3456 resultaten.
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
voor mijn voeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 hoe maak ik
van loden letters
lichte klanken
hoe weef ik lood
en licht kleurig samen
tot een klankenspel
omkleed ik
ze met tere
dromen
moet ik muren
slechten of wacht ik
hun geboorte af
licht en lood
laat ik rijpen in
de boomgaard van
doorzichtig glas
tot ik kan vergaren
wat voor het oprapen lag…
Oud
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 was de stad
de witte muren
de ramen
als ogen op vandaag
De straatjes
in het nauw
hoeken met
geschiedenis
bocht met verleden
Aldoor rijst
bij mij
de vraag:
wat kan de stad
mij..... vertellen?
Ik kan die vraag
stellen
weet het antwoord
nog niet
pas, als ik rondkijk
gaan m'n ogen me geloven.…
Schaduw van liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Het onderschepte licht
zal me volgen
altijd en overal als ijle lucht
doch de pijn is zoet
zelfs de nachtelijke uren
op witte muren
naast mijn te grote sponde
verraden in doodse stilte
ons innig samenzijn
heb een stukje paradijs ontmoet
de schaduw van liefde
die ik had gevangen
was kortstondig doch hemelzoet…
Ik heb besloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Ik heb besloten niet te treuren
om mijn geboorteland, de bomen
van mijn jeugd, ik wil geen foto's
Ik heb besloten niet boos te zijn
op mijn vader, zijn regels
en de trotse familie die zwijgt
Ik heb besloten geel te leven
zon in mijn huis, op de muren
mijn buik en mijn blote voeten
Ik heb besloten te dansen
mijn eigen verhaal te zijn…
openingszin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 in de pas lopen van
ochtendritme
dichter
op de huid gezeten
vriesdroog, neutraal
als een weerpraatje
het pellen van hemelbrood
in vergeefse poging
blinde muren op een kier
zodat je die gaat bestormen
sneller dan
aftellen tot onvoorzien
een dagsluiting,
de geelheid van een mosterdveld
en dan af te haken
nog vóór mijn openingszin…
iemand ziet je
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 iemand trekt met kalk
een witte lijn op de
muur rond jouw lijf
je bent getekend
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker je houdt
een lege koffer vast
een beetje bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming van
de ongewisse tijd
een kalkrestje
rust gelaten op
het verstrooide haar
iemand ziet je…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
spannend en profile
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 jij ging op
ik had de
gordijnen al wat
opengeschoven
zodat zonnestralen
je konden passeren
om jouw beeld
op de muur van
de slaapkamer
en face en
en profile te
projecteren
spannend en
je lachte toen de
zon jou in onverwacht
ontmoeten overviel
ogen als goud
en een lach in
de mooiste achttien
karaat diamantsetting…
Duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 bij het schijnsel
van de maan
ketsen gedachten
tegen dichte ramen
verlangend naar vrijheid
het huis is in
duisternis gehuld
langs de volle muren
druipen emoties omlaag
elkaar verdringend
in hun weg naar beneden
sluipend komen ze
dichter bij de mens
die roerloos afwacht
zich overgevend
aan het onafwendbare…
In The Pocket
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
343 geestelijk zweven
boven wolkenloos water
de patroonheiligen
en hun puntige mijters
met bevende
biddende handen
gesponnen fabels
en welgevormde zielen
doof lezend
in tijdloze inkt
achter dichtgemetselde ramen
en krijtwitte muren
verloren in
de straling van
voor eeuwig
durende tijden…
Rust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Mijn gedachten vluchten heen,
mijn wil staat stil voor ’n dichte muur.
Mijn woorden zijn stil, ongehoord,
Stilten zo oorverdovend stil.
Mijn geluk wacht op wat komt,
hoop op meer al lange verstomd,
mijn toekomstbeker nog niet gans gevuld,
mijn verleden ingehaald in het nu,
mijn wachten is voorbij, mij rest rust.…
ostinato
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
203 we kwamen terug na elders verblijven
vonden appels gelegd op ‘n schaal
aan de muur hingen gedachten te beklijven
onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal
te wikken en te wegen
om van hier naar terug te gaan
zaten we om richting verlegen
misschien dat ongerepte verten bestaan…
Vrees
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
369 Ik was bang
om in zijn huis
te logeren als hij er niet was
Ik dacht, dan ga ik nog meer
van hem houden
En ja hoor,
door zijn boeken,
zijn foto s aan de muur
zijn planten
zijn muziekinstrumenten
de orde
al het fruit
dat ik op moest maken
En dan het krijsen van de meeuwen
Tenslotte het ‘slaap lekker’
dat ik ‘s morgens vond…
lykke
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
811 er zit daar iemand in de hoek
als een balletje in elkaar gerold
met het hoofd tegen
de kleurloze muur aan
afgeschemerd van de buitenwereld
zonder ook maar een raam
die stralen doorlaat van de zon
en hij is toch zo eenzaam.
niemand weet iets
van deze geemotioneerde buitenstaander,
want diep van binnen
is hij de brekende muur.…
Grillig?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 De grillige klimop beschreef
de loop van de paden in de morgenstond
de verlichte kantlijn was gebleven
het gras de rug recht in de grond
we gingen ervoor uit het stof verheven
met opgebloeide pen of uit bittere mond
het uur was tot bloei gekomen
de vergulde lijnen leken onvoltooid
leunend op z’n schaduw
bleek de blinde muur te dromen…
Klondike
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.027 een muur
een vlakte
een muur niet hoog, een vlakte niet te dor
reeds graast het schaap erin.
een keten
maar niet sterk
en een herinnering
die weldra evenzo als in het hoofd van schapen,
slapen zal.
en met de gouden korrels
kan men dan gaan betalen
van wat de toekomst biedt
en wat men nodig heeft
of meent te hebben.…
Even dragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Donderende hartslagen
die op gesloten muren hameren,
muren generatie op generatie opgebouwd
blauwdrukken overdragend in de doos van Pandora.
Tot hagelkorrels als ijskoude tranen haar wangen bevaren
en jouw schoot laat overstromen
tot overvloede's toe.…
zwijgen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
700 als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en ‘s morgens
in de nacht huilt ze
een man en een vrouw wonen in het huis
een vlieg op de muur vlucht voor het geweld
op haar hoede strompelt een gebroken
kleine schim voorbij
als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en…
Jij bent het
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.785 Jij wist mijn tranen
liefdevol te drogen
ze braken van pijn
je streelde mijn ogen
Jij liet mijn hoge muur
vallen in bergen rozen
omdat je onvoorwaardelijk
voor mij hebt gekozen
Jij geeft mij vertrouwen
mijn hart wordt verwend
dit moet échte liefde zijn
waarin jij mijn ware bent…
machteloos
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.736 schaduwen,
beelden,
kettingen van muren
naderen rondom je heen
verstikt door vretende assen
die kwellend in je dringen
ze werpen schuimgevoel neer,
druiperig en wurgend
je geraakt er niet meer uit
je wordt kleiner en kleiner
en dan
dan verdwijn je
verslonden in je pijn
maar nu,
nu zijn ze aan't spinnen
betuigd door eigen macht…
afscheid
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.243 over de drempel van mijn lippen krijg
"afscheid" weerklinkt in een uithoek
van mijn daverend hoofd en beukt zich
tegen de moed die het recht houdt
mijn tranen kauwen op de grond
onder mijn wankele voeten, om dan
een braakbal van niets uit te spuwen
ik val een laatste maal in haar armen
en mijn geheugen nagelt deze seconden
aan zijn muur…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.069 Eenzaam en alleen
tussen vier muren opgesloten
Geen liefde om me heen
ik voel me verstoten
Ik wil de liefde voelen
maar die is niet in de buurt
Dan lig ik weer in mijn
bed te woelen
en niemand die mij
de goede droom instuurt
Zo voel ik me al dagen
maar het kunnen ook weken zijn
Het zit maar aan me te knagen
Liefde krijgen vind ik…
Kamiros
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
942 Dwalend tussen muren kniehoog
door oeroude straten
overal geurende kruiden:
aan mijn voeten
afhellend naar het strand
de stad.
Boven mij
éven de wind
door de pijnbomen
een hagedis ritselt
het is stil en heet.
Kijkend over de zee -
onbeschrijflijk is het licht -
weet ik van hier
voeren drie Schepen
naar Ilios.…
Zandvogel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
605 Wind dreigt storm
traant ogen overvol
bomen worden oud
de natuur lijkt dol
Zand stuift in ‘t rond
vult knarsend monden
verduistert het licht
schuurt verse wonden
Daar staat hij pal
rug tegen de muur
neus in het zand
struisvogelnatuur…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
929 Die kamer blijkt leeg en ik staar naar
de hier en daar oud beschilderde muren.…
Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
poëzie
3.1 met 24 stemmen
5.354 Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
onder de muur aan, moe en goed
beschut en een arm kind komt toe
en staat en ziet en met zijn voet
gaat het dan schrijven over dit
prachtige vlak en schuifelt licht
bezonnen en loopt door, zijn mond
trilt in het donker klein gezicht.
-------------------------------------
uit: Verzen 1897…
roost in rood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
533 armlengten liefde
in een tekort
van jaren
ringen cirkelen
relatie
tot sleur
leven
in de kring
van verveling
je roost
in rood
van je wonden
ze bloeien
in helen
van jou
trouw in
de uren langs
muren van oud
ik wacht
alle dagen
op morgen
met jou
is vandaag
ons heden nabij…
met de noorderzon
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
735 ik schrapte
mortel weg
bikte uren
stenen uit je muren
legde vuren
aan jouw schenen
maar jij nam verlegen
steeds de benen
ik nam je hand
maar jij koos toch
voor eigen land
met huis en haard
ben vertrokken
met de noorderzon
jouw recht wordt
nooit meer krom…
Ziels onmachtig
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
517 Om haar hart een muur gebouwd
zo kwetsbaar
dansend van donker naar licht
in haar een wild verlangen
maar zo voelbaar de angst
door gaan of leven in een cocon
van zelf opgeworpen tralies en stenen
als ze eens kon zeggen kon uiten
schreien zou ze willen
maar om haar hals
hangt zwijgend zwaar als lood
een parelketting vol van tranen
wurgend…