1727 resultaten.
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 vandaag ben ik alleen,
een dag met andere dagen gemeen
ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al…
Man bijt hond...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
525 Het is tegen twaalven
ik laat de hond uit
het is donker op straat
zelfs straatlichten zijn gedoofd
ik wandel naar de Elandsgracht
ik krijg een gevoel van oorlog
van spertijd, van avondklok
ik loop door naar het enige licht
de Supermarkt van Albert Heijn
ik kijk door het winkelraam
grootse immense bedrijvigheid
ik hoor een auto, het is…
Het bestaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
600 Elke voetstap, elke handeling,
elke keuze elke wandeling.
Het pad dat jij gaat.
Het bestaan draagt alles.
De wanorde en het verdriet,
alsook de tijden met zonlicht.
De verwelkoming en het afscheid,
de distantie en de nabijheid.
Kleur geven aan het bestaan
verzinken in grijsheid.…
ogen diepten vergezichten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
526 ik zag je lopen
in de duinen
wandelen op strand
ogen diepten
vergezichten
je vingers lagen
in mijn hand
we raapten schelpen
langs de vloedlijn
golven zongen
een verlopen lied
je hoefde me
niets meer te zeggen
keek intens verliefd
we zijn naar
huis gelopen
vlinders wolkten
met ons mee
we hebben van
elkaar genoten…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
Tussen geuren en kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Als ik weer omringd
door vijftig tinten groen
wandel in de geur
van wit en geel
denk ik: dit moet ik
echt vaker doen
lekker vrijuit springen
tussen meidoorn en seringen
fluiten met het fluitenkruid
eten bij de boterbloemen
en ander zogenaamd onkruid
het liefst natuurlijk languit
het voorjaar duurt maar kort
’t is zo zomer binnenkort…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 Wandeling aan zee
Ik kijk achterom
naar jouw kleine voetstappen
in het natte zand
vertedering treft mijn hart
in een verstild ogenblik.…
Ruimte, rust, mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ruimte, rust, mezelf
voelen ademen, de steken
onder mijn ribben en het gif
in mijn lijf, in mijn hoofd
Daar niet aan denken
elke dag een vriendin
die zich bekommert
om haar eigen interesses
Geen nieuwsgierigheid
betutteling en troost, alleen
een omarming en een beetje
verwend worden
Wakker zijn, niet dromen
in mijn slaap, wandelen…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Een nacht ging ik wandelen
naar de vijver
God was niet in het water
En de wilgen verhulden dat niet
Afasisch.…
Wijn met jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 laten we wijn met herfst drinken
schenk me een droom in tot de rand
van trage wandeling en samen klinken
van onlosmakelijk je hand
laten we wijn met weemoed genieten
een klein slokje op z'n tijd
dat we september strooilicht zien en
ons hart zich vult en reikt
laten we wijn met terugblik proosten
uit het rek van toen en samen
van glimlach…
Spiraalbomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
334 Thuis hebben we ieder onze
cel, ons kloosterleven gewijd
aan woord en daad
Mijn woorden, zijn daden
Wandelingen naast het werk
het draaien om elkaars as
als spiraalbomen aan de rand
van een afgrond
Praktische kwesties
bespreken, het onbespreekbare
noteren in precieze zinnen
Geen oeverloos geklets
zeker niet over mijzelf
En in mijn…
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
212 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren moderner en vlotter
dan hier in Engeland, waar
de studenten…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
de schijn tegen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.429 ik neem uit het medicijnenkastje
een aspirine en een dosis filosofie
die de stoelgang bevordert en
helpt bij de afvoer van afvalstoffen
zoals een wandeling op het strand
het schuldgevoel doelmatig afweert
neem ik vrede met het keukenwerk
en dis gedienstig het avondmaal op
want ik heb zo waar de schijn tegen
kan niet even schuilen voor…
laatste avondmaal
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.440 Samen wandelend naar nergens
Knijp ik jouw heupen die gloeien
Schrapende zolen
en de nagalm van mijn bloed dat zwakker fluistert nu.…
Spraakverwarring?
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.733 Gaat u mee wandelen met mij?
Tuurlijk ben ik heel erg blij!
Mag ik u eventjes wat vragen?
Nee joh, je hoeft me niet te dragen!
Welterusten, slaap lekker.
Nee hoor, ik heb helemaal geen wekker!
U moet op de zaal blijven, de dokter
komt er zo aan!
Nee joh, ik kan zolang niet blijven
staan!
't Is wat, als je ouder wordt!…
Uit de kast
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.557 krampachtig nekt een strekken
tot een panisch staken
wat leidt tot lichaamshaken
en een licht ontregeld bekken
het lichaam wijst verkeerde kant
trilt als een zenuwachtige boor
en hoekt van achteren naar voor
zo bewijst de juist ontstane stand
nu scheuren, groeven gaan ontstaan
botten en spieren uit wandelen gaan
en de ribben springen uit…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.
In de stilte kan ik leven,
ik kan daar zijn zonder beven.
Niemand die me daar kan kwetsen
of mijn lijden in leugens kan schetsen.…
Zussenweekend
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
5.548 Wandelen langs de kust
op terrasjes de dorst gelest
museum Broeker Veiling bezocht
lekker uit eten is een must
in boetiekjes kleren gekocht.
Het was gezellig, dit tiende jaar
ondanks gemis van een zus
hopelijk komen we volgend jaar
gezond weer bij elkaar.…
Omtrent Duiven
gedicht
2.6 met 19 stemmen
17.840 Een voorbij wandelende duif (en-toeval?-nog een;
grappig).
Duiven hebben geen oren (althans niet zichtbaar), maar
horen doen ze wel (gelukkig
wel).
Vooral zijn duiven er om zich te laten bewonderen
(in al hun gedragingen), dat zie je zo.
-------------------------------------
uit: 'Gegroet o........', 1998.…
Omdat daar toch niemand zat
gedicht
3.2 met 70 stemmen
25.863 Omdat daar toch niemand zat,
en omdat het niet dicht zit,
is het weer tijd voor een wandeling
langs de oevers van het strand, daar
waar het woud zich plotseling inhield,
of zich gaandeweg heeft verwijderd.…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Zij wandelen deftig en stil
en schuiven langs de huizen
en luisteren, liefst in de herfst,
naar de populieren die suizen.
Zij nemen geen ruimte in
gelijk zij die verguld zijn op snee,
en als de tram gevuld is
is hun plaats op de tree.
Gisteren nog leidde ik zo iemand
naar ’t station. Het was
een avond vol mist en vroege kou.…
Verwijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Door deining immer meer weggedreven
Van gewild verwachte ongerijmdheden
Vloei ik over in een nooit gedacht tegendeel
Van een onontdekt verlangde wandeling
Die schijnt te gebeuren zonder beweging
Waarin alles passeert en aangeraakt
Wordt door mij en veranderd verder gaat
Zonder herinnerd of weergezien te worden.…
de heide liegt nooit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
599 de heide, waar mensen komen
zwemmen, wandelen, dromen,
staat vandaag niet in brand,
maar in verband met moord
een lichaam werd gevonden
overdekt met wonden maar
het behoefde slechts een lok
haar te identificeren na een jaar
verdwijning in de kanalen
van een lakse maatschappij
de dader werd ook gevonden zoals
in de volksmond was voorspeld…
Kabbelende watertaal
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
666 een rustieke wandeling
met struikelende gedachten
fluisterende grassprietjes
die ik net kan verstaan
wuiven in ‘t voorbijgaan
langs de slingerende IJssel
rust ik op een platte steen
het water kabbelt kalmerend
bepaalt ook haar eigen koers
ik luister naar de watertaal
kijk onder de oppervlakte en denk
hoe diep kan iemand zinken
-of heet…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven
zal de natuur opnieuw herstellen
wat haar allemaal werd aangedaan
maar vandaag is er nog stilte
ik wandel…
Cupido?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.014 zijn peilen quasi feilloos
komen soms terecht
in weggekwijnde harten
waar de bodem dor en droog
hem en haar toch doet stranden
als volleerde schipbreukelingen
die ondanks eindeloze wandelingen
maar geen haven kunnen vinden
dan een verlaten vissersdorp
met alle huizen in de as gelegd
zonder water, zonder voedsel
waar ze dan toch samen…
Geveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
727 De zaag cirkelt slopend
verpulvert de jaarringen
tot voer voor natuurpaden
die wij vrij wandelen.…