2287 resultaten.
Je Ogen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
885 bloeddoorlopen
Dat zelfs het breken van de hemel
Boven onze hoofden
Een rozenregen is
Mevrouw, ik zie mezelf
In de glans van je traan
Staart een kind naar mijn blik
Ziet de verbazing als ik schrik
En sluit schichtig zijn ogen
Mevrouw, kijk naar mij
Achter de droefheid, het verraad
En de schijn op je ogen
Ligt diep voor mij verborgen…
zon in de ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.241 rond de zon lopen in draf
duizend kinderen,
zij eten op het gejank der achterbuurthonden
daar waar ik lig
de zon als een muziekspel in mijn ogen
ik dring verder
naar de velden gisteren verborgen
achter modderige wolken,
laat ik het licht bijten
met zijn jonge tanden in mijn huid
zij die er nog niet is,
brengt spiegels aan,
vangt de…
liefde omsloten door haarzelf
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
634 liefde omsloten door haarzelf
kreukelend in slaap van intimiteit
in besef van het niets waaruit het ontstaat
bedekt over nieuwe lagen van aarde
verborgen in zomen van toekomst
bedekkend dwalend in gedachten
ontluikend in stille sprongen
van oneindige lentewinden
koesterend en strelend in elkaar opgaand
ritmisch bezielend als ooit tevoren…
eindeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
694 in deze eindeloze vlakte
waar tekens door het luchtruim zweven
totdat zwaartekracht hen op de knieën dwingt
en ze samensmelten tot een ongenaakbaar fort
in deze vlakte zonder begin of einde
waar het laaiend wit onverbiddelijk op poorten beukt
totdat de storm uitgeput gaat liggen
en ik mijn oren niet langer verborgen houd
in deze eindeloze…
Witte magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Subtiele bewegingen
over de zin van het verborgene
ontstegen
aan het aardse gewoel
een Daphne in ballingschap
verlicht
de sombere valleien.
Zij schildert met penselen
van de eeuwige kleuren
op het palet van God.…
Inkeer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
741 Wat zou ik graag 'n keer tot inkeer zijn gekomen
Had ik me ook eens bij de fiscus aangemeld
Met al mijn slinks verborgen tonnen aan zwart geld
Dat beetje boete had ik zo voor lief genomen
Nu krijg ik post waarin de bank schrijft dat ik heden
Weer eens mijn maximaal krediet heb overschreden.
----
DEN HAAG…
Als vogel die zou vliegen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
610 ogen priemen
door de lucht de blik
op horizon en verder
de snavel scherp
prooiklaar en gebogen
herbergt dood zonder mededogen
sterke veren
dragen vleugels in het
scheren over onbekende heuvels
zij zijn aangebracht
voor kracht in de snelle
glijvlucht naar meer macht
de rest is kansloos
door verborgen klauwen
in een donzen huid…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 hoge poorten blijven gesloten
niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt…
Hoop op beterschap
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.227 vandaag
dat het kerstfeest was
we niet leefden in armoe
en zonder wanhoop
droomde ik verder
maar toen ik wakker werd
was de droom
weer plots verdwenen
lag je met hoge koorts
ziek in bed
met de poes
die je de hoop
had geschonken
en ik bracht je thee
en warme koekjes
een zilveren kerstdeken
waaronder je
onschuld verborg…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
Toetanchamon
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
720 De verborgen ingang wordt
iedere dag opnieuw gevonden
Jullie treden in Carters spoor
Daar ligt de jonge god
Wij hebben hem alles ontnomen
Op zijn laatste rustplaats na
Reisbescheiden, praalwagens
Evenbeelden en troon, zij lieten hem
Voor de wereld der levenden in de steek
Hij die wilde reizen wacht iedere dag op zijn gade…
Liefde is
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
950 Hartstochtelijk lief
als het zaad zich een weg baant
door je schoot
het lichaam nog na praat van ijver
schaduw je van je naaktheid beroofd
gerieflijk bloot de dadelijkheid verpakt
wat de gelegenheid bood
mij ter aarde smakt
als m'n zaad zich een weg baant
door je schoot
cellen als verborgen goden
aan je lippen
het fluwelen zand van warme…
Fascinatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
722 het meisje zwaait naar de overkant
niets te zien, dan het gortdroge land
en wat magere koeien
hoe kan ’t mij boeien, dat meisje
en haar hand, wat ligt er verborgen
aan die andere kant
waarom stel ik mij die vragen
zelfs de roerdomp die ‘k plotseling zie
tussen dorre rietkragen verzet geen poot
in de lucht wat gevorkte vegen
de vlerk…
Op hoge benen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 nog flaneert de zomer
met sproet en herfstlach
op hoge benen langs het strand
het mulle zand
en hooggehakte voeten
doen heupen uitbundig groeten
verborgen achter zonnebril
kijken wereldwijze ogen
ondeugend de wereld in
de wind speelt met
het lange blonde haar
dat oplicht in een fraaie draai
zij legt zich
ter aanbidding neer en…
Terra
gedicht
3.3 met 15 stemmen
4.074 Maar ze leeft in zichzelf verborgen:
gesteente, kijk, wat plukjes zeden.
---------------------------------
uit: 'Zware pijnstillers', 2012.…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.330 zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes op zoek naar verborgen…
naamloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 ik kan niet wennen
aan poëten met een liefdesgedicht
in hun hand
het zachte geluid aan het slot
dat je haast niet kan horen
alsof ze het verhaal maar één keer
vertellen kunnen
en enkele minuten later beweren
dat ze niet van liefde houden
weet je wel
zo'n zwarte dag waar de ware toedracht
verborgen blijft in een monoloogvers
en…
Waar ben ik?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 misschien tussen al die verborgen kieren
die mijn hart hard maakt
waar ben 'ik'?…
Vulkaanas
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
408 mijn pluim een woordwolk
er is geen eenvoudige weg
om te kiezen, tussentijds
in verstikking boven ademvrees
als doorschijn is fijngewreven
tot glazen fragmenten
lijdend in gevonden voorwerp
aan een lichte vorm van verdwaling
tussen vogels en fotonen
doch onvervreemd van eigenschap
van eigen diepte, binnenaards,
het samengebald verborgene…
hoe weinig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 in de slagregen van stilte
waar alles en niks gezegd wordt
en het bange hart ontbindt
verandert de dag in de nacht
waar de dood verborgen ligt
achter een ijzige bries
zing je los van het gulzige duister
laat de nacht oplichten als de dag
hoe weinig is nodig om alles te verliezen
keer terug naar het lege papier
vind de taal van de liefde…
De zegen van regen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 Regen valt in vlagen,
het weer doet recht aan verborgen verdriet
en spoelt ze weg, de sombere vragen
naar het waarom van kleurloze dagen.
Ontvang het licht, al is dat nu wat grijs
van treurigheid. De regen is bewijs
dat tijd resteert, er schoonheid op je wacht.…
Binders en separatisten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
441 Wat is er mooier dan reikende
handen die tasten om met anderen
verbonden te zijn om samen iets
positiefs te scheppen waarin de
bedoeling van het menszijn ligt
verborgen; samen te werken, omdat
wij daartoe geschapen zijn.…
boterzachte wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
714 je het pluisje
zij komt los van de oever
het is alsof daar
de wereld voor haar begint
pluisje, hoor je de karekiet
ritselen in het oude riet
hoor je het schrijvertje
dat kriskas beweegt op het watervlak
ach pluisje, luister naar de lente
en hoe ze neuriet in de kraag
van de trage lelie
ontwaak pluisje en voel
geef wat diep verborgen…
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
Hun verlokkend lied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
438 verlokkend lied
kom zing met mij
met deze melodie
hoor je er echt bij
ja hier waar
iedereen ook steeds zijn
eigen pleziertjes heeft
in warm lachen en huilen
en de wereld buiten
voor even wordt vergeten
want niemand heeft
een echte naam zij
komen overal vandaan
hebben de wereld
rondgezworven en zijn
in gevaar altijd verborgen…
in de sterren geschreven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 toen we de woorden
nog niet hadden en
klanken haperend
aan ons kleefden
leefden we in duisternis
kwamen voort uit de
traan van een godenoog
verborgen ons onder
een tapijt van mos
alles wat we wisten
stond in de sterren
geschreven
met schorre
klanken knabbelden
we voorzichtig
aan woorden
proefden aarzelend
het verlangen…
Zonder enige angst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 je ogen
schitterden
in de heldere zon
benen maakten
tempo om en om
de bosrand langs
en dwars over
de open vlaktes
zonder enige angst
met in het
struikgewas
het verborgen
in stilte wachten
op een veilige
oversteek met
als correctie op
snelheid moeders
felle liefdesbeet
de beek
klaterde opstandig
als begeleider
geen verkeerslawaai…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…