1824 resultaten.
Sexjuweel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
735 Hoe graag zou hij meer grijs dan groen
zijn spijt betrachten
voor al die toen
maar half gelukte nachten
door zacht en lang en lief
zijn ex prinsessen te doen
steunen in ultiem gerief.…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In het veld met irissen blauw
grijs groen geel en paars
een plaats om lang te liggen
een oefening in verdwijnen…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht.…
Lieve ik
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
125 Wil je dan samen ouder worden,
totdat we grijs worden en bejaard?
Wil je dan samen met mij
dit leven bekijken,
met ups en downs.
Wil je voor altijd bij mij blijven,
eerlijk en liefdevol?
Blijf maar bij me.…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 Maar het herfstig, grijs verdriet
heeft hij rustig afgezworen;
zonder spijt om wat verging,
of wat nimmer werd geboren.
Nu de avondschemer nadert
en de klok de jaren telt,
is het breekbare restant
met berusting zacht omkneld.
Gun hem nu de milde rust,
breek zijn broze dromen niet.…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen
haar handen kil gevouwen
beide lippen prevelen zacht
het is niet zwart en ook niet wit
maar grijs…
De liefde stierf niet
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
2.599 nog de pijn
Ik voel alleen nog de stilte
van het intenste verdriet
toen jouw hand koud werd
en mij op dat moment verliet
Ik hou van jou, niet van 'n ander
en dat zal ook niet snel gebeuren
niemand kan dat wat jij wel kon,
jij wist mijn leven in te kleuren
Het zal niet lang meer duren
en dan ben ik ouder dan jou
zelfs als mijn haren grijs…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 weer jagen flarden grijs
langs onderkanten van
een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Woestijnroos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.301 Ontdaan van grijs macabere dans
verdrongen strepend licht
dat wankel schrijvend dicht
de hemel van zijn verloren glans.
Onder de nacht van schetsend zwart
onttrokken van haar zomergewaad
het roodomrand het zuiver agaat
getroffen in haar verlaten hart.…
voelbare stilte...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.832 waar in de kleur van gesloten rozen
vol verlangen het ontluiken wacht
opent pracht in die eerste stralen
vervaagt een grijs vergane nacht
fluistert de merel in zijn eigen lied
de voelbare stilte van zacht ontwaken
verdwijnen witbedauwde velden
in de warmende adem van de zon
omhelst het leven deze wintermorgen
dwalende zielen in het dodenveld…
toen luchten donker vlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
771 weer beleefde ik de zomer
het zonnen op een ochtendbloem
het soezen in de middag en de
avondvlucht beginnen met een zoen
ik zag je in de nieuwe kleuren
van het gras waarop ik je wilde strelen
het spelen met de wind en
jouw gedol ging nooit vervelen
je vleugels wiekten grijs
toen luchten donker vlogen
ik gaf mijn liefde aan je prijs…
Het mooist pigment
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
669 weer prismaat
zonlicht al mijn woorden
kleurt chromatisch
iedere zin en ik
ik schilder ga daar
altijd dwarser tegen in
wil op doek
jouw warmte
in penselenstreken schaduw
ik je zwakke kant
maar het verkeerde
licht trekt
alles uit verband
zet nachts
de daglamp aan
werk met het mooist pigment
het ochtendlicht
maakt alles grijs…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
in de wolken
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
956 De wolken vertellen een verhaal
hoe ik door het leven dwaal
Ik kijk en zie ze veranderen
Van zacht wit in donker grijs
De lucht verandert van helder blauw in zwart paars
Donderwolken boven mijn hoofd
De wolken vertellen een verhaal
Hoe ik het door het leven dwaal
De wolken gaan voort
Zoals het in het leven hoort
Hoog
Heel hoog
Daar dondert…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 de rug in het warme duinzand
luchtig perspectief
vloeit langzaam dicht
grijs en dreigend
als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 We noemen hem de blauwe reiger
Maar aan het water oogt hij grijs
In zijn stofjas: een erkend zwijger
Zijn roep is niet meer dan gekrijs.
Hij houdt zo van die stille waters
Hun diepe gronden en wat er leeft
Onder het oppervlak, de praters
Daarboven negeert hij beleefd.…
bleef hangen voor een ogenblik
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.268 de pijler was gedoopt
met bloed dat stolde
tegen grijs beton
bruinde in de zon
voordat hij drager werd
bloemen aan zijn voet
de knuffels en de beren
heren met hun kroost
en vrouw, stille auto's
in het ademloos passeren
hij droeg de weg pas
later over andere wegen
verbond gescheiden zijn
ontbond het leven uit
het lijf in ziel…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik wilde je lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten…
ik rook pecunia
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
809 ik was mijn handen
weer in onschuld
ook parelen mijn
tanden in de mond
hun lachend ongeduld
ik wil wel spreken
jou mijn zwarte piet
toesteken maar
je bent te lief om
dief met mij te zijn
ik was niet wit
wat zwart moet wezen
ik grijs in geld
om daar te zijner tijd
nog iets van op te steken
ik rook pecunia
altijd al…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 toen ik nog water was
in onschuld en jij
van drijven wist
kleurde ik ineens van
krijtwit vocht naar klonter
grijs vlot omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen…
je bent mijn grote puk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
706 kom kleine meid
kies voor geluk
wat kan jou
de wereld schelen
je bent mijn grote puk
ze maken liefde stuk
door in het grijs te leven
geen up's en down's
maar altijd meer ontvangen
dan ooit weg te geven
nooit mocht jij
dat koppie hoger steken
ze maaiden onverhoeds je
stil verlangen uit het gras
brachten je terug naar wie je…
Herschepping
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.000 Na scheiding onzer wegen
kwam ik je vannacht
zoals dat met eenlingen gaat
genadeloos weer tegen
verzonken in stiltespagaat
op de Martelaarsgracht
Alleen ik
nam je handen waar
zwart gekromd in diepe vouwen
van de zakken in je winterjas
grijs behaarde berenklauwen
tussen je wijsvinger en duim
een zaag fijn strak omklemd
Vannacht op…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 laat me, mijn lief
laat me een gedicht voor jou maken
al is onze dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de…
De heide
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
928 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
Blijf scherp
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
968 De gestaalde slurven braken bulkend beton
hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon
die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Mijn irritatiegrens is in de loop der jaren
verworden tot een grijs gebied
zonder lijnen, grenzen, strepen
Remmingen, die ken ik niet
Een man getooid met een kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…