1609 resultaten.
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Ik ga jou verliezen.
't Geruis van de wind
streelt me zacht,
verwaait de weemoed
van de eenzame nacht.
De stilte van de nacht
brengt onrust in mijn hart.
Ik loop verzonken in gedachten,
wie zal er op mij wachten ?
Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.…
Onzekerheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.233 Ga ik ooit het licht nog zien
En mijn onzerheid verliezen!?…
Niet helemaal eerlijk
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.209 voel me heerlijk
Maar toch ook niet
Ik ben namelijk niet helemaal eerlijk
Denk niet dat jij dat ziet
Mijn liefde kan ik niet delen
Weet niet hoe jij het voelt
Ik zou je willen stelen
Maar iemand anders pijn doen
heb ik nooit bedoeld
Verlies is zeker denkbaar
Ik kan daar niet voor kiezen
Het risico is zeker daar
om 2 vrienden te verliezen…
Geen Half Ei...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
907 Ik had toch eig'lijk
niets te verliezen,
en, hier kom ik-
ook wel boven-op...
In de liefde
kun je niet delen
daar is Liefde
te kwetsbaar voor...
En, met liefde
kun je niet spelen,
dus, ga ik alléén wel door...…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 onder schuim bedolven
zandbanken geven geen kram
terwijl vaste grond wijkt
Verslaafd aan de zee
in al haar facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk
hogere levensstromen
verliezen…
Eindbestemming
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.076 Het leven is een grote lange zoektocht
Maar ik heb mijn eindbestemming gevonden
Zonder voorbehoud of tegenzin
Heb ik mijn hart aan deze plek verbonden
In jouw armen heb ik me genesteld
De ruimte daartussen me eigen gemaakt
Waarover altijd zo liefdevol wordt verteld
Heb ik nu voor mezelf en het is volmaakt
Mezelf verliezen in de diepte
Die…
Gebaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.413 pijnlijk om te lezen
de stilte van: het weten
scherven in het gras
vuistjes, die nooit vergeten
hij groet : Gluckauf
menige kool gedolven
zijn treffende zondagspraatjes
als woordenschat op golven
een enkeling verward
twijfelend aan eigen geest
pakkend ook de zinnen
over Advent en Het Feest
anderen glijden af
verliezen hun evenwicht…
Nieuwe kans
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
4.958 Ik tel de voetstappen naar jouw kamer
in het mooie, koude huis, wij praten
om te overleven jij en ik, wij
rijgen woorden aan elkaar en kijken
vooral kijken naar elk gebaar
meten de intensiteit van de ogen
Wij proberen weer alleen te zijn
na alle samen doorgebrachte dagen
houden elkaar vast en voelen
ons verliezen alsof we nooit
hebben bestaan…
zoete droom
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.582 " zegt mijn geweten
Dit moment mag ik niet verliezen
in gedachten neem ik de foto's
van je ogen, je mond, je kuiltjes
wat mijn lichaam doet beven…
Haar dochterzoon
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.491 spiegeltjes en kralen
tegen het boze oog
steeds meer en steeds vaker
en verliest haar verstand
Hoe heeft het zover kunnen komen
dat alleen zij zichzelf nog gelooft
in hete waterbellen
die zij nu eens wel, dan weer niet opvangt
In wilde draf, in wild verlangen
raast haar dochterzoon
steeds verderweg, en dichterbij
tot haren hun kleur verliezen…
Schemering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
958 Waar kleur ontbreekt
verliezen de nuances van
de klare lijn en
zwart-wit wint terrein
buiten is vrijer nu dan binnen
de schemering vervaagt in blauw
en lokt de schimmen in de val
tot alles ingesloten is
Water en brood zet men hier voor
te vinden is het op de tast,
omstoten leidt tot wisse dood
en morgen is geen andere dag
Ik roep hem…
AFSTAND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 Afstand is zoeken naar,
jammerlijk tijd verliezen,
wachten op zoveel vóór u,
een uitgevallen verbinding.
Afstand is geen vervoer,
gebrekkige toegankelijkheid,
apparaten niet kennen,
juiste woorden missen.
Afstand is weg raken,
steeds zoeken naar,
nabijheid begeren,
dun ijs willen betreden.…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 haat wordt weggevoerd
trein na trein
er is zoveel stilte
te verdragen
zoveel geschreeuw
en voeten die over hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij…
eenjarige bloemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.092 voel me zo zwak
in een heldenloos bestaan
immers ook ik kan je niet bieden
dat teder beschermend dak
al ben ik nog zo met je begaan
ik weet dat je ooit
op weg zult gaan
naar het stervenswak
voortaan zal ik nog maar
eenjarige bloemen zaaien
niet wetend wat er komt
totdat ik een laatste keer
naar jou mag zwaaien
en voor altijd zal verliezen…
onder het zoek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
654 de wetenschap drijft hem
voorbij elke gekende grens
waar herfstbladeren niet echt
hun kleuren hoeven te verliezen
noch hun stammen te verlaten
zijn chemie creëert elke situatie
die de natuur vergat te voorzien
hij is schepper als in Van Dale
uit ieder niets wel iets
blijft hij zijn pad betreden
soms verwijt men hem de zonde
van de heuristiek…
Advent
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.471 als een vilten stemvork
over ons glinsterdak, ondermaans bestaan
krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt
lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft,
licht wordt als groeiend gras haar bloemen
ten hemel richt alsof God spreekt, zij
vergeten dat bangtrillende kou
anders is dan blauwbloeiende dauw,
de broospapieren blaadjes
verliezen…
Pijn van de leegte
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
2.912 wen ik er zo aan te missen wat ik liefheb
Misschien, wen ik er zo aan niet te voelen wat ik voelen moet
Misschien, vlucht ik zo weg van mijn hart
Liefde van mijn leven
Je bent nog hier maar toch mis je ik al
Rouwen voor de dood
Wat wij hadden is slecht een gedachte van geluk
Ik durf niet meer intens van je te houden
Bang om nog meer te verliezen…
Licht op haar huid
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
693 gezicht
strijdlustige zomersproeten
worden willoos weggevaagd
ze droomt zich openingen
om gedachteklompen
in op te lossen
ontwaakt steeds weer
tussen het gruis
hij zou het pulver weg willen strijken
met geheugenverliezende woorden
zijn handen vormen een kom
om haar opgeheven hoofd
een warme schaal waarin ze
haar demonen mag verliezen…
tot vervelens toe
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
1.493 borsten, lippen
tot vervelens toe
altijd wil ik mij jasmijn
in bloeiende hand herinneren
en aan het zachte zingen van een stem
warm klinkend in mijn oor
van liefde, lust sprekend
als voelbaar evenbeeld van mij
waar verzen dijen omcirkelen
of armloze bloezen
lijven niet wennen aan een eenzaamheid
zullen namen aan sierlijkheid niet verliezen…
Troost
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.530 Een hopeloze strijd die ik vlug verliezen zal
Als ik uitgeput en verdooft in de onbekende diepte val
De kleuren verdwijnen langzaam uit de nacht
Angst en wanhoop omdat ik al zo lang wacht
Stekende pijn die me helemaal verblind
De kracht die de ziekte langzaam verslindt.
Ik geef me over, laat me Alleen ……
Ogen dicht en spelen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.606 Speel je weer tikkertje met mijn gedachten
Speel je weer verstopppertje in mijn hoofd
Dat het mijn beurt is om naar je te smachten
Als ik je dan weer gevonden heb
Ik jou mijn hart en jij mij jouw hart belooft
Ze zeggen wel
Liefde is een spel
Maar een spel speel je om te winnen
En jou wil ik gewoon beminnen
Eerder nog zal ik mezelf verliezen…
Adem ik Adem
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.213 Adem ik adem weer
stromen vol met lucht
Vrijer wordt mijn lijf
in iedere warme zucht
Luister naar muziek
zwoel relaxt geluid
Zielenpijn stil gesust
spanning loopt eruit
Soms sluit ik mij af
even helemaal alleen
Orden mijn gedachten
door alle emoties heen
Kwetsbaar toch sterk
dat ben ik van binnen
Bang en strijdvaardig
is verliezen…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 nee, het valt niet weg
te denken dat er leed was
en verliezen zijn gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot…
ik was aan zet maar waagde niet
hartenkreet
1.9 met 16 stemmen
1.279 ik ben doodmoe maar kan de slaap niet vatten
want in mij daar voelt het koud en kil
waar het gister nog zo vol van was
daar is het nu heel stil
en het stomme is, ik heb het zelf gedaan
omdat er opeens iets knapte en er twijfel was
heb ik het laten gaan
waar ik gister nog van dacht
wat valt er te verliezen
daar heb ik vandaag niet voor…
Theo
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
565 Als het spotlight aflaat niet meer streelt
En men denkt het verkregen alleenrecht te verliezen
Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken
En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken
Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten
Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon
Aangehoord met…
Uit het oog
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.220 De liefde trekt, de liefde loutert
De liefde koestert en is zout in de pap
De liefde wint en overwint in
ogen die verliezen.…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar een schelp zich verloor
stilletjes trekt de vloed zicht terug
krult zich wit schuimend op
om met een behaaglijke zucht
zich te verliezen…
PRIKKELING
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
771 verdeeld in contrasten
toegevoegd aan belevenissen
herhaaldelijk teruggekaatst
in het denken en ervaren
raak ik mezelf kwijt
zijn mijn gedragingen overijld
de kleuren remmen en versnellen
in een niet te stuiten tuimeling
de zon, de vrijheid, de liefde
warm gevoel, de prikkeling, het avondrood
een smachtende hunkering
om niet te verliezen…
Ezelskeuze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Hij dacht 'Ik wil de moed toch niet verliezen'
en trachtte nog het hazenpad te kiezen.
Als ezel was-ie uitermate dom.
Hoe anders was de slimme alkenbende:
die stemde voor geen goud op Balkenende.…
dartelen en dwalen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
801 wereldgroot
meer is er niet nodig
om een leven na te laten
ver weg van het evenwicht
der grenzen
ik kan uit dat woord
geboren worden, vogelvrij
vol van ongeduld
weergaloos stralen in de welving
van beminnen
als de zee rondreizen
zonder regen uit te vegen
in het oor van heimwee
wanneer de avond dichtvalt
ik kan in troebele tijden
mezelf verliezen…