Alle inzendingen over liefde

Voor 't eerst buiten zonder jas Liggen in 't gemaaide gras Blaadjes aan de oude eiken Lekker met jou wolken kijken Lammetjes daar verderop De zon boven de bomentop Een knipoog en een glimlach Mijn ideale lentedag…

onder volle maan heb ik mijn heliotroop in het gras gelegd gebed in bergkristal verzamelt zij de krachten uit heelal het groen en blauw gelaagd met rode vonken in oranje vangt kosmisch licht dit schitterend juweel met energieke lading is alle moeilijkheden net teveel…

(voor Virginia Woolf) Hoe moest zij het zeggen, hoe kwam er verlossing van de vele beelden, stemmen in haar depressieve hoofd, die zwart als teer waren, als de levensbedreigende schaduwen in de vernietigende ramen om haar heen. Zij schreef romans om de doem te bezweren, van zich af te wenden, maar dat werkte tot op zekere hoogte, op een…

zit ik in het Zelf zijn mijn tranen de sleutel pijn los te laten…

zon brandde zacht een warme lach in het landschap van plezier hier vond ik woorden in het spinrag tussen struiken bepareld met de ochtenddauw jouw ogen vierden feest in de voorpret van verwachten de gasten namen zomer mee cadeaus met linten en ballonnen in de zee van tijd is weer een nieuwe draad aan jouw levensweb gesponnen…

Als het je wil was, regen doortocht mijn zolderkamer, dan stierf het lachen op mijn gezicht.. en mijn stem.. die had vleugels, maar jij hoorde de wanhopige fluisteringen niet. De heuvels van de ademloze vreugde, de triomfantelijke woorden, ze vielen ze waren een harde klap in het gezicht, dood, net als een kaars waarvan het onverlichte…

loop naar de maan, zei je en zonder aarzelen deed ik wat je vroeg ik zal de melkweg nemen, dacht ik misschien slaag ik er nog in een ster voor jou te plukken…

Telkens woorden van begrip, telkens weer die woorden maar zonder het gevoel. Ik zou zó graag willen ervaren, tot in elke vezel van mijn zijn, dat ik begrepen word zónder meteen gelijk te krijgen... Dat mensen mij gaan zien zoals in mijn optiek alléén Hij mij nu ziet .…

ik fluister in de schelp van je oor op je gelaat verschijnt een glimlach met gulle hand strijk ik de verlangens open ik raak je verder tot in de geheime plooien verbreek de stilstand van je bloed nu zijn alle vogels vrij ligt de zomer open…

de sleutel naar mijn hart ligt diep begraven onder de littekens van de liefde…

vertel mij hoe zal ik schrijven over de Liefde, wiens naam louter door de stilte in mijn hart kan worden uitgesproken over de geboorte van mijn sterven in haar peilloze diepte waar het verstand blijft grijpen naar de tere takken van haar kruin ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin over de eenzaamheid voorbij de oevers van de tijd waar…

Het was als een roep toen jij weer in mijn leven verscheen ik had je verdreven tot ver over de liefdesgrens maar je bleef als een schaduw in mijn leven soms verkeer ik tussen twee werelden, dan blijf ik zweven zonder vleugels maar naar jou luisteren is de tijd durven te verliezen wanneer ik de woorden op jouw lippen lees golft…

Gewoon eindelijk eens dat gevoel terug op een bed met liefde gemaakt niet gelijk die olifant we houden het bij een mug ook nu weer heb je me flink geraakt maar ook ik heb zo mn dingen gezegd dus laten we gewoon tezamen gaan genieten van elkaar op dat bed met liefde gemaakt een kus niet meer dat rottige gebaar dat is nu over gestaakt…

Mijn lief, dat ben jij Mijn lief, jij maakt me blij Mijn lief, nu ben jij ergens waar ik je niet aan raken kan Mijn lief, jij was altijd mijn zijspan Mijn lief, jij steunde mij in moeilijke tijden Mijn lief, jij was altijd aan mijn zijde Mijn lief, jij en ik waren samen zo gelukkig en verliefd Mijn lief, heb het goed waar je nu bent aljeblieft…

Hing ik gisteren jouw spiegel in mijn huis, bleef ik toch mezelf. Scheerde ik vandaag jouw lange gras, het bleef toch jouw tuin. Smeedde ik nu alvast een nieuwe toekomst, dan was hij van ons. Vreeën wij morgen een hele nieuwe wereld, dan was hij van iedereen.…

geen uitgekauwd patroon ik wil het voetbal zien waarvan ik droom de fabuleuze trap een tackel die net mag de dieptepass in het zwarte gat niet het bekende raderen het oeverloos vergaderen tijdens het schuiven van de bal geef haar een eindeloze knal zodat de lat in tweeën breekt nadat de scheids het doelpunt geeft speel niet als…

Wij samen. Zo gelukkig en zo verliefd. Wij zijn samen een. 2 harten 1 liefde. We zijn voor elkaar bestemd. Ik voor jou. Jij voor mij. Ik hou van jou. Alleen van jou.…

terug bij de bron komen onze zomernachten opnieuw aan het licht overdag als uitgesteld verlangen naar wat hartstocht zonder duister einde is overnacht over de brug naar daar waar vogels beminnen…

De weg van het hart is de weg van liefde Wie kiest om deze weg te gaan Die ziet het leven in een ander licht En komt in een andere levensbaan Wie in dat licht de wereld ziet Die weet dat plant en dier en mens Bedoeld zijn om als één te leven Zonder afscheiding of grens Wij delen allen Moeder Aarde En dienen allemaal te leren Onze dierbare…

hij is leuk hij is mooi hij is lief hij is knap hij is rijk hij is grappig hij geeft me wat ik wil zij is lief zij is leuk zij is knap zij is mooi zij is grappig zij is niet rijk zij geeft mij alles wat ik wil…

het laatste oordeel is nog niet geveld voor mij verscheen geen held een man gekleed in het charisma van verlosser voor het tribunaal der eeuwigheid in woord en wederwoord werden schepping en de mens gewogen op de weegschaal der gerechtigheid in dossier de slechte jeugd der eerste mensen hun vrije wil door erfzonde weer gebonden…

Als een druppel valt op het naakte blad, zie ik de warmte in jou, die ik ooit vergat. Je ziel spreekt tot de mijne, laat alle dorre vlaktes verdwijnen. Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was, niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras. Je bent als de aarde, vol groei en leven. Je bent als het water, groots…

schreef mijn letters in de lucht kleurde ze met zon vroeg de wind ze weg te blazen de hele wereld door nog spoken ze hier rond in tocht en koude vlagen gebroken woorden die hun doel nooit zullen raken verminkte zinnen vliegen overal zomaar naar binnen het was mijn testament bij leven maar de dood heeft al mijn schatten…

Voor r.s. Niets ben jij, Nietszeggende niets, Uit niets voortgekomen word je in niets opgelost. Verveling ben jij, Saaie verveling, Je bron is verveling en vervelend keer je daar terug. Ik kijk naar de hemel en je beeld lost langzaam in het blauw op. Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene…

In naaktheid van schemering blinkende zweetdruppeltjes op verhitte huid tastende handen over heuvelland versmeltend verheven naar andere stand. Wegglijdend in ritmisch bewegen verdwijnend als pasgeboren jongeling in vochtig koesterende warmte. Prevelend bloedrode lippen vervagend uitdeinend in zachte woorden luisterend naar hijgend…

de felle tik van hakken klakte haar verschijnen ver vooruit het stralend spijkerwit slankte lange benen elegante laarsjes tot de schenen een mouwloos shirt in zwart boezemde ondeugend licht ontzag de wind spon krullen in het blond rood sierde haar volle mond ze keek me aan ik wachtte op haar blik maar ze kwam niet achter de zonnebril…

O, blijf niet aan me denken... O, blijf niet van me dromen;... M'n handje kan niet wenken, M'n ziele kan niet komen... O, blijf me niet ontmoeten; M'n wegen gaan verloren,... En 'k mag u toch niet groeten Zo lachend als te voren. Ge weet m'n eenzaam leven; O, blijf niet voor me knielen. Hoe zal ik ooit u geven M'n mondeke, m'n…

Opgedragen aan I. In jouw ogen zie ik een vijver met lisdodden en lelies eronder zwemmen voorntjes en hier en daar een stekelbaarsje ik kom tot rust bij je vijver en ben intussen ook heel wat wijzer geworden en ben nog lang niet uitgekeken op het stromen van het water en het lieve salamandertje dat ik zo pas zag zitten hij keek op en…

Staande aan de rand kijk ik langs de punt van mijn schoenen naar de afgrond onder mij In het zwart dat mijn gedachten nadert, een oase van rust wil ik niets liever dan me storten in het onbekende Liefste, vaarwel treur niet treur wel Staande aan de rand schuifel ik dichterbij ik kon het niet want de ware afgrond dat ben…

In de kelders van haar blijmoedige ziel dansen de elfjes, dromen de gnomen, staat de gouden vijfster stralend overeind. Haar wapperende zomerjurk bolt zich als een ragfijn vlindernet, de bloeiende akeleien vormen een aureool boven haar piekerende zelfbesef. Nergens op aarde heeft het licht van Jezus zoveel ingang. Nergens zo. Of is het haar…