3158 resultaten.
MERLIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 reik mij weer je hand
en ik leid je binnen in
ons eigen sprookjesland
in dit land kom je weer bij zinnen
laat je alle ellende buiten
kun je weer opnieuw beginnen
jezelf voluit vrij open uiten
en je zelfvertrouwen herwinnen
laat mij je in het licht zetten
het licht dat ik al die tijd
voor jou bewaarde
niemand zal je hier iets beletten
ik…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 in de voetsporen van Romeinen
snoepend van een druiventros
sluip ik met haar langs onpeilbare dieptes
waar ik nog een salamander spot
bestijgen we de steile trappen
die tot aan de hemel reiken
om van grote hoogte weer
een gekleurde schat te zien
alsof God zelf zijn dobbelstenen had laten vallen
her en der tussen puntige rotsen
om daarna…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 binnen stromen
het warme zoete licht dat in de donkerste
nacht bij ons zal blijven
ons hart verwarmen
met liefde
buigzaam als het riet, zachtmoedig
de stilte beleven
in de binnenkamer rondom herinneringen
o goud gele gloed
o vurige troost, o blijde hoop
voor het verdrietig gemoed
laten we in voor en tegenspoed
elkaar de hand reiken…
MENSEN ZIJN ALS BOMEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 mensen zijn als bomen
ook zij hebben hun stille dromen
bij ons gaat de vervulling soms veel te snel
maar een boom heeft tijd
en gebruikt haar wonderwel
om daar waar ze wil te komen
en haar geduld raakt ze zelden kwijt
lopend over het brede bospad
zie ik hun takken naar elkaar reiken
o zo menselijk als wat
het proberen een overbrugging
van…
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Raak me aan,
reik naar me, ik ben genegen.
Leg je arm om mij heen.
En raak aan,
raakte aan,
aangeraakt.
Kom bang kind,
hier vind je warmte en geborgenheid.
Hou vast mijn uitgestrekte hand
en laat niet meer los.
Zo overbrug je 1,5 meter.
Kom dans met mij, hautnah…
De zachtheid van je lichaam,
de honger in mijn ziel.…
Een vers, breng ik voor u.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 niet dat ik een lied ten gehore breng
zeker het is tussen het dansen door
met het kleine zwart en de lange witten
alwaar ik de passen kort hou of aanleng
zo de melodie mijn koten laat vibreren
op tastbare ivoor, waarvan ik een enkele negeer,
die zitten, de handen dirigeren,
maar nooit het hele koor,
mijn armen reiken soms niet al te ver…
De buhne 3
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 gepresenteerd hebben
Heerlijk zo
bijeenkomsten te
organiseren die
vanaf nul tot groep
te smeden die elkaar
taxerend aankijken
voor een nu al
fantastisch resultaat
dat in de groep
langzaam is opgebloeid
onder de voorzichtige zorg
voor talenten die nog
nauwelijks enige kans
hebben gekregen en
nu ongemerkt al naar
grote hoogte reiken…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Open hemel
vrolijke tred
voetstappen verder reiken
natuurlijk springen
zomerse getijden schrijven.
Opklaringen,
de tijd mechanisch verzet
wintertijd wordt zomertijd
lentetijd onbesproken
de herfsttijd
bladeren vallen dan
van de bomen.…
samen koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.395 schatten
als muziek ons dansen doet
meer dan vlag en volksvermaak
dan spel, muziek en koningszin
is deze dag een een spiegel
van wie en wat we samen zijn
laat Koningsdag als regenboog zijn
een dag waarop ieder ander telt
waar afkomst, naam of wie je liefhebt
niet verdeelt maar samenbrengt
een dag vol lachen, zonder muren
waar handen reiken…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Hoog boven mij reiken
takken naar bleke hemel. Hun laatste
bladeren geven kleur aan het zwijgen van het bos.
Wat ooit zo stevig en vol was, laat nu geleidelijk en voorzichtig los.
Wanneer de avond zich
spreidt over het glooiende landschap,
laat ik de dag bezinken, indruk na indruk. Niet alles
hoeft mee naar een nieuw seizoen.…
Gaan zonder heimwee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Intens verlangen doe
Ik ernaar een rivier
Te zijn - niet
Geremd door
Allerlei vermoeiende
Beslommeringen -
En zijn gewoon zoals zij:
Te kunnen komen
Zonder het verlangen
Te blijven - en te
Kunnen gaan zonder heimwee…
Tot die tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 De goot voert af
De bus rijdt af en aan
Als ik er niet meer ben
Mensenvlees in zinloos
Blik verpakt wachtend op
Een moment dat nooit lijkt
Aan te breken
En tot die tijd,
Om in ieder geval nog
Iets uit te voeren,
Meet ik mijn leven uit door
In de koffie te roeren…
Sami
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Sami doen het samen
door Arctische kou
onder dwang
Strijden tegen kille
krachten, die heel vaak
is heel wrang
Gezichten doen sterven
verweerd, maar heel sterk
echt nooit bang…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een grijze vogel vliegt
verschrikt op
een jonge man schrijft
zijn geliefde
liggend in het gras
hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken…
Niets dan lieve woorden (II)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.016 Denk aan caramel als jij met me praat.
Je hebt het over rozen, maneschijn,
de duinen, Chanel, het drinken van wijn
en dat er eeuwige liefde bestaat.
Vind het amusant: jouw verliefde brein
dat de fantasie de vrije loop laat,
zegt dat onze band nooit verloren gaat
en je zo graag "intiem" met mij wilt zijn.
Slechts een vleugje tijd is wat ons…
na denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 verberg je maar
in de hel van koude woorden
achter glas van twee
maal twee
maar toch beschermd
tegen zijn wrok
het hemd is nader dan de rok
maar jij betrok mijn beeld
voor altijd onverdeeld
in schuilkelders vol zand
het is de tijd die aan mijn hand
dit leven kwijt aan
jouw verstand…
residu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 wat overblijft is veel
een voorwerp, dat de grip verbergt
op angst, op lijden en verzet
de brokken in je keel
het haastig schietgebed
een klein gebaar na oorlogsjaren
waar nog steeds
ons bloed aan kleeft
dit masker spreekt met glazen ogen
en een weggesloten mond
over weerloos
onvermogen
en de weerbaarheid
van ondergronds…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
nooit gebruikt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 lag het verborgen in
de weerstand tegen gas?
men wist dat er bescherming was
een masker met de naam
van Vrede en de faam van een fabriek
die door de dramatiek
van angst
geen vaandel had
veiligheid aanbad het spel
van immer zeker weten
elders, in de kamers waar een Jood
werd weggesmeten
stierven duizenden –tegelijk
dat is
waar…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
een vreemde bril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 mijn zienswijze, ze duidt op jou,
jouw vrijheid en de nood
er tegen in te gaan
als de bezetter anders denkt
zijn gekrenkte trots is
als een baken in het laken van zijn macht
wie heeft jou naar hier gebracht?
de zuiverheid van eeuwen bloed
doet mensen buigen
rond hun erfgoed, maar
verzet omvat veel meer
het weigert elke keer om weer…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Zwerver...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
621 Zoals een zwerver
die dwaalt door vele straten
dool ik in mijn ziel.…
De doodgewoonste dingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Het zijn de doodgewoonste dingen
die een dag kleuren,
of het nou de wind is
of de bladeren die geuren,
de lach van een kind
is wat ik het mooiste vind,
maar de doodgewoonste dingen,
maken je dag compleet…
horse & fish
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
681 paard en goudvis
delen hun dorst
als boezemvrienden
tenminste zo wil ik
dat graag zien…
De gewone dingen, verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
531 Ooit groeiden we op,
gaande naar school
leerden van alles,
hadden verdriet, maar toch ook jool
Leerden lezen, schrijven,
aardrijkskunde geschiedenis,
ik zeg je voorwaar
met school was niks mis.
We leerden tafels dreunen
tot we ze dromen konden
niks mis mee,
wat we er toen dan ook van vonden!
Dan iets later komt het bericht,…
Openstaan voor jezelf.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
705 Wanneer men luistert
naar zijn ziel dan begint taal
zowaar te leven...…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…