3707 resultaten.
Verlatingspijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
390 hij heeft de
blikken die jij
hem vol liefde
hebt geschonken
tot op de bodem
leeggedronken
jullie samenzijn
had niet alleen
de fraaie schijn
van liefde maar
voelde ook diepe
verlatingspijn
afscheid met
schrik in je blik
maar ook weten
dat ik terugkom
want in voor even
is geen vergeten
pas later kwamen
staan en gaan
in…
De stille patio
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 je scheen
door een wolk
verdween rollend
en tollend toen
ik je zag om
aan het grijs
van de randen
het licht van je
terugkomst te hangen
vaak was er
de schijn voor
het echte
vuurwerk moest
je wat studie
hebben gepleegd
over het hoe en
waarom om alles
te weten over de zon
ook ik heb
gezocht tussen
schaduw en licht
naar je eigen…
50 tinten grijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het flauwe middagzonnetje
achter een dunne wolkenlaag
laat z’n licht schijnen
op de kalme branding van de zee
even geen uitbundigheid
van zon, zee en strand;
gezien vanuit het heelal
neigt de aarde grijs en grauw
maar wie goed kijkt
doorkijkt en doorvoelt
ziet minstens
50 tinten grijs
Jan Jacob Krediet, schrijverij
Peter van der…
voortleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 er namelijk niet
want altijd springlevend
in duizend waaiende winden
in diamanten die glinsteren
in de deken van sneeuw
ik ben de stralende zon
op het nog rijpend graan
ik ben de zachte herfstregen
die je in de ochtend wakkert
ik ben de opbeurende rush
van stille vogels in de lucht
ik ben de zachte sterren
die 's nachts altijd schijnen…
Lichtgevoelig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 ik wist dat
jouw woorden
lichtgevoelig
waren dat
hun intonatie
warmte en
kou raakten
als jij je
aandacht
ergens op
liet schijnen
lichtte het op
kwam los uit
de anonimiteit
showde eigen
karakter groeide
omdat goed
aanschouwen
de acceptatie
sneller zou
doen groeien
waar jij ook
ging overal liet
jij indrukwekkende…
Paul
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
588 Zo'n man waarvan je denkt dat hij er altijd wel zal zijn
Hij schitterde op planken maar was wars van schone schijn
Zijn typetjes verschenen regelmatig op de buis
Ze werden nationaal bekend bij menig kijker thuis
Naast koning van de lach was hij een dienaar van het kind
Zijn inzet wereldwijd was groot en was wat mensen bindt
We missen…
Moeder
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
628 Op het laatst brachten zonnestralen
ons meer dan alleen gedeelde warmte
jou de nodige rust en zilveren haren,
warempel toch nog van gekomen
met het verstrijken van de jaren
‘t geluk dat de maan verlicht,
jouw eigenzinnigheid liet schijnen
in de kleuren van de regenboog
de nacht een deelgenoot blijft
van mijn onuitgesproken gevoelens…
als wij er (enkelbijtertjes)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
156 wat
worden met
ons, met
gebruik van
de juiste woorden die
het doel ook
daad-
werkelijk bereiken dan
daar-
voor moeten wij er
voor waken dat
wij niet vervallen in
overstijg-
ende reflecties
zaken projecteren die
enkel mist oproepen of
gordijnen sluiten danwel
lamellen dicht-
trekken
het licht moeten
wij laten
schijnen…
Wat nou, macho...
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
3.635 Strak zijn gezicht
Glad geschoren
Strak zijn haar
Een man naar behoren
Flirtend lachen zijn ogen
Vrouwen hangen aan hem
Zijn ego voelt zo sterk
Warm is zijn zwoele stem
Strak zijn kleding
Mooie gladde vouw
Strak zijn sieraden
Een man voor elke vrouw
Schijn bedriegt o zo vaak
Macho’s lachen erom
Laten hun pokerface zien
Vaak in werkelijkheid…
Vijand van fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
992 Leugen als middel
Barbaren die slaken
De waarheid omzeild
't Hart geraakt
Schijn van waarheid
Valse kreten
Noodgedwongen
Strijd gestaakt
Dwazen zijn zij die met
Leugens regeren
Nog dwazer zijn zij die
Zich neerleggen dan
Bevlogen
Genaaid
Monddood
Helaas.…
Dit gedicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.106 dit gedicht
vliegt
de horizon voorbij
ver uit het zicht
van schijn bedriegt
en
het zij wat het zij.…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen
ik laad de speler met het Frans chanson
de virtuele zon begint te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.974 Ik wil voor jou de sterren plukken,
De zon voor altijd laten schijnen.
De duistere wolken uiteen gaan rukken,
En het donker voor immer laten verdwijnen.
Ik wil met jou nog zoveel dingen,
Maar rest ons nog de tijd daarvoor?
Van geluk kan ik wel zingen.
Jubelend als eenmanskoor.…
Nachtregen
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
15.968 zie de lichten halo's glijden
over natte straat kasseien
't zijn manestralen die wenen
om hun verloren schijn
baar niet voor diegenen
die toch verloren zijn
enkel de verscheurde wolken
die grijze hemels bevolken
treuren zo gelaten bedroefd
in plassen die deinen
totdat het niet meer hoeft
en rimpels verdwijnen
zelfs de kringen…
Gouden stem
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.947 Gouden stem zing mij een lied
Ik hoor je en vergeet wie ik ben
Mijn ziel zeilt op je noten
Naar utopische gedachten
Alle zorgen vergeten
Mijn oren gevuld
Mijn ogen zachtjes dicht
De zon gaat harder schijnen
Vogels die zwijgen
Voor je mooie lied
Lief en leed
Bewandel je met do re mi
En als de stilte komt
En alles weer echt wordt…
De onbedachtzaamheid
poëzie
3.4 met 29 stemmen
5.806 Hij werd bedrogen door de schijn.
O! laat ons dit een lering zijn,
Dat, eer men iets gewichtigs doet,
Men zich wat lang bedenken moet.
Een uur van onbedachtzaamheid
Kan maken dat men weken schreit.…
het marmer glanst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 in aders die
het leven raken
subtiel detail
verspringend soms
ze waren daar
toen Gaia nog
haar aarde maakte
eeuwen splijten
in geopend steen
de houwer kijkt
er vaak langs heen
ziet ongebroken lijnen
dat spel kan hij
met een geoefend
hand verfijnen
ze worden in nog
zachter kleuren uitgelicht
toekomst spiegelt
kaatst de schijn…
Een seintje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.804 Om mijn hart hing een rookgordijn
wazige zonnestralen werden geweerd
een lach en vrolijkheid waren pure schijn
mijn diepste gevoelens waren geïsoleerd
Ineens is daar een seintje dat doorbreekt
het probeert mijn vertrouwen te winnen
maar er is nog steeds verdriet dat me steekt
en dat gaat niet weg door mooie zinnen
Dit seintje weet mij geruisloos…
Ander(s)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.077 kunnen zijn
zou het zijn geweest of daaromtrent
ook was het allerminst ondenkbaar
de gedachte alleen al vreemd accent
beschaduwd zou het anders lijken
overbelicht geen optie druk maar af
beeld verschoven mocht je willen
moet nog blijken dansend op je graf
niets ten nadele van die ander
achterom sluipwegt het silhouet
licht en schaduw schijnen…
Hij is verliefd
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.010 Met haar mooie blauwe ogen
En haar felle witte lach
Maakt zij midden in de winter
Een mooie zomerdag
De zon die gaat weer schijnen
Als ik haar iets omhoog til
Mijn hartslag wil niet verdwijnen
En staat geen seconde stil
Ik blijf constant in beweging
In mijn hoofd zit ik bij haar
Het liefste was ik niet alleen
Maar met zijn tweeën bij…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
de volgende dimensie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Net buiten m'n zicht
kronkelt ongeziene essentie
de riolen in en
sprint met 'n knipoog
mijn verstand uit 't wiel
Intussen knikkebolt
de versufte tijd achter
de dubbelbeglaasde mensheid
en blijft het
langzaam middag worden
Terwijl 'k oversteek
kijk ik verbluft toe
hoe de zon aan
mijn kant van de straat
blijft schijnen en me
schunnig…
de afstand nabij
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.600 leegte
bevaren
om maar niet
de afstand naar nu
te hoeven verklaren
drijven wil je enkel
naar een vederlichte diepte
niet in staat, zo denk ik,
af te stemmen
op de golven van mijn strand
je bent geenszins bereid
de zucht naar verblind zicht,
al was het maar voor even,
te ruilen voor een open venster
zodat wat schaars licht kan schijnen…
Jouw onvermogen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.469 Geen besef van de blik die je achterlaat,
je schijn overtreft echt de waarheid niet,
jouw nuchterheid die langzaam overslaat,
op wat jij die avond van mij achterliet.…
Licht van de Paasmorgen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
892 Het Licht van de Paasmorgen
blijft altijd in ons leven schijnen.
Altijd zal er een railing zijn
waardoor ons leven blijft leven
totdat de Schepper ons roept.…
Waar gods water erodeert
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
809 we bouwden bruggen
hingen kabels aan pilaren
wisten kloven die gescheiden
waren te verbinden
ravijnen te verkleinen
die in licht nog dieper
schijnen omdat de aarde scheurt
en donker laat verdwijnen
zo konden jij en ik
elkaar weer vinden
in een landschap
waar gods water erodeert
hebben geleerd elkaar
de hand te reiken in het
samen…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…
HET LEVEN IS.......
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.485 Hun medeleven is maar schijn
ze vragen het uit goed fatsoen
alleen je echte vrienden
die zouden het nooit zo doen.…
Kerstboom
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.062 Zij 'stralen' dan wel eventjes
maar dat is enkel schijn
omdat zij van het glitterwerk
alleen de drager zijn.
Het 'moois' wordt na een korte tijd
weer in de doos gedaan
terwijl zij, afgedankt en kaal,
de vuilnisbak in gaan.…