Vertragen

Een verstild herfstblad
dwarrelt naar de zachte aarde
zonder geluid


Wanneer de herfst zijn
goud en stilte over het land legt,
laten de bomen hun kleuren langzaam zakken.
Lage zon strijkt langs stammen en verdwijnt aan de horizon.

Rust daalt als een sluier
neer tussen mijn gedachten, waar
herinneringen nog even blijven zweven. Wat ik
niet meer draag, drijft mee met de wind en verzacht in het licht.

Hoog boven mij reiken
takken naar bleke hemel. Hun laatste
bladeren geven kleur aan het zwijgen van het bos.
Wat ooit zo stevig en vol was, laat nu geleidelijk en voorzichtig los.

Wanneer de avond zich
spreidt over het glooiende landschap,
laat ik de dag bezinken, indruk na indruk. Niet alles
hoeft mee naar een nieuw seizoen. Sommige dingen mogen vallen.

... Geïnspireerd op deze film: catherineboone.blogspot.com/2026/11/vertragen.html ...

Biografie van deze schrijver

herfst verstillen vertragen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0