1982 resultaten.
Volgende fase
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
333 Straks begint weer een nieuw jaar,
Gaan de dagen weer lengen,
Ik hoop dat mijn lijden is dan klaar,
Ik vol goede moed kan beginnen,
Aan een nieuwe levensfase,
Ik me weer mag laten beminnen.…
Nieuwjaarssonnet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 dit is een nieuwjaarsgedicht
het is geboren uit deze korte dagen
naar ’t zuiden wil ik me niet wagen
dan moet het maar met weinig licht
het is gemaakt van wat me rest:
vriendschap en hoop op betere tijden
strijdlust ook in ’t onbestemde lijden
geschreven op weg - van oost naar west
weer een jaar om te lachen en te rouwen
om bemind te kunnen…
Wachten op de nieuwe maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
146 De oproepen kammen de wijken uit
Ze maken de huizen leger
en mensen incompleet
Ook zonder gesneuvelden lijden we
al verlies, laden we door
de dag seconden
met tijdloze verlangens
en blijven de nachten donker
hoeveel sterren er ook zijn
We wachten op de nieuwe maan
en het levend terugkeren
van de onzen en hun belagers
Geen gesloten…
scheidingsbeurs
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.438 het is dat je er om vraagt
ik roep het niet van de daken
hoe het ermee staat
als mijn wekker afgaat
weet je me elke nacht nog te raken
kijk allemaal pijnlijke plekken
compleet scheidingsbeurs
lig ik uitgeteld vol vlekken
de poten van jouw stoelen
die als ik gewoon ga zitten
finaal doorgezaagd
blijven voelen
niet doorheen te pitten…
SOMS DOET MIJN HART PIJN
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.195 soms hou ik van verdriet mijn hart vast
als ik het vreselijke zie wat op de wereld gebeurt
heeft ieder mens geen recht om gelukkig te zijn
maar ik hoor en zie zoveel ellende en pijn
hoe erg dat kleine kinderen moeten lijden
door fouten die volwassen hebben gemaakt
of grootmachten die om een doelwit strijden
en miljoenen mensen met hun leven…
Kat- en muisspel
netgedicht
3.4 met 46 stemmen
16.051 Grauw omhult het leven op de akker,
diepe voren worden getrokken,
het lijden onnodig gerokken,
de vijand is nog altijd wakker.
In sloten stroomt het donkere bloed,
menigeen vreest voor zijn leven,
de waanzin doet hun lijven beven,
onheuse helden zonder heldenmoed.…
Tegen de muur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.512 In mijn hoofd heb ik een muur
elke keer als ik in een wenk
de stoutste dromen overdenk
is ‘t deze wand waar ik naar tuur
In mijn hoofd zie ik je smeken
ik heb je tegen het schot gezet
geen laatste woord of sigaret
je ogen geven me het teken
Wacht niet langer, schiet nou op
laat me niet zo lijden, vent
leg toch aan, richt en vuur!…
Fataal verdriet
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.256 Je loopt gebukt door het lijden,
bedolven door massieve pijnen.
Patronen worden verbroken,
schuldgevoelens worden geslepen.
Langzaam gaat het je lichaam slopen,
je gemoed zinkt in grijze nevels.
Er is geen onderscheid meer
tussen licht en duisternis.
In de avond spreekt alleen
nog een ontkleurde erfenis.…
Vlinder in Tossa/Tenio de Mariposa
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.387 hoge plek
aan de muur
over zielen
die niets zien
dan elkaar
flanerend door Tossa
Zwarte Madonna
discreet wachtend
op vrouwen
die kussen
de voeten van
't Kind
Ontvangenis
hopend
in Sant Vincenc,
mirakels in Tossa
Maria, Maria
moeders der smarten
ook Magdalena's
vurige voeten
die stampend
doen vonken
de hartstocht
het lijden…
Blote lenteluchten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 het ondergronds vertrouwen
naar de blote lenteluchten
Een weg terug, een naar beneden,
afgesneden voor het geschrokken
jonge knoppengroen
elke stap gezet in het volle leven
voorgoed gezet, nooit meer overdoen
De tred van spitters, wieders, maaiers
trekt sporen door het vers tapijt
toneel van vuisten, schoppers, graaiers
een lot van lijden…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Niemand die me daar kan kwetsen
of mijn lijden in leugens kan schetsen.…
Mijn lieveke open je deurke en lach
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.674 Die zie ik van ver als ik zingende kom
al over de heide gegaan,
die zijn lijden vergeet en zichzelf niet meer weet,
nu een lente van liefde ving aan.…
Lichtblauw ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 kijken zijn
ogen lichtblauw ver
onverschrokken naar de
horizon zonder obstakels
de rechtlijnigheid
van het land verankert
zijn karakter wortelend
in normen en waarden
die geen tolerantie
aarden omdat toegeven
wennen is aan zonde een
ongekende boze binnenlaat
toch breekt er iets
als zijn schip strandt
door getijden verwrakt
lijden…
De catharsis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
584 het zijn geen
duizend stemmetjes
die je vragen om
het genoegen
van verslaving
steeds maar
weer toe te staan
een lot dat jij
met velen deelt
jij bent zo
geschapen met
een gen teveel
maar werken
aan jezelf dat
moet iedereen
zelf bepalen hoe
jij in het leven staat
waar je echt voor gaat
lijden is de kracht
om van verslaving
te…
Steen en Been
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.005 O Salomon, hoor onze bede
in deze diep beroerde tijden
hoe kan ons volk de vrede smeden
terwijl zijn land en leider lijden ?
Waar blijft het woord van de profeten ?
De steun van de voorzienigheid ?
Waarom blijven wij godsvergeten
en komt geen einde aan de strijd ?…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren op en kijken verder
als de storm weer is geluwd
jonge aanplant trekt nog met
fris groen uit andere tijden
in woekering groeit ook hun lijden…
Een lieve groet
hartenkreet
4.8 met 57 stemmen
3.714 Veel groeten voor wie pijn moest lijden,
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.
Een blije groet voor al die velen
die snakken naar wat levensmoed;
een groet die mensen willen delen,
die doet toch iedereen wel goed.…
knokken en vechten
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
1.375 soms gaat het in je leven niet zoals je zelf wel wil
en zie je alles om je heen een beetje grauw leeg en stil
dan moet je gaan knokken en vechten en er weer tegenaan
of misschien wel een hele nieuwe weg inslaan
het heeft geen zin om maar te blijven treuren en lijden
zo laat je ondertussen wel mooi je leventje voorbij glijden
daarom ga genieten…
Verstikte waarheid
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.495 met gedenktekens die zijn opgericht
louter om te camoufleren
dat duistere daden de doofpot ingaan
toont verleden een ziekmakend masker
waarachter nieuw leed toe kan slaan
trauma’s lijden tot nijpende kolken
een feitendrainage richting moeras
verwijt explodeert als een giftig gas
uit belten van herinnering
vallen ooit de slijkpoelen droog…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 Lijden ze geen schipbreuk
tegen de scherpe kantjes van het blad
of vallen in ongenade door stormen
van onberekenbaar cliché?
Verdronken letters vinden geen rust
op de bodem van de prullenbak
of in het verstrooide hoofd van de schrijver.…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 aan zijn stropdas
Voor de oma eens trots moeder die
nu kind is maar dat zelf niet weet
Voor de merel die zijn lied zingt
maar als antwoord slechts de stad hoort
Voor de puber die naar rust dingt
want het leven sleept hem voort
Voor de eenling die begrip zoekt
maar nooit vindt, voor hen bid ik
Om een troost die er zal zijn
voor hun lijden…
Stille week
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 Stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven.
Dan mag ik weten
wie je bent,
wat je deed
omdat het antwoord
dan gegeven is.
Het mysterie openbaar is geworden
de stilte wordt opgeheven
straks als het zondag wordt.…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
harde buiken (vervolg)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 die borrelt op in 't lijden…
zwarte kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
zwarte kraaien
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
629 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 (voor Karin)
Zie toch eens het avondrood
en dan mijn hart, zo dood,
het krijsen in een eindeloze
strijd om hulp en tederheid,
de mens is mij zo lief, te
lief, zodat ik dikwijls lijd
en geen verklaring vind
van wat er diep in ons
naar boven stroomt.…
Gevecht (massief monster)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
699 www.inspire2live.org
Wieken van een molen
Pedalen van een fiets
Gedraaide wind met
Vereende kracht en
Elke spier bestrijden
De één na de and're
Beklimming; strijdend mét
Vóór en tégen angst
Gevecht voor 't leven
en niet te vermijden
Massief monster kanker
Als Alpe d'Hu(Z)es niet hol
Strijdend fietsen en
Al fietsend strijden
Minder mensen lijden…
RUILPIJN
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.476 krampende pijn
die rottige zwarte migraine
heeft je weer eens te grazen
ik voel me zo machteloos
ik kan niet veel voor je doen
‘k Wilde dat ik je kon verlossen
van die smerige duivelse kwaal
als ik met je hoofd kon ruilen
dan deed ik het, direct, subiet
al komt van ruilen vaak huilen
dat interesseert me dus niet
jou zo vreselijk te zien lijden…
Tussen schemering en nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.697 Leg af je angsten en je pijn,
je gaat "over" het lijden.
Nu, tussen schemering en nacht,
hou ik je in mijn armen,
en streel je rimpels, diep en zacht
mijn hart vol van erbarmen
Ik neem je handen een voor een,
en hou ze in de mijne,
en wacht, tussen schemering en nacht,
tot een nieuwe ster zal verschijnen.…