1130 resultaten.
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Als dan de avond dringt
de zon goud geel in de Noordzee zinkt
zee en land verkleuren in een gouden gloed
besef ik, hier te vertoeven dat is goed.…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 Hoe straalt gij zo, met heldre gloed,
Door 't loof dier appelbomen,
Waar eens uw vriend zo welgemoed,
Zich droomde zoete dromen?
Omsluier uwe zilverglans,
En blik gelijk gij blikkert,
Wanneer gij op de dodenkrans,
Van 't jeugdig meisje flikkert!
Vergeefs ziet gij zo rein en klaar,
In dit priëeltje neder;
Ach!…
Hieromtrent
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.973 Langgerekte schaduwen en de mensenschuwe
straat verdwijnt voorbij de duinenrij, het naaldbos ginds
maar keert via slinkse omwegen
toch weer midden tussen de huizen terug
in een verzonnen of net even te hardop gedroomde
werkelijkheid valt een wonderlijke gloed over alles, de tijd moet
de tegengestelde richting zijn ingeslagen
om op deze vroegere…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 Een groot onschuldig bed
leeg, alleen gelaten,
maar vol warmte nog
van innigheid, intimiteit,
diffuus het zonlicht
door gouden gloed van gordijnen.…
aan de maan
poëzie
3.8 met 9 stemmen
6.122 Hoe straalt gij zo, met heldre gloed,
Door 't loof dier appelbomen,
Waar eens uw vriend zo welgemoed,
Zich droomde zoete dromen?
Omsluier uwe zilverglans,
En blik gelijk gij blikkert,
Wanneer gij op de dodenkrans,
Van 't jeugdig meisje flikkert!
Vergeefs ziet gij zo rein en klaar,
In dit priëeltje neder;
Ach!…
Goden, bergen en woestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 de hemel kleurt straks geen lazuli
waar Portugal speelt tegen Spanje;
de zomer sluimert in Tasjkent
in Sotsji, Moskou, Novgorod,
want aan de gloed van 't firmament
ontbreekt de zonnegod... Oranje…
Chiquita Bellefleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
652 zaligheid, bonheur
Bij wie stijgt niet het schaamrood naar de kaken
In zijn nieuwsgierigheid hoe die sinjeur
Het directoire verwijdert tussen
't laken,
Als een Don Juan, van haar posterieur
Dan spiedt hij stiekem door hun kamermuur
Of zijn chiquita onder 't baldakijn
Ook 's nachts geniet van geur en maneschijn
Tot aan de lichte gloed…
Ik herinner me jou zoals jij was
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
489 Terwijl ik dit schrijf voel ik opnieuw je handen
die strijken langs mijn lichaam, variërend in snelheid
Met een vinger steek je de waakvlam van de tederheid aan
Haar warme gloed verspreidt zich tot zij het breekbaar hartje raakt.…
Avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De zon zakt in vurig rode gloed
achter de huizen.
Terwijl een merel uitbundig zingt,
op de punt van het dak.
Sinister zwart tekent hij zich af,
tegen het rood van de avondlucht.
Zo stil is het, na de hitte van de dag.
De blauwe regen voor mijn venster,
staat daar roerloos groen te zijn.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Zo wandel ik verder in dit breek-
bare seizoen dat zich vouwt rond mijn passen, elk
stapgeluid lost op in het zachte murmureren van bladeren, terwijl
in elk stervend kleurvlak een verborgen gloed van een nieuw begin blijft branden.…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 doen
dan wel gaat de natuur de eigen gang
in 't verlengde van mijn karakter
ik voel me daarin thuis
nimmer gewetensbezwaren dienaangaande gekend
enfin, thans verspreidt een lichte douche mijn landgoed
die een beschermende laag legt op mijn ziel
het is als kijken zonder brillenglazen
alles oogt mooier, soms mysterieus, soms een innerlijke gloed…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 Het is niet alleen gloed die me
aanspreekt maar ook voorbij drijvende wolken
creëren een ongekende harmonieuze sfeer tegelijk wordt het
omliggend glooiende landschap gesluierd in een adembenemend schouwspel.…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Tranen in de nacht
de maan roept naar de sterren
jouw adem blijft hier
Tijdens de nacht zie ik de
zachte gloed van Selene en voel hoe mijn
hart langzaam uit elkaar valt, genesteld in rouw die zich
verweeft met de hemel, waar de rode maan zacht jouw ziel meenam.…
lichtjesavond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 vanavond fluistert de stad zacht in het licht
een zee van kaarsen die schaduwen verlicht
een warme gloed in de vaak kille nacht
elk vlammetje draagt een eigen boodschap
verbonden in de tijd staan wij hier samen
met herinneringen aan liefde, vreugde en spijt
voor hen die we missen blijft het licht branden
een sprankje hoop dat altijd ons hart…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Gij die als een stille gloed
in de ziel wil vonken,
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.
Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 Bloem opent zich zacht
licht streelt zacht het groene blad
stilte ademt mee
De middag ligt open in
een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht
over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt
als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
De oranje blauwe lichtbol
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
357 Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij
En kust de horizon met een gouden gloed,
De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal,
Waarin elke hartslag zijn eigen deugde en moed.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Viburnum bewaart haar stille gloed, zelfs wanneer de nacht haar omarmt.…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
8 Straks komt de heilige met licht, zo zuiver en zo teer,
een gloed die zonder zwaarte op de koude aarde daalt,
en in zijn stil, oneindig denken legt hij gaven neer
waarin de mooiste droom van heel de wereld zich herhaalt.…
Dorst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
914 Luister naar het verzoek van mijn bloed:
Spoel mijn gehemelte met jouw gloed.…
Ernhems Goud
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 Voor Jean
De straatstenen van Ernhems
achterbuurten
betoveren mij met gouden gloed
omdat jij hier hebt gelopen
zit liefde voortaan in m'n bloed
voor het Ernhems Goud
Het harde leven van de straat
schiep jou zoals je bent geworden
in ruw ongepolijste staat
zing je de blues tot rauwe rock
ballads, klagend zacht verwoordend
dat het…
DE LIEFDE BOUWT EEN HEMEL
poëzie
3.5 met 19 stemmen
4.960 Nimphje, als ik 'er uw oogjens zo zoet,
Zo lief, zo lodder, vol heldere gloed,
Bekijke, zo vliegt 'er mijn zieltje gebuid
Op wiekjens van zuchjes ten aderen uit.…
Bij de Jaarverwisseling.
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.793 't Verkoelen
Gevoelen
Van d'onreine gloed!
't Ontspringen
Bedwingen
Van 't driftigtiger bloed!
Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
Bij de Jaarverwisseling
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.815 't Verkoelen
Gevoelen
Van d'onreine gloed!
't Ontspringen
Bedwingen
Van 't driftiger bloed!
Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
ode aan mijn liefste
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 het meisje dat stralend de dagen begroette
met de dromen en het hart vol jeugdige gloed
werd een bloeiende jongedame, sterk en vrij
die nu een vrouw, moeder en oma vol liefde is
als moeder ben en blijf je een eindeloze bron
die op alles een antwoord en oplossing heeft
als oma ben jij het hart van ons mooie gezin
met aandacht voor de kinderen…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 "Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Dat zonnetje, nu zo ver weg
Ondergaand aan de andere kant
Van het wateroppervlak, daar
Waar haar gouden gloed de hemel kleurt
Doch het licht steeds zwakker brandt
Haar liefde leeft voort
Nu ver bij mij vandaan
Door een ander hart beantwoord...…
Rafaël
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.388 een geest, tot mij gedaald,
Door Vatikaanse hofgewelven
Zal voeren, en mij aan mijzelve
Ontscheuren, door uw gloed bestraald!
Daar zal ik, Schepper!…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 En over 't hooiland, waar een wagen stond
Met vers-groen gras te geuren in de zon,
En verder waar het drachtig korenblond
Met brede golving boog ten horizon,
Tot waar een scheem'rend bos zich flauw verhief,
De wereld wegsmolt in der hemelen gloed,
Dreef mijn gedacht, hoe schoon de dag was, lief
Uw schone ziel verlangend tegemoet.…
Ongeboren
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
687 Ze plaatst het in een warme gloed,
omringd met sprankelend wit licht,
nog voor het wegvloeit uit haar schoot
waar vruchtwater het veilig warm omsloot.
Ze murmelt met onhoorbare klanken:
"Klein lief lichtekind,
ontloken uit geweld,
ik moet je stillekes laten gaan".…