Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Splitsing

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
Waar je weer het zonlicht en ook het geluk zal hervinden. Gedicht uit bundel "Wat ik zie en voel" ISBN 978-90-484-1397-3…

Septemberrozen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 760
En op ‘n dag droegen er vogels duizenden rozen overzee die in de stilte teer ontloken voor de wind hen zijdezacht naar paarse heidevelden bracht waar ze in zonlicht wilden bloeien als vrijheidsbloem voor onderdrukten maar geen vrede kon zich vormen in verraderlijke stormen die hen ruw van de stengels rukten ze dreven zonder einde voorbij…
sacrajewa17 september 2011Lees meer >

Voetbalvader

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
het zal je toch als vader maar gebeuren je kijkt TV en ziet het carnaval van dronken dwazen –hoor eens dat gebral- gehuld in feloranje oorlogskleuren het zoete leven wordt het zwarte treuren de hoop verandert in paniekvoetbal je glijdt verloren in het diepste dal er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren want tussen de ontspoorden staat…

In liefde schitterend

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.124
Het zonlicht dat ons toen magisch toe scheen, maakte al snel plaats voor woelige baren, waar wij bang en bevreesd naar konden staren, kaarsjes brandend dat het stormtij verdween. Nu het water weer tot rust is gekomen, tref ik haar nog steeds glanzend aan mijn kant, kan ik me geen betere vrouw meer dromen.…

Hofvijver

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
Het water van de vijver, glad als ijs Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden Van hoogbejaarde dommelende panden De vensters geven geen geheimen prijs Het zonlicht tart dit stadse paradijs Waar mist en luwte immer samenspanden Kastanjes langs de oevers knarsetanden Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…

kanttekeningen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
het kaalgevreten land draagt niets dan ganzenvoeten en een eend hoekwaarts staat een paal, met slechts één tureluur hij roept zichzelf nog, om het uur totdat het zonlicht breekt voor korte duur en de disputen van de vogel als een kogel door de kerk verdwijnen, in het riet verderop dwaalt nog een boer, hij speelt vergeet-me-niet en heel…

DODENKLACHT

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.469
't Zonlicht dringe niet in deez' ruimten, waar geen morgen haar langer wacht. En laat me alleen met mijne dode! 'k Wil met haar zijn in de eerste wake van hare nacht... Ik wil de teedre woorden spreken, die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde 'k zei niet genoeg. Ik wil haar dodensponde sieren met bloemen der herinring.…

Het zand onder onze voeten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Bantry Bay de harp van het wijde water schuimt in het milde zonlicht. Ierse renpaarden ontregelen de kust richting amberkleurige heuvelen. Fossiele schelpdieren drogen op het strand. Galop in kalkstenen lasso's. Ik heb ze eerder gezien. Bij jou, glanzend in de graal van de filosofen.…

Plantte bloemen in het zand

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
stoffig kleur de wind verstoof langs vele einders de vleugjes van hun vage geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde hun schaduwzijde bloot het vage leven vegeteerde toen ik het felle zonlicht…

Bloemen plukken

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
Als ik bloemen plukken mag pluk ik ze midden uit het rijpe graan hun blauw verwoordt de hemel het wit een stille traan waar sterren bloeien in de nacht en rond de maan waar zonlicht lacht pluk ik een wilde edelweiss daartussen laat ik de klaproos stoeien in een jodelblij bestaan zal ik de mooiste bloemen plukken want liefde mag uit vreugde…

Verder uit de kust

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
hand we waren op het strand verbrandden voeten in de gang naar zee zij fluisterde verkoeling golven namen ons snel mee steeds verder uit de kust hitte werd met schuim geblust daar dreef je aan mijn handen in het spaarzame oranje pas toen braken voor mij alle banden ik heb jouw zilt gekust slechts factor tien kon het intense zonlicht…

Stenen die ik keerde

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
verschraalde stoffig kleur wind verstoof langs vele einders vleugjes van een vale geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde eindelijk hun schaduwzijde bloot het vage leven vegeteerde toen ik het felle zonlicht…
wil melker10 oktober 2006Lees meer >

Zonder Jou

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
zonder jou ieder bloemenhart is geknakt gebroken in rouw eens waren zij mijn symfonieën in lentebegin met snerpende vogels en dansende vlinders erin nu hangt aan ied’re bloemenkelk nog een traan voor wat zo mooi bloeide en niet verder kon gaan en grijze wolkensluiers houden mij uit jouw zicht en hopeloos zoek ik naar ‘t verscholen zonlicht…

Denk niet

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
als mijn as wordt uitgestrooid en verwaait met de wind dan zal ik ruisen, ruisen in de hoge toppen van de populieren word ik meegesleurd met de zaden van bloemen en planten zal ik rusten onder het bladgoud van de herfst tot ik verteerd in de winteraarde zal ontkiemen in de lente ik zal de witte lentekrokus zijn die glinstert in het zonlicht…

Winter en Lente

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Een explosie van zonlicht daar waar schaduw is geweest een helder strakke hemel zo strak als het ijs dat door de kou wordt bevroren de kou en de sneeuw doen de opkomende voorjaars bloemen verwelken slap hangen de kelken de vogels zingen al vroeg in de morgen zij lijken zonder zorgen het voorjaar kan niet in rust ontwaken wanneer…
ebba28 februari 2018Lees meer >

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
En ik herinner mij de begeerde schaduw die het zonlicht doofde, het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…

Het muurbloempje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Ik heb je zien bloeien dat ene moment Een glimp van de schoonheid die jij vanbinnen bent Het was alsof het zonlicht geheimzinnig door de bladeren scheen Jouw gesloten aanzicht waarna alle pracht vanzelf verscheen Eindelijk na al die tijd van dichte knoppen treuren Blijkt de bloem van blad bevrijd en zien wij het gebeuren Iedereen werd…

MINNE

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Zonlicht is de luister, duister is de vacht. Het hoort en spreekt zich uit in haar: er is geen weg terug, het is er, is er, al. Elk woord is ooit een daad geweest, snakte naar de uitspraak van zijn woord. Elke daad is ooit wel eens verwoord geweest, maar niets wordt in de taal teniet gedaan.…
Dirk Vekemans10 september 2023Lees meer >

KLOKKEN

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Het ziet het zonlicht in haar ogen staan. Het ruikt haar huid en voelt geluiden. Het schrijft haar teder weg in de gedichten: een hoogtepunt in een verstrikt heelal. Het hoort de klokken van de stilte luiden.…
Dirk Vekemans16 september 2023Lees meer >

volle maan-dag-nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Onderwerp: volle maan- dag-nacht Als het zonlicht nevel wordt Broeder zon, zuster maan, genderneutraal, de hemel reikt, Broeder maan, Kindsheid wordt, dooft het licht nooit uit, sterrrenlichamen de handen reiken zijn er geen Klaagmuren in Termuren, Maar zing ver-ouderde liederen om donkere nachten te verstillen Ga je naar de hemel,…
arensoog2 oktober 2023Lees meer >

De illusie volmaakt

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 430
het zonlicht schuurde ongenadig langs een optisch bijna volmaakte huid zelfs het kleinste kratertje wierp zijn slagschaduw ver vooruit het was alsof de maan onder de diepploeg was gegaan en het oppervlak alleen uit kaarsrechte lijnen en scherpe kruisingen bestond daar waar erosie de kleuren licht had gehouden kon men het beste…
wil melker10 december 2024Lees meer >

LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 325
Ben even los van Nederland en zit 'n paar dagen vast in Spanje in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm op de 7e verdieping in de Binnenstad binnen veel grijs met witte tinten en 2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel maar wel met openslaande deuren die massaal zonlicht doorlaten stralen Het heet 'Michelangelo' het appartementencomplex wel een…

Verzonken wortels

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 283
Haar tere huid omringt ze met jong blad, ze voelt de schaduw die in ’t zonlicht graaft; soms lijkt het of de zomer deze plek paraaft, die de schade van de dorst nog niet omvat. Zijn hand verfraaide haar sterke onderkin, die zuchtte onder de droogte die schreef; en haar lompen uitstalde op ’t land.…

Het liefhebbende

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.404
Beloonde zijn niet-willen-sterven met ruimte en mest, verwijderde hier en daar een witte ziekte, ging met hem in het zonlicht staan en voelde de dunne scheidingslijn tussen mijn handelen en de het-zich-voltrekken-processen in mijn lichaam, in- en uitvoer van zuurstof en stikstof, de chemie van het voelen, het kunnen…

- Schemering sterft weifelend -

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
scheidt de nacht de sterren van jou, als verstrooiing van het zonlicht, dauw de zon, die recht onder de horizon verdwijnt vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd verkruld en lang overleden druisen 1000 ongestelde vragen dag vraagt vannacht terug wat blijkbaar…

Wereldbeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
tijd de beweging scheidde onberekenbaar Maar vanuit de ruimte, hoog aan perspectief zagen we een ander, heerlijk hoopvol beeld alle levensvormen groeiden explosief en het nieuwe uitzicht werd ons voorgespeeld Elke ademtocht hergreep verbintenis en de nieuwe kansen keerden vliegensvlug levensvormen stierven uit door duisternis met het zonlicht…

Zwarte diepten

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 890
zonder zuchten mijn stappen dragen dan erbarmen zwaar aan de groene waterkant waar de bomen rusten aangeland mijn donkere schaduw zwart omarmen als fijne druppels regen zwermen spoelen zij soms mijn treurnis weg en sieren wit gekranste schermen de oever van mijn woorden zeg de glazenmaker ronkt zo rusteloos en wentelwiekt naar 't zonlicht…

Berkenbos

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 881
Het smalle pad tussen de berkenbomen Kronkelend door witte basten verlicht Heeft ook hier zijn eigen weg genomen Schaduwen vangen het laatste zonlicht Gefilterde stralen verwarmen het zand Resten van de herfst een kleurig gezicht Jonge aanplant eerste jaar hand in hand Door hun kwetsbare naaktheid gebogen Elementen boetseerden reeds een…

Zomer?

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 910
De zomer lijkt nog zó ver weg Wolken plagen de korenblauwe hemel Regen laat zich door de wolken druppelen De zon krijgt geen kans om zich te warmen De zomer lijkt nog zó ver weg Het zonlicht verscholen achter wolken Verlangen naar blauwe luchten Waar de zon ieder zal laten verwennen De zomer lijkt nog zó ver weg Stranden die in leegheid…

Oktober 1

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Oktober tovert in de bomen, strooit gouden zonlicht op het plein waar kinderen druk bezig zijn de tijd te vullen met hun dromen. Oktober, en het deert hen niet dat weer de zomer is vervlogen, gaaf is hun spel en ingetogen. Geen kind wat reeds de winter ziet. Het valend blad, het valt nog niet en donkergroen het gras na regen.…