Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

Chromato

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
een onvoltooide zinsnede dwars door de tijd door het spectrum binnen het kader van voorzichtig ademhalen om eindjes niet te verliezen in dik hout, planken en koortsachtig balanceren, op het scherpst van de rede, de schede paarsig, tot geinig blauw of het geel van kamelenpis, grauw tot het grijszacht van droge mist gedreven door…

Valwind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
houdt tegen verre gevels juicht in zomertonen nog de purperwinde - klimmende kelken op een groen serveerblad - waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten het woud wast de voeten in sompig moeraswater waterland wacht op de laving van striemende slagregens en op het ruwe strijken van kille windvlagen hoog in de kruinen vreest het dode hout…
Kees Keizer29 september 2014Lees meer >

REISBRIEF

gedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 9.301
waarde vriend het is hier prachtig de koeien zijn ontroerend drachtig de spoorlijn loopt dwars door het dal een vrouw beheert de waterval elk huis of hok met beemd en gaard verkoopt men op een ansichtkaart de mensen lopen traag en stug en komen op geen stap terug men zegt God heeft ons klein gebouwd maar sneed ons uit behoorlijk hout…
Bergman17 juli 2023Lees meer >

COACH JIMENY CRICKET

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
zich in zijn Ring Deelt met fluwelen handschoenen Plaagstootjes uit, ook onder de gordel Het is lichtgewicht tegen zwaargewicht Beseft ze als hij steeds meer bevriest Flink bekoeld verlaat hij het bokspaleis Laat haar vrijwel knock-out achter onder Laserstralen, spiegelbollen, in rook gehuld Versuft hangt ze in de touwen, een houten…

donderaars

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
haha wat reuze leuk maar niet heus brandend hout in horens boven een stierenneus Spanje was een mooi warm land toelating van marteldood betreffend gigantisch jonge mooie dieren klopt van geen kant zenuwslopend doodsbang kijk in hun hulpvragende ogen omstanders waanzinnig joelend totaal geen mededogen mensen overal…
Antonia21 november 2015Lees meer >

Meer dan een Meer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Daar ga ik zitten op een houten bankje. Het water stroomt er als mijn eigen leven. Onzichtbaar blijft de geheime levensbron. En toch, wat troebel is maken bronnen helder, terwijl ik stil geniet in de late avondzon. Dat meer is meer dan de werkelijkheid. Aan zijn oevers heb ik al vaak gezeten. Dat heb ik heel vaak echt gedroomd.…

Verlaten dorpje in de Franse Cantal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.025
ze zijn nog maar met enkele bewoners in 't vervallen dorpje op de heuvel vergeten en in de tijd verloren primitieve boerderijtjes waarin comfort ontbreekt 's winters vochtig en tochtig lekkende daken en muren veel verrot hout 't ruisen van de wind door toppen van kale dikke beukenbomen het dorpje is reeds dood en koud…
Leonardo6 februari 2016Lees meer >

Ik heb een rood lint om de boom gebonden

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
In het hout kerfde ik tientallen malen jouw naam. Om iets te doen; blijven met een eeuwig bestaan. Ik heb een rood lint om de boom gebonden. Die iets verbindt wat alleen met liefde kan worden verbonden.…

omzomen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
ding hier kun je bevrijd gaan en staan of verwaaien met ruisend blad hier vinden hersenhelften elkaar strijkt licht elke schaduw glad reiken zintuigen tot de evenaar op 'n pad dat nergens naar gaat tel ik gaandeweg mijn bomen die zijn zich van geen tijd bewust van alles dat uit absentie bestaat hun diepte geworteld in dromen geurig hout…

Neerlands bloed

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
Zolang al geen ‘Je maintiendrai’ Maar houten Klazen, lange neuzen Bij open wonden helpt geen pleister U bent beschermd niet tegen zee Een vlootvoogd mist u, watergeuzen!…

Regenboog

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
Niemand lette erop tot het water over de bergrug heen het meer in stroomde Het regende de hele zomer een dichte grijze lucht- zee stortte zich als een wereldoceaan over de aarde, een dik vel beukend hout kwam boven drijven, let niet op de dieren Kijk niet of er mensen bij zijn je weet het wel de oude wereld borrelt nog een beetje op…
Zywa8 mei 2021Lees meer >

Als een herinnering

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Er drupten tranen als ze zong: 'Van 't schommelend wiegje in 't bloeiende hout. Een wiegje met bloemengordijntjes.' zo melodieus, zo fijntjes. 't Had niets met kunst te maken. Maar 't was eigenlijk veel meer. Iets met een grote K. zij was het die ons hart kon raken.…
Antje8 september 2021Lees meer >

Catastrofe uit ZWARTE VERZEN

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 406
met het gezicht op onweer tornde jij op tegen de straffe wind die de huid van het gelaat strak trok en nog net voldoende ruimte liet voor priemende ogen het was genoeg geweest de schade die de natuur de eerste jaren niet te boven zou kunnen komen tussen het dode hout groeiden enkel nog dromen de elemententweestrijd moest er…
wil melker7 januari 2022Lees meer >

Halverwege de verte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik ben in bergen geboren Uit gletsjers gespoeld Van mijn bossen geen sporen Geen groen of hout meer gevoeld Ik ben aan stromen ontnomen Loop als man door de steden Ver van wijkende zomen Akkers als vierkante kleden Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven Horende doof voor het zomers alom Naar zee met de steven, niet meer Naar…

Achter het behang

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 440
ze schreeuwde woorden met van die scherpe klanken die snijden in je ziel waarvan het bloed al lang vergoten is omdat de inhoud niet helemaal beviel aan stem verheffen heeft ze nooit gedaan de toon ging uit pure nijd de hoogte in en mismaakte zo effecten die al hout sneden in doelen zonder smoelen we beperkten ons tot klein publiek…
wil melker7 januari 2023Lees meer >

Zoet en zottekes

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
't Is zoet je tael, het zweijmelt allemael Maer als je 't mij vraegt nèt iets te banael 'k Zou willen dat je kluunt op hout en stael Met vuurwerk - dàn pas wordt het een verhael!…

Wanhoop veranderd in hoop

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 600
Geweld en terreur; mensen en noden duizenden doden alles in rouw en verdriet krom gebogen Het mensenhart is verduisterd met kwaad dat brandt als zout in een wond Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur voor het hout gekruiste raam zien we de kaarsjes staan Het stralende licht van het kindje dat in de kribbe ligt voor een nieuwe…

Flauw

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 607
Terwijl jij een bout hier zit te draaien Lig ik heimelijk jouw vrouw te naaien Staat er op de wc-deur genoteerd Van het postkantoor en geënerveerd Retourneer ik om brieven te sorteren Tot er een rekel komt met een vingerhoed Op zijn neus die een vraag laat resoneren: Wat is gehakt uit hout en verdoet Zijn geld bij de hoeren op de wallen…

Hart

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
hoe in een ver verleden een eerste melodie ontstond door met vlakke handen samen te pletsen op water samen te slaan op hout hoe ooit mensenhanden een hele stad zouden metsen steen na steen laag op laag en hoe muziek een ziel heeft - een soul, een beat - meer is dan louter ordening van tonen zo gaat een oud verhaal…
BKNWRM2 februari 2025Lees meer >

La Tierra

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 678
De man wilde vluchten toen de taaie grond onwrikbaar bleek De zwarte houten waterput geen water meer gaf Bezieling bloed en pijn verstrengelden zich Hij trapte op de harde aarde als moesten zijn voeten de grond in Hij hoorde de klanken van gitaren het stampen van voeten en handgeklap De man voelde de extase van passie…
J.Bakx18 februari 2025Lees meer >

Metamorfoses

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
De stenen lijken broos, het hout vrij zwak. Eens voelde zij zich bij hem op haar gemak; nu is alleen de voeg nog tastbaar gebied. Ze zwijgt wanneer ze hem gaan verbouwen. Er blijven te veel mankementen zichtbaar, die smeken om een kleine vernieuwing. Met goed cement valt stevig te bouwen.…

Februarius mensis

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 305
ochtend zijn druppels op glas een triestige aanblik, dat gestage gespetter Ga niet naar buiten zonder zuidwester maar op z'n minst met dikke regenjas en capuchon of een muts op je tetter als een kind met laarzen, stampend in een plas De sprokkelmaand vliegt om - de tijd der spaanders is aangebroken, roestbruin kleurt het hout…

De zwijgende eik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 212
Het kluizenaarsleven is mij gegeven, ik zie een mier een ander berijden; hoor staal op hout na een overlijden, naar perfectie moet je blijven streven. U denkt dat ik lawaai heb uitgetrokken, als een zwerende plek heb weggeveegd; mijn pijn in de maatschappij heb geleegd, wat je al hebt moet je niet vergokken.…

PASEN

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Pasen is voor mij het enge verhaal van doornenkroon op bloedend hoofd, spijkers door handen op houten kruis, scheldende massa, Verlosser beloofd, afgescheept met strompelende zielenpoot. Verloochend en bedrogen, alleen geliefd bij Maria M., voor immer in mijn ogen een vrouw om van te houden.…

schraalhans mij de honger leert

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
heb een boompje opgezet takken zwiepen in mijn kop strooien dooie bladeren volop er is niemand om te ruimen in het feeëriek tapijt dat door afval is gespreid mis ik het kleurig groen dat overal tot groeien leidt ik moet kappen en de vruchten binnenhalen voor de oogst verteert en schraalhans mij de honger leert ik snoei het dode hout…
wil melker1 november 2003Lees meer >

Karperzoenen

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 846
karpers zoenen aan de vijverpond traag bevaren gouden schubben met open mond de cirkels rond tot malse regen kringen maakt van rimpels die weg deinen een houten bank staat eenzaam leeg als 't paartje is verdronken of schuilt het onder bladerdak al weer met open monden tot mijn bomen kruinen buigen en stille regen mijn verdriet…

Herfst

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Buiten is het guur en koud, hier binnen is het lekker warm, bij een vuur van knappend hout. Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij dat wij hier binnen zijn en niet daar buiten. Met jou samen op de bank, zachte muziek een boek en een warme drank. Dat is pas een heerlijk leven en zo vergeet je deze koude herfstdag even.…

Vurig bloed

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Groene kleuren zwermen om je heen Je gaat naar daar, Alleen, Je staat daar met de kaars in je hand Je bent niet tegen het geelrode bestand Vuur teert op het zachte hout De knettering, je voelt je oud Je weet niet wat je ziet De hitte voel je niet Steek jezelf in brand Sta niet domweg aan de kant Zorg dat je je niet verbrandt…
Tristan Ratza26 december 2002Lees meer >

spookbehuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 916
zonder bewoning verwordt elk huis tot nutteloos krot lucht opgeslagen tussen hout en steen met blinde ogen die vol schaamte bijdragen aan het hol geraamte van dode kamers die zich gelaten schikken in het niet te keren lot het huis valt ten prooi aan de schimmel en rot; spinnen en zelfs kakkerlakken moeten bij gebrek aan voedsel wel…
john grave7 september 2002Lees meer >

De Trap

hartenkreet
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.376
In het woud Staat een boom Oeroud Van het hout Maak ik een trap Naar de hemel Naar de heer Terwijl ik bouw Kijkt hij op me neer En lacht me stralend toe Dan klim ik omhoog Naar de hemel En ben ik bijna boven Dan kan ik het vreugdelicht zien doven De heer zet de trap in brand Ik stort neer Naar beneden Waar ik zacht beland Alleen door…
Tim Buyvoets12 september 2002Lees meer >