3643 resultaten.
De inkt is stroperig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 onbeschreven
is het blad maar
de letters dansen in
mijn hoofd hun melodie
de inkt is stroperig
ze wil niet glijden
op het wit papier in
woorden van plezier
de pen krast varianten
het ritme is verstoord
de klankkleur geeft wat
ongewenste dissonanten
de vorm heeft een
schijn van poëzie maar
wat u leest en hoort is
toch mijn eigen…
loskomen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 na mijn bewustzijn
in de slaapstand
te hebben gezet
kom ik los van de grond
en laat me tillen
naar steeds grotere hoogtes
waar nooit eerder geziene kleuren
in de vorm van ontelbare stralende ogen
mij in een onmeetbare vrede
voor eeuwig in aangename warmte
gewichtloos omarmen
in tijdloos mooi…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
Kijk goed naar deze dag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Kijk goed naar deze dag:
je kan hem vormen,kneden,
tot edelsteen hem smeden,
maar nooit komt hij nog terug.…
Voorjaarsverjaardag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.762 Op de verjaardag
van mijn zoon fiets ik
verzonken in gedachten
tegen de schrale
februariwind
drie hyacinten in
een zinken emmer
vormen tezamen
met een tas
stilleven in mijn korfje
uitbundig groet hun
roze en paars
verheven in het groen
met blij gemoed
fiets ik een tandje hoger
mijn jarige tegemoet.…
Het strakgetrokken vel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
555 zij hebben
alles gewist
ik ben gelift
gebotoxd en
restyled tot nieuwe
vormen en gezicht
pas later wist ik
wat zij misten in
tekening van alledag
het leven
van die jaren
zichtbaar op mijn huid
de lijnen kwamen
samen spraken zich
voortdurend uit
in het strakgetrokken vel
spreken alleen mijn ogen
de waarheid nog wel…
Urinoir
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
563 De urinoirs in de herentoiletten van het Rolling Stonesmuseum in Lüchow hebben de vorm van een mond met knalrode lippen.…
Emily Dickinson
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 hoe poëtisch mag ik zijn
-zwartwit zware poorten open
waardoor ik -kleuren zie
godsnaam omturn in de natuur
waarin grootsheid ligt verscholen
zie dat Dickinson glimachend wenkt
dat zij er ook zo overdacht
en waarom ik haar citeerde
in een vorm waar ik evenzo
mijn eigen vrede vond…
Memento mori
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Als ik sterf
laat dan vreugde zijn in je tranen
want ik zal je niet verlaten
In het sterven
bloeien nieuwe bloemen
en het lichaam zal as worden
maar ons wezen is eeuwig leven
Mijn voetstappen
mijn woorden
en onze kussen
zullen verdwijnen
maar die zijn slechts de vormen
van Licht en Liefde
die altijd blijven schijnen
Als ik sterf…
de stilte van papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 de stilte van papier
aangeraakt door zwaarte
buigen zinnen in hun klank
er is niets te horen, buitenom
de woorden rond
mijn oude oren
tegen wil en dank
het klimt in ogen, torenhoog
gestapeld tot een vorm- en uitgedacht
volgens de norm
van wat er is geleerd
elke letter kleurt verweerd en jong ook
tegelijk…
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
Een klein houten paneel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 heb mezelf gezocht
in rijke kleuren op palet
maar vorm en harmonie
gingen in samenkomst teniet
met een speciale streek
van mes en penseel
kon het nooit treffend raken
altijd bleek er een te veel
heb mezelf gevonden
op een klein houten paneel
wat eenvoudige basiskleuren
een paar streken maakten het geheel…
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…
Anijshorizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 mijn schaduwen werpen vooruit
volgen in volle vlucht
geruisloos wegen waar ieder gaat
in ritme dat echo's herhaalt
van toekomst die ik moet vergaren
ik zucht mijn adem
in een vorm van blauwe lucht
en doe alsof geen mist bestaat
geen grijs dat daalt
over verloren kinderjaren…
winterglow
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 voorzichtig heeft ze al de eerste
winterthee geproefd en zorgzaam zacht wat
eikels in haar mand gedaan
het raam vertelt van regen, zeer slagvaardig
zonder bron, maar niets nog
laat de dag verbleken, waardig wrijft ze
zeven tenen warm
en als ze kon dan vroeg ze
alle dennenappels aan haar arm
zich te vormen, naar de zon…
Bedrieglijk overspel.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
972 Rondom haar vormen zich
wolken van verdriet vermengd met
bittere tranen en haat.…
Gedachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
459 Fluisterende, gonzende stemmen
in mijn hopeloos verwarde geest
Ze sluipen door het sleutelgat,
vormen woorden op papier;
betekenisloze woorden
en vaak zonder prioriteit.
Alles lijkt nu chaos
in mijn niet te volgen brein.…
Archeoloog
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.474 Oude vormen van wanhoop, de resten van het leven
dat hij aarzelend blootlegt, vullen zijn hart.
1200 jaar voor Christus sterft hij dan
bij de verwoesting van Mycene.…
ogennood
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
470 braakliggend, koud
ligt de afstand tussen toen
en nu als ouder craquelé
in overgebleven glas
wat was verblijft doorschijnend
in de spiegel van vandaag
je draagt het immers bij je, in jouw vragen
zonder antwoord
in het willen zien
en in de nood niet te vergeten
dat haar lieve trekken
zich slechts vormen, naar
jouw eeuwenoud stramien…
Recht uit het hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 Maken een gesloten
geheel, vormen
een hart.
Zo gaat dat met liefde
denk ik ook.
Het mijne is vierkant
recht toe, recht aan.
Wat hoekig,
maar vol lief en leed.
Alleen niet rood,
maar simpel wit
en zwart.…
Echo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Golvende geluiden
weerkaatsen jouw vorm
Geheime wolkenspiegel,
-nevelleven-
drijvend langs verre verten,
nog niet hier,
ben je echoënd licht.
Jouw lichaampje
spiegelt wolken,
weerkaatst licht,
beweegt volop in voedend water,
eerste teken van leven.
Klein kindje....…
In volle overgave
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 zij draaide klei
maar wond de vormen
niet om haar vingers
had een zwak
voor rondingen
in warm manipuleren
was blij als het
toch stugge materiaal
zich liefdevol schikte
in volle overgave
profileerde zij
lengte en diepte
werkte af met
fingerspitzengefühl
tot in het kleinste detail
ook deze schoonheid werd
geboren zonder barenswee…
fantasie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 Fantasie
je wulpse vormen
bewegen sierlijk
op het ritme van
jazz muziek
je straalt van
passie
emotie en
mystieke kracht
je ogen
grijpen vast
verlamt blijf
ik staren
maar heupwiegend
verdwijn je
mijn gezichtsveld
nabij
ik blijf alleen …
er rest mij enkel
mijn wilde
fantasie!…
Heden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Die vorm van bewust zijn
Bepaald het leven van alledag
Toch zijn we het gelukkigst
Als u zich dat niet realiseren mag.…
anders zien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 jouw geharnaste blauw
groen en steenrood
geschilderd gezicht
op het doek
kijkt me aan
je hoofd valt uiteen
in geometrische vormen
met contouren zo
scherp als de punt
van een bajonet
een zelfportret in
staccato geschilderd
een masker dat jou
tot een ander maakt
ben jij het die ik zie
kan ik je anders zien?…
Mijn Schaduw?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
355 al werd hij door mij gestenigd,
gaf ik steeds een nieuwe kans,
in twee gelijke gedaanten,
verenigd tot een decagram
die nijgt naar eenzijdigheid
waarover ik mij buig en
minzaam zwijg, beschouw
het beeld aan de mij
voorbestemde norm, stap uit
de dubbelvoudige spiegel in
het zelf en de schaduwzijde van
mijn tijd, die bepaalt de vorm…
Hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Vol hart
uitgezaagd uit stam
van geknotte wilg
door kunstenaar
de holle vorm verwerd als uil
door hart heen plas
waarin zwanenpaar zwemt en koost
straks met kroost
doorboorde geknotte wilg
hoe jij gewillig
leven blijft jaar na jaar…
wat rest van wat het was
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 het huis van zand
spoelde weg
toen handen met
gieters naderden
het schip bracht
zichzelf tot zinken
toen het voor even
de wind zag liggen
het schelpdier werd
een kraal verloren
verhaal toen zand
haar bedolven had
het vloeibaar goud
stolde kreeg de vorm
van een kroon de liefde
die een treurspel werd…
hobbelpaarden razzia
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
535 gelukkig heb ik het
altijd al geweten
't deugde voor geen meter
over het hobbelpaard bijvoorbeeld
dat we destijds nog zonder pardon
bij het grof vuil hebben gezet
deze daad blijkt heden ten dage
nog een zeer ernstige vorm van grensoverschrijding te zijn
maar hoe praat ik dat in gods
heren naam ooit nog weer goed…
Ik ben een letterbek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
387 Ik ben een letterbek
met 26 letters
die woorden vormen
lief of minder lief gebekt
ze rollen en tollen
tot ze mijn mond
uit hollen
ik ben een letterbek
de mond niet gesnoerd
misschien als ik
pijnpunten beroer
letters spugen kan iedereen
met woorden van baksteen
maar letters van warme klei
doen veel meer
Magda Haan…