Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

de storm

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Het stormt in mijn ziel De wind huilt Mijn romp schuurt Het zout maakt rauw de huid Regen klettert in mijn hoofd Striemende gedachten En het hart klampt zich wanhopig vast Voor de volgende golf Mijn olielamp knarst en flikkert Maar blijft zichtbaar In de donkerste uren…
pienepoen14 november 2006Lees meer >

Ik was een mens

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 748
mijn botten kraken onder het verraad van je melaatsheid en ergens in een leeg vertrek vind ik terug wat er van mij nog rest je zag me groot enkel om je eigen verlangen te laten vallen op mijn huid en ik weet dat in jouw wisselzang je slechts rugdekking gaf omwille van je eigen afgestompte ledematen…

Je dicht in mijn oor

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 912
deze kant op, zeg jij en ik volg je lijf in liefde voor later en slierten vol licht voortdurend openen handen en ik vind je adem voel je huid weet het antwoord meer dan zwijgend zonder zwaarte ook als de dag herbegint volg me, zeg ik en je streelt mijn ziel het dichtstbijzijnd…

ik lief jou

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
secondelang herinner ik mij warmte van een huid zij versmelt met mij een deur opent zich en ik ben in ’t wij.…
sunset23 juli 2007Lees meer >

Verslaafd

hartenkreet
4.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 4.750
Vlinders in mijn buik Knoop in mijn maag Jouw geur die ik ruik Lippen in mijn nek Vingers over mijn huid Dagen kennen tijdgebrek Kortsluiting in mijn hoofd Tong in mijn begeerte Van mijn wil beroofd Handen op mijn tepels, stijf Je maakt me gek Slaaf van jouw zalig lijf !…
2gether21 augustus 2007Lees meer >

Op scherp

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 719
Zwarte krassen luid kermend getekend door genagelde klauwen welke de huid in het duister machteloos de volle laag geeft smeken sereen glimlachend doch inwendig woedend om waanzinnig tedere handen die gebroken lijnen verbinden eer zij haar waarheid vermoordt…
metha5 januari 2008Lees meer >

Aurora

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 976
Zodra zij glimlacht, plaatst zij zich in de tijd, worden rimpels geteld op haar voorhoofd en om haar ogen kraaienpoten na souplesse van een jonge naar karnemelk ruikende huid Haar liefhebben is als wachten op een zonsopgang, die zich in rosse, zachte passie verliest zichzelf hervindt en in de morgen opnieuw zichzelf in licht hervult…

Lente

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Winter maakt plaats voor lente ga naar buiten zie hoe vogels hun nestje bouwen hoor hun getsjilp ruik zachte bloesem voel de zonnestralen op je huid ruim op keer naar buiten ervaar dompel je onder in de sensaties de lichtheid van het moment het is voorjaar leef…

Het getekende schrift

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
ik voel de lijnen van letters geschreven op je huid tekens van leven liefde en verdriet negeren kan ik ze niet maar als in je ogen de glimlach weer komt verzacht het getekende schrift rond je mond dan dwalen je handen niet doelloos meer rond maar onderschrijven beeldend je woorden met een al hemelse gloed…

Als ik je zie

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 853
Alleen nog de adem van warm verlangen wanneer ik je dan zie het bloed dat gonst de huid die gloeit een menigte magneten noem het liefde of lust oerkracht of begeerte het valt niet te negeren de heimwee die toeslaat als je dan toch weer gaat wie kan zijn zon missen alsof het leven je verlaat…
Gerardo24 oktober 2009Lees meer >

The soul that lives within

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 768
Hoe wat in mij leeft liefheeft wat in jou leeft, achter de ogen en onder de huid. Hoe mijn ziel jouw ziel bemint.…
Ellory Mace9 november 2009Lees meer >

Jouw liefde

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Pure schoonheid Ongekend, zo mooi Alsof ik zweef Over een helblauwe blauwe zee Met de roodste zonsondergang De zon die mijn huid prikkelt En het water zachtjes mijn vingers streelt Jij tilt mij Over mijn angsten en twijfels heen Jij tilt mij Naar onze oase van geluk…
Masa23 december 2009Lees meer >

DE WIJSHEID VAN MIRIAM GABLER

netgedicht
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
De moeder ging verzuurde paden Maar in het kapsel van de dochter Klavervier, op haar huid, aaiing Zomertortels ‘Wat kan ik voor je doen vandaag?’…

voorjaarshaiku 4 - 8

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 485
stelpend: om mij wattige wolken zon op mijn huid bij de stille sloot steekt hij zelf de loftrompet narcissus dat verre duin in de zon op haar rug een lome vrouw kijk nou die meerkoet met plastic overschoenen pvd!…

HET SAMENZIJN

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Het samenzijn was zo intens als ik er weer aan denk kan ik alleen maar gissen want veel gevoelens zal ik missen het leek alsof de wereld schudde de bliksem zich verdeelde mijn huid tintelde de hoogste sferen stoven op mij af en in die opwinding ontstond de tunnel der verleiding met als eindpunt ontlading in de warmte van omarming…

geesten

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 644
geesten die in knopen waaien en uitbreken uit de gevangenis van huid en haar zichzelf tekort doen slingeren tussen de klippen van liefde en dood struinen knarsetandend straten af reizend in verloren tijd al tastend en roerend als dirigent in hun verleden troost vinden in de ogen van eeuwen…
klaes10 mei 2010Lees meer >

Heide

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Heide Rood bruine huid van Moeder Aarde Stekelig zacht Nodigt uit tot rust tot liggen tot koesteren tot gestreeld worden Diep oerverlangen Nooit voldoende tot de dood tot ik het mezelf geef Tot ik het jou vraag te geven aan mij Zo ik aan mezelf In verbinding te zijn met mij met jou Nu hier Dan daar op jouw heide…

littekens op de grens van het verleden

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Ik werd gepaaid, onterecht, gevangen in de netten van het geniep, het verdriet je ziet de littekens niet maar de huid wordt nooit meer zacht…

Vel over vel

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.404
kortstondig de kinderen die spelevaren op de vijver schoorvoetend gaat het volk voorbij een monitor toont iets afwijkends iemand zucht – kucht twee vrouwen twijfelen over de aankoop van een bundel 'steek je hand onder een bladzijde en je schrikt je ziet de poriën in je huid zó dun is het papier'…
Willem Thies25 februari 2023Lees meer >

Verblindend

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
het was de zon die lachte vandaag kriebelend op de huid wit ontdooiend winter en de lagen wol ontstegen valt de eerste confrontatie tegen verblindend zijn de eerste kreten van de bruinverbrande zonnebankgemeente maar als thuis de warmte is gesust zijn de bandjes zichtbaar waarmee het topje op de schouders heeft gerust…

met die duiven in je hoofd kan ik niet praten

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
zie je in huizen van oergras bewoners zoeken naar het verschiet dat onder leemte ligt begraven al geef je groen men ademt hier te bot blauw door huid ogen willen liever alles buiten sluiten aan de einder bij een oude stad is het leven voor eeuwig met jou op de loop gegaan…

zoals i

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
in chaos vol geluid zie ik jou zeg ik geluidloos niets en voel ik tranen in vergeten ogen als ik in verloren tijd diep in duizend ogen kijk en doe alsof ik vergeet wat van mij blijft je ogen je handen je ziel op mijn huid onze woorden zonder geluid…
i4 oktober 2011Lees meer >

Gekooide vluchten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Een geknepen dageraad is niet onbevreesd als de zon angst kent voor ingevroren repliek, als de wond geen verschroeide huid geneest door repercussies van een schaamtepubliek. Wat anders rest er nog dan van lieverlee te wijken naar een ingegraven verlangen, en maar weer met alle stromen mee een vrije vlucht in de kooi aan te vangen.…
Iniduo27 juli 2012Lees meer >

Groene dagen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Je haren zitten niet goed Je begint grijs en kaal te worden Je weet niet meer wat je doet Dan denk je nog eens terug aan de groene dagen Toen als nog anders was Veel ben je vergeten Dan denk je nog eens aan de groene dagen En word je oud en rimpelt je huid En voordat je ogen sluit Kijk je terug op de groene dagen…
roberto14 september 2012Lees meer >

Het blauw van vrouwendromen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
hoe het blauw van vrouwendromen als vuurvliegjes uit haar poriën ontsnapt langsheen het tuinpad gekleurd in herfstbladeren de bedding van zijn ziel bereikt hoe ze zachtjes fluistert er wat warmte in zijn stroom beweegt een golfverlangen zijn huid aanraakt en de maan die vlinder voelend wat sterrenliefde als vonken in hun schoot laat groeien…

op de heuveltop

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
novemberlicht raakt mijn huid aan als een woord van eenzaamheid windmolens staan langs de weg ooit zag ik mezelf spelen het veroveren was kinderspel nimmer zal ik nog zien het hobbelpaard, de lange, eerlijke armen van een reus de ongelijke strijd blijft van helft tot helft ontwricht…

Haar naam is Esta

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Jaloerse blikken vallen op de buurvrouw met de gladde huid. De muziek stopt. Ze rukt een tak van haar dieet. De microfoon schalt: Hiernaast worden de zeeleeuwen gevoed.…

Ik zó schizo

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 954
huid en neus ben ik en oog en oor zuig alles in me op ben een met de natuur enkel leven, beleven, even  en weer even ik dan, sprakeloos van dichter en dichter bij ervaren, ben, o zó schizo, ook nog díchter die in de drang om zich te uiten in hoge nood zijn woordenprakje neerkladt op een vliegtuigkótszakje dan is het maar naar buiten…

Met warm gedoekt

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 733
je regende en ik schoot foto's van een zon die steeds wilde verdwijnen verfijnde instelling veranderde het plot vergat de paraplu kou en regen maakten zo het beeld kapot zacht heb ik je haar gedroogd je natte huid met warm gedoekt je zont nu stralend in een nieuwe lentegloed…

oogwenk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
we zijn bouwwerkjes van kwetsbare kwaliteit botjes pezen spieren liefdevol bedekt met zachte huid houden de buitenkant bijeen verleiden en vernietigen houden van de ander en toch vertrekken kunsten die ons drijven die we verstaan kwetsbare bouwwerkjes zijn we een oogwenk in de tijd…
J.Balx13 januari 2017Lees meer >