0 luister, luister:
De wanhoop komt!
De wanhoop sart
Me en wil 't beslechten,
Help gij mij vechten
Mijn dapper hart!
Steun gij mij weer,
Keer het ten goede,
Ik ben zo moede -
Ik kan niet meer…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 ver
Verleden wellicht
Ooit mensen zijn
Geweest, of in
Ieder geval mensen
Kunnen zijn geweest,
Hun lichamen nog
Herkenbaar, hun geest
Allang afgedwaald
Naar gebieden die
Zij zelf niet meer
Kunnen overzien -
En ikzelf dan,
Als ik in de spiegel
Mijn eigen gezicht
Waarneem zie ik dat
Ik in alles op hen
Lijk - samen gevangen…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
Kleefgedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Is ondergebracht -
Denken, voelen en doen
Worden hier bepaald,
Alle signalen hiervoor
Worden vanuit dit zenuwcentrum
Uitgezonden -
Het onuitstaanbare is dat
Alle nare, ziekelijke gedachten
Als vliegen worden aangetrokken
Door die kleefstrip die bedoeld was
Om vliegen te vangen -
In plaats daarvan worden
Mijn gedachten gevangen…
In het diepste rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 heb je hart
getekend op papier
maar kon het toch
niet kloppend krijgen
geschilderd op het doek
de kleuren in het diepste
rood gevangen helaas de verf
bleef aan mijn penselen hangen
de vorm gebeeldhouwd
in het hardste steen echter
ook met schuren en polijsten
kon ik het juiste ritme niet bereiken
uiteindelijk heb jij
je hart aan mij…
Onttronen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
739 Mensen onttronen
keer op keer
macht stinkt
oorlog nog meer
vieze spelletjes
schaamteloos uitgevoerd
gevangen uitgebuit
uitgehoerd
gezag denkt alleen maar
met z'n pik
waar kan ik 'm insteken
ze geven toch geen kick
niemand wordt er uitgezonderd
man, vrouw, kind, hoe het ook zij
getekend voor het leven
voor vrouwenleed begrip
verstoting…
BLIJF!
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
593 hij heeft een bril die weten doet vermoeden
en ja, zijn denken is nog lijnrecht
maar woorden
keurig gewild
willekeurig geworden
noemt hij slechts,
ademt hij uit
uit zijn hoofd vol
omleidingen
ze
dansen als
ballonnen
gewetenloos gevangen gezet
in een onbekend land
met onbekende wetten
buiten bereik van iedere ambassade…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
Deze dagen 9 Talent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
418 Hoe ik talent
voor de lockdown kreeg
door het boek
hoe ik talent
voor het leven kreeg
van Galidi
Verblijf in een AZC
op twee manieren te beschouwen
4 sterren hotel
of gevang
hoe hij verwikkelingen
beschrijft, omgang
met medevluchtelingen
vragen over wat we
nu eigenlijk willen
met ons leven
hoe slim mensen
in het voor de gek…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Gevangen in een zomerbos ontdek
ik hiervan de gevaren.…
Waterval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
621 En je kwam pas tot leven in haar dromenland
altijd opmerkzaam voor de uitzinnige liefde
wakker en oprecht op zoek naar een doel
samen in het leven, zingeving en gevoelens
Het was het geluid van een waterval
gevangen genomen in een elektrisch apparaat
onder de donkere januariwolken.…
Ongebonden Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
924 Wij zitten gevangen
Gedoemd om beperkt te zijn
Geesten in een stoffelijk lijf
Vrij zijn is slechts schone schijn
Oneindige fantasie
Maar vast in de realiteit
Onze gedachten grenzeloos
Maar gebonden aan stoffelijke tijd
Voordat het lijf verjaart
En ons verjaagt naar het onbekende
Waarover verhalen zijn maar geen bewijzen
De enige uitweg…
Niks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
289 Zoals iet zichtbaar is doordat iet gevangen is in N iet S (niets)
Zoals ik zichtbaar ben doordat ik gevangen ben in N ik S (niks)
Zo is het goddelijke Niks
Zichtbaar bewust
In mij
In jou
In ons
En zo
Zijn wij
Ben jij
En ik
in
Het goddelijke Niks.
O
Zo volmaakt is de schepping!…
Alles gaat dood.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.374 Mijn ziel gevangen,
en mijn hart in 1000 stukken verscheurd.
Mijn dagen zijn geteld,
het gevecht is verloren.
Liefde die mij zo kwelt,
en pijlen die mijn hart doorboren.
Op sterven na dood,
mijn masker reeds opgezet.
Verdriet is mijn bondgenoot,
en voorgoed gebroken is mijn verzet.…
Leven en dood
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.105 Mystiek,
misschien nog gevangen
door een web
vol met ochtenddauw.
Opgaand
in de natuur,
zijn resten overgeleverd
aan moeder aarde.
Energie
voor het nieuwe leven
van het komende jaar.…
Burn-out
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 ik zag
je gaan
als deel van
de dampkring
een wolkje
op weg naar
de maan
gevangen in
het jojo-spel
van water
en nevel
in het luchtig
en vluchtige
onder zons bevel
jij speelde
als geen ander
de drie fases
van bestaan
liet lopen waar
de modus
was gaan
verdruppelde
in mistige tijden
liet somberheid
oplossend
versnijden…
DE KRIJGSGEVANGENEN
poëzie
3.8 met 21 stemmen
3.683 I
Vijf man, aan ène hoop, nam ik alleen gevangen!
Ik, moederziel alleen! Gij zult misschien verlangen
Te weten, hoe dat ging? - Met wat beleid, hèèl glàd:
Ik eiste ze op, toen ik ze omsingeld had.
II
'Kaptein!' 'Waar zit je? Kom!…
Ellips van "zijn"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.671 kwetsbaar hun droom
doorprikt als vrucht
water gluiperig gen
toevallig verdwenen
tijdloos gevangen
liefde nu ver weg
noch fout noch goed
stop leven ga dood
prille prematuurtje
voorwaardelijk verstoten
of slechts cellenhoop
toekomstleeg gewist
wrange vervreemding
versteent zij die
nu in vragen verloren
ze straks ook doden…
Liefste
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.962 nacht
fluister ik je naam zo zacht
te leven zonder jou
is ook een beetje sterven
In de stilte van de nacht
fluister ik je naam heel zacht
geen warme omhelzing meer
nooit meer je lach
In de stilte van de nacht
fluister ik je naam zo zacht
een laatste kus
vaarwel mijn lief
In de stilte van de nacht
fluister ik je naam weer zacht
gevangen…
Ik heb ze geteld
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
2.213 sterren
en ik wens
kijk je aan
terwijl je de nacht
op mijn armen drukt
boven de wind
luistert god
en ik bid
huil tevergeefs
wanneer je het daglicht
van mijn lichaam schraapt
in je ogen
wijkt de schaamte
en ik smeek
bedek bloedrood
de verloren strijd
van schrijnend verlies
onder de maan
sterven de sterren
en ik tel …
gevangen…
Dementie 2
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.757 Gevangen in een drang
met wederkerende patronen
gaat zij haar eigen gang;
draait het geheugen doelloos rond
en blijft zij zich voortdurend klonen
Als nieuw blijkt oud te zijn
en er geen werkelijkheid meer is;
anders dan herhaling van het oude weten,
maakt zij haar tomeloze val van het vergeten
die haar doet landen in verbrokkelend geheugen…