3479 resultaten.
liefdesangst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.543 toen ik liefdeswoordjes
in luchten hing
vielen deuren dicht
groeiden muren
en de horizon zuchtte
nu zie ik
ijsbloemen
hangend aan jouw mond
en in dode ogen
donkere nacht
de bitterheid
druppelt van je lippen
je laat me drinken
en rond jouw schaduw
slingert het vergeten.…
Eros
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.457 Vannacht zal ik dansen
tussen muren van muziek
waar noten dwarrelen, vooreerst
een vertraagde prelude
Mijn lijf bewegen op de maat
van stijgende klanken
die in een bindend duet
aanzwellen tot fortissimo
De nacht zal ik eindigen
met een langzame wals
zacht omarmend zweven
bij het naderende afscheid…
Man in zwart.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.613 Je brak mijn muren open,
ik stond naakt in tweeën naar mezelf te kijken.
Verre oorden en stranden
lopen door de toekomst
waarin jij verweven bent.
Heb je wel gezien
wie er naast je loopt?
en bij jou wil blijven?
Jij vergeten man
in zwart.…
tijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
857 de tijd verstrijkt in
een muur van stilte
doorbroken door een schamel licht
waarin wij zoeken
tastend, struikelend
onze dromen tegemoet
verblind in een spoor
van jong verlangen
waarin troebele beelden
zich uiten in helder schijnen
en donkerte opglinstert
in een weergaloze schittering…
Bevrijding
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
793 Help me Heer om naar daar
te gaan
waar ik begon met vluchten
waar ik mezelf liet vallen
om te blijven staan
Help me Heer, om te praten
over wanneer ik leerde
om te zwijgen
Waar ik werd wat men me
liet zijn
om maar liefde te krijgen
Help me Heer, om
niet te zijn
wie ik me heb gemaakt
zodat die muur breekt
en U me raakt…
Zomaar vergeten...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.311 Zoveel mooie uren
Zoveel besproken
Tussen deze muren
Zo ineens alles voorbij
Gewoon alles vergeten
Je denkt niet meer aan mij
Zoveel mooie uren
Zoveel erotische momenten
Waarom kon het niet langer duren?
Zo ineens alles voorbij
Ik wil het gewoon niet weten
Dat jij mij ineens bent vergeten....…
De lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
730 Het stilleven op de muur
kan niet tippen aan de natuur.
Geen bloem die past in kleur,
geen neusprikkelende geur.
Ze staan mij aan te staren
maar de passie is er niet.
Alleen kan ik ze schilderen
in mijn geheugen,
met hun blaadjes zo zacht,
en de lente waarop ik wacht.…
Stil je gelaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
636 groots zijn jouw woorden
alhoewel deze na enig
rond dwarrelen opgaan
in het niets
ogen vurig gebarende handen
welke graag het voorgaande
onderbouwen worden nageaapt
op de muur
mondhoeken zakken stil je gelaat
langzaam wegzakkend in de te grote
fauteuil alsof de strijd verloor
*…
Veldweg anno 2009
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
600 Tussen eindeloze muren van maïs
zwerft een zwarte kater.
Gans alleen.
Hij weet niet waar hij is
en verdwijnt in een houterige stoet
onder kolven met lange pruiken
en wiegende maïskruisjes.
De maïsklonen klagen in de wind
en balen van hun monotoon bestaan
als lid van de “Colonne der stijve harken”.…
de buitenwijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
681 het avondlicht dooft in de nacht
eerder dan de maan
haar schijnsel door de
lege straten weeft
muren weerkaatsen verte geluid
dat strijdt met neonlicht
langs een golvend lint van
mensen op jacht naar vergeten
hier in de schaduw van de stad
is de nacht stilte
de kille verlatenheid
een niemandsland dat wacht…
Schoonheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
774 Je bent niet de mooiste
lentebloem van mijn verlangen
mijn meeldraden verdwalen
verliezen langzaam de soepele troon
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van mijn ziel
misschien dat na de heimweedood
de verlangenbloei zal voltooien
maar tot die tijd houd ik mij groot
het kan vriezen…
nu
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.371 letters
zwart en vol
schrijven
spelen met vuur
op de fragiele muur
tussen jou en mij
ik laat me drijven
in de vlammen
angst kan me niet
verlammen
als ik zacht
de sterren
van onze nacht
hoor zingen
stralend fel
kom lief
kom snel
we springen
nu…
Ontzet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
587 In de krochten van je ziel
Door leed en pijn verhard
Woelen onrustig je geheimen
Verduisteren je bloedend hart
Het harnas verroest door tranen
Sijpelt het verdriet door de muur
Je vesting zal snel vallen
En verteren door het vuur
Het vuur van je verlangen
Dat iemand je echt kent
Die je dan zal omarmen
Om wie je werkelijk bent…
Vastgenageld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
655 uitgestorven pleinen
en straten
huizen in de schaduw
hun reikwijdte van glazen muren
verschuilen geen optie
zelfs niet onder
de houten trap
in het voorportaal
het is stikken of leven
het glas is immers
geen pantser
ergens dwaalt het door de kamers
likkebaardend
ladderzat
als een valse profeet
spijkert eenzaamheid haar vast…
Waanzin(nig)
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.158 Zorgen lopen door
gangen kruipen aarzelend
spreken de muren
of zwijgen ze een verbod.
Geopende deuren zonder-
en zich af en toe vergeten
dicht te gaan
na sluitingstijd.
Roep kreten weiger
geef toe het berecht
onontkoombaar doch
onzichtbaar.
Bied hulp weiger heil.…
Heel even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Door de muziek lijkt de kamer nog leger
weerkaatst het geluid tegen de muren
gaat het dwars door me heen
het zal nog dagen duren
voordat een traan een glimlach wordt
ongestoord weer wordt genoten
het gevoel van mens-zijn
geen moment wordt afgesloten.
De kamer omarmt ons zacht
ik slaap weer thuis vannacht.…
Hemelsbreed 10 cm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
772 een muur van verwijten
scheidt luttele centimeters
tot een metersdiepe kloof
waarlangs de harde ruggen
onbeweegbaar liggen
want wie draait zich om
en doet de eerste stap
door simpelweg te zeggen:
sorry ik zat fout
en nu liggen ze te staren
elk naar hun eigen kant
de afstand onoverbrugbaar
vooralsnog…
Koperdieven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Wat is gemaakt met passie en met vuur,
De beelden bij de weg en aan de muur,
Die hebben allemaal een grote waarde.
Maar is een beeld gemaakt van louter brons,
Dan wordt de prijs ervan bepaald per ons.…
ik werp een steen in het heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 de sterren zijn moe
ze vallen een voor een
mijn dromen uit
ik ga niet meer naar binnen
en verberg het heelal
in mijn lichaam
daar kan ik in het zwijgen
alleen zijn, de dood laten sterven
tegen muren van steen
woorden verbranden, het rouwbeklag
en de verzen die jij met grenzen
overschreven hebt
om de liefde te verliezen
en uiteindelijk…
Terugkomend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
916 De ontwikkeling kaatst tegen vier muren.
Zinvolle woorden liggen wezenloos op tafel.
De productie is gebaseerd op presteren.
Maar de beleving behoort hoog in het vaandel.…
Voorbij het hier en nu
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
447 Neergesabeld door
Het eeuwige hier
En nu, alleen
Het moment dat
Telt, dat een tel
Later al weer
Naaamloos vergaan
Is in het universum
Van vergankelijkheid
-
Zinloosheid die
Muren bouwt van
Ontoegankelijkheid
-
Mijn blik houd ik
Gericht op wat komen
Gaat, als alle
Momenten van het
Hier en nu zijn
Samengesmolten…
Dat dit mijn wereld is
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
564 Gesloten ruimte met
Vloer, plafond, muren,
Een deur en een raam,
Waarin ik in volkomen
Vrijheid kan denken,
Ademen, zijn,
Dit is ik, dit ben ik,
Dit ben ik helemaal,
Een totale acceptatie
Dat dit mijn wereld is,
Alleen al een blik naar
Buiten is genoeg om er
Nooit meer heen te willen,
Die deur nooit meer open te doen,…
Overlever
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Genetisch opgeslagen verdriet
geschreeuwde woorden
verzwegen en opgehoopt
achter een muur van pijn
Opgetrokken uit stenen
die als valse brokstukken lava
uit je mond vielen
en mij genadeloos verpletterden
Hoop en geloof stierven
verstikt onder een versteende laag
niet te ontsnappen duisternis
ik heb mij aangepast, ik ben een overlever…
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
voor mijn voeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 hoe maak ik
van loden letters
lichte klanken
hoe weef ik lood
en licht kleurig samen
tot een klankenspel
omkleed ik
ze met tere
dromen
moet ik muren
slechten of wacht ik
hun geboorte af
licht en lood
laat ik rijpen in
de boomgaard van
doorzichtig glas
tot ik kan vergaren
wat voor het oprapen lag…
Oud
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 was de stad
de witte muren
de ramen
als ogen op vandaag
De straatjes
in het nauw
hoeken met
geschiedenis
bocht met verleden
Aldoor rijst
bij mij
de vraag:
wat kan de stad
mij..... vertellen?
Ik kan die vraag
stellen
weet het antwoord
nog niet
pas, als ik rondkijk
gaan m'n ogen me geloven.…
Schaduw van liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Het onderschepte licht
zal me volgen
altijd en overal als ijle lucht
doch de pijn is zoet
zelfs de nachtelijke uren
op witte muren
naast mijn te grote sponde
verraden in doodse stilte
ons innig samenzijn
heb een stukje paradijs ontmoet
de schaduw van liefde
die ik had gevangen
was kortstondig doch hemelzoet…
Ik heb besloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Ik heb besloten niet te treuren
om mijn geboorteland, de bomen
van mijn jeugd, ik wil geen foto's
Ik heb besloten niet boos te zijn
op mijn vader, zijn regels
en de trotse familie die zwijgt
Ik heb besloten geel te leven
zon in mijn huis, op de muren
mijn buik en mijn blote voeten
Ik heb besloten te dansen
mijn eigen verhaal te zijn…
openingszin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 in de pas lopen van
ochtendritme
dichter
op de huid gezeten
vriesdroog, neutraal
als een weerpraatje
het pellen van hemelbrood
in vergeefse poging
blinde muren op een kier
zodat je die gaat bestormen
sneller dan
aftellen tot onvoorzien
een dagsluiting,
de geelheid van een mosterdveld
en dan af te haken
nog vóór mijn openingszin…
iemand ziet je
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 iemand trekt met kalk
een witte lijn op de
muur rond jouw lijf
je bent getekend
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker je houdt
een lege koffer vast
een beetje bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming van
de ongewisse tijd
een kalkrestje
rust gelaten op
het verstrooide haar
iemand ziet je…