7765 resultaten.
'Kwal'
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
988 Daar zat het, de dag was oud,
het was net alsof het zout,
alsof het zoet werd,
zo kwetsbaar en introvert,
het trof de branding,
stond er middenin en ging,
het liet zich gaan,
brak de branding aan
en vertrok…
eeuwige rust
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
815 blote voeten
in het zand
stemmen van water
die mij langzaam trekken
in de zee
van eeuwige rust…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Mijn voeten laten natte sporen
achter aan de kant.
Niet of nauwelijks, te verdragen,
De dingen die mijn ogen zagen.
Langzaam klim ik hoger,
klevend aan het zand.
Druppels zoeken de weg naar beneden
of verdampen snel in de lucht.
Beetje bij beetje, begin ik te geloven
dat ik het ga halen,
maar dat wordt vergeten
door een enkele diepe…
Kind van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.927 Ik lig daar en overzie
de omgewoelde aarde
laat ongelijke wortels zien
van intens geleefde jaren
De zon lacht een warme straal
de laatste wolk regent dag
een windvlaag waait een woeste groet
ik voel het duister trekken
wanneer ik nu nog kon tranen
huilde ik met liefde mee
geleefd, wild en onstuimig
ik proef het zout, kind van de zee…
Tussen hemel en zee
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.329 We gooien fluisteringen
over
en de zee neemt onze woorden
zo spoelen we de zomer stil.…
Overgave
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.041 Zee van golvend zilt gebruis
Neem me mee in je gewoel
Wild klotsend langs de rotsen
Voer mij ver het diepe in
Door kou en warme stromen
Mijn mond en lippen zout van smaak
En met immense kracht laat jij
Het blauwe donker van jouw macht
Mijn wezen binnenkomen…
gedachten
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.055 lopend langs zee
diep verzonken in gedachten
hoge golven
intens verdriet
verloren
niet meer kunnen denken
dromend over wat is geleden
hopen voor later
jij komt me tegemoet
met je handen in je zak
tranen rollen over je wang
je hebt spijt zeg je
vergeven
tranen van blijdschap
de zee komt tot rust
we lopen zachtjes door
we zijn…
AARD EN ZEEBEVING
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
1.594 Metershoge vloedgolven
sleuren de mensen in zee
een laatste schreeuw om hulp
maar het water sleurt ze mee.
Dorpen staan onder water
huizen vernietigd, mensenlevens geveld
machteloos zijn we als mensen
door zoveel natuurgeweld.…
Doodskus van de zee
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.174 Daar is de vloedgolf
als de doodskus van de zee
die ook leven schenkt.…
Zee (tanka)
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.128 De zee ongrijpbaar
in beweging eb en vloed
in kleur blauw en groen
maar in een cyclisch ritme
beroert maanlicht de golven…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.903 er nog meer dagen
om de wereld om mij heen
in vrede te verdragen
stapje terug
neem ik wat afstand
om die vrede te bezien
vanuit een andere hoek
kop in de wind
die als een bries
als storm misschien
mij brengt
waar ‘t vrije zijn begint
aan de grens van elk ander leven
bulderend boven de wind
heb ik mijn stem gegeven
aan de zee…
BOULEVARD
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.445 Door meeuwen en de branding begeleid,
geef je de zee mee je vergissingen,
zoals een golf die van de glooiing glijdt.
Bij helder weer zie je meer onderscheid
en neem je onbevreesd beslissingen.
Hoe komt het dat de dichter dit vermijdt?…
Bloemendaal aan zee
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.108 Regen striemt
wind waait mij
langs de vloedlijn
loodzware wolken drijven
aangespoelde schelpen
verhalen hun reis
vogels duiken hun vlucht
zweven op de thermiek
van de zoute lucht
golven slaan mijn hart aan stukken
snijdende pijn ebt weg
in de ruis van de golven…
terecht
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.028 ik laat me
stromen
komen
gaan
geruis
loos stil
verzanden
maar iemand
neemt me
op er
zijn
geen god
vergeten
stranden
eens kom ik
met de tijden
mee
terecht
terug
in zee…
Kind van de zee
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
966 als kind van de zee
golf ik mee met eb en vloed
in een komen en gaan
van verzinnen en bezinnen
zoek ik nog steeds
de echte zin
misschien brengt
dat verre schip
wel een alternatief
het leven kabbelt
het geeft en steelt
voortdurend door
alleen ware liefde
brengt rust en aanvaarding
wanneer spoelt ze aan
voor mij…
Storm aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 wind blaast
angstaanjagend
beukt golven hoger op
snijdend zand
hapt stukken duin
blaast straten leeg
huilt in scheuren en kieren
huizen koud
meeuwen vluchten
landinwaarts…
De zee (alweer)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.128 bijna geveld door
een overdaad aan piekeren
besluit ik naar het strand te fietsen
de wolken hangen laag
waardoor ik even de hemel kan raken
wind blaast opnieuw
de muizenissen uit mijn hoofd
ik vlieg met de meeuwen mee
er golft me wat goed gevoel toe…
Stil vertrouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.035 temidden eindeloze snaren
het hartverscheurend zingen
jouw strelende vingers
tedere melodieën dat me doet denken
aan de milde wind die waait
boven de blauw zilveren golfjes
van de wonderbaarlijke rivier
het lied van stil vertrouwen
met tegenwind
van een boot op hoge zee in nood
en wilde maat
terwijl de cijfers van…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 de zee daalde en steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 vertel me niet
hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet…
Zeemeerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
695 Zweepslaglijnen van vuurgroen zeewier
tappen de stroom
flanellen dolfijnen af
richting zijn krullend paleis
Waterval prikt
door een vlaag van regenbogen
een vochtig kleurenpalet vast
op zijn koralen voordeur
Binnen dompelen
de golven van zijn sonarinstallatie
hem onder in
een wereldvreemde trance
Bij 't verder dansen van de tijd…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Ik zie mijn zee.
De branding in de vuurtoren, het ruisen
mijn cocon van scharlaken zijde in de
wind van eb. Ze waait buiten. adem.
Mijn honderd woorden hielden haar. En ik
voelde mij begrepen tot ik mijzelf op-
sloot, tot mijn middel. Eerst haar zee,
golven en nu kust, haar zachte mond-
ing zoet mijn water.…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 zee geen land
zo mooi – te leven met de zeilen
die haar trots laveert heb ik
voor eeuwig het Wad
op mijn huid getatoeëerd…
Strandjutter
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
3.016 groenblauwe vensters
bespeuren deinende golven
spiedend naar kalme zee
doen ze hun beklag
raamwerken lagen tentoon gespreid
nu onder puin bedolven
tot op heden vandaag de dag…
en de zee zweeg
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
869 nu mijn adem zo sterk
de jouwe wordt
moet ik
wat uit mij geboren is
verlaten
nog eenmaal
zal ik slapen in de duinen
en de nacht
laten kijken
naar de golvende dansers
op een wolkenrij
uit mijn ogen
zal ruimte fluisteren
naar de zeewind
waarin jij bent gekomen
nu mijn stem moet zwijgen
zal ik nog eenmaal slapen
in de onverwisselbare…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 Als de zee stil ligt
en de zeebreker rust
bij gebrek aan baren,
dan wandelt het water
weer zachtjes zeewaarts.
Op de gulzige golven
van mijn geheugen,
geboeid door overvloed,
stranden mijn gedachten
in deinende duinen.
In een wereld van water
hoor ik in een schelp
het ruisen in de oertaal
van een zee-gedicht.…
toe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 bladzijden waaieren
al in de wind
vermengd met zand
door voorbijgaand kind
ligt het boek daar
op zijn rug
de snelheid der regels
is vliegensvlug
vergeten woorden
door zon verlicht
slaat plots 'n rukwind
het boek hard dicht…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
Afscheid
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
2.564 De zee, groots,
onstuimig
Je stem spoelt aan
Je handen verworden
tot water dat streelt
Het land waar jij staat
loopt door
tot mijn voeten
De lucht die je ademt
de wind die
mij streelt
Spiegel mijn zinnen
of, lief,
kom
terug…