1853 resultaten.
Chromato
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 een onvoltooide zinsnede
dwars door de tijd
door het spectrum binnen het kader
van voorzichtig ademhalen
om eindjes niet te verliezen
in dik hout, planken en koortsachtig
balanceren, op het scherpst
van de rede, de schede
paarsig, tot geinig blauw
of het geel van kamelenpis,
grauw tot het grijszacht van droge mist
gedreven door…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland wacht op de laving
van striemende slagregens
en op het ruwe strijken van kille windvlagen
hoog in de kruinen vreest het dode hout…
REISBRIEF
gedicht
3.3 met 10 stemmen
9.301 waarde vriend het is hier prachtig
de koeien zijn ontroerend drachtig
de spoorlijn loopt dwars door het dal
een vrouw beheert de waterval
elk huis of hok met beemd en gaard
verkoopt men op een ansichtkaart
de mensen lopen traag en stug
en komen op geen stap terug
men zegt God heeft ons klein gebouwd
maar sneed ons uit behoorlijk hout…
COACH JIMENY CRICKET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 zich in zijn
Ring
Deelt met fluwelen handschoenen
Plaagstootjes uit, ook onder de gordel
Het is lichtgewicht tegen zwaargewicht
Beseft ze als hij steeds meer bevriest
Flink bekoeld verlaat hij het bokspaleis
Laat haar vrijwel knock-out achter onder
Laserstralen, spiegelbollen, in rook gehuld
Versuft hangt ze in de touwen, een houten…
donderaars
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
476 haha wat
reuze leuk
maar niet
heus
brandend hout
in horens
boven een
stierenneus
Spanje was
een mooi
warm land
toelating van
marteldood betreffend
gigantisch jonge
mooie dieren
klopt van
geen kant
zenuwslopend doodsbang
kijk in
hun hulpvragende
ogen
omstanders waanzinnig
joelend totaal
geen mededogen
mensen overal…
Meer dan een Meer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Daar ga ik zitten op een houten bankje.
Het water stroomt er als mijn eigen leven.
Onzichtbaar blijft de geheime levensbron.
En toch, wat troebel is maken bronnen helder,
terwijl ik stil geniet in de late avondzon.
Dat meer is meer dan de werkelijkheid.
Aan zijn oevers heb ik al vaak gezeten.
Dat heb ik heel vaak echt gedroomd.…
Verlaten dorpje in de Franse Cantal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 ze zijn nog maar
met enkele bewoners
in 't vervallen dorpje
op de heuvel
vergeten en in
de tijd verloren
primitieve boerderijtjes
waarin comfort ontbreekt
's winters vochtig en tochtig
lekkende daken en muren
veel verrot hout
't ruisen van de wind
door toppen van kale
dikke beukenbomen
het dorpje is reeds
dood en koud…
Ik heb een rood lint om de boom gebonden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
446 In het hout kerfde ik tientallen
malen jouw naam. Om iets te doen;
blijven met een eeuwig bestaan.
Ik heb een rood lint om
de boom gebonden.
Die iets verbindt wat alleen
met liefde kan worden verbonden.…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ding
hier kun je bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen tijd bewust
van alles dat uit absentie bestaat
hun diepte geworteld in dromen
geurig hout…
Neerlands bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
511 Zolang al geen ‘Je maintiendrai’
Maar houten Klazen, lange neuzen
Bij open wonden helpt geen pleister
U bent beschermd niet tegen zee
Een vlootvoogd mist u, watergeuzen!…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Niemand lette erop
tot het water over de bergrug heen
het meer in stroomde
Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op…
Als een herinnering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
566 Er drupten tranen als ze zong:
'Van 't schommelend wiegje
in 't bloeiende hout.
Een wiegje met bloemengordijntjes.'
zo melodieus, zo fijntjes.
't Had niets met kunst te maken.
Maar 't was eigenlijk veel meer.
Iets met een grote K.
zij was het die ons hart kon raken.…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 met het
gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen
het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
Achter het behang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze schreeuwde
woorden met van
die scherpe klanken
die snijden in je ziel
waarvan het bloed
al lang vergoten is
omdat de inhoud
niet helemaal beviel
aan stem verheffen
heeft ze nooit gedaan
de toon ging uit pure
nijd de hoogte in
en mismaakte zo
effecten die al hout
sneden in doelen
zonder smoelen
we beperkten ons
tot klein publiek…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 't Is zoet je tael,
het zweijmelt allemael
Maer als je 't mij vraegt
nèt iets te banael
'k Zou willen dat je kluunt
op hout en stael
Met vuurwerk - dàn pas
wordt het een verhael!…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
600 Geweld en terreur; mensen en noden
duizenden doden alles in
rouw en verdriet krom gebogen
Het mensenhart is
verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe…
Flauw
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
607 Terwijl jij een bout hier zit te draaien
Lig ik heimelijk jouw vrouw te naaien
Staat er op de wc-deur genoteerd
Van het postkantoor en geënerveerd
Retourneer ik om brieven te sorteren
Tot er een rekel komt met een vingerhoed
Op zijn neus die een vraag laat resoneren:
Wat is gehakt uit hout en verdoet
Zijn geld bij de hoeren op de wallen…
Hart
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
503 hoe in een
ver verleden
een eerste melodie
ontstond door
met vlakke handen
samen te pletsen
op water
samen te slaan
op hout
hoe ooit
mensenhanden
een hele stad
zouden metsen
steen na steen
laag op laag
en hoe muziek een ziel
heeft - een soul, een beat -
meer is dan louter
ordening van tonen
zo gaat een oud verhaal…
La Tierra
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
678 De man wilde vluchten
toen de taaie grond
onwrikbaar bleek
De zwarte houten
waterput geen
water meer gaf
Bezieling bloed
en pijn
verstrengelden zich
Hij trapte op de harde
aarde als moesten
zijn voeten de grond in
Hij hoorde de klanken
van gitaren het stampen
van voeten en handgeklap
De man voelde de extase
van passie…
Metamorfoses
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 De stenen lijken broos, het hout vrij zwak.
Eens voelde zij zich bij hem op haar gemak;
nu is alleen de voeg nog tastbaar gebied.
Ze zwijgt wanneer ze hem gaan verbouwen.
Er blijven te veel mankementen zichtbaar,
die smeken om een kleine vernieuwing.
Met goed cement valt stevig te bouwen.…
Februarius mensis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 ochtend
zijn druppels op glas
een triestige aanblik, dat
gestage gespetter
Ga niet naar buiten zonder
zuidwester
maar op z'n minst met dikke
regenjas
en capuchon of een muts op je tetter
als een kind met laarzen,
stampend in een plas
De sprokkelmaand vliegt om -
de tijd der spaanders
is aangebroken, roestbruin
kleurt het hout…
De zwijgende eik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
212 Het kluizenaarsleven is mij gegeven,
ik zie een mier een ander berijden;
hoor staal op hout na een overlijden,
naar perfectie moet je blijven streven.
U denkt dat ik lawaai heb uitgetrokken,
als een zwerende plek heb weggeveegd;
mijn pijn in de maatschappij heb geleegd,
wat je al hebt moet je niet vergokken.…
PASEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.095 Pasen is voor mij het enge verhaal
van doornenkroon op bloedend hoofd,
spijkers door handen op houten kruis,
scheldende massa, Verlosser beloofd,
afgescheept met strompelende zielenpoot.
Verloochend en bedrogen, alleen geliefd
bij Maria M., voor immer in mijn ogen
een vrouw om van te houden.…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode hout…
Karperzoenen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
846 karpers zoenen
aan de vijverpond
traag bevaren
gouden schubben
met open mond
de cirkels rond
tot malse regen
kringen maakt
van rimpels
die weg deinen
een houten bank
staat eenzaam leeg
als 't paartje is verdronken
of schuilt het onder bladerdak
al weer met open monden
tot mijn bomen
kruinen buigen
en stille regen
mijn verdriet…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.080 Buiten is het guur en koud, hier binnen is het lekker
warm, bij een vuur van knappend hout.
Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij
dat wij hier binnen zijn en niet daar buiten.
Met jou samen op de bank, zachte muziek een boek
en een warme drank.
Dat is pas een heerlijk leven en zo vergeet je
deze koude herfstdag even.…
Vurig bloed
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.861 Groene kleuren zwermen om je heen
Je gaat naar daar,
Alleen,
Je staat daar met de kaars in je hand
Je bent niet tegen het geelrode bestand
Vuur teert op het zachte hout
De knettering, je voelt je oud
Je weet niet wat je ziet
De hitte voel je niet
Steek jezelf in brand
Sta niet domweg aan de kant
Zorg dat je je niet verbrandt…
spookbehuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
916 zonder bewoning
verwordt elk huis
tot nutteloos krot
lucht opgeslagen
tussen hout en steen
met blinde ogen
die vol schaamte
bijdragen aan
het hol geraamte
van dode kamers
die zich gelaten
schikken in het
niet te keren lot
het huis valt ten
prooi aan de
schimmel en rot;
spinnen en zelfs
kakkerlakken
moeten bij gebrek
aan voedsel wel…
De Trap
hartenkreet
3.1 met 25 stemmen
3.376 In het woud
Staat een boom
Oeroud
Van het hout
Maak ik een trap
Naar de hemel
Naar de heer
Terwijl ik bouw
Kijkt hij op me neer
En lacht me stralend toe
Dan klim ik omhoog
Naar de hemel
En ben ik bijna boven
Dan kan ik het vreugdelicht zien doven
De heer zet de trap in brand
Ik stort neer
Naar beneden
Waar ik zacht beland
Alleen door…