1813 resultaten.
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Licht kan niet zonder duisternis.
Toeval niet zonder bedoeling.
Vaders niet zonder moeders.
Jong kan niet zonder oud.
Succes niet zonder falen.
Alleen liefde kan voortbestaan,
zonder tegenstelling.
Als bewustzijn.
Zonder haat.
Alleen samen kan al wat leeft,
oneindig zinvol worden.
Vriendschap is samenzijn.…
Waar alles mee begint
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
507 Mijn leven over boeken
Een ander over koeken
Duisternis in mijn hart
Alles wordt zwart
Weinig geleerd veel gelezen
Ik zou verdrietig moeten wezen
Ben bang, sta niet op
Anders krijg ik op mijn kop
'Niet naar de bieb, weg ermee!
Anders verdink je in de zee!'…
Niet uniek : Het is als een paspoort met een valse identiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 de beul gaat als een herder voor
de weg der waanzin tot aan het graf
Men moet kunnen blijven
staan in de storm als een boom die
eenzaam
is waarvan de wortel
in de vruchtbare aarde is blijven staan
Opdat hij heeft gesproken
met wie in eenzaamheid gaat
onder de bewolkte hemel
In de vreemde lucht
het
spel van licht en duisternis…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dromend word ik wakker
in het huis van mijn angsten
zonder gangen, gevangen
tussen hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 Als de zon verdwenen is uit je leven
je weg alleen langs duisternis loopt
als geen warmte nog wordt gegeven
geen licht het wolkendek doorboort.
dan slenter je langs kale wintervelden
met mist en eenzaamheid verweven
geen vogelzang die je komt melden
waar zijn die zonnestralen gebleven.…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 En als dan danst het licht,
en als dan afgelegd het wachten is,
en als dan tonen hun gezicht
de bloemen, spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven schrijf
alles wat ik over afstand beweer
gaat telkens in mijn hart tekeer
totdat het zwijgen zinloos is
mijn stem klinkt in jouw duisternis…
nog bloter dan de schoot
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.103 ogen dicht
de rust van duisternis
weg het wit van handen
de grijns van tanden
ze pellen me
nog bloter dan
de schoot die me in
hoge nood moest baren
ze spelen de muziek
nog zonder snaren
slaan de trommels
maken blazende gebaren
laat me de waarheid zien
die liegt achter de ogen
het is zo vaak verteld
bijna zou ik het geloven…
´Een roos in de regen´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.407 Een teken van kracht en schoonheid die de duisternis weerstond.
Een roos in de regen die haar doornen niet verloor.
Een waarschuwing voor gevaar en leed die de vijand en de haat afschrikte.
Een roos in de regen die haar hart niet sloot.
Een uitnodiging voor vreugde en vrede die de vriend en de liefde verwelkomde.…
Lichtjes
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
592 Ik zie er nergens een
Ik loop in het donker
Waar gaat dit pad heen
Opeens zie ik vuurvonken
Ik probeer me te verstoppen
Ze schijnen licht in het duisternis
Kan nergens aankloppen
Het 's alleen mijn adem waar ik naar luister
Langzaam komen ze dichterbij
En ze dansen om me heen
Nu ik kijk ben ik blij
Vuurvliegjes en wel duizenden…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 In welke duisternis
zal ik je roepen
zodat ik opnieuw
leer begrijpen
in welk gebaar welke blik
zal ik je ontmoeten?
Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?…
Gruwelvloek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
220 Gelukkig is zij niet geblokkeerd
geraakt door het ‘nigrum finem’
verstijfd, guur en vertroebeld
voorspelbaar als arme grond
enkel nijdige duisternis
jaagt wervelwinden rond
vanuit haar hoofd
als gigantische hagelstenen
stuiterend in Duitse Radler
die wat later smelten of
breken tussen witte tanden
- met de kater op fotoshoot
Vals en…
Oud in nieuw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
844 verknal
verdrink
verdring gedachten
gebalde vuisten
woordloze hel
godloze duisternis
teruggeworpen
op jezelf
gedane zaken...
te vlot
een toost
ondoordachte woordenvloed
spons over het bord
het binnenste binnen
weet van waarheid:
roetplekken
kruitdamp
geen phoenix die verrijst…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Ik trek me terug in de duisternis,
waar eenzaamheid en verdriet mogen bestaan.
Ik ben mijn houvast in het verleden kwijtgeraakt,
durf mijn kinderjaren niet herinneren.
Op de rand van gisteren en vandaag
bouw ik een leven op een berg van tranen,
eigenaar van mijn bestaan.…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht
dat scheemrig overbleef uit de gordijnen
heerste bij duisternis en flikkerschijnen
nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht.…
Zelfmoord
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.594 Kijk ik terug in de duisternis en vraag ik me af.
Waar het allemaal fout is gegaan.…
Gebroken vleugels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.381 En toen hij haar ontgleed verscheen de nacht
zacht omhuld door ‘n fluweelzwart nevelkleed
Door de duisternis verblind zocht zij naar wegen
tegen de razende adem van ‘n trieste tegenwind
Maar het loze wervelen bleef zo heftig stoken
dat ze d’r broze vleugels heeft gebroken
Ondanks dat ze zwoegde voor haar zonsopgang
klonk d’r gezang waarmee…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,
een tijd van dood,
breng mijn lente terug,
want mijn levenskracht,
is immer met de uwe verbonden,
gehuld in duisternis…
Fataal verdriet
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.256 Er is geen onderscheid meer
tussen licht en duisternis.
In de avond spreekt alleen
nog een ontkleurde erfenis.
Fatale druppels drijven op de waarheid,
traag wordt je bewegen.
Tot aan de rand van vandaag
werd je verdriet zo lang verzwegen.…
Het moet niet regenen in een kleine stad
gedicht
2.6 met 66 stemmen
15.873 De regen is een klein en sluipend beest
Dat door een zijmuur in de vesting dringen kan
En stem krijgt en dan zachtjes fluistert van
De impotente minnaar die het leven is
En dat wij naakt staan en in duisternis...
Het moet niet regenen in een kleine stad.…
1999 n. Chr. Hier, nu
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.808 In de duisternis van genen broeien al
die vreemde levens. Geduldig wachtend
op een kans om nog eens toe te slaan.
----------------------------------------------------------
Onderdeel van drie 'tijdgedichten', De tweede ronde, 2000.…
Redding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
711 Weer luiden klokken overal,
in duisternis en heelal.
Dan fluistert een zachte stem:
opstaan, het is tijd om naar school te gaan.…
Donkere dagen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.406 waarom verdwaal ik deze dagen
in de duisternis voorafgaand aan
het feest van het licht de blijheid
is afstandelijker dan ooit vragen
tooien zich met scherpe mespunten
het gevoel komt uit de diepvriezer
laagste stand of werpt de dooi
zijn schaduw al zodanig vooruit
dat ik nu reeds natte voeten krijg
de tranen zich ras voorzien van
ongekende…
Nog glooi je heuvelend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
517 waar donker net
het eerste rood
gaat raken weet ik
dat jij zo zal ontwaken
nog glooi je
heuvelend naast me
in de warmte die de
nacht ons heeft gebracht
je was zo zacht
in samen zoeken naar
ons ideaal meegaand met
alle voelhorens paraat
omsloten door
een duisternis die
alles wist van privacy
gingen wij voor volmaakt
een rode…
Nieuw licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.098 In de duisternis van het leven
Wil ik me niet langer begeven
Terug naar het licht
Opnieuw een lach op mijn gezicht
We zijn elkaar definitief kwijtgeraakt
Dat heeft mij tot een ander mens gemaakt
Na veel pijn, verdriet en eenzaamheid
Begint mijn leven opnieuw... een nieuwe tijd
Mij wacht een onbekende levensweg
Zonder jouw navigatie en uitleg…
Dit zijn beslissende dagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Dit zijn beslissende dagen: groeien naar
licht, al is dit nog verborgen of toch
de duisternis omarmen, alsof die heil brengt.
Je hebt steeds weer de keuze.
Loslaten is zo gauw gezegd, maar kijk
nu naar de bomen die kaal worden
en toch niet treuren, die zaaien voor
weer een nieuwe lente.…
Alles lijkt gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 In mij niets dan diepe duisternis,
Alle licht verdween,
Lief, hoe verschrikkelijk ik jou mis.
Het zonnetje schijnt als voorheen,
Terrassen zijn overvol,
Alles nog zoals vóór jij verdween.…
nieuwe lente
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.116 morgen wordt het licht
ik weet het zeker
dan vervalt de duisternis
gericht op voelbaar zicht
het dal vult zich weer
met het blije lied
kom en kijk met mij
naar het ontluikend verschiet
morgen, ja morgen opent mijn hart
het was voor lange tijd gesloten
verborgen in enge diepte
doordrengd in troebele smart
ik weet het zeker
in…
liefste
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.426 liefste je bent liever
als je lacht je bent veel
mooier dan ik dacht
en ik,
zit hier maar foto te staren
zo ben je dichterbij
en dwaalt er weer
een uur voorbij
liefste er zijn nachten
van duisternis
met een hoofd vol wildernis
waarin de tijd
in traagheid fluistert
zie de sterren urenlang
glinsterend op je wang
liefste er zwemmen…
haar kamer heeft luiken
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
599 gaat
angst om onder het
vernis te komen
en een eenpersoonsbed
zij weet dat er niet
één waarheid is
dat ze niet anders is
dan ze gisteren was
de blauweregen bloeit
niet altijd één waarheid
soms schrijft zij haar
met de moed van de maat
zonder hoofdletter
zwaluwen scheren door de lucht
licht en schoonheid schijnen
door de duisternis…