1711 resultaten.
de dood in prijzen
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
704 vergaan, niemand is met je begaan
al roep je nog zo hard, vol van smart
het doel staat vast, het is tot ieders last
ik schenk je een lach, ik maak daarvan gewag
alhoewel zuur van aard en aan haat gepaard
kon je niet velen, laat staan mijzelf met je delen
je was geen vriend, dat had je niet verdiend
je kunt gaan, van mij krijg je ruim baan…
stokoud
gedicht
3.3 met 66 stemmen
17.809 Een stok, die ik nergens laat staan
omdat men mij er niet mee griefde,
want hij leidt mij, verkommerde haan,
naar de laatste en hoogste geliefde,
die, aan 't eind van mijn schamper bestaan,
mij, als stralende leidster, beliefde
te wijzen op 't eind van mijn baan.
Verwaaid zijn haren en rok
maar de haan blijft eeuwig bestaan...…
Niets te zeiken
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.100 Zo vrolijk en zo vrij
Ik had vertrouwen in de mensen
Vertrouwen had men niet in mij
Wat mij nu plots is overkomen
Dat had geen mens toch echt verwacht
Ik lig te woelen in mijn kussen
Oneindig lang is nu de nacht
Er valt mij echt niets te verwijten
Toch vallen steeds de tranen
Geef mij nu nog een goede kans
Er zijn toch nog wel heel veel banen…
we babelden in misverstaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
835 achterna
verloor je in gedachten
die ik als verstrooiing
naar je lachte
ik liet wolken
dobberen op het hemelblauw
jij zag immense diepte
voelde de onmogelijke kou
ik nam de tijd en
brak haar tot verleden
jouw toekomst deed meer pijn
dan je lijden aan het heden
we babelden in misverstaan
rondom torens van verwarring
geloof werd in de ban…
Droogte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
925 Nederland vergrijst want de jeugd van toen is middelbaar,
dus worden banen niet meer ingevuld.
Nederland verhard, niet alleen op mentaal gebied,
want ook de aardkorst snakt naar vocht.
De boeren zien hun oogst teniet gaan,
want ook de sproeiers mogen niet meer aan.…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 verleidde me
vertelde met een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn eerste baan…
Traan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.465 Een traan rolt
Vanuit ’n hoek van m’n oog
In een boog
Bolt
Over m’n wang naar benee
Zoals het water
Van vloed naar eb
Het strand verlaat
Het zilte water zich bang
Terugtrekt naar de zee
Om zich te voegen
Bij alle tranen
Die ooit in al hun banen
Stroomden
Van alle zanderige gezichten
Als stille gedichten
Naar oceanen
Van week ach…
Ontdroomd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
664 Altijd
was je wel een dromer
licht zwevend boven vaste grond
gedachtenloop
net naast de wereld
korte wandeling op de grond
al weer aanloop
voor een nieuwe vlucht
maar de harde werkelijkheid
heeft je tenslotte ingehaald
voluit gesneden
uit je baan gereden
als tegenstellingen
veranderen in haat
tegen alles
wat afwijkt van gewenst…
Geheugen
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.181 Nu ik 't mij weer herinneren kan
geniet ik terug met volle teugen,
'k was er uren van in de ban,
van dat ene woord: Geheugen!…
Kloppend hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
520 meegaand met de stroom is verzet zinloos
penetreert geur van etenswaar de neus
wat herinneringen oproept aan toen
heel even de ogen sluitend opgaand
in de mensenmassa komen vluchtig
een paar blauwe ogen voorbij
welke het hart sneller doet kloppen
angstvallig zoekend in de menigte
wordt het een gevecht te ontsnappen aan
in de ban…
Haar wortels zijn gescheurd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.236 Wat als de wereld van binnen
gaat beven, hevig de korsten doet
scheuren en alles buiten de banen wordt geleid.
Wanneer het zilt vervangen wordt voor lava
en een moeder haar handen rond haar hart legt
om het ritme van de angst in te tomen.
Slechts om haar kinderen de kalmte te laten bewaren.…
LIZZY'S STAR STRAALT!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.184 Er zijn zoveel sterren aan de hemel
vaak zo goed te zien vanaf de aarde
en zo'n sterretje in je beide armen
doet je leven zo echt intens verwarmen
heel kortstondig, maar net, heel even
voel je het, aan je gegeven leven, leven
dan kiest de levensster haar eigen baan
zal in een overstijgende levensbaan gaan
schitteren tussen alle sterren te zien…
Eeuwigheid*
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.655 Het samenvloeien van onze banen
is een wonder zoals het mij verscheen
hetgeen zelfs Copernicus zou beamen.…
Eenden filosofie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
813 Het gesnater daar in het water,
hield me even in de ban,
die van Jo Ko Do en Mo,
zo zie je maar weer, dat onze taal
verbaal of non verbaal,
geen stand houdt in het water,
dus geen verhaal!…
Venus en Mars
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
724 Hij lokte haar met sterrendromen
en vuurwerk in een leeg heelal
tot zij tenslotte viel voor zijn komeet
en hem verlustigd traag besteeg
nu baart zij daaglijks sterrenregens
en voedt hen onderweg
met altijd verse melk
hij bewaakt zijn kleine sterren
spreekt hen vermanend toe
als zij uit hun baan willen gaan
blijf altijd weg van het zwarte…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De waterweg slaapt
in donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op…
Nog herfst zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
770 jij hebt
bloemen bestoven
hun zaden geraapt in
het oogsten van zomers
nog herfst zon
door aangeslagen ramen
jij vouwt rustig de handen
in warme stilte samen
terwijl stofjes dansen
in schuine banen licht
overpeins jij de kansen
waarvoor je bent gezwicht
soms wat gelaten
over zaken die jij
niet hebt kunnen maken
strevend naar evenwicht…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Sterren planeten razen door elkaar
en moeten in banen worden geleid.
Melkwegstelsels in kaart gebracht
en onderhouden, clusters uiteen-
gerafeld. Altijd druk, altijd druk.
En dan die reizigers,
altijd hun geliefden kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.…
Pinksteren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
589 Die pinksterdag was nat van tranen,
mijn ziel verzonden in die vloed
die door geen dijk geleid in banen
naar waar haar 't licht weer rijzen doet
die met zijn vuur de aarde zuivert.…
Amsterdam....het Mekka.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Levenslang
bang
voor het kwaad
in de mens
Op straat
in een steeg
op het pad
langs de baan
Je hult je
in een harnas
verbergt je
in het zwart
want bang
voor hen
die uit de maat
lopen
Een andere
levenswandel
gaan
of maken
Vuurspuwende draken
zijn ze niet
die je tergen
of bedreigen
Zelden of nooit
gaat je weg
over…
Zonder om te kijken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
579 Zonder om te kijken
Steek je de weg over,
Baan jij je een weg
Tussen vrachtwagens
En langsdenderende
Trekkers door -
Jij moet ergens heen,
Al weet je zelf niet
Waar naar toe -
Ik groet je,
Omdat ik je zo goed ken,
Dag vrouw Aukema, hoor je
Me zeggen, je kijkt me aan
En je twijfelt of jij dat bent,
Want tussen jouw ogen en…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Zorg voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Ik loof de HERE die mij geleidt
Op al mijn wegen die ik zal gaan
Hij wijst mij steeds de juiste baan
Zijn liefde is er tot in eeuwigheid.
( Uit Psalm 16)…
Kom eens van die wolk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Kom eens van die wolk
Van onwetendheid, dromen en oneindige zonneschijn
Tijd heeft hier beneden niet stilgestaan
Dromen zijn inmiddels begraven en van de baan
Kom eens van die wolk
Van negatie, zelfzuchtigheid en vallende sterren
Tijden zijn veranderd
De wolk kan jou aanwezigheid niet langer verbergen
Kom eens van die wolk
Verplaats je…
Schaduw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 welvaart niet eerlijk wordt verdeeld
Geeft dat in de samenleving een schaduwbeeld
Dan vinden de schaduwen elkaar
In een partij
Die niet geaccepteerd wordt in de maatschappij
De schaduw is echt
Want voor veel mensen is het leven een dagelijks gevecht
Wanneer de politiek
Blind is voor het leed dat wordt gedaan
Krijgen schaduwpartijen ruim baan…
Het moet niet gekker worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Toch behoedzaam op rechte baan.…
Jezus laat nooit alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 Jezus, Hij wil je altijd nabij zijn
En zal je nooit alleen laten gaan
Hij maakt voor jou ruim baan
En is erbij in je verdriet en pijn.
Jezus, de Redder van ’t heelal
Vertrouw maar op Hem
En luister naar Zijn stem
Jezus, die je nooit vergeten zal.…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 ik heb angstdromen
in de ban gedaan
zij zullen mij
niet meer overkomen
sluiers zullen geen
ogen doven die niet bestaan
fluisterende stemmen
vergeten hun misdadig plannen
het gefolterd schreeuwen
en de eindeloze val
ik ken ze allemaal al
van opgejaagde creaturen
nooit meer zal ik
badend in het zweet
ontwaken om pas na uren
weer…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
Dromen poetsen
netgedicht
4.1 met 211 stemmen
409 die ik
altijd lezen mag
er is nu stilte
maar te weinig vaart
weerwoorden zijn
snibbig en schaars
in de rolverdeling
kennen we de paden
en gewoontes tot ze
ons weer gaan vervelen
wereld zit op slot
de nieuwe spelers
lopen nog met oude
borden voor de kop
de regisseur trekt
zich de haren uit het
hoofd hem is ooit een
goede baan…