2289 resultaten.
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.178 En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen. De sluier van je haren en de heuvels
Die glooien. Een ode aan alles wat langzaam verdwijnt.
------------------------------
uit: 'Schaduwgrens', 2012.…
Het grote plezier
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
616 Ik zweefde vaak over verre landen
met magie der meesterlijke eigen beleving.
Ik had en heb nog altijd het grootste plezier
tijdens momenten van eenzaam leven.
Maar ik voelde al vrij vroeg
dat in de kracht der eigen ziel
een opdracht klaar lag en samen viel
met generaties na en voor mijn leven.…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
451 Vaak weggestopt
In verre hoekjes
In de plooien
Van ons alledaags
Bewustzijn -
Weten dat het
Er is, maar toch vaak
Verzwegen met
Verholen blikken
Omdat het domweg
Niet past in het
Succesverhaal dat
Ons leven heet,
Is het angst
Of gewoonweg niet
Willen weten hoe
Het loopt -
Misschien is het goed
Ons einde te voorschijn…
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
Harmonieus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 van oesterschelpen
dicht tegen
elkaar hangend
de wind speels vangend,
doet mijn ogen sluiten
en raakt een snaar
Ik ruik weer even
de zilte zee
in mijn tuin
Heb een stukje
van haar mee genomen
Een schat
vanaf het wad,
nu slingerend verbonden
tussen druivenrank en bes
Een pareltje op zich
laat me drijven, dromen
op de verre…
ZE GAAT 'M INRUILEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
699 Ik kan zo genieten van een eitje
niet die verre buurman hoor
das een onvervalste boerenlul
hij is er altijd als de kippen bij
hij heet Jan Hen die kippenneuker
zegt de boerin: zij kan het weten
ze heeft ‘m eens in ’t hok betrapt
dat ‘ie er één zijn strot doorbeet
zijn tengels durven niet te slachten
waar hij Janchien haar uit de kluit…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Maar ook dit vers is verre van volmaakt;
ik hoop alleen dat daardoor niemand staakt…
Geritsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 terwijl jouw geur waar ons thuis
op is gebouwd vervaagt en
de smaak van je hongerige
mond en gretige vingers van
mijn begerige huid worden
gewist door de lauwe lenteregens
terwijl de zachte voorjaarswind
onze kille, harde woorden, met
afschuw gevuld, voorbij de warme
veiligheid van ons paradijs verdrijven
hoor ik het verre gefluister…
BOER ZOEKT VROUW.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Hij zocht
zijn vrouw
in het hooi
pas op de hooizolder
'geriekt' en opgetast
waar het nu
te drogen lag
tenslotte was het
hartje zomer
Haar nog verder
te zoeken
verre van ernstig
't leek hem kolder
Maar hij vond
haar -wat een romantiek-
op een datingsite
zo werd zij
zijn megabyte.…
Zee van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
693 Zwemmen naar verre horizonnen,
waar momenten ons leven leren,
waar wolken eeuwig verder drijven,
waar zandlopers steeds weer keren.…
Geluk zoeken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 spreken
van een toereikende maar die
steeds harde meedogenloze hand
worden zelfs ongekend ontkend
krijgen nooit een tweede kans
of alles op een presenteerblaadje
ze vluchten vanwege pijn
omdat ze in hun eigen omgeving
op de verkeerde plaats zijn
ik besef dat
alles wat wij hebben
waar wij aan zijn verknocht
nu en in het verre…
Blind vertrouwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
543 Voorbij het zwart
achter verre horizonnen,
waar de tijd is in te halen
en je weer hetzelfde zag,
om vervolgens te beginnen
aan een nieuwe zelfde dag.
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
en het is alles maar ook niets,
het is een verlangen
galopperend in je hart,
niet te temmen,
teugelloos zich overgevend.…
zeeën bezeilen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 ik ruim mijn
oude dromen op
de ene verpulvert
in mijn handen
de andere valt
in duigen op
de grond
de broze droom
raakt mijn ziel
zacht zingend
voert de
verstilde droom
me mee
onderop liggen
gekreukelde blinde
dromen van
ongekende kwaliteit
in deinende dromen
bezeil ik de zeeën
de aarde is een
verre bleke stip
ik weet…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 de tijd legt vingers op de dagen
hij lijst mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 ze keek me aan
ik voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren…
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Als ik slaap ben ik als trilling in verre oorden,
verneem ik woorden van zuid en noord,
als door een open poort zie ik de grote beer
naast de kleine ook diep in slaap iedere keer.
Zie ik slaperige andere sterrenpracht
gedurende de lengte van menige nacht.…
Charon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 het was een zwarte droom
toen de wind verstomde
en achter de witte ijle
berken een hand naar
me leek te wenken een
vlucht van duiven tuimelde
omlaag in kalme tred liep
ik naar de rivier de storm
in mij ging liggen
het verre tussen hem en
mij verdween toen ik de
wenkende hand van de oude
vermoeide veerman naderde
mijn gedachten…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 Ik wilde dat ik vliegen kon
naar een land op verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een…
NOORWEGEN WENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 verre spitse bergtoppen
omringd door
nevels en mat zonlicht
schenken vragende gedachten
en opwekkende vaagheid
die ieder tot zich wil wenken
toch haar geheimen bewaren.…
Naso forever
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
534 Als dichterswoorden
Waarheid zingen leef ik voort
Door de eeuwen heen
Haiku gebaseerd op
Metamorfose XV 877-890:
En tot in verre landen,
waar Romeinse macht zal heersen,
Zal men mij lezen en ik zal
door alle eeuwen heen
Als dichterswoorden waarheid zingen
Roemvol blijven leven
- Publius Ovidius Naso
(Sulmona, 20 maart 43 v.C…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
Afscheidspijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 wij voelden liefde
in de zachte
voorwaartse vleug
van de menigte
handen gingen hoger
armen bewogen
synchroon met het
gaan van de stoet
wij ademden
gelijkheid in kleur
en exposure
gingen tot verre
generaties terug om
eenheid te brengen
in de exegese van
toen tot heden
er bleken geen
spijtoptanten wel
leuke nieuwe ideeën
over…
swipen
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
377 verdwenen
in de wereld is
delen van die wereld
zonder enige limiet
van de kleinste
moleculen en atomen
tot megazonnestelsels
maar zonder werk
hoopt de energie
zich op in de status
energetica die
potentieel geladen is
met creaties van de geest
we hoeven de
nabije werkelijkheid
niet steeds te swipen
samenkomen heeft
al van verre…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand
alsof een omgekeerde trek
door het zwarte schoorsteengat
uit verre…
The hardest word
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 Hoe zit het trouwens met
de Portugezen
En Spanjaarden in verre
Oost en West
De Engelsen en hun
Gemenebest
Is zo'n royaal gebaar ook
daar te lezen?
Hun schepen heersten op de wereldzeeën
Zoals ze hier in d'eeuwen
na hen deeën...…
Comfortzones [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 In de stad zijn er veel deuren
die 's nachts openstaan
naar wakker zijn
samen iets beleven
over de drempel
geen buitenstaander meer zijn
In de stad zijn er veel stoepen
waar mensen staan
en verre gebieden verkennen
met wendbare woorden
vragen en gedachtesprongen
om er thuis te raken
In de stad zijn er veel tuinen
waar kinderen spelen…
sic transit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 ik droomde van een huis
met heel veel lichte kamers
waar vrienden welkom waren
van verre reizen met een vrouw
die sterre moest heten
een vraagbaak was ik voor onze kinderen
en (vooruit) kleinkinderen
maar ik heb altijd geweten
dat ik het moest doen met wat er was
wat er restte
wat ik kreeg (niet nam)
dat ik leefde in geleende tijd…
hels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 denkbaar zie
een oneindig
zwart diep
dal
nee dit
is verre
van mal
daar waar
nooit het
licht zal
schijnen
luister niemand
op aarde
kan jou
ooit bevrijden
het lot
is eeuwig
verdwijnen
Jezus waarschuwde
ons al
eeuwen geleden
lees het
allemaal maar
na
jij staat
straks voor
Zijn heilige
troon ja
in alle
hemelse panden…