2410 resultaten.
Ik herinner mij...
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
954 Ik herinner mij
zijn vette soep
en ook zijn
zaterdagse schollen
maar ook herinner ik
de immer vette troep
In keuken en op tegels,
maar ook zijn heerlijke
kippenvleugels...…
Gewond hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.057 Op het hoge ros gezeten
't lichaam star en recht
met koele waakzaamheid
immer berekend op gevecht
Benen omklemmen straf
de flanken van het paard
't vizier aldoor gesloten
in aanslag het puntig zwaard
Het harnas schuurt pijnlijk
dat wat diep geschonden is
doch nimmer is geheeld
bij gebrek aan vergiffenis
Wat zacht en kwetsbaar is…
Lieve
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
3.574 Als je dan bent heengegaan,
en ik weer alleen zal zijn,
zal de tijd stil blijven staan
en zul je voor immer in mijn hart zijn.…
enige eis
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.136 Niet meer
immer heen en weer,
terugkomen en vertrekken.
Moe is hij van het ontdekken.
Liefde ontnam hem
alle reislust.
Diepgang
had hij plots gekust.
Samen zijn,
voor altijd.
Thuiskomen,
is plots
zijn enige eis!!…
explosiegevaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
778 over de doden geen woord
onvertogen, de levenden
kunnen slechts wachten
op die verlossing
ze kunnen immers
nog zoveel bewijzen
het kost alleen maar jaren
een scherpe pen slijt
nu eenmaal niet zo snel
als een stukje krijt
uitgestreken door de tijd
en massa's malse regen
ik hou de teugels in
verspil geen inkt meer
dan nodig, ik adem…
Redenering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
797 nog te weinig
breekbare woorden
zwerven door mijn hoofd
maar er zitten gaten
in mijn denken
nieuwe ideeën
vallen daar vaak door
voorgoed verloren
als waren ze niet geboren
maar toch kan ik niet anders
dan erkennen dat jij het was
die mij er toe bracht
het leven opnieuw te verkennen
ik probeer nu vol te houden
opgeven ken ik immers…
De zoekende stilte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.182 zo leeft in mij
de stilte waarnaar
ik soms verwonderd kijk
als immer draaiende spiegel
in een gevoelig schemerlicht
dat kaatst naar alle zijden
om het gedoofd lawaai
nog verder te verspreiden
met grote ogen
zoeken mijn zinnen
de oorsprong van
het eenzaam zijn
in de hartslag van
duizend vragen
tot ik krachtig ben
om het antwoord…
Op d'r plaats gezet
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.371 Ze zegt: 'Deze plek vind ik jammer;
ik zit alfabetisch, helaas,
immers jij bent een echte Edammer.
Ik kom dus als LL na KK.'
D'r vriend, die het klaarder wil maken,
zegt nu tegen Ellen: 'Ik wijs je
erop, da'k een man ben van zaken
en zaken gaan steeds voor het meisje.'…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 bomen verdwijnen
in decemberglorie
waar liefde niet groot
of groter gedijt
in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude…
Ik mis je zo...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
899 die arm over mijn schouder,
Van ‘hier ben ik nou’
Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel ik om je geef
Nooit meer even met je bellen
De brieven die je schreef
Nooit kan ik je bedanken
Voor alles wat je me gaf
Het enige wat me rest
Is je pas bedolven graf
Daar kan ik je vertellen
Hoeveel ik van je hou
Maar als ik weer naar huis loop
Is er immer…
bomenogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 bomenogen
bekijken priemend
loslopende mensen
oude en verse
ogen uit de boom
alleen de vogels
begrijpen hun ontstaan
ze hadden nog gezeten
op de afgezaagde takken
genesteld tussen de littekens
immers de meeste mensen
willen alleen maar bomen
met een lange kale stam
of liever nog betegeld
afgetopt geasfalteerd
bomenogen
bekijken…
Eenzaam hart
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
854 Verscholen, weet ik, weggedoken
ligt in onszelf ons breekbaar hart
Soms zo dichtbij en aan de oppervlakte
maar immer van binnen, eenzaam hart
In een omhelzing is de klop te horen
het oor vlakbij, maar voelbaar ook de pijn
Het geheim achter onze lieve woorden
is de troost die ze moeten zijn,
maar ook een weten en heel zeker
dat de dood,…
Samen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.747 Voor beiden immers, niet meer dan last.
Gevoel verwarrend, misschien wel geen.
Maar laat me toch, gun mij mijn dromen.
Onwerkelijk of niet, als ik ‘t je vraag.
Ooit dan toch, bij mij te komen,
Zeg jij dan ook, ik wil zo graag?…
Verleden en heden
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
984 Doen immers vaak nog veel pijn.
Het is niet altijd goed
Het verleden naar boven te halen.
Soms ga je er aan kapot.
Is dat de prijs die je moet betalen.
Is het dat waard?
Om er aan onder door te gaan?
Nee, voor mij niet.
Want ik wil verder met bestaan.
Ik laat mijn verleden het verleden
Ver achter mij.…
ongevraagd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 geef er één en
neem er dan twee
de aard dient herdacht
de droom verkracht
hier zijn geen wezens
slechts mensen met
zichzelf te koop
hier loop ik immers
met al mijn vragen
zonder antwoorden
of herinneringen aan
wat ik vermoed te weten
ik ben mens
meer weet ik niet
en minder al evenmin
dus blijf ik grijpen
in die grote grabbelton…
Ziende blind
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
3.623 De tijd die zij doorbrachten
Een drie eenheid die vele nachten
Discusiëerden over liefde en verdriet
Blind naïef deelde hij en zag het niet
Zag niet die ogen die lonkten
Hoorde niet het zacht verhit fluisteren
Altijd weer het even raken van handen
Sloot zijn ogen en hij wilde niet luisteren
Zij had immers trouw in liefde gezworen
Vriendschap…
Mijn oma
hartenkreet
4.1 met 40 stemmen
3.414 Er zal straks een leegte zijn
die niemand voor u kan vullen
een hart is immers klein
maar enigzins te hervullen
alleen niet op die ene plek
speciaal voor u bewaard
er is geen gebrek
want uw liefdadigheid was goud waard
al doet ons dit allen veel verdriet
het leven gaat gewoon door
maar vergeten doen we u zeker niet
we vechten er samen voor…
de waarheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
900 de waarheid, zult u vragen
dat is gemeen
u wilt zich beklagen
laten we wel wezen
heeft u het altijd
bij het rechte eind
dat moet ik vrezen
of is uw aard zeer verfijnd
ook al ga ik recht door zee
dan is nog niet gezegd
dat dit recht doet
aan mijn wel en wee
immers in de kennis
die ik openbaar
waarbij ik mijn uiterste best doe…
/////
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.179 Het probleem - in hun maag als een steen -
vereenvoudigt zichzelf,
immers Noemer is elf,
net als Teller en dus zijn ze één.…
Zondagavond
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.296 Ze zit op de badrand de deur is op slot
Haar linkerborst bonst ze hoort hem nog schelden
Ze stapt in het water warm troostend genot
en huilt onderhuids tranen toont ze nog zelden
Gewurgd door zijn woorden moet ze niet klagen
Hij zou haar nooit slaan hij is immers een heer
Naar buiten toe is haar lot best te dragen
en het wordt heus wel beter…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 het dal leek peilloos diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich…
De vrije wil
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.400 door de poort
achter in het zwart
verlaat ik het licht
*
lang geleden is
een ziel vermoord
thans wordt mijn mond
met pek gedicht
immers ook mijn handen
hebben een lijf doorboord
de satan heeft mij
in de greep
als handlanger
van de man
die ik ben
en allen zijn in mij
ook van hen
die ik niet ken
gedreven door
de drift van…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen
nog trager en hagelwit
ik bleef
dromen rapen
boven het blinde spiegelvlak
maar hij keek door mij heen
en ik verloor
wat ik verzameld had
er waren immers…
verkeerd verloren
netgedicht
4.6 met 39 stemmen
1.686 Een vriend die mij pas ontvlood
Hoort nog lang niet in de dood
Hij was een aardig heel goed mens
Kende bij iedereen zijn grens
Toch moest hij dapper gaan sterven
Zodat anderen zijn ruimte erven
Zo gaat het leven immers door
Al stelt mij deze heengang zwaar teloor
Want liever had ik dat men de echte bozen
Naar eer en geweten juist eerder…
Moederland
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.401 geur
van wilde bloemen
en voel de zon op mijn gelaat
even voel ik mij terug
in Afrika
ver weg van hier
was ik maar daar
hoor ik het gebrul
van leeuwen in verte
voel ik het hete zand
onder blote voeten
even visualiseer ik
de lange tocht in de woestijn
rituelen en gebruiken
beleef ik weer de meisjespijn
land van zand
zon die immer…
schrijft VVD standjes voor?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.135 burgemeester Jorritsma doorgaans Almeers gis
zegt te weten
welke kant bij vrijerij niet verkeerd is
Goedemorgen wakker Nederland
tot heden was ons bevrijdend gegeven
moraalridders van alle gezindten
stuitten immer op den liberaal
stellend perk en paal
hunner staatkundig doordrijverij
doet de VVD nu zelf aan zedenmeesterij
of gaat het…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier
kan mij het tijdsbestek bezorgen
waarin ik een zal zijn
met vorig heden
voor immer…
Een oude dag
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
806 zo laat nog in de avond
zeker
deze dag nadert zijn einde
prevelt mijn stem onderwijl
het gebed
van wat was
over vandaag
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar
reeds zwevend
op weg naar boven
en verguld
een balsem van rust
stilte rond de ziel
al raak ik door de jaren
immer…
Op de verbrande hoeven melden de hanen de dag
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.833 De hanen melden de dag,
als zij immer deden.
Gisteren woedde de slag,
gisteren heerste de vrede...
De hanen melden de dag.
De hanen riepen het licht
over de wereld uit,
toen het doofde in een aangezicht
donker van aarde en kruit.
De hanen weten niet
hoe rood de morgen is,
die hun eeuwen oud lied
krijst door de duisternis.…
als licht en donker azen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
656 het is nog
ochtend vroeg
of nachtelijk laat
als ik jou schrijf
over lege gedachten
uitgesponnen
of nog in heipalen
die huishouden
op brakke grond
het is op de
scheiding van
een tijdsidee
dat denken
de versnelling vergeet
of weigert of juist niet
om naar zijn eerste
dan wel achteruit te springen
immers
handelen…