1435 resultaten.
Chopin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.088 De snaren door vilt gedempt
Een labo van klanken waar hij woekert
De vrije vorm koppelt aan het vingerspel
Op zoek naar de fijne, tere toets
De verbeelding op de spits gedreven
Geschreven voor salonkringen
Verdiept, verinnigt hij het stuk
Het verhaal dat hij in een lied giet
Of een hoofse dans in driekwartmaat
De linkerhand houdt het ritme…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en
probeer daarbij de ruige regen in
je handen te verzamelen voor mij
ongesproken stad van klanken, draag
je verzen voor, roep de rijmen van
de planken, ruw en ongehoord
tegen de heldere flatgebouwen en
begin gewoon de weke woorden uit
te vouwen, te voorzien van ritm…
Festivalitus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.558 zomerse ambiance
lekker uit de bol gaan
gutsende regen
het kan hen niet deren
nattigheid en ellende
worden vergeten
ze willen alleen maar
hun lijf bewegen
op het ritme
van een festival
al klinkt hier en daar
wat dronken gelal
ze vormen
een hechte groep
te horen
aan hun uitbundig geroep
normen en zeden
vervagen
toch hoor…
wie is zij toch
hartenkreet
2.7 met 37 stemmen
3.401 alsof alleen voor haar geschreven
zij ziet hem op het witte paard
dravend in haar dromen zweven
haar vingers herschrijven elke zin
om overal en nergens te verdwalen
zij diept de peilloze diepte uit
de talrijke poëtische verhalen
ze is verliefd, niet op mij
maar op wat ze vindt in elk woord
ze is verder dan het leven zelf
heeft het ritme…
Passie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.749 Mijn tong
trekt een spoor
van genot
Op satijnen lakens lig jij
Bij het schijnsel van de maan
Zie ik de contouren van je naakte lichaam
ik kruip er zachtjes tegenaan
Een huivering, van ons twee
de wind streelt mee
door het open raam
Twee lijven in elkaar verweven
dartelen samen
op in het ritme van de nacht
Vurig verlangen
in harten gevangen…
Wals
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
4.176 Mijn handen om haar ranke hals
haar heupen licht rakend
lach ik, flirt ik, dans mijn wals
volle lippen, zaligmakend
een spoor, waar ik haar kuste
haar lieve buik, oh, warme dijen
mag mijn hand er laten rusten
waar lijven zich nader vlijen
ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen
genot is hoorbaar, zo is haar zucht
adem aan adem, samen vertragen…
de liefde in ons
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.020 op een berg in mijn verbeelding
reik ik met jou naar de lucht
we kunnen de wolken bijna raken
er is geen wind vandaag die zucht
zij ligt stil en diep verscholen
in het dal tussen al het groen
van de bomen waarop wij neerzien
dit hadden we eerder moeten doen
op de berg van mijn verbeelding
waar de tijd haar eigen ritme kent
warmt de zon…
mamma Afrika
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
863 meanderende lokroep van rode aarde
ontsproten uit jouw schoot
land van wanhoop en van hoop
onder medogenloze zon
ben ik de mankepoot
die struikelend en dansend
naar ebbenhouten heupvleiende geoliede vrouwen
haar melkwitte stijfgeslagen lichaam
in stinkende stoffige stad de ruimte laat
terwijl sabar en djembee onbehouwen
opzwepend ritme…
Violen strijken zachtjes neer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
760 speel muziek
in het klankbord van je ogen
verwonderd zing je van verdriet
voor het applaus
heb ik te lang gebogen
hoog zet ik de tonen aan
in ijlte van verlangen
met grote koren
laat ik mijn emoties gaan
je blikken blijven aan me hangen
bassen dreunen hun refrein
in ritme van de paring
genot is stil doet pijn
passie wint we delen…
wat komt dat komt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
852 de pas ontloken zomer
kent al een weelderige bladertooi
als een overrijpe puber
te vroeg volwassen
nu al aangrijpbaar mooi
het doet mij even verwarren
dit ritme van de natuur
zal het lover nu eerder vallen
heeft de koude dag nog rust
voor een vredig openhaard vuur?…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 wordt
door het wentelende wiel
dat zoekend en zuchtend
zoals ook liefde zich herhaalt
en ik herhaal
schreeuw jouw naam
over de eindeloze verzameling
aan grafstenen
tot wij, elkander kruisen
in de eeuwig weelderige stad
waar stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in een adembenemend ritme…
De Mallemolen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.488 alles heeft ritme,
hemel en aarde bewegen
ik zie een ster,
rechtop in de wind
maar waar is de zon?…
Vuurwerk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
2.282 Voel het ritme steeds versnellen
En geef je over aan deze nacht.
Dan volgen fantastische fonteinen,
Die, ongeremd ontploffend, fluitend,
Onbeschaamd, orgastisch spuitend,
In de hemel van onze liefde verdwijnen.…
Eén januari 2008
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 in een grijze nevel gehuld
raakten handen, lippen en stemmen
elkaar in emotionele tonen
dirigeren ons hart op 't ritme
in een dichterlijk gemoed
ben ik vindingrijk aan de slag gegaan
om woorden op waarde te schatten
in een zalig ontluiken
liet het ontpoppen
in een spinnenweb van traagheid
met grote loomheid in allerlei kronkels
puur…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…
Horizon
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
694 De horizon ontwaakt in vroege stilte
In een zachte waas van licht
Langzaam vangt de zon de aarde
Lichtbundels strepen vanuit de hemel
De zachte dauwdruppels nevelen
Geruisloos laten zij zich drogen
Op het ritme van de warme zon
Al het zwarte van de nacht lost op...…
Smaragd (II)
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.333 Haar ogen zeggen mij dat de zomer gaat beginnen
Haar ogen geven aan hoe warm het wordt
Haar ogen peilen de diepte van mijn hart
Haar ogen dansen op het ritme van mijn ademhaling
Haar ogen spreken de waarheid
Ogen als een grasgroen edelgesteente, ogen als smaragd
Ze kijken naar mij vol verlangen
Ze staren naar mij vol verwachting
Zij dringt…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 verlegen bij vroeg of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut en het uur
raakt niet van slag als wij op hem letten
terwijl hij vliegt, kruipt, raast of vergaat
maar wie stoort zich niet aan zijn verraad
en zou hem niet eeuwig stil willen zetten
om te keren naar het ritme…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Ik strik mijn armen om de dag,
speelse handen fladderen
zonder vleugels op het
ritme van mijn lach.
Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
de recensenten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
616 we lezen gedichten
meestal doen ze ons niets
woorden zijn geen gezichten
emoties niet warm of koud
voor liefde gaan we niet zwichten
omdat niemand toch van ons houdt
we kijken naar punten en komma’s
voelen het ritme letten op rijm
betasten de strofen op niet te veel gein
altijd is er wel iets om te vitten
bepalen wat dicht is te licht…
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
Oktoberzon
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.878 Robert Long
In een draaikolk vol van liefde
Weggezogen van elke werkelijkheid
Strelen onze handen verdrinken ogen
Jouw zwoele blik die mij telkens verleidt
Verborgen achter de oktoberzon
Kreun je zacht met je grappige accent
Zo vertrouwd en oneindig lekker
Als jij de passie in mij weer herkent
Lijven en geuren smelten ineen
In het ritme…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 De tuinmerel fluit mij wakker
z’n euforie werkt aanstekelijk
ik grijp deze lentemorgen aan
te ontsnappen uit de zondag
die de hele winter duurde
Verlang naar ‘t ritme der dagen
wandel over het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een…
Spel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.316 In een prachtig
ritme.
En dan droom ik,
dat jij speelt,
in je maat,
en dat jij mij dan laat
dansen
in je eigen maat,
zachte dissonanten,
en dwaze maatverschillen
stoeien en
vloeien
tot ze bloeien
tot een
prachtig resultaat
Ik ben een prachtige melancholicus
in desolaat verlangen.…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 De populieren wiegen
het ritme van haar lied.
Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.
Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.…
Route-planner
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
5.388 De route van mijn hart
leidt me steeds weer naar jou
ik heb er geen planner voor nodig
om te weten hoeveel ik van je hou
Jouw liefde, onstuimig en teder
het doet ons opgaan in elkaar
steeds weer jouw liefde te ontvangen
elke dag weer het mooiste gebaar
Waarin ik verdrink in je ogen
onze harten hetzelfde ritme klopt
geen mens op aarde…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend
bronwater
en bezingt
deze heilige plek
op de kruising der paden
waar natuur zichzelf is
en verval tot pure kunst verheft
daar voel ik knieën
in grind gepijnigd
waar stilte mij
in haar ritme…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 En zeer, zeer vroeg was vanmorgen het licht,
de wereld, de zon en het jaar,
waardoor ik liep in snel, verend ritme,
stromend en stralend -
en lachend met haar,
die nu met een blinkend gezicht
tegenover mij zit.
Zij lacht, haar tanden zijn wit.
De schaduw op onze tafel verschuift...…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Je lichaam deed mee in dat ritme van de natuur.
Het zwakte af en was je tot last.
Je eens zo heftige vuur
Werd langzaam aangetast.
Je snakte naar het nieuwe voorjaar,
Als dat er maar eenmaal was.
Niet wetende dat deze winter
De láátste in je leven was.
De eerste dag van de lente,
De zon was nauwelijks op,
Kreeg jij van God die lente.…
Overgave
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
632 geloven in onze eigen verrijzenis
is verder zien
dan wij kunnen denken
door het ritme van lente, zomer,
herfst en winter
wil de schepping juist
vertrouwen en rust schenken
tijdens schaduwrijke momenten
waarin wij ons leven hier
zo vaak met anderen delen
is nieuw licht te ontdekken
omdat onvoorwaardelijke liefde,
door Gods…